O μικρός Λύκιος, ο ορφανός πρίγκιπας του μεγάλου οίκου των Λαβδακιδών, μεγαλώνει ήσυχα κι ευτυχισμένα στην πόλη του Ήλιου, μαζί με τον Κλείνο, φίλο και προστάτη του. Στο κέντρο της πόλης δεσπόζει πάντα το μυστηριώδες άγαλμα του Μαρμαρωμένου Βασιλιά που κανείς δεν γνωρίζει την ιστορία του κι ας είναι το οικείο έμβλημα της πόλης. Ωστόσο οι ειρηνικές ημέρες περνούν, τις διαδέχεται μια σκοτεινή εποχή που φέρνει στον λαό τη δυστυχία και τοντρόμο. Αόρατοι εχθροί σφαγιάζουν ανυποψίαστους πολίτες και κοπάδια εξαφανίζονται από τα βοσκοτόπια τους... Η χώρα σταδιακά βυθίζεται στον τρόμο και σκλαβώνεται από αλλόκοτα πλάσματα που μοιάζουν με κανονικούςανθρώπους... Τελχίνες και Τιτάνες, πλάσματα με υπερφυσικές ικανότητες κατακυριεύουν την πόλη του Ήλιου και τη βυθίζουν στο σκότος. Μοναδική ελπίδα, ο ΜαρμαρωμένοςΒασιλιάς... Ένα ιστορικό μυθιστόρημα φαντασίας και αμείωτης περιπέτειας που αναβιώνει κινηματογραφικά τα πιο συναρπαστικά και λιγότερο γνωστά κομμάτια της ελληνικής μυθολογίας και βιογραφεί ήρωες που σφράγισαν την ιστορία μας.
Το βιβλίο το αγόρασα με το που κυκλοφόρησε στα βιβλιοπωλεία, χωρίς να έχω διαβάσει κάποιο άλλο έργο του συγγραφέα (στη βιβλιοθήκη μου έχω την τριλογία «Μεσσιανική Αυτοκρατορία», αλλά ακόμα παραμένει αδιάβαστη). Από τη μια το εξώφυλλο που μου κίνησε το ενδιαφέρον σε πολύ μεγάλο βαθμό, από την άλλη η περίληψη και η όλη θεματολογία, ήταν κάποιοι λόγοι που με οδήγησαν στην άμεση αγορά, αλλά και την άμεση ανάγνωση του βιβλίου.
Ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με ένα ιστορικό μυθιστόρημα με στοιχεία μυθολογίας και φαντασίας, το οποίο διαβάζεται πραγματικά πολύ γρήγορα και ξεκούραστα, χάρη στην όλη κινηματογραφική αφήγηση και την καταιγιστική εξέλιξη των γεγονότων. Βέβαια, οφείλω να πω ότι σαν ιστορία είναι αρκετά απλή και τυπική για το είδος της, τα πράγματα δεν περιπλέκονται ιδιαίτερα και είναι μάλλον προβλέψιμη η έκβασή τους (βέβαια στο τέλος υπάρχει μια ενδιαφέρουσα εκπληξούλα), τα κίνητρα των χαρακτήρων είναι ξεκάθαρα και συγκεκριμένα, ενώ και οι ίδιοι οι χαρακτήρες είναι αρκετά αρχετυπικοί, είτε ήρωες είτε κακοί, γεμάτοι κάποια κλισέ και όχι ιδιαίτερα σκιαγραφημένοι. Η γραφή είναι απλή και εξαιρετικά ευκολοδιάβαστη, με κάποιες πολύ ωραίες περιγραφές τοπίων και καταστάσεων.
Οι φανατικοί αναγνώστες ιστορικών μυθιστορημάτων (με ή χωρίς στοιχεία φαντασίας), ίσως βρουν το βιβλίο κάπως… άνοστο, κάπως ρηχό, πολύ πιθανό να μην τους κάνει ούτε κρύο ούτε ζέστη. Προσωπικά πέρασα καλά διαβάζοντας το, ταξίδεψα σε άλλους χρόνους και σε άλλους τόπους, ενώ ευχαριστήθηκα διάφορες περιγραφές, όμως δεν ξετρελάθηκα κιόλας. Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι όσον αφορά το βαθμό που θα του βάλω: Τρία ή τέσσερα αστεράκια; Χμ, κανονικά τριάμισι, αλλά θα στρογγυλοποιήσω προς… τα κάτω, οπότε τρία. Έτσι δεν θα αδικήσω και άλλα βιβλία.
Υ.Γ. Το βιβλίο προτείνεται άνετα σε young-adult κοινό!
Έχω ενθουσιαστεί πολύ τελευταία με τους Έλληνες συγγραφείς του φανταστικού και ο λόγος δεν είναι άλλος από τα υπέροχα βιβλία τους. Ένα τέτοιο βιβλίο είναι και ο “Μαρμαρωμένος Βασιλιάς” του Κωνσταντίνου Ρωμοσιού που με έκανε να μη θέλω να το αφήσω από τα χέρια μου!
