คุณอาผู้เดียวดายกับเจ้าชายเลือดผสม

by Shui Qian Cheng, 水千丞, เซ๊ยงเซียง (Translator)

ทว่าวันนี้บุญหล่นทับติงเสียวเหว่ยเข้าให้แล้ว!? หนุ่มลูกครึ่งรูปงามที่ใส่นาฬากาฝังเพชรนอนบาดเจ็บอยู่ข้างทาง ถ้าไม่ใช่ลูกเศรษฐีมีภัยแล้วจะเป็นอะไรได้ ดังนั้นต้องรีบเก็บ..เอ้ย! ต้องรีบช่วยเหลือ

"ติงเสียวเหว่ย" ผู้มีส่วนสูง 180 เซนติเมตร หน้าตาหล่อคม สมชายชาตรี ตามเหตุผลแล้ว เขาสมควรเป็นที่ชื่นชอบของสตรี แต่เพราะหย่าร้างกับภรรยาแถมมีลูกสาวที่พูดไม่ได้จึงต้องตกพุ่มม่ายกลายเป็นหนุ่มใหญ่ใจเปลี่ยว ทว่าวันนี้บุญหล่นทับติงเสียวเหว่ยเข้าให้แล้ว!? หนุ่มลูกครึ่งรูปงามที่ใส่นาฬากาฝังเพชรนอนบาดเจ็บอยู่ข้างทาง ถ้าไม่ใช่ลูกเศรษฐีมีภัยแล้วจะเป็นอะไรได้ ดังนั้นต้องรีบเก็บ..เอ้ย! ต้องรีบช่วยเหลือ บนศีรษะมีรอยแผล พี่ติงพาไปเย็บให้ ต้องการที่ซุกหัวนอน พี่ติงจัดหาให้ แต่พอฟื้นมา หมอนี่กลับความจำเสื่อม (?) แถมยังชวนหนุ่มใหญ่อย่างเขามา "ช่วยตัวเอง" ด้วยกัน!?

538 pages, Paperback

Published January 1, 2019

About the author

Associated Names:
* Shui Qian Cheng (English)
* 水千丞 (Chinese)

Reviews

[Or_O · Rating 5 out of 5]

