این رمان با دیگر آثار مارک دوگن تفاوتی بارز دارد. ییلاق انگلیسی را خیلی ساده میتوان رمانی عاشقانه نامید، ولی نه یک رمان عاشقانهٔ سبک و بیمحتوا. نویسنده در این کتاب، فرازونشیبهای زندگی آدمی را بیان کرده که دچار سرگردانی است. او در عین اینکه همهگونه توقعی از زندگی و لذتهایش دارد، بهدرستی نمیداند دنبال چه میگردد، و این سرگشتگی، دودلی و تردیدهای هملتوار – که در جایی که باید تصمیم بگیرد و عمل کند، وا میماند و موقعی که باید خویشتنداری بهخرج دهد، دست به عمل میزند – به پریشانی و سرگردانی میرسد.
این رمان برنده جایزه گنکور و جایزه بزرگ رمان آکادمی فرانسه شده است.
Marc Dugain is a French novelist and filmmaker renowned for his historical and political narratives. His debut novel, La Chambre des officiers (1998), inspired by his grandfather's work with World War I veterans, garnered critical acclaim and won multiple literary awards. Dugain's oeuvre often delves into the lives of prominent figures and events, as seen in works like La Malédiction d'Edgar (2005) and Une exécution ordinaire (2007). Beyond literature, he has directed several films, including adaptations of his own novels, and has contributed to theater and graphic novels. Dugain's storytelling is marked by a deep exploration of power dynamics, historical intricacies, and the human condition.
ییلاق انگلیسی ماجرای زندگی مرد اشرافزدهی میانسالی به نام دلامر را روایت میکند که در ناز و نعمت غرق است، ولی از نوعی بیقراری و خلاء درونی رنج میبرد. مردی که در حوزهی مهمی از زندگی غیرمادی خود - ارتباط با زنان - با نابسامانی و تشویش دست و پنجه نرم میکند، دچار تعلل در تصمیمگیری و ندانمکاریست، روابط عاطفی ناتمام و ناکامل با زنان گوناگون دارد و بهمریختگیهایی از این قبیل من کتاب را صرفا به اعتبار "اتاق افسران" خریدم و با توجه به معرفی پوستکندهی مترجم در پشت جلد، آمادگی روبرویی با داستانی عاشقانه را داشتم. بهرحال توقعم برآورده نشد. در مورد کتاب میتوانم بگویم که عاشقانهی سطحیای نبود، اما داستان خوبی هم نبود سطحی نبود، چون پیرنگ قویای داشت و تا حد زیادی روانشناختی؛ که از قضا بهشدت مورد علاقهی من بود: مردی که عمیقا سردرگم است و نمیداند چه چیزی میخواهد و این ناآگاهی سبب میشود همه چیز را از دست بدهد. مانند فردی که در یک حراجی بزرگ در انتخاب اجناس تعلل میکند و وقتی به خود میآید میبیند چیزی برای او نمانده داستان خوبی نبود چون اولا- شخصیتپردازی پرسوناژهای تکمیلی ضعیف بود و این موضوع به شخصیتپردازی پرسوناژ اول داستان آسیب زده (افکار و اعمال آنها روی دلامر تاثیر مستقیم داشتند و تصمیمگیریهای اساسی دلامر عموما تحت تاثیر زنان داستان بود). دوما- نوشتن چنین داستانی با تاکید بر روی جنبههای روانشناختی شخصیتها در چنین حجم اندکی کار دشواریست که بنظر میرسد نویسنده از عهدهی آن به خوبی بر نیامده. سوما- مرگ یکی از شخصیتها صرفا حربهای برای جذابیت داستان بنظر رسید و چهارم- پایان ضعیفی داشت
امتیاز من به داستان: دو و نیم ستاره
پینوشت: چند صفحه ابتدایی کتاب مشکلات نگارشی زیادی دارد و بنظر میرسد این قسمت به نحوی از زیر نگاه ویراستار، اگر ویراستاری در کار بوده باشد جا مانده است. بخصوص با توجه به این موضوع که کتاب چاپ دوم بود، از ناشر برای چنین سهلانگاریای گلهمندم. نکته دیگر آنکه سانسور در بعضی قسمتها مشهود بود و نسخه انگلیسی کتاب هم نایاب، در نتیجه به عنوان نمونه من تا پایان داستان نتوانستم بطور دقیق شغل یکی از شخصیتها را متوجه شوم. در کل با توجه به اینکه داستان عاشقانهست و قسمتهایی از آن در تخت و هتل و اینجور مکانها میگذرد احتمالا با حجم بیشتری از سانسور روبرو هستیم
مارگ دوگن، رماننویس و کارگردان فرانسوی، کتاب #ییلاق_انگلیسی رو سال دو هزار منتشر کرده. این کتاب در ظاهر رمانی عاشقانه است. اما در واقع نگاهی درونی به زندگی مردی انگلیسی-فرانسویه. . .