Χρονικά βρισκόμαστε στους αρχαίους χρόνους, τότε που οι δώδεκα Θεοί του Ολύμπου ήταν οι κυρίαρχοι Θεοί του Ελλαδικού χώρου. Κάπου λοιπόν εκεί, υπάρχει η πόλη του Ήλιου, μια ακμάζουσα και πλούσια πόλη που κυβερνάται από ένα δίκαιο βασιλιά. Ο Βασιλιάς αυτός έχει ένα γιο, τον Λύκιο, που τον μεγαλώνει ο ίδιος, μιας και βασίλισσα πέθανε στη γέννα. Ο μικρός Λύκιος έχει πάντα δίπλα του το φίλο του τον Κλείνο και το αγαπημένο μέρος του στην πόλη είναι το άγαλμα του Μαρμαρωμένου Βασιλιά, για το οποίο κανείς δεν γνωρίζει τίποτα, πέρα από το γεγονός ότι είναι πάντα εκεί και προστατεύει την πόλη.
Κι ενώ η πόλη του Ήλιου ακμάζει και πληθαίνει, ένας αόρατος εχθρός έρχεται να ταράξει την ησυχία της. Κοπάδια εξαφανίζονται, χωριά ολόκληρα σφαγιάζονται και οι εχθροί άφαντοι. Κανείς δεν ξέρει ποιοι είναι και κανείς δεν τους έχει δει. Μέχρι που ένας γάμος έρχεται για να δώσει τη λύση και να βοηθήσει την πόλη να ανασυντάξει τις δυνάμεις της.
Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα φαντασίας, τοποθετημένο στους αρχαίους χρόνους. Ο συγγραφέας επιστρατεύει την Ελληνική Μυθολογία για να φτιάξει μια ιστορία αντάξια του μεγαλείου της αρχαίας Ελλάδας και από ότι φαίνεται τα καταφέρνει! Οι ήρωές του είναι άνθρωποι που αγαπούν την πατρίδα τους και τους ανθρώπους της και θα κάνουν ότι μπορούν για να τη βλέπουν πάντα ελεύθερη. Έχουν αξίες και ιδανικά πραγματικών ηρώων και ένα σοβαρό σκοπό για τον οποίο παλεύουν. Βάζουν πίσω τα προσωπικά κέρδη και τα θέλω τους και δίνουν όλο τους το είναι για την πατρίδα και τους συνανθρώπους τους.
Το στοιχείο του φανταστικού που βάζει ο συγγραφέας είναι διάχυτο σε όλο το βιβλίο. Από την αρχή του και μέχρι το τέλος του, Θεϊκές μορφές και μυθικά τέρατα ξεδιπλώνονται στις σελίδες του και παρασύρουν τον αναγνώστη είτε στον Όλυμπο είτε στο σκοτάδι. Άλλωστε, χωρίς αυτό δεν θα είχαμε τον Λύκιο, που είναι και ο βασικός χαρακτήρας του βιβλίου, ούτε όμως και τόσο ενδιαφέρουσα εξέλιξη!
Το βιβλίο αυτό είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα μυθοπλασίας και το απέκτησα πρόσφατα και ας το είχα βάλει στο μάτι από καιρό...Με κέρδισε το εξώφυλλο του και η ιστορία που περιγράφει στο οπισθόφυλλο γεμάτη με δράση και φαντασία.
Ο νεαρός Λύκιος είναι πρίγκιπας του ξακουστού βασιλείου του Ήλιου...Ορφανός από μητέρα, μεγαλώνει μαζί με τον αγαπημένο του φίλο τον Κλείνο, ο οποίος τον προστατεύει και τον καθοδηγεί για να γίνει ένας άξιος βασιλιάς στο μέλλον...
Οι ευτυχισμένες και ήρεμες μέρες όμως περνούν και παίρνουν την θέση τους ημέρες δυστυχισμένες ,γεμάτες με απόγνωση και αγωνία για το μέλλον του βασιλείου.
Αόρατοι εχθροί επιτίθενται σε αθώους πολίτες και ολόκληρα κοπάδια εξαφανίζονται.
Εκεί που για αιώνες ολόκληρους το βασίλειο ευημερούσε και άνθιζε με κάθε λογής προϊόντα που παρήγαγε και χρησιμοποιούσε ο ίδιος ο λαός , έφτασε στην απόλυτη εξαθλίωση.
Μια φαινομενικά συμφέρουσα πρόταση από τον αδερφό του βασιλιά για την σωτηρία του βασιλείου, ο πατέρας του Λύκιου θα δεχτεί μη μπορώντας να κάνει αλλιώς, χωρίς όμως να ξέρει ότι έτσι καταδικάζει το βασίλειο του στο απόλυτο σκοτάδι.
Μοναδική ελπίδα, ο Μαρμαρωμένος βασιλιάς του οποίου οι θρύλοι και οι μύθοι μεγάλωσαν γενιές και γενιές...
Μου άρεσε πολύ η γραφή του συγγραφέα αλλά η αλήθεια είναι ότι τελικά δεν με ενθουσίασε η ιστορία του όσο περίμενα...