โอหาเรื่องนี้มาอ่านเพราะติดใจเรื่องอริหัวใจจากผู้เขียนเดียวกันค่ะ
.
อาจมีคนสงสัย เรื่องนี้แนวไหน มีเจ้าชายเลือดผสมด้วย แฮร์รี่ พอตเตอร์หรือไง แฟนตาซีเหรอ ขอตอบตรงนี้นะคะว่า ไม่ใช่แฟนตาซีเลยค่ะ เป็นเรื่องของผู้ชายบ้าน ๆ คนหนึ่งที่ดันไปเก็บหนุ่มลูกครึ่งหน้าตาดีที่บาดเจ็บหมดสติ (และคาดว่าน่าจะเป็นเศรษฐี) มาช่วย เพราะหวังเงินตอบแทนคุณความดี หนุ่มลูกครึ่งผู้ร่ำรวย ก็คือเจ้าชายเลือดผสมตามชื่อเรื่องนี่เอง
.
แต่แทนที่จะกลายเป็นบ่อเงินบ่อทองของติงเสียวเหว่ย ชายหนุ่มคนนั้นกลับบอกว่าตนความจำเสื่อม (ที่ในสายตาคนอ่านอย่างเรา ๆ มองยังไง ก็แสนจะมีพิรุธ แต่แน่นอนว่าตัวเอกอย่างติงเสียวเหว่ยนั้นมองไม่ออก) กลายเป็นภาระครึ่ง ๆ กลาง ๆ จะทิ้งก็ไม่กล้า จะรับมาก็ออกจะหนักไป แต่เมื่อช่วยมาแล้ว ก็คงต้องช่วยต่อไป โจวจิ่นสิง ชื่อตามนามบัตรเปียกน้ำที่ติดมากับเสื้อผ้าของชายหนุ่ม จึงต้องผูกติดกับติงเสียวเหว่ยนับแต่นั้น
.
โอประทับใจหลายอย่างในเรื่องมาก อย่างแรกคือตัวละคร ผู้เขียนสร้างตัวละครได้น่าสนใจ มีมิติ และสามารถใช้ประโยชน์จากแต่ละตัวละครประกอบเพื่อดึงแง่มุมของตัวหลักได้ดีมาก
.
ติงเสียวเหว่ย ชายหนุ่มวัยสามสิบกว่า เมียทิ้ง มีลูกสาวหนึ่งคนที่พูดไม่ได้ ทำงานเป็นคนขับรถของบริษัทเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง เขาหวังจะได้แต่งเมียเพื่อมีชีวิตครอบครัวที่สมบูรณ์อีกครั้ง แม้จะหน้าตาไม่เลว แต่เมื่อพิจารณาองค์ประกอบในตัวเขา ทำให้หญิงสาวหลายคนปฏิเสธที่จะสานสัมพันธ์ต่อ
.
ติงเสียวเหว่ยโผงผาง คิดอะไรก็พูดออกมาโต้ง ๆ ไม่ค่อยรู้จักกิริยามารยาท งานบ้านงานเรือนก็ไม่ได้เรื่องได้ราว เห็นแก่เงิน แต่เขารักลูกสาวมาก ผู้เขียนใส่รายละเอียดได้ดี การเปิดเรื่องที่ติงเสี่ยวเหว่ยวิจารณ์เครื่องประดับกับคนผิวสีบ่งบอกว่าหมอนี่ไม่รู้จักมารยาทและธรรมเนียมปฏิบัติ ไม่รู้จักเก็บงำความคิด เขานอนกรน อาศัยในบ้านแคบ ๆ รก ๆ ตาวาวเมื่อเป็นเรื่องเงิน มีความเป็นผู้ชายดิบห่าม มีความเห็นแก่ตัว แต่ก็ไม่ได้ขาดความคิดหรือจริยธรรมจนเกินไป ผู้เขียนวางแผน สร้างรูปแบบ และรักษารูปแบบของตัวละครตั้งแต่ต้นจนจบได้ดีและไม่หลุด
.
เรื่องอริหัวใจโอประทับใจการด่าคนของนายเอก เรื่องนี้ก็ยังประทับใจการด่าของติงเสียวเหว่ย แม้การด่าของเขาจะไม่ได้ใช้ถ้อยคำสวยหรู แต่ก็ตรงประเด็นและสร้างความเจ็บแสบได้เช่นกัน
.
ตรงกันข้ามกับติงเสี่ยวเหวย โจวจิ่นสิงเป็นตัวละครที่เก็บงำความคิด ฉลาด มีมารยาท สามารถสร้างความประทับใจให้แก่ทุกคนเมื่อเขาต้องการ เจ้าเล่ห์ เจ้าแผนการ เขาเข้าใจจุดอ่อนของทุกคน และใช้ประโยชน์จากทุกอย่างรอบตัวเพื่อให้ตนได้สิ่งที่ต้องการ คารมคมคาย โน้มน้าวคนได้ สามารถพลิกลิ้นกลับร้ายเป็นดีเข้าตัวได้โดยไม่เปลี่ยนสีหน้า สรุปคือ หมอนี่มันร้ายค่ะท่านผู้อ่าน