دوگن به روابط اتفاقی و تاثیرش در زندگی آدمها پرداخته. این نویسنده در این کتاب سعی کرده عقاید ناتورالیستی خودشو به مخاطب نشون بده. از طرفی به مسئله ایمان و عشق به خدا،اشاره کرده بدون اینکه ذرهای اغراق داشته باشه. . .
موشکافی روابط و زیر ذرهبین گذاشتنشون کاریه که اکثر نویسندهها و فیلمسازان انجام میدن ولی با این حال دوگن تونسته علاوه بر حفظ سیر داستانی و ایجاد نقاط عطف بسیار، دوست داشتن رو توصیف کنه. ییلاق انگلیسی، رمانی روانکاوانه است و البته مصداقهای جهانی شدن رو میتونیم در این کتاب بررسی کنیم. . .
دوگن تلاش کرده به دور از نژادپرستی، درباره تکثیر شدن و زادوولد حرف بزنه.در این کتاب درباره زنهایی که از مادر شدن فراری هستند و مردهای عقیم میخونیم. در ییلاق انگلیسی به عمارتی در حوالی کمبریج سفر میکنیم؛ درباره عدم ابزار عشق و در عین حال انتظار برای دوست داشته شدن میخونیم. در نهایت همانند گمشدهای تنها در جهانی ناشناخته؛ مسیر درست رو پیدا میکنیم.
Campagne anglaise is a subtle and introspective novel that explores human relationships, memories, and the invisible wounds people carry within themselves. Marc Dugain has a unique ability to reveal the complexity of ordinary lives, showing how the past, personal choices, and unspoken emotions continue to shape the present.
What makes this book interesting is its quiet examination of human nature — the distance between what people show to the world and what they truly feel inside. Through a carefully observed story, Dugain explores themes of love, disappointment, identity, and the search for meaning.
A thoughtful and atmospheric novel that invites reflection on the fragility of relationships and the hidden stories behind everyday lives.
یه رمان شبه عاشقانه یه لرد انگلیسی که نمی دونه در زندگی دنبال چی هست و از زنی سراغ زن دیگری میره
در پایان به علت عقیم بودن یکی از اون زنها رو تلاش می کنه به فرزندی قبول کنه و میراثش مال اون بشه.
داستان ضعیفی که با وجود روایت خوب مشکل داستان داره و با عجله انگار سر هم بندی شده و مثل خیلی از کارها از سانسور رنج می بره. یه جورایی شبیه اون کار موراکامی جنوب مرز، غرب خورشید یه آدم هوسباز و حیران.
کلا نسبت به دو کار قبلی که از مارک دوگن خوندم چیز خاصی نبود نسبت به اتاق افسران و خانواده نفرین شده کندی که در اصل درباره ادگار هوور رئیس خوفناک اف بی آی هست.
ییلاق انگلیسی / مارک دوگن / پرویز شهدی / کتاب پارسه ییلاق انگلیسی، داستانی نه چندان بلند در مورد آدمها و روابط معنوی بینشون. یک روانشناختی کوتاه، تلخ اما شیرین. شاید اگر داستانی بالای ۴۰۰ صفحه بود، فلاکت شخصیتها آدم رو به ستوه میاورد، ولی نویسنده -احتمالا هم به قصد- اونها رو کوتاه بیان کرده بود تا بدون اینکه قلب خواننده زیاد از حد به درد بیاد، حرفهایی رو که میخواد بیان کنه. و توی این کوتاهی، تونسته بود شخصیتها رو به نسبت خوب ارائه بده و همچنین فضایی جالب، فانتزی و رویایی (همراه با اوردن استعاره آمیز اسب ها نسبت به دو شخصیت اصلی کتاب) -در عین واقعیت- بیافرینه. تنها جایی که یکم اذیتم کرد، بخش دوم، گذشتهی هارولد بود که خسته کننده شده بود. به نظر نویسنده بهتر بود به جای اینکه یکهو و بدون وقفه گذشته رو از زبان هارولد بیان کنه، وقفههایی توی اون برای بازگشت به زمان حال ایجاد کنه که سررشتهی داستان از دست خواننده در نره. :وقتی کتاب رو تموم کردم، یاد این تیکه از کتاب تولستوی و مبل بنفش اقتادم فیلیپس و تیلور معتقدند که ما با سبک کردن بار سنگین دیگران -آرام کردن ترسها و پروبال دادن به امیدهایشان-نیرو میگیریم. وقتی همان مهربانی به ما بازگردانده میشود، ما رشد میکنیم، ترسهای خودمان کمتر و امیدهایمان تقویت میشود: "مهربانی... آن نوع نزدیکی و تعلق خاطری را در ما خلق میکند که هم از آن میترسیم و هم در آرزویش هستیم... مهربانی اساساً به زندگی ارزش زیستن میدهد." در کل دوست داشتنی و قابل تامل. ترجمه: یک سری ایراد داشت که بیشتر اونها ویراستاری بود -فکر کنم این نشر ویراستار نداشته باشه- ولی در کل خوب بود.