Σε κάποια σημεία είχα την αίσθηση ότι παρακολούθησα μονολόγους ηγετών σε ιστορικές ταινίες. Επίσης οι περιγραφές στα πεδία των μαχών ήταν τόσο αναλυτικές , που είχες την αίσθηση πως ήσουν εκεί κι παρακολουθούσες ή συμμετείχες εσύ ο ίδιος στη μάχη. Το τέλος λίγο πολύ-προσωπικά το είχα προβλέψει- αν κι στενάχωρο, αλλά γενικά πολύ ωραία γραφή.
Ο Κωνσταντίνος Ρωμοσιός επιστρέφει με ένα καινούριο μυθιστόρημα. Ο τίτλος του βιβλίου «Μαρμαρωμένος Βασιλιάς» μπορεί να μας προϊδεάζει για το τι ακριβώς θα διαβάσουμε, πιστέψτε με όμως, ουδεμία σχέση έχει με τον μαρμαρωμένο βασιλιά που σας έρχεται πρώτος στο νου.
Ο κύριος Ρωμοσιός στο νέο του βιβλίο μας ταξιδεύει στο μυθικό Βασίλειο της Ηλιούπολης, μιας πόλης, ανεπτυγμένη σε όλους τους τομείς που θεωρείται το επίκεντρο σχεδόν όλων των Βασιλείων. Κανείς δεν μπορεί να παραβγεί την φήμη της, ούτε την λαμπερή ομορφιά της. Εκεί σε αυτό το Βασίλειο, θα γεννηθεί ο Λύκιος, ένας αθώος πρίγκιπας, που όμως οι Θεοί, έχουν στηρίξει το μέλλον τους στις πλάτες του.
Από ένα καλοσχεδιασμένο θα έλεγα, γύρισμα της Μοίρας, στο Βασίλειο της Ηλιούπολης θα εισχωρήσει το σκοτάδι, με το πρόσωπο της γοητευτικής Λαρίσα, ενός επικίνδυνου πλάσματος που δεν θα διστάσει να παγιδεύσει τον Λύκιο και να βάλει σκοπό της ζωής της, την εξόντωση του. Ο προδομένος πρίγκιπας, θα φύγει μακριά από την γενέτειρα του και από τους υπηκόους του. Όμως δεν θα τους εγκαταλείψει ποτέ. Γιατί ο Λύκιος θα επιστρέψει στην Ηλιούπολη, πιο δυνατός από ποτέ.
Σε όλη την ανάγνωση του βιβλίου, είχα την αίσθηση πως διάβαζα ένα πολύ καλογραμμένο παραμύθι για μεγάλους. Δεν υπάρχει σημείο στο κείμενο που να μην είναι κατανοητό ή να σε κάνει να βαριέσαι. Αντιθέτως οι τόσο ζωντανές περιγραφές του συγγραφέα, που ζωντάνευαν μέσα στο μυαλό μου καθώς διάβαζα, με έκαναν να νιώθω πολίτη της Ηλιούπολης. Πολλές φορές έπιασα τον εαυτό μου να εύχεται, να μπορούσε να είναι στο πλάι του Λύκιου κατά την διάρκεια του ταξιδιού του στο μαγεμένος δάσος, να καλπάζει μαζί με την Μόιρα και να πηγαίνει σε επικίνδυνες αποστολές με τον Κλείνο και τους άλλους αρχηγούς.
Αυτό που μας σερβίρει ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς είναι μία ωραία και καλογραμμένη ιστορία που μπλέκει το μυθιστόρημα και τη φαντασία. Η πλοκή λαμβάνει χώρα σε μία ελαφρά σκιαγραφημένη Αρχαία Ελλάδα στην οποία κάνουν την εμφάνισή τους και διάφορα μυθολογικά τέρατα. Σαν σύλληψη, δεν πρόκειται ούτε κατά διάνοια για ένα πρωτότυπο έργο και οι χαρακτήρες ως επί το πλείστον δεν παρεκκλίνουν από την πρώτη εντύπωση που δημιουργούν ούτε στο ελάχιστο. Αλλά που να πάρει, το διάβασμα αυτού του βιβλίου μου ήταν τόσο ευχάριστο και οι σελίδες άλλαζαν τόσο εύκολα και ξεκούραστα που με έκαναν να το αγαπήσω για την απλότητά του και την αμεσότητα των μηνυμάτων του, που είναι αρκετά. Κανονικά τα 3,5/5 αστεράκια είναι αυτό που θα εβάζα, αλλά χαρίζω το μισό γιατί πραγματικά ήταν σκέτη απόλαυση.
άψογο βιβλίο, η ιστορια, οι χαρακηρες, το περιβαλλον και η συνοχη ης πλοκης περιγαφεται με ανατριχιαστικες λεπτομεριες. Αξιζει να το διαβασει κανεις, καθως μπορει να το απολαυσει ο καθενας, και να τον καθηλωσει σε αυτην την φανταστικη περιπετεια που σε ταξιδευει σε αλλη εποχη.