.
โจวจิ่นสิงอายุน้อยกว่าติงเสียวเหว่ย เขาก็จะเรียกติงเสียวเหว่ย ว่า พี่ติง ทำอาหารเก่ง งานบ้านงานเรือนไม่มีบกพร่อง รักเด็ก และเข้ากับหลิงหลิง ลูกสาวของติงเสียวเหว่ยได้ดีมาก คุณผู้อ่านจะสามารถทั้งรักทั้งหมั่นไส้เขา โจวจิ่นสิงเป็นตัวละครสีเทาเช่นกัน ผู้เขียนแทบจะไม่ลงรายละเอียดชีวิตของโจวจิ่นสิงเลย แล้วเขาก็ไม่ใช่คนที่ช่างพูด แต่คนอ่านจะสามารถรู้ได้ว่าชีวิตของเขาก็ไม่ได้สวยหรูอย่างที่เห็น ถึงแม้เขาจะจัดการทุกอย่างได้อย่างดีไม่มีที่ติ แต่ก็ไม่ได้บอกว่าทุกอย่างเป็นไปอย่างง่ายดายโดยไม่ต้องลงทุนลงความคิด หรือลงแรง
.
เมื่อสองคนนี้อยู่ด้วยกัน ติงเสี่ยวเหวยเลยดูเหมือนเป็นฝ่ายที่โดนโจวจิ่นสิงปั่นหัวหลอกไปทางนั้นทีทางนี้ทีฝ่ายเดียว ทั้งที่ความจริง ติงเสียวเหว่ยไม่ได้โง่นะคะ เป็นคนมีระบบความคิดดีมากคนหนึ่งเลย แต่ความฉลาดของโจวจิ่นสิงมีมากเกินไป โน้มน้าวคนเก่งเกินไป (ถึงเป็นคนอ่าน เผลอ ๆ ก็สามารถคล้อยตามอย่างง่ายดาย) อย่างเรื่องความจำเสื่อมของอีกฝ่าย พี่ติงก็สงสัยอยู่ แต่แกล้งถามกี่ครั้ง หมอนี่ก็ไม่หลุดไง แถมยังโดนจับจุดได้ว่าเรื่องเงินสำหรับพี่ติงคือเรื่องใหญ่อีก
.
อย่างที่สองที่ประทับใจมากคือ ประเด็นในเรื่อง จากตอนแรกคิดว่าแฟนตาซี (ไม่ได้อ่านเรื่องย่อเลยไง) จริง ๆ นี่แทบจะเป็นนิยายชีวิตได้เลย ผู้เขียนแอบจิกกัดเสียดสีชีวิตสังคมที่ต้องดิ้นรนผ่านตัวละคร ผ่านเรื่องที่ตัวละครประสบ ผ่านการตัดสินใจของตัวละคร โดยเฉพาะตัวละครเอกอย่างติงเสียวเหว่ย ออกมาได้ลงตัวและน่าติดตาม และเป็นประเด็นที่โอไม่ค่อยเห็นนิยายเรื่องไหนเล่นด้วย
.
เริ่มมาแบบตลกชวนหัว เข้าสู่ความโรแมนติก ก่อนจะพลิกไปดราม่า แล้วค่อยสู่ช่วงคลี่คลาย ตอนพลิกไปมานี่มีเรื่องชวนอึ้งอยู่เหมือนกัน แต่ก็เป็นหัวข้อที่นำไปสู่ประเด็นที่ผู้เขียนอยากแสดงให้ผู้อ่านเห็น แล้วโอก็คิดว่าทำได้ดีมาก
.
รายละเอียดเรื่องของชีวิตของติงเสียวเหว่ยดีมาก มีความเป็นหนุ่มบ้าน ๆ จริง ๆ ขณะเดียวกันเรื่องของชีวิตการงานหรือครอบครัวของโจวจิ่นสิงก็จะพูดเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับพี่ติงของเราเท่านั้น
.
มีครบทุกอารมณ์ ได้ทั้งน่ารัก วาบหวาม ตลก กดดัน จังหวะในเรื่องดี ชอบบทสนทนาด้วย ประทับใจ อยากอ่านงานของผู้เขียนอีก
.
5 ดาว
.
.
.
