What do you think?
Rate this book
Dirk Kuyt. Het geloof in succes
Precies een jaar nadat Feyenoord de landstitel behaalde, verschijnt Dirk Kuyt – Het geloof in succes, het persoonlijke verhaal van Dirk Kuyt over de lange weg naar succes. De vorig jaar met topvoetbal gestopte aanvaller gaat uitgebreid in op het proces dat zoveel voetballiefhebbers vol in het hart zou raken. Dirk Kuyt is het verhaal over ambitie, betrokkenheid, teleurstelling, doorzettingsvermogen en succes. Met een ongekend scherp oog voor details geeft Dirk Kuyt zich bloot zoals hij nooit eerder heeft gedaan. Met als resultaat een verhaal dat verder reikt dan alleen voetbal. Kuyt inspireert iedereen die iets van het leven wil maken. Iedereen die zich een doel stelt. Dat maakt dit boek uniek.
- GenresNonfiction
191 pages, Paperback
First published May 14, 2018
About the author
Dirk Kuyt
2 booksDirk Kuyt (Dutch: Dirk Kuijt) is a Dutch former professional footballer.
He played for the clubs FC Utrecht, Feyenoord, Liverpool and Fenerbahçe SK.
He played 104 games for the Dutch National Football team.
He played for the clubs FC Utrecht, Feyenoord, Liverpool and Fenerbahçe SK.
He played 104 games for the Dutch National Football team.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 25 of 25 reviews
June 7, 2018
Dirk Kuyt, "Het geloof in succes," is een onbedoeld hilarisch boek. De tekst an sich is niet grappig, daar is het veel te serieus, droog en repetitief voor; maar Kuyt spreekt zichzelf zo vaak tegen, dat het ofwel ergernis oproept, of een onbehouwen gegrinnik. In mijn geval was er sprake van het laatste.
"Ik ben tijdens die twee jaar bij Feyenoord eigenlijk alleen bezig geweest met anderen, nauwelijks met mezelf" beweert Kuyt (blz 38), maar de rest van het boek illustreert dat dat verre van waar is. "Langzaam maar zeker kwam de vraag naar boven waarvoor ik het allemaal deed," orakelt Kuyt bijvoorbeeld toen het team verloor, ondanks zijn harde werk (blz 56). En na zijn eerste jaar, bij de overweging of hij er een jaar aan toe zou voegen, wilde hij dat "ik voor de trainer dezelfde speler zou blijven ... Ik moest dus elke wedstrijd spelen. Zo zit ik qua instelling in elkaar" (blz 76). Al die tijd dacht Kuyt volgens eigen zeggen niet aan zichzelf. Vooruit, hij deed bij die onderhandelingen een concessie door te zeggen dat hij bij 3-0 best gewisseld mocht worden om hem te sparen. Toch was hij verbolgen, als hij gewisseld werd in de laatste fase van de wedstrijd: "Ik ben juist een speler die zijn meeste goals in de laatste twintig minuten maakt. Door me dan te wisselen, zou ik zeer waarschijnlijk minder goals maken" (blz 79). Toen hij reserve werd, was hij gefrustreerd: "Ik wilde laten zien wie Dirk Kuyt was" (blz 103).
Het complete boek leest alsof Kuyt een soort godfiguur was, die alles bepaalde: spelers die kwamen, bleven en gingen. Als hij zegt dat het beter was voor het team, klinkt het alsof hij het beleid uitstippelde. En tegelijkertijd was hij het braafste jongetje van de klas, die alles goed deed, terwijl de rest niet naar de meester luisterde. Misschien was dat ook niet nodig, want Kuyt was de oplossing: "Ik zat 's avonds vaak beneden in mijn eigen krachthonk thuis, liep soms extra op het strand en toch werd er vijf keer op rij verloren." (blz 56) Hoe kan dat nou? Kuyt werkt hard, maar er wordt niet gewonnen. Hij is toch allesbepalend? Ja: "succes kon alleen worden bereikt als ik door een bepaalde pijngrens zou gaan." (Ibidem) Toen hij niet speelde tegen Sparta en Excelsior ging het mis, gelukkig dat hij in de laatste wedstrijd kon laten zien dat hij allesbepalend was. Kuyt maakte Feyenoord in zijn eentje kampioen, maar dacht daarbij nooit aan zichzelf.