کتاب «ییلاق انگلیسی» دومین رمان مارک دوگن است که پس از اثر موفق اولش منتشر شد. داستان این کتاب درباره ملاقات غیرمنتظره دو آدم کاملاً متفاوت است؛ هارولد، مردی چهلساله و ثروتمند اهل انگلستان، و جولیا، زنی آرژانتینی که در خیابانهای پاریس کار میکند. پیوند میان این دو نفر از یک رابطه مادی یا فیزیکی ساده فراتر میرود و به بهانهای برای فرار از تنهایی عمیق هر دو طرف تبدیل میشود. دوگن با دنبال کردن مسیر زندگی این دو شخصیت از لندن و اسکاتلند تا بوئنوسآیرس، ما را با خود به اعماق دنیای درونی آدمهایی میبرد که انگار خودشان را از حق خوشبخت بودن محروم کردهاند.
نویسنده در این کتاب با لحنی آرام و بدون هیاهو، به بررسی آسیبپذیری انسانها میپردازد. او نشان میدهد که چطور آدمها پشت نقابهای روزمرهشان، زخمهای روحی بزرگی را پنهان میکنند. فضای کتاب با وجود جابهجاییهای جغرافیایی، بسیار صمیمی و متمرکز بر خلوت شخصیتهاست. در واقع، نویسنده به جای تمرکز بر اتفاقات هیجانانگیز، روی احساسات ظریف، سکوتها و ترسهای قهرمانان داستان دست میگذارد.
همانطور که منتقدان فرانسوی مانند ژرار مئودال در روزنامه لوموند اشاره کردهاند، پشت این فضای بهظاهر آرام و ییلاقی، نوعی انضباط و سرسختی نظامی جریان دارد؛ گویی قهرمانان داستان در حال جنگی پنهان با گذشته و دردهای خود هستند. با این حال، پیام اصلی رمان ناامیدکننده نیست. دوگن نشان میدهد که حتی در تاریکترین لحظات تنهایی، همدلی و توجه به رنج دیگری میتواند پنجرهای رو به نجات و آرامش باز کند. این رمان کوتاه اما اثرگذار، دعوتی است به درک بهتر آدمهای تنهای اطرافمان و فرصتی برای فکر کردن به اینکه عشق و دوستی چطور میتوانند ما را از سقوط نجات دهند.
توصیه میکنم اصلا این کتاب را نخوانید. بر خلاف «اتاق افسران» که به نظرم بی نظیر بود، ییلاق انگلیسی بسیار ضعیف و کم مایه بود. خرده داستان هایی که به رغم تلاش نویسنده هر کدام ساز خودشان را می زدند و به زور در یک قاب گنجیده بودند. شخصیت ها هم که همه تصادفا به هم برخورده بودند و نه معلوم بود از کجا آمده اند و نه ناگهان کجا سر به نیست می شدند.
میدونستم چی انتظار دارم ولی سردرگم میشدم مدام، میتونست یه رمان زرد سکسی خفن بشه ولی هی میزد تو ذوقم، جاهاییم که میخواست یکم رو خط داستانیای که گراشو میده بره جلو، اینقدر شدتش ضغیف بود که... به تصوراتم از داستان سه میدم به واقعیت چیزی که خوندم یک و بیست و پنج صدم
کتاب کوتاه و قشنگی بود. زیاده گویی نداشت اما در عین حال جالب بود. فضای ییلاق ها و املاک انگلیسی رو داشت که شخصیت اصلیش درباره لردی انگلیسی بود که به گذشته اون پرداخته و با حال ترکیب میشه و اتفاقات جالبی رو رقم می زنه. برای من که به فضای اینجور داستان ها علاقه دارم خیلی زیبا بود
کتابهای مارک دوگن شاهکار نیستن،ولی خواندنشان خالی از لطف هم نیست،امیدوارم بی انصافی نباشد ولی برای من مثل تمرین قبل از خواندن یک کتاب سنگین می ماند.کم حجم، روان و ساده
ییلاق انگلیسی برای من بیش از آنکه یک رمان عاشقانه باشد، رمانی دربارهی تنهایی، میل به تملک و ناتوانی انسان در برقراری یک رابطهی واقعی است. هارولد، مردی ثروتمند و متعلق به طبقهی مرفه، جولیا را برای چند روز به خانهی ییلاقیاش میبرد، اما خیلی زود روشن میشود که چیزی که میخواهد صرفاً همراهی یا رابطهی جنسی نیست؛ او میخواهد به دنیای درونی جولیا دسترسی پیدا کند. مسئله اینجاست که هارولد، مثل کسی که به خریدن و تصاحبکردن عادت کرده، میخواهد صمیمیت را هم به دست بیاورد؛ درحالیکه صمیمیت چیزی نیست که بتوان خرید.