ในหัวเขาตอนนี้สับสนเละเทะไปหมด แถมยังปวดหัวจะระเบิดอยู่แล้ว เขาทิ้งตัวลงนอนบนเตียง เอาผ้าห่มคลุมโปง แน่นิ่งไม่ไหวติง เขาอึดอัดใจเหลือเกิน อึดอัดจนไม่อยากพูดอะไรทั้งนั้น แต่ก็บอกไม่ถูกว่าตัวเองอึดอัดเรื่องอะไรอยู่กันแน่
.
นอนเหยียดบนเตียงที่เขาเคยนอนร่วมกับโจวจิ่นสิงกว่าครึ่งปี เขารู้สึกเหมือนมีเข็มตำทุกอณูของร่างกาย
.
ชีวิตคนช่างอนิจจังโดยแท้ วันเวลาที่เหมือนจะได้ดั่งใจ ไม่รู้เมื่อไรจะเจอคลื่นกลืนกลบ คิดหลบก็หลบไม่ทัน วันนี้ติงเสียวเหว่ยก็โดนคลื่นระลอกใหญ่ซัดกระหน่ำจนมึนงง ซัดกระหน่ำจนเขาเจ็บปวดไปทั่วสรรพางค์
.
หน้า 87 บทที่ 10
เล่ม 2
.
.
.
ติงเสียวเหว่ยเอี้ยวคอมา มองเขาแวบหนึ่ง ผุดยิ้มอุบาทว์ “เฮอะ ชอบ...นายชอบฉัน?”
.
โจวจิ่นสิงมองเขาเงียบงัน
.
ติงเสียวเหว่ยหัวเราะแห้ง ๆ สองคำ “เสี่ยวโจวเอ๋ย พี่ติงของนายอายุสามสิบกว่าแล้ว เจอเรื่องที่ชวนอ้วกมาก ๆ เข้า ใจก็ยิ่งเสาะขึ้นทุกที ตั้งแต่เมียฉันหนีไป บอกตามตรงสำหรับฉันแล้ว ไอ้ความรักอะไรพวกนี้ก็แค่ลมตด จนกระทั่งนายปรากฏตัว ฉันคิดว่าไหน ๆ ก็ยังไม่ถึงกับแก่หง่อมจึงอยากลองอีกสักครั้ง แล้วเป็นไง? ไม่ทันไรนายก็ทำให้ฉันกลัวจนหัวหด ฉันรู้สึกตัวเองคือไอ้งั่ง อายุปูนนี้ต้องมาขายหน้าคนอื่นด้วยเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ฉันเองยังรู้สึกหน้าชาเลย ส่วนตอนนี้นะหรือ ถ้าให้ฉันเป็นเพื่อนกินเพื่อนนอนกับนาย ฉันยังพอเล่นได้ แต่ถ้าให้ฉันคุยเรื่องความรักกับนาย ฉันสู้ไม่ไหวจริง ๆ”
.
ติงเสียวเหว่ยคิดในใจ อันที่จริงตอนนี้โจวจิ่นสิงแคร์เขาหรือไม่ ไม่ใช่เรื่องที่ควรใส่ใจสักนิด แค่ดูจากความเร็วในการพลิกสีหน้า วันนี้ซื้อใจเขาสำเร็จ พรุ่งนี้อาจเตะเขากระเด็นก็ได้ ชอบ? เฮอะ ใครเชื่อคนนั้นซวย
.
หน้า 187 บทที่ 13
เล่ม 2
.
.
.
“วัน ๆ นายคงยุ่งมากสินะ” ติงเสียวเหว่ยอดถามไม่ได้
.
“อืม พักนี้ที่บริษัทงานยุ่ง”
.
“นายไม่เหนื่อยบ้างหรือไง”
.
โจวจิ่นสิงชะงักเล็กน้อย ผินหน้ามายิ้มหวาน “คุณเป็นห่วงหรือ”
.
ติงเสียวเหว่ยรู้สึกหนังหน้าตึง ๆ รีบบอกว่า “ความหมายของฉันคือนายยุ่งขนาดนี้ ไม่ต้องมาทำกับข้าวให้ฉันบ่อย ๆ ก็ได้ ฉันมีปัญญาจัดการเอง”
.
โจวจิ่นสิงเอ่ยเบา ๆ “หากเหนื่อยมาทั้งวันแล้วได้เห็นคุณ นั่นคือช่วงเวลาผ่อนคลายที่สุดของผม”
.
ติงเสียวเหว่ยรีบกวาดมองรอบห้องรับแขกว่าเด็ก ๆ อยู่หรือไม่ ดีที่สองคนนั้นอยู่ในห้อง
.
ขณะกำลังไม่รู้จะรับมือกับคำพูดซึ้ง ๆ นั่นอย่างไร โจวจิ่นสิงกลับจับหน้าเขาหันมาแล้วกดจูบหนัก ๆ หนึ่งที “คุณปวดใจใช่ไหม”
.
ติงเสียวเหว่ยผลักเขาออกห่างอย่างขัดเขิน “หัวใจฉันแข็งแรงดี นายอย่าแช่งมัน”
.
โจวจิ่นสิงหัวเราะพรืด แล้วเดินกลับไปหั่นผักต่อ
.
หน้า 192 บทที่ 13
เล่ม 2
.
.
.

