In God is groot verkent Mounir Samuel de rol van de islam in Nederland en de dagelijkse geloofsbeleving van islamitische jongeren. Hij duikt in de vele dubbellevens van jonge moslims, spreekt met afvalligen en bekeerlingen en ontmoet polderjihadisten en feministen. In hoeverre kan een belijdend christen de islamitische geloofscultuur omarmen? vraagt hij zich hardop af, kan de Nederlandse samenleving de islamitische cultuur een plek geven in de maatschappij, en hoe gaat de religieuze gemeenschap in Nederland om met prangende maatschappelijke thema's, zoals genderrollen, transfobie, homoseksualiteit, religieus fanatisme en interreligieuze relaties? Samuel ontmoette mensen met diverse achtergronden en overtuigingen, waaruit een beeld ontstaat van een soms verdeelde maatschappij, en sterke innerlijke strijd bij veel van haar inwoners. Verder reflecteert hij doorlopend op zijn eigen moeizame zoektocht om zijn identiteit als christen en transgender partner van een moslima te ontleden. Een buitengewoon krachtig en persoonlijk relaas, dat de vele Hollandse hangijzers blootlegt.
Mounir Samuel is politicoloog, auteur en journalist. Zijn reportages werden bekroond met de Dick Scherpenzeel Aanmoedigingsprijs en de Lira Correspondentprijs. Winq Magazine kende hem de eretitel toe van 'Changemaker of the decade'.
Mooi boek waarin de christelijke Mounir in gesprek gaat met verschillende bekende en (voor mij) minder bekende moslims. Het zijn openhartige en kwetsbare gesprekken waarin Mounir ook kritische kanttekeningen durft te plaatsen bij de Islam. Hij schrijft vlot, met humor en weet duidelijk waar hij het over heeft. Soms verloor hij me een beetje bij de hele historische achtergrond van kwesties in de islam, maar dit is wel goed voor de contextualisering. Mounir heeft een enorme betrokkenheid en liefde voor de islamitische gemeenschap en het geloof. Tegelijkertijd spreekt hij zich ook nadrukkelijk uit als christen en met name in de laatste hoofdstukken wist hij mij echt te raken met zijn eigen geloofservaringen en overtuigingen. Eerlijk en rauw beschrijft hij de worstelingen die hij heeft met zichzelf en zijn verschillende identiteiten. Een krachtig voorbeeld van hoe je met een open en oprecht geinteresseerde houding met mensen in gesprek kunt gaan die misschien erg ver van je af staan, van elkaar kunt leren zonder daarvoor je eigen overtuigingen over boord te moeten gooien.
Mounir schrijft vlot, met hier een daar een prachtige poëtische beschrijving van hoe hij zijn geloof beleeft en wat de worsteling met zijn eigen identiteit tot nu toe heeft opgeleverd.
Hij probeert om zoveel mogelijk verschillende stemmen te laten horen in dit boek en dat is goed gelukt. De uitspraken van de geïnterviewden worden regelmatig vergeleken met gegevens uit wetenschappelijk onderzoek. Na het lezen van dit boek heb je dus niet één beeld van ‘de Nederlandse moslim’ gekregen, maar weet je dat ze zo veelkleurig zijn als alle andere Nederlanders bij elkaar.
Een zoektoch naar God, Allah, en Jezus. Mooie gesprekken, soms een prachtige uitspraak. 'Magie? Nee, dit is het mysterie van onze God die uitsluiting noch angst kent.'
best interessant, maar ik had gewild dat het boek wat meer structuur kende of ingedeeld was in thema's. ook vind ik dat de schrijver wel heel veel refereert naar zijn eigen (christelijke) identiteit, waarbij hij wel erg veel veren in zijn eigen reet steekt, zoals in het slotwoord: 'als jong meisje, gevangen in een wereld die ik ver vooruit was, me de taal van mijn eigen zijn onmachtig, wist ik niet beter dan dat ik anders was zonder te begrijpen waarom'. deze persoonlijke relazen doen slechts mijn tenen krommen en soms krijg ik zelfs het gevoel dat Samuel mij wil bekeren tot het christendom, omdat die toch wel net iets verfijnder is en vol liefde zit dan de islam. Die zijtakken hadden van mij echt achterwege gelaten mogen worden, dan was de veelzijdigheid van de islamitische gemeenschap in Nederland ook sterker naar voren gekomen, wat wel heel interessant was om over te lezen.
‘God is groot’ is aan de ene kant een feest der herkenning. Hoe ik hier (in het overwegend witte) Eindhoven altijd op zoek ben naar erbij te horen en tegelijkertijd mijzelf te zijn. Of zoals ik zelf altijd zeg: de ik in de wij te kunnen zijn. Hoe ik bij het lezen van de verhalen in het boek mij ook geïnspireerd voelde om de tijd te nemen om dit uit te kunnen zoeken. En dat ik niet wil dat maar één stuk van mijn identiteit het aanspreekpunt is voor alles. Er leeft zoveel meer in mij dan alleen Nederlander, Turk, moslim, enzovoorts. Het gaf mij ook hoop dat ik niet alleen ben in deze zoektocht en er zoveel meer mensen zijn die hiermee bezig zijn.
En aan de andere kant realiseerde ik mij ook dat ik zelf niet zoveel inhoudelijk weet over de islam. Wat mij ook weer frustreerde. Ik heb de Koran wel enkele keren gelezen in het Arabisch, maar dat begrijp ik eigenlijk helemaal niet. Het zet mij wel aan om deze ook in het Nederlands te gaan lezen. En daarnaast ook de Bijbel en de Thora te lezen. Ik probeer de islam op mijn eigen manier te leven door mijn relatie met God. Ik geloof met heel mijn hart dat diversiteit een verrijking en kracht is. Alleen hoe omarm ik de diversiteit aan dingen in mijzelf? Dat is nog een grotere uitdaging dan de diversiteit in de buitenwereld te omarmen.
Veelkleurige levensverhalen van veelkleurige moslims, verweven met een ramadandagboek van de schrijver, een Egyptisch christelijke transman. Zeer mooie inkijk in de verschillen tussen Nederlandse moslims, waarbij Samuel ook zijn eigen worsteling met thuis én vreemd zijn in Nederland benoemt.