En dan is er nog de constante klucht dat Kuyt aan andere spelers gaat vertellen dat zij hun rol in het team moeten accepteren. Dat had hij namelijk geleerd bij Liverpool, van bijvoorbeeld Stephen Gerrard, die niet klaagde als hij een keer niet speelde. Er was simpelweg geen discussie over de beslissing van de trainer. “Dat nam ik mee naar Feyenoord,” aldus Dirk (blz 125-126), om vervolgens doodleuk te schrijven dat hij en Giovanni van Bronkhorst “inmiddels in een fase zaten dat we niet meer discussieerden over hoe, wat en waarom” (blz 128). Kennelijk geldt dat accepteren niet voor hemzelf. Hoewel: hij “accepteerde het, maar ik was woest.” (blz 84). Hoe je iets tegelijkertijd accepteert en er toch boos om wordt, is mijn een raadsel. Maar Dirk zou Dirk niet zijn, als hij niet ook boos zou worden als hij juist niet gewisseld zou worden: op bladzijde 101 is Kuyt verbolgen dat hij bij een 1-2 achterstand tegen Fenederbahçe blijft staan. Hij had zichzelf kunnen vertellen dat de laatste twintig minuten juist de periode is dat hij nogal eens wil scoren. Misschien had Kramer erin gemoeten, want die “beheerste de pinchitterrol goed” (blz 130), maar als het 2-2 staat in de 70e minuut van een andere wedstrijd, wil Kuyt niet gewisseld worden, want als iemand iets kan forceren, dan is hij het wel. En weer accepteert hij de beslissing van de trainer niet.
Het is, kortom, een lachwekkend tegenstrijdig boek, dat elke vorm van zelfreflectie ontbeert. Waarom geen redacteur hem erop gewezen heeft dat elke vorm van consistentie ontbreekt, is me een vraag. Beter had dit boek niet verschenen, want ik betwijfel of iemand hier blij van wordt---behalve misschien een verstokte fan, die tijdens het lezen de samenvatting van Feyenoord – Heracles op de achtergrond aan heeft staan.
- - -
Hier toch nog wat losse pareltjes, die niet veel commentaar behoeven:
"Quick Boys. Mijn club uit Katwijk waar ik eigenlijk nooit de droom had om te bereiken wat ik uiteindelijke bereikt heb. Omdat ik nooit zulke grote dromen had." (7)
"Dat evalueren deden [Giovanni van Bronckhorst en ik] trouwens altijd uit het zicht van de spelers. Gio geeft me ook nooit anders behandeld dan welke andere speler ook." (33)
"In het hedendaagse voetbal is [krachttraining] belangrijk voor de rompstabiliteit , voor de snelheid. Gewoon heel belangrijk." (50)
"Ik was dus sterker dan ooit en zat vol energie. Er was explosiegevaar. Het enige wat ik moest doen was mijn rust bewaren om tegen Heracles letterlijk te exploderen." (148)
"Ik ben tijdens die twee jaar bij Feyenoord eigenlijk alleen bezig geweest met anderen, nauwelijks met mezelf" beweert Kuyt (blz 38), maar de rest van het boek illustreert dat dat verre van waar is. "Langzaam maar zeker kwam de vraag naar boven waarvoor ik het allemaal deed," orakelt Kuyt bijvoorbeeld toen het team verloor, ondanks zijn harde werk (blz 56). En na zijn eerste jaar, bij de overweging of hij er een jaar aan toe zou voegen, wilde hij dat "ik voor de trainer dezelfde speler zou blijven ... Ik moest dus elke wedstrijd spelen. Zo zit ik qua instelling in elkaar" (blz 76). Al die tijd dacht Kuyt volgens eigen zeggen niet aan zichzelf. Vooruit, hij deed bij die onderhandelingen een concessie door te zeggen dat hij bij 3-0 best gewisseld mocht worden om hem te sparen. Toch was hij verbolgen, als hij gewisseld werd in de laatste fase van de wedstrijd: "Ik ben juist een speler die zijn meeste goals in de laatste twintig minuten maakt. Door me dan te wisselen, zou ik zeer waarschijnlijk minder goals maken" (blz 79). Toen hij reserve werd, was hij gefrustreerd: "Ik wilde laten zien wie Dirk Kuyt was" (blz 103).