[Uminaka16 · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่เห็นปกกับชื่อเรื่องแล้วไม่คิดจะหยิบขึ่นมาอ่านเลย ชื่อมีความแฮรี่พอตเตอร์และนายเอกก็ไม่ได้เป็นเจ้าชายด้วย เป็นแค่คุณชายลูกครึ่งเท่านั้น และเราไม่แนวกล้ามค่ะ ชอบเคะสวย ร่างบาง 555

แต่หาเล่มนี้มาอ่านเพราะได้อ่านรีวิวที่บอกว่า เคะโดนทิ้ง แต่ก็ใจแข็งไม่กลับไปคืนดีง่ายๆ ตรงนี้แหล่ะที่ได้ใจเรา

อ่านจบแล้วค่อนข้างชอบเลยค่ะ อ่านสนุกวางไม่ลงนะ สองเล่มนี่อ่านจบในเสาร์-อาทิตย์ ชอบตรงที่เรื่องมันเรียลดี โดยเฉพาะนายเอกที่ทำงานใช้แรงงาน มีลูกติด ปากกัดตีนถีบ ตอนแรกก็รับไม่ได้ที่จะมีอะไรกับพระเอก แต่พอหลวมตัวไปแล้วก็คิดว่ามันก็มีความสุขดีก็ปรับตัวได้ พอโดนทิ้งก็คิดจะแต่งงานกับผู้หญิงใหม่เพื่อหาแม่ให้ลูกโดยไม่ต้องมีความรัก ดูเป็นชีวิตจริงที่ต้องดิ้นรน ไม่ได้พาฝันแบบนิยายทั่วไป

เราค่อนข้างชอบความคิดของนายเอกมากค่ะ เพราะในเรื่องนี่ฮีเจอเหตุการณ์เฮงซวยบ่อย ฮีก็เจ็บปวดรวดร้าวของฮีไปแต่สักพักก็จะคิดในแง่บวก เช่น ฮีโดนหลอกเจ็บปวดทรมานนะ แต่นาย xxx น่าจะเจ็บปวดยิ่งกว่า พอคิดได้แบบนี้ก็สบายใจดี หรือแบบอยู่ดีๆ ก็ต้องมาจ่ายเงินก้อนโตทั้งที่ไม่เกี่ยวข้องกับฮีเลย แต่พอคิดว่าฝั่งพ่อแม่ของคู่กรณีคงจะแย่ยิ่งกว่าก็พอจะทำใจได้ แบบนี้ค่ะ แล้วนายเอกนิสัยดีมีเมตตามาก เห็นคนเดือดร้อนก็พลอยจะแจ้นไปช่วยเค้าตลอด แต่ก็ไม่ได้โง่งมจนซื่อบื้อนะคะ ฮีก็มีลิมิตและใจแข็งกับคนที่เคยทำให้ฮีเจ็บได้ค่ะ

ฝั่งพระเอกก็ดีในแง่ของความเป็นศรีภรรยา (?) เป็นคุณชายที่ทำอาหารเก่ง เลี้ยงเด็กเก่ง และงานบ้านไม่มีบกพร่อง แต่ก็มีความเลือดเย็นตามประสาคนที่ต้องแย่งชิงอำนาจในตระกูลใหญ่ พระเอกจะเป็นแนวเจ้าเล่ห์ แผนเยอะ เอาเงินฟาดหัวบ้างอะไรบ้าง ช่วงพระเอกรุกขอคืนดีนายเอกน่ารักปนหื่น อ่านเพลินดี ชอบที่นายเอกใจแข็ง พระเอกเลยต้องใช้สารพัดวิธีมาหลอกล่อ

