Τρία είναι τα πράγματα που αγαπώ περισσότερο το καλοκαίρι: τη θάλασσα, το καρπούζι και τα παραμύθια της γιαγιάς. Κάθε καλοκαίρι απολαμβάνω και τα τρία με το που κλείνουν τα σχολεία. Μέρες γεμάτες παραμύθια με τη γιαγιά να κάθεται στην πολυθρόνα με τα ξεθωριασμένα λουλούδια. Μέρες γεμάτες αλήθεια με τον Λεωνίδα να βουτά από τα βράχια. Ώσπου ένα καλοκαίρι κάτι αλλάζει. Η θάλασσα παραμένει λαμπερή και το καρπούζι γλυκό, ενώ η γιαγιά κοιτά ψηλά από τον ουρανό. Τα παραμύθια της όμως συνεχίζουν να ακούγονται. Κι είναι γλυκά. «Μια φορά κι έναν καιρό…»
Η Ιωάννα Μπαμπέτα σπούδασε Κοινωνική Πολιτική και Κοινωνική Ανθρωπολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Ασχολήθηκε με την έρευνα για τη ζωή των ηλικιωμένων στην ελληνική περιφέρεια. Διατηρεί τη δική της στήλη «Βιβλία από όλο τον κόσμο», στο ένθετο της ηλεκτρονικής εφημερίδας Η Φωνή της Κω – KosVoice.gr. Κάθε μήνα παρουσιάζει παιδικά βιβλία στην εφημερίδα Ελληνική Γνώμη, που κυκλοφορεί στον Καναδά για τους Έλληνες της διασποράς. Είναι υπεύθυνη του προγράμματος Φιλαναγνωσίας σε μεγάλο ιδιωτικό εκπαιδευτήριο και παραδίδει σεμινάρια δημιουργικής γραφής για το παιδικό βιβλίο. Διετέλεσε 4 χρόνια πρόεδρος της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς. Κείμενά της για παιδιά έχουν βραβευτεί από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά και την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών, ενώ διηγήματά της για ενήλικες έχουν διακριθεί σε διαγωνισμούς. Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορούν τα βιβλία της: Η Μελίνα ντετέκτιβ, Πριγκιπικά γενέθλια, Ο βασιλιάς λύκος (βραχεία λίστα για τα κρατικά βραβεία), Διακοπές στη βεράντα (βραχεία λίστα για τα κρατικά βραβεία), Τα γουρουνάκια της ευτυχίας, Βοήθεια, αχινός!, Η πιο σημαντική νίκη του Αχιλλέα, To όνειρο της Μανταλένας, Παραμύθια με καρπούζι, Το κατσικάκι με τη γραβάτα, Οι συγγνώμες μιας μάγισσας, Τα ευχαριστώ ενός ιππότη, Οι καλημέρες ενός ιππότη, Φίλες χωρίς αρχή και τέλος.
Ένα κοριτσάκι περνάει τα καλοκαίρια της στο νησί με τη γιαγιά της, ένα γλυκύτατο πλάσμα που της αφηγείται παραμύθια και της έχει πάντα έτοιμη μια φέτα καρπούζι. Το κοριτσάκι όμως αρχίζει να παρατηρεί πως η γιαγιά της αλλάζει και σύντομα διαπιστώνει πως θα πρέπει να απαρνηθεί κάτι που αγαπούσε πολύ. Πώς θα χειριστεί αυτόν τον πόνο; Πόσες όμορφες αναμνήσεις έχει από μια γιαγιά που την πρόσεχε και της αφηγούνταν ιστορίες; Τι πραγματικά στερήθηκε αυτό το κοριτσάκι;
Μια συγκινητική και τρυφερή ιστορία έρχεται να μας αφηγηθεί στο νέο της βιβλίο η κυρία Ιωάννα Μπαμπέτα για ένα πλάσμα που οι περισσότεροι έχουμε συνδέσει τα καλοκαίρια μας μαζί του. Η μητέρα της μητέρας μας ή του πατέρα μας ήταν και λες ζούσε μόνο τα καλοκαίρια για να υποδεχθεί τα εγγόνια της, να τους πει παραμύθια και όμορφες ιστορίες, να τα περιποιηθεί, να τα φροντίσει. Υπέροχες παιδικές αναμνήσεις που σφράγισαν τα πρώτα μας βήματα! Κι αν αυτό το πλάσμα ανέβει τη μεγάλη σκάλα του ουρανού πώς θα χειριστούμε εμείς αυτό το κενό; Πώς μας ωριμάζει αυτή η απώλεια και γιατί μπορούμε να συνεχίσουμε να πηγαίνουμε στο νησί; Απλές και δυνατές προτάσεις, ρεαλιστικές στιγμές ενός καλοκαιριού που όλοι μας έχουμε ζήσει και ένα όμορφο συμπλήρωμα στην αφήγηση από παλιές δοξασίες και γνωστές παραβολές. Η τελευταία, τόσο αληθινή, πρόταση μου έφερε δάκρυα στα μάτια.
Το κείμενο είχε την τύχη να το εικονογραφήσει η κυρία Ντανιέλα Σταματιάδη κι έτσι το βιβλίο είναι γεμάτο ανοιχτά, ζωηρά, χαρωπά και αισιόδοξα χρώματα, με το ροζ φόντο να εναλλάσσεται με το φιστικί, το κεραμιδί, το σομόν και άλλα, κι έτσι εξισορροπείται η συγκινητική ατμόσφαιρα από την απώλεια της γιαγιάς. Η πρωταγωνίστρια και η γιαγιά της, ο φίλος της στο νησί, αποτυπώνονται με μια πολύ ωραία τεχνοτροπία που μου θύμισε αυθεντικές φωτογραφίες και υδατογραφία ταυτόχρονα, τόσο παραστατικές είναι οι εικόνες. Το πρόσωπο της γιαγιάς είναι λαμπρότατο, εκφραστικό και τόσο φωτεινό! Εξίσου θετική είναι και η επιλογή της κυρίας Σταματιάδη να αναδείξει πρωτότυπες οπτικές γωνίες, όπως τα πόδια στην ακρογιαλιά ή η παρατημένη φέτα καρπούζι όταν σε φωνάζουν ξαφνικά για μπάνιο…
Τα «Παραμύθια με καρπούζι» είναι ένα συγκινητικό παραμύθι που βοηθάει το παιδί να κατανοήσει τον θάνατο και το στρέφει σε δημιουργικές σκέψεις και συγκινητικές πράξεις που θα το υποστηρίξουν για να αντιμετωπίσει καλύτερα αυτήν τη δύσκολη στιγμή. Δεν είναι απαισιόδοξο ούτε καταθλιπτικό, αντίθετα καταφέρνει με εύληπτο τρόπο και ζωηρή εικονογράφηση να δώσει την ουσία και τα πλεονεκτήματα από τη γνωριμία με τη γιαγιά, ένα πλάσμα πρόθυμο να μεγαλώσει, να ταΐσει και να φροντίσει τα εγγονάκια του και να σημαδέψει με τη διακριτική παρουσία της την καθημερινότητά τους.