Het complete boek leest alsof Kuyt een soort godfiguur was, die alles bepaalde: spelers die kwamen, bleven en gingen. Als hij zegt dat het beter was voor het team, klinkt het alsof hij het beleid uitstippelde. En tegelijkertijd was hij het braafste jongetje van de klas, die alles goed deed, terwijl de rest niet naar de meester luisterde. Misschien was dat ook niet nodig, want Kuyt was de oplossing: "Ik zat 's avonds vaak beneden in mijn eigen krachthonk thuis, liep soms extra op het strand en toch werd er vijf keer op rij verloren." (blz 56) Hoe kan dat nou? Kuyt werkt hard, maar er wordt niet gewonnen. Hij is toch allesbepalend? Ja: "succes kon alleen worden bereikt als ik door een bepaalde pijngrens zou gaan." (Ibidem) Toen hij niet speelde tegen Sparta en Excelsior ging het mis, gelukkig dat hij in de laatste wedstrijd kon laten zien dat hij allesbepalend was. Kuyt maakte Feyenoord in zijn eentje kampioen, maar dacht daarbij nooit aan zichzelf.
En dan is er nog de constante klucht dat Kuyt aan andere spelers gaat vertellen dat zij hun rol in het team moeten accepteren. Dat had hij namelijk geleerd bij Liverpool, van bijvoorbeeld Stephen Gerrard, die niet klaagde als hij een keer niet speelde. Er was simpelweg geen discussie over de beslissing van de trainer. “Dat nam ik mee naar Feyenoord,” aldus Dirk (blz 125-126), om vervolgens doodleuk te schrijven dat hij en Giovanni van Bronkhorst “inmiddels in een fase zaten dat we niet meer discussieerden over hoe, wat en waarom” (blz 128). Kennelijk geldt dat accepteren niet voor hemzelf. Hoewel: hij “accepteerde het, maar ik was woest.” (blz 84). Hoe je iets tegelijkertijd accepteert en er toch boos om wordt, is mijn een raadsel. Maar Dirk zou Dirk niet zijn, als hij niet ook boos zou worden als hij juist niet gewisseld zou worden: op bladzijde 101 is Kuyt verbolgen dat hij bij een 1-2 achterstand tegen Fenederbahçe blijft staan. Hij had zichzelf kunnen vertellen dat de laatste twintig minuten juist de periode is dat hij nogal eens wil scoren. Misschien had Kramer erin gemoeten, want die “beheerste de pinchitterrol goed” (blz 130), maar als het 2-2 staat in de 70e minuut van een andere wedstrijd, wil Kuyt niet gewisseld worden, want als iemand iets kan forceren, dan is hij het wel. En weer accepteert hij de beslissing van de trainer niet.
Het is, kortom, een lachwekkend tegenstrijdig boek, dat elke vorm van zelfreflectie ontbeert. Waarom geen redacteur hem erop gewezen heeft dat elke vorm van consistentie ontbreekt, is me een vraag. Beter had dit boek niet verschenen, want ik betwijfel of iemand hier blij van wordt---behalve misschien een verstokte fan, die tijdens het lezen de samenvatting van Feyenoord – Heracles op de achtergrond aan heeft staan.