ส่วนที่ไม่สมเหตุสมผลก็มีอยู่ค่ะ บางเรื่องก็ไม่มีคำอธิบาย เช่น เรื่องของโจวจงเสียน ลูกพี่ลูกน้องของพระเอกที่เคยมาจับนายเอกกับลูกไป ตอนหลังพระเอกมาบอกว่าน้องจะไม่มายุ่งกับนายเอกอีกแน่นอนก็ไม่ได้บอกว่าเบื้องหลังเป็นยังไง หรือเรื่องรักๆ ของโจวจงเสียนกับจันอี๋จวี๋ ก็ผลุบๆ โผล่ๆ งงๆ เหมือนกับว่าจะมีเรื่องแยกของคู่นี้เลยค่ะ เราค่อนข้างชอบโจวจงเสียนมาก ชอบคุณชายแบดบอยเด็กน้อยเอาแต่ใจ ถ้ามีเรื่องของตัวเองน่าจะสนุกดี

สรุปว่าชอบค่ะ มีประโยคคมๆ เยอะอยู่ ถ้าชอบแนวกล้ามชนกล้าม ดุเด็ดเผ็ดมันหน่อย ก็แนะนำเลยค่ะ

[Kamons · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่องแนวเวทมนต์และปกพี่กล้ามทำให้เราเมินเรื่องนี้ไปเลยในช่วงที่ออกมาใหม่ๆ จนตาเจ้ากรรมมาเห็นรีวิวแบบผ่านๆ ก็ให้อ้าว! นี่มันงานถนัดเรานี่นา พระเอกที่กลายร่างเป็นพี่โบ้ตอนท้าย

เป็นเรื่องของติงเสียวเหว่ยพ่อหม้ายเมียทิ้งแถมมีลูกติด ไปเก็บหนุ่มน้อยลูกครึ่งบาดเจ็บได้ที่ริมหาดและเมื่อเห็นนาฬิกาสุดหรูของพ่อหนุ่มโชคร้าย เลยพามาที่บ้านหวังค่าตอบแทนเล็กๆ น้อยๆ ปรากฏว่าพอฟื้นขึ้นมาพ่อหนุ่มดันบอกว่าความจำเสื่อม! แม้มันจะทะแม่งแต่ความเป็นคนดีบวกความโลภเล็กน้อยพี่ติงก็รับดูแลเจ้าหนุ่มคนนี้ด้วยเลย พ่อหนุ่มก็แสนดี ทำงานบ้านก็ได้ เลี้ยงลูกให้พี่ติงก็ได้ ดียิ่งกว่าเมียเก่าเสียอีก ดีไปดีมาพี่ติงโดนพ่อหนุ่มจับทำเมีย!  หลังจากผ่านการสับสนหวั่นไหวมานาน พอเปิดใจยอมรับครอบครัวแบบนี้ได้ พ่อหนุ่มก็หายหน้าไปเฉยๆ พอพี่ติงไปตามเจอพ่อหนุ่มความจำเสื่อมกลับกลายเป็นเถ้าแก่โจวทายาทมหาเศรษฐีไปแล้ว แถมฟาดพี่ติงกลับด้วยเช็คบอกแค่ว่าเรื่องของเราลืมไปเสียเถอะ จบกันแค่นี้ เสียทั้งหน้าเสียทั้งศักดิ์ศรี พอคิดได้ก็มูฟออนแต่งงานใหม่ แต่คนที่ไม่มูฟคือพระเอก พอทิ้งเขาไป อ้าว...เหงา แต่พี่ติงไม่เอาแล้ว ทั้งเขาแต่งงานใหม่ อิพระเอกก็ตามง้อ วางแผนสารพัดเพื่อไปอยู่กับเขา ก็ประมาณนี้แนวเดิม

