แม่เฒ่าเจ้าเล่ห์

by วราภา

เขาคิดว่าตัวเองคงอยู่ได้เมื่อหล่อนจากมา แต่เอาเข้าจริงความอ้างว้างกลับรบกวนทุกวินาที นขรทดสอบความเข้มแข็งของตัวเองด้วยการไม่ยอมพูดโทรศัพท์ด้วยในครั้งหลัง ๆ ที่พลอยสิรินทร์โทรฯ มา แต่ยิ่งพยายาม ก็ยิ่งรู้สึกว่าคิดถึงหล่อนมากเป็นทวีคูณ หล่อนเข้ามาในชีวิตเขาด้วยความจริงใจ ให้เขาได้สัมผัสความเป็นตัวตนที่แท้จริง ไม่เสแสร้ง มีทั้งยามน่ารักและน่าชัง และเป็นคนเชื่อมโยงความรู้สึกของเขากับ "ย่า" ให้เหมือนกับว่าท่านไม่ได้ทิ้งเขาไปไหน

"แม่เฒ่าเจ้าเล่ห์"

นขรเรียกหล่อนอย่างนั้นเกือบทุกครั้งที่โอบอุ้ม "ย่า" มานั่งเก้าอี้ เข็นไปรับลมทะเล เติมความสุขให้กันและกันโดยไม่ต้องพูดมาก ต่างฝ่ายต่างซึมซับความรู้สึกดี ๆ ให้แก่กัน จนนขรลืมไปแล้วว่า ครั้งหนึ่งเขาเคยเกลียดหล่อน!

342 pages, Paperback

First published July 1, 2004