- - -
Hier toch nog wat losse pareltjes, die niet veel commentaar behoeven:
"Quick Boys. Mijn club uit Katwijk waar ik eigenlijk nooit de droom had om te bereiken wat ik uiteindelijke bereikt heb. Omdat ik nooit zulke grote dromen had." (7)
"Dat evalueren deden [Giovanni van Bronckhorst en ik] trouwens altijd uit het zicht van de spelers. Gio geeft me ook nooit anders behandeld dan welke andere speler ook." (33)
"In het hedendaagse voetbal is [krachttraining] belangrijk voor de rompstabiliteit , voor de snelheid. Gewoon heel belangrijk." (50)
"Ik was dus sterker dan ooit en zat vol energie. Er was explosiegevaar. Het enige wat ik moest doen was mijn rust bewaren om tegen Heracles letterlijk te exploderen." (148)
May 7, 2019
Alhoewel ik het altijd interessant vind om meer te weten te komen over de gesprekken tussen spelers onderling, in of buiten het veld, vond ik dit boek een beetje ongemakkelijk. Kuyt is voor mij en veel andere Feyenoordliefhebbers een held, maar je krijgt in dit boek het idee dat hij dit zelf ook vindt. Kuyt is vaak het slachtoffer van domme keuzes van het bestuur en van Van Bronckhorst en als hij dan wordt opgesteld speelt hij geweldig; hoe kunnen ze hem over het hoofd zien? Het laat je afvragen wat de andere kant van dit verhaal is, want hoe Kuyt zichzelf hier ophemelt is wel ietwat overdreven. Het boek had misschien beter ´Succes. Het geloof in Dirk Kuyt.´ kunnen heten. Was passender geweest.
May 26, 2018
De teloorgang van een held in 200 blz. Waarom en voor wie heeft Dirk in godsnaam dit boek geschreven? De recensent van de VK noemde Dirk een ‘monomane maniak’. Dat komt aardig in de buurt. Een Feyenoord onwaardige zelfverheerlijking.
August 29, 2018
Ik heb mij zelden zo ongemakkelijk gevoeld bij het lezen van een boek. Van zo'n mooie aanleiding (als grote verloren zoon een hattrick maken in de kampioenswedstrijd) zo'n enorm zelfingenomen, tenenkrommend, jezelf ophemelend & slecht geschreven boek maken is een enorme prestatie.
Ik ben bang dat het vooral dit boek is wat zal blijven hangen als ik over 30 jaar, om wat voor reden dan ook, nog eens aan Dirk Kuyt denk.
Ik ben bang dat het vooral dit boek is wat zal blijven hangen als ik over 30 jaar, om wat voor reden dan ook, nog eens aan Dirk Kuyt denk.
June 3, 2024
Een beetje relativeren zou onze Dirk geen kwaad doen. Wat een ongelofelijke narcist zeg. Alles draait om hem. Het ironische is, is dat hij geen mogelijkheid onbenut laat te verkondigen dat hij alleen met het team bezig is en dat het niet om hem draait.
Om deze reden is het wel komisch boek. Maar je hebt wel af en toe een teiltje nodig.
Iedereen die het beeld van Dirk als onbaatzuchtige teamspeler (die hij in het veld echt wel was) wilt vasthouden zou dit boek links moeten laten liggen.
Om deze reden is het wel komisch boek. Maar je hebt wel af en toe een teiltje nodig.
Iedereen die het beeld van Dirk als onbaatzuchtige teamspeler (die hij in het veld echt wel was) wilt vasthouden zou dit boek links moeten laten liggen.
May 24, 2018
Wij van WC-eend... stellen WC-eend op! Aardig inkijkje in de Kindergarten die voor de kleedkamer van Feyenoord moet doorgaan. Volgens Kuyt heeft Kuyt voor een ommekeer gezorgd. Het boek telt nogal wat herhalingen en is - zoals verwacht - niet diepgravend noch smeuig zoals de beschrijvingen van Borst, Van Egmond en Giphart. De hartstocht van Dirk Kuyt komt functioneert binnen de lijnen - niet op papier.
Dirk, bedankt voor alles.
Dirk, bedankt voor alles.
February 16, 2019
Een ongemakkelijk boek. Het beeld van de nuchtere, hardwerkende voetballer, no-nonsens, wordt toch enigszins aangetast. Dirk die de verbindende factor was, die zich overal mee bemoeide. Hij zal het ongetwijfeld goed bedoelen, en niet om zichzelf op de borst te slaan, maar het komt gewoon anders over. Ook had het boek nog korter gekund, want er wordt veel herhaald.