ตอนอ่านแรกๆ ขัดใจกับคาร์ฯ พี่ติงหน่อย ทั้งห่าม ทั้งพูดตรงแบบปากเปราะ แต่อ่านไปอ่านมาก็เออๆ ก็เรียลดี และเนื้อเรื่องถึงจะแนวนี้แต่ก็ไม่ได้ดราม่ามากจนปวดหัว พออ่านได้ง่ายๆ สรุปก็คือดีกว่าที่คิด ดีกว่าชื่อเรื่องและภาพปก

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

เริ่มต้นจากสะดุดตาปกเรื่องนี้ที่มีหนุ่มล่ำร่างใหญ่วัยทำงานเป็นตัวเอก เลยไปหารีวิวมาอ่านก็ยิ่งแปลกใจที่ชื่อเรื่องชวนให้ข้าม ทำไมกระแสชื่นชมมีมากทีเดียว

#ติงเสียวเหว่ย พ่อหม้ายเมียหย่าไปอยู่กับชู้เศรษฐีวัย 33ปี เป็นคนขับรถส่งของหนุ่มหล่อร่างใหญ่ ใจดีที่เดียวดายไม่มีสาวสนใจเพราะเงินทองมีแค่พอไม่ขัดสน แต่ยังพ่วงลูกสาวเป็นใบ้วัยอนุบาลที่เขารักยิ่งสิ่งใด ความฝันของเขาคือโชคใหญ่เหมือนในนิยายที่ช่วยเหลือลูกผู้ดีตกยาก และเป้าหมายชีวิตของเขาคือมีครอบครัวอบอุ่นที่คู่ชีวิตคนใหม่ต้องรักและเป็นที่ยอมรับจากลูกสาวของเขา

#โจวจิ่นสิง คุณชายรองตระกูลโจวเป็นลูกนอกสมรสลูกครึ่งที่ปู่ไม่ยอมรับเข้าตระกูลจนกระทั่งพี่ชายคนโตทายาทอันดับหนึ่งของเขาเสียชีวิต และปู่ป่วยหนักเกิดข่าวลือเรื่องการแก่งแย่งมรดกของลูกหลาน เขาจึงต้องกลับมาจัดการความวุ่นวายของบริษัทอย่างลับๆระหว่างซ่อนตัวในบ้านของ #พี่ติง ในฐานะชายความจำเสื่อมที่พี่ติงช่วยชีวิตไว้

บุคลิกของอาติงของคนอื่นแต่เป็นพี่ติงของโจวจิ่นสิง คือผู้ชายมาดแมนห่ามๆนิสัยตรงไปตรงมา และชอบสาวเนื้อนมไข่ เพราะความที่บ้านเล็ก ห้องนึงของลูกสาว ห้องของเขาเลยต้องนอนเบียดกันกับจิ่นสิงผู้อาศัย ใครจะไปรู้ว่าการมีอัธยาศัยดี นอนแก้ผ้าด้วยความเคยชินจะไปยั่วความหื่นของอีกฝ่ายที่หนุ่มกว่า หล่อกว่า มีมาดคุณชายอ่อนโยนเป็นพ่อบ้านรักเด็กและแมนไม่น้อยกว่าเขาให้กดคร่อมทับเขาได้ในคืนที่เขาอกหักเมามายเพราะโดนผู้หญิงดูถูก แต่ที่แย่ยิ่งกว่าคือบทรักที่น่าพอใจที่สุดในชีวิตที่อาติงไม่เคยสัมผัสมาก่อน

เปิดเรื่องมาแนวคอเมดี้ในความงกของอาติง ตามมาด้วยความสัมพันธ์ที่ฝ่ายจิ่นสิงเป็นเกย์ปกปิดต้องคอยห้ามจิ่นสิงน้อยคอยชูชันเวลาพี่ติงเดินอวดก้นไปมาในห้องนอน เป็นความวายที่ชวนฮากับความทะเล่อทะล่าของพี่ติงที่ไม่รู้ตัวว่าอวดก้นยั่วอีกฝ่ายแค่ไหน เราชอบความสัมพันธ์ของคู่นี้มากเพราะเริ่มจากการชอบนิสัยใจคอ ขยับขึ้นมาเป็นบทรักไม่ล่วงล้ำที่สามีนอกเตียงกลับต้องเป็นภรรยาบนเตียงเพราะตัวเองทำไม่เป็นแต่อยากให้คนรักมีความสุข คู่นี้คือรักร่วมเพศที่ไม่แบ่งชัดเจนว่าใครคือนายเอกหรือพระเอก ช่วงกลางเล่มแรกพี่ติงเปย์เมียหนุ่มอย่างมากฝ่ายลูกสาวก็ติดใจคุณแม่หนุ่มหล่อเพราะความใจดีทำอาหารอร่อย นึกไม่ถึงว่ากลางเรื่องจะดราม่าบีบคั้นเมื่อความจริงเปิดเผย พี่ติงถูกทิ้งไม่รู้ตัว