از این منظر، رمان نقدی ظریف بر طبقهی مرفه و تبدیلشدن رابطهی انسانی به نوعی معامله است. هارولد تقریباً همهچیز دارد جز توانایی ارتباط واقعی با دیگری. ثروت، موقعیت و امنیت برایش فراهم است، اما در برابر چیزی به سادگی اعتماد و عشق، کاملاً ناتوان میماند. جولیا هم با سکوت و فاصله از خودش محافظت میکند و همین، رابطه را به بازی روانی میان میل به شناختن و امتناع از شناختهشدن تبدیل میکند.
نکتهی جالبتر این است که ییلاق انگلیسی تا حد زیادی از زندگی خود دوگن تغذیه میکند. او پیش از نویسندهشدن، سالها در دنیای تجارت و امور مالی فعالیت میکرد و در چهلسالگی، در حالی که مدیر یک شرکت هواپیمایی بود، از این زندگی فاصله گرفت و به نویسندگی روی آورد. خود دوگن بعدها گفته که ییلاق انگلیسی رمانی است که از همان زندگی تجاری و تنهایی و بدبینی آن دوره بیرون آمده است.
شاید به همین دلیل باشد که خود نویسنده امروز چندان با این کتاب مهربان نیست. دوگن بعدها دربارهی آن گفته که رمان شکستخورده بوده و حتی با تعبیری بسیار تند آن را یک آشغال واقعی نامیده است؛ در مصاحبهای دیگر نیز صریحاً توصیه کرده خوانندگان با این کتاب شروع نکنند و آن را اثری ناموفق دانسته است. «ییلاق انگلیسی» شاید از نظر ساختاری به پختگی آثار بعدی او نرسیده باشد، اما همین وجه شخصی، رمان را به نوعی سند از دورهای از زندگی نویسنده تبدیل میکند؛ تصویری از مردی که ظاهراً در اوج موفقیت است اما از درون احساس پوچی و بیگانگی میکند.
مشکل اصلی رمان هم به نظرم همین ساختار است. ایدههای دوگن از ظرفیت بیشتری برخوردارند، اما روایت گاهی پراکنده میشود و بعضی شخصیتها و خردهداستانها تمرکز رمان را از بین میبرند. در نتیجه، ییلاق انگلیسی همیشه به اندازهی مضمونهایش منسجم نیست و گاهی حس میشود نویسنده هنوز در حال پیدا کردن شکل مناسب برای داستان است. حتی خود دوگن بعدها دربارهی این دوره گفته بود که آن زمان به اندازهی کافی روی ساختار رمان کار نکرده بود.
با این همه، چیزی که بعد از تمامکردن کتاب در ذهنم میماند، نه ضعفهای ساختاری، بلکه تناقض مرکزی آن است: آدمهایی که تقریباً هر چیزی را میتوانند به دست بیاورند، جز چیزی که واقعاً به آن نیاز دارند؛ ارتباط انسانی. هارولد میتواند حضور یک انسان را بخرد، اما نمیتواند احساس او را مالک شود. و شاید همینجا «ییلاق انگلیسی» از یک داستان دربارهی یک رابطهی عجیب فراتر میرود و به رمانی دربارهی ناتوانی انسان در عبور از مرز میان خودش و دیگری تبدیل میشود.
به نظرم ییلاق انگلیسی اثر خیلی خاصی نیست و احتمالاً حق با خود نویسنده است که آن را یکی از آثار ضعیفترش میداند؛ اما رمان بدی هم نیست. بیشتر شبیه یک رمان ناپخته اما صادقانه است؛ رمانی که نویسنده در آن، پیش از آنکه بتواند کاملاً خودش را بشناسد، بخشی از تنهایی و پوچی دورهای از زندگی خودش را روی کاغذ آورده است.
کتاب رو صوتی گوش دادم اول فکر میکردم از سری کتابهای عاشقانه کلاسیک هست که نبود و فهمیدم سال ۲۰۰۰ چاپ شده داستان معمولی بود و بعضی جاها نامفهوم و نثر کشش به اندازه رو نداشت و اگر کتاب رو متنی میخوندم احتمالا نصفه ول میکردم.
With ‘Campagne anglaise’, his second book, Marc Dugain gives a clear indication how strong a story teller he would become. International historical settings and personal complicated drama are present but clichés too, alas. The ending puts the balance straight, up to a point.