Ik was bij die kampioenswedstrijd, hij was mijn held die dag, het was een jongensboek verhaal. Had het daarbij gelaten.
De tekst hier bij het boek: "Met als resultaat een verhaal dat verder reikt dan alleen voetbal. Kuyt inspireert iedereen die iets van het leven wil maken. Iedereen die zich een doel stelt. Dat maakt dit boek uniek."
Zag ik totaal niks van terug. Je kan 100 keer zeggen dat je als doel hebt kampioen te worden, maar dat is niet inspirerend.
En ik snap niet dat je als schrijver van je verhaal voor Jaap de Groot kiest, als je zegt dat Feyenoord je club is enzo. Dan weet je toch dat je niet een Telegraaf journalist aan kan komen.
Chantal Janszen zou zeggen: wat kan die jongen goed voetbbalen heh.....
Ik was bij die kampioenswedstrijd, hij was mijn held die dag, het was een jongensboek verhaal. Had het daarbij gelaten.
De tekst hier bij het boek: "Met als resultaat een verhaal dat verder reikt dan alleen voetbal. Kuyt inspireert iedereen die iets van het leven wil maken. Iedereen die zich een doel stelt. Dat maakt dit boek uniek."
Zag ik totaal niks van terug. Je kan 100 keer zeggen dat je als doel hebt kampioen te worden, maar dat is niet inspirerend.
En ik snap niet dat je als schrijver van je verhaal voor Jaap de Groot kiest, als je zegt dat Feyenoord je club is enzo. Dan weet je toch dat je niet een Telegraaf journalist aan kan komen.
Chantal Janszen zou zeggen: wat kan die jongen goed voetbbalen heh.....
September 13, 2018
An truly inspirational book but with a high “look at me” level.
It looks like the success of the team was only the result due to his effort. It looks like that all the major decisions the club made was inspired by Dirks his thoughts or ideas. The influence of Dirk was clearly present within the board of the club.
Although that I do believe that the success and the championship of Feyenoord was largely due to his contribution, but personally I can't believe that his influence was reaching that far.
The book is simple written and therefor a bit boring to read. You don’t finish this book in one afternoon unless you really have to.
It looks like the success of the team was only the result due to his effort. It looks like that all the major decisions the club made was inspired by Dirks his thoughts or ideas. The influence of Dirk was clearly present within the board of the club.
Although that I do believe that the success and the championship of Feyenoord was largely due to his contribution, but personally I can't believe that his influence was reaching that far.
The book is simple written and therefor a bit boring to read. You don’t finish this book in one afternoon unless you really have to.
May 27, 2018
Hahaha. Ik heb eigenlijk nagenoeg niets met voetbal. Waarom ik deze 'biografie' gelezen heb, is me dan ook een raadsel. Het was niet eens een goed boek.
Een jaar na Kuyts laatste wedstrijd, is dit boek uitgekomen. Jammer eigenlijk. Als Kuyt en Telegraaf-sportjournalist De Groot er een jaar langer voor zouden hebben uitgetrokken, zouden ze er wellicht een volledige biografie van hebben kunnen maken, met meer diepgang, meer verhaal, meer achtergrond. Nu moet de lezer het helaas doen met het staartje van Kuyts carrière: zijn twee laatste twee jaren bij Feyenoord.
June 10, 2018
Nooit je helden ontmoeten? Dat vind ik doorgaans een tikkeltje overdreven, maar dit boek komt daar wel bij in de buurt. Dirk Kuyt schetst een nogal rare verhouding tussen hemzelf en Feyenoord, waarvan ik niet zo goed weet wat ik daarvan moet denken. De besproken onderwerpen zijn interessant, maar worden vanuit een egocentrisch beeld beschreven. Hierdoor ging mijn zin om het boek verder te lezen, snel over.
August 3, 2018
Het verhaal is zo mooi. De voetballer die naar Feyenoord kwam om zijn club kampioen te maken. De held die in de allerlaatste wedstrijd er stond en de kampioenstreffers erin schoot. Maar op ongelooflijke wijze is het boek bovenal een matig geschreven paginalange klaagzang van het blijkbaar onbegrepen genie Kuyt. Snel vergeten deze verongelijkte monoloog. Kuyt had beter alleen zijn voeten laat spreken.
August 22, 2018
Ik bewonder Kuyt om zijn discipline, doorzettingsvermogen en harde werken. Ik vind wel dat hij in dit boek heel erg alle successen aan zichzelf toeschrijft en alle mislukkingen aan anderen. Dat past niet bij het beeld dat ik van hem heb. Verder natuurlijk altijd lekker om weer te lezen over het kampioenschap!
August 12, 2018
Klaagzang van een held. Waar Kuyt wat mij betreft de like factor, kwam hij in dit boek op mij over als iemand die alles heel goed weet en geen tegenspraak duldt.
Wel een paar aardige voetbalverhalen die verder inzicht geven in de voetbalwereld.
Wel een paar aardige voetbalverhalen die verder inzicht geven in de voetbalwereld.
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 24, 2018
Een schitterend boek als je net zo’n fan van Dirk Kuyt bent als Dirk zelf. Er is niks mis mee als je in jezelf gelooft, maar Dirk is een beetje de realiteit uit het oog verloren geloof ik.
Je kunt van Dirk Kuyt zeggen wat je wilt, maar bescheiden is hij beslist niet......
Je kunt van Dirk Kuyt zeggen wat je wilt, maar bescheiden is hij beslist niet......
September 6, 2018
Great to read what happened at his side in his last two years of playing soccer.
He kept believing he would become a champion of the Netherlands.
Also nice to read what happened before that in his career.
He kept believing he would become a champion of the Netherlands.
Also nice to read what happened before that in his career.
July 4, 2026
Wat een geweldige voetballer, maar helaas voegt dit boek daar niets aan toe.
Er staan te veel repeterende en hypocriete uitspraken in die het leesplezier nou niet per se bevorderen. Wel leuk om via deze weg weer wat nieuwe inkijkjes te krijgen in het kampioensjaar 16/17.
Er staan te veel repeterende en hypocriete uitspraken in die het leesplezier nou niet per se bevorderen. Wel leuk om via deze weg weer wat nieuwe inkijkjes te krijgen in het kampioensjaar 16/17.
August 22, 2018
Hoe een held toch een beetje van een voetstuk valt - iemand waarvan je denkt geen kapsones, werkt hard, maar dan blijkt het toch alleen maar om hemzelf te draaien.
April 26, 2020
Als fan van de speler en de club is dit boek geen aanrader. Je krijgt een heel slecht beeld van een legendarische speler en dat heeft hij zelf helaas niet door.
August 28, 2021
De herhalingen zorgen ervoor dat ik het een minder boek vind.
May 27, 2023
Eeuwige kampioensheld, maar dit boek is toch wel wat narcistisch
Read
February 6, 2024Bijzonder boek over het kampioenschap 2017 vanuit het perspectief van Dirk Kujjt geschreven
September 7, 2018
Dirkie was dit nou nodig?
March 27, 2021
Dirk Kuijt was onderdeel van een deal rond Johan Cruijff. Ik heb het over een Marktplaatstransactie die me in 2020 eigenaar maakte van een tweedehands AukeKok-biografie.
De biografie van Kuijt als voorprogramma van de Cruijff-bio van Auke Kok. Die gedachte brengt me terug naar de herinnering aan een Rotterdamse avond in mei 1993. Na een dag rondhangen zag ik daar de band U2 op de toppen van zijn kunnen een uitverkochte Kuip platspelen. Claw Boys Claw, een Nederlands rockbandje dat net daarvoor een kleine radiohit had met het
liedje Rosie (got it made), deed het voorprogramma.
Dirk als voorprogramma voor JC
Ik wilde dat het zo snel mogelijk voorbij was, net als Claw Boys Claw ruim een kwart eeuw geleden. Dirk is geen Bono. Toen dit boekje verscheen had Dirk zijn eerste vrouw en rimpels nog. Hij was de voorbeeldige prof die nooit gekke dingen had gedaan. Dirk was een beetje saai.
[image error]
Wat ook niet helpt is dat dit boekje is geschreven door de Amsterdamse sportjournalist Jaap de Groot. Aan alles zie je dat de ghostwriter van Johan Cruijff niet teveel bloed, zweet en tranen wilde besteden aan het levensverhaal van een legendarische Feyenoord-spits. Het heeft er alle schijn van dat De Groot zijn opname-app een paar uur heeft aangezet en het verhaal in een weekend lineair heeft uitgetypt.
[image error]
Jaap de Groot in het voorprogramma van Auke Kok dus. Peter te Bos (zanger van CBC) versus Bono. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het boekje heb gescand in plaats van gelezen. In een uur of twee was ik er doorheen.
Nadagen
Het verhaal bestrijkt overigens alleen de nadagen van Kuijts carrière, de laatste 2 (?) seizoenen waarin hij met Feijenoord kampioen werd. Op zich vind ik dat jammer want ik had ook graag gelezen over zijn moeizame 5 seizoenen bij FC Liverpool. Daar is het boekje, en vermoedelijk ook de tijd die De Groot in dit boekje wilde steken, helaas te kort voor.
Gelukkig was de hoofdact geweldig...
De biografie van Kuijt als voorprogramma van de Cruijff-bio van Auke Kok. Die gedachte brengt me terug naar de herinnering aan een Rotterdamse avond in mei 1993. Na een dag rondhangen zag ik daar de band U2 op de toppen van zijn kunnen een uitverkochte Kuip platspelen. Claw Boys Claw, een Nederlands rockbandje dat net daarvoor een kleine radiohit had met het
liedje Rosie (got it made), deed het voorprogramma.
Dirk als voorprogramma voor JC
Ik wilde dat het zo snel mogelijk voorbij was, net als Claw Boys Claw ruim een kwart eeuw geleden. Dirk is geen Bono. Toen dit boekje verscheen had Dirk zijn eerste vrouw en rimpels nog. Hij was de voorbeeldige prof die nooit gekke dingen had gedaan. Dirk was een beetje saai.
[image error]
Wat ook niet helpt is dat dit boekje is geschreven door de Amsterdamse sportjournalist Jaap de Groot. Aan alles zie je dat de ghostwriter van Johan Cruijff niet teveel bloed, zweet en tranen wilde besteden aan het levensverhaal van een legendarische Feyenoord-spits. Het heeft er alle schijn van dat De Groot zijn opname-app een paar uur heeft aangezet en het verhaal in een weekend lineair heeft uitgetypt.
[image error]
Jaap de Groot in het voorprogramma van Auke Kok dus. Peter te Bos (zanger van CBC) versus Bono. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het boekje heb gescand in plaats van gelezen. In een uur of twee was ik er doorheen.
Nadagen
Het verhaal bestrijkt overigens alleen de nadagen van Kuijts carrière, de laatste 2 (?) seizoenen waarin hij met Feijenoord kampioen werd. Op zich vind ik dat jammer want ik had ook graag gelezen over zijn moeizame 5 seizoenen bij FC Liverpool. Daar is het boekje, en vermoedelijk ook de tijd die De Groot in dit boekje wilde steken, helaas te kort voor.
Gelukkig was de hoofdact geweldig...
April 19, 2026
Mooi boek qua boodschap. Leest ook gemakkelijk weg, in feiten zijn het ook de anekdoten van een voetballer. De toon is op momenten wel wat met hautain vanuit de schrijver (Dirk Kuyt). Ook is een Feyenoord fan, of in ieder geval een Rotterdam, zijn een prè voor dit boek. De plaatjes in het boek zijn een mooie toevoeging. Aanrader als je van voetbal houdt, de huldiging hebt meegemaakt of een mooi niet al te complex verhaal over zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen wilt lezen
Displaying 1 - 25 of 25 reviews