ความแมนของทั้งคู่เฉียบขาดคนละแบบ ทั้งคู่มีลูกติดจากเมียเก่าที่ไม่รัก จิ่งสินมีภาระหน้าที่ของตระกูลค้ำคอ พี่ติงเป็นหนุ่มบ้านนอกลูกชายคนโตที่อยากทำให้พ่อแม่ภูมิใจ มันเป็นเรื่องทำใจยากจริงๆที่คนถูกเมียทิ้งแล้วไม่รู้ตัวว่าตัวเองเป็นเมียน้อยของสามีคนอื่น เราชอบความเป็นผู้ใหญ่ เห็นแก่ครอบครัวของพี่ติงที่ตัดสินใจแต่งงานใหม่กับแม่หม้ายลูกติดนิสัยดีและใจแข็งไม่เพ้อฝันกับความรักที่ผ่านไป

เล่มสองคืองานง้อพี่ติงของจิ่งสิน ที่มีตัวละครรองอย่างเกย์หนุ่มวัยสิบแปด สองเมียแต่งของพี่ติง น้องชายจอมกวนและอาเล็กวัย 5ขวบของจิ่งสินเข้ามาพัวพันให้พี่ติงที่ตัดใจแล้วไม่สามารถตัดจิ่งสินออกจากชีวิตได้สำเร็จ เป็นความท้าทายของจิ่งสินที่จะทำอย่างไรเพื่อพิสูจน์ว่าเขาไม่ได้แค่ต้องการพี่ติงเป็นเพียงคู่นอนแต่ต้องการให้เป็นคู่ชีวิตที่ช่วยกันดูแลเด็กสามและหมาใหญ่อีกหนึ่งตัว

โดยรวมแล้วเด่นชัดที่ความซับซ้อนทางใจของตัวละครทั้งที่ขัดแย้งกับตัวเองและต่อสู้กับกระแสการยอมรับของสังคม มีความน่ารักของเด็กๆและบรรยากาศครอบครัวเป็นระยะๆ บทรักร้อนแรงปนชวนขำในความไม่ประสาของพี่ติง การแปลถือว่าทำได้ดี จุดที่พร่องไปบ้างคือความไม่ชัดเจนเท่าไหร่ของภาคธุรกิจของจิ่งสินที่ทำให้พีติงต้องรับเคราะห์ถูกจับตัวไปทั้งสองครั้ง

[Polyj · Rating 4 out of 5]

ติงเสียวเหว่ย vs โจวจิ่นสิง

ตอนอ่านเล่มนี้ สิ่งที่คิดถึงอย่างแรกคือ พล็อตนี้มันช่างน้ำเน่ายุงชุมอ่านจบอาจจะเป็นไข้เลือดออกได้ 55555

ตามคำโปรยปกค่ะ แบบว่าหนุ่มชาวบ้าน เก็บคุณหนูตระกูลสูงความจำเสื่อมมาดูแล ใกล้ชิดกันแล้วก็กลายเป็นรัก แล้วสักพักนางก็จากไป มาเจออีกทีก็ ‘เรามันคนละชั้น’ ก็ออกจะดราม่าหน่อยๆ

คู่นี้ โจวจิ่นสิง แม้ว่าลุคจะเป็นคุณชายเจ้าสำอาง ถนัดงานบ้านงานเรือนสุดๆ แต่นางเป็นฝ่ายรุก ทำเราผิดคาดไปนิดนึง
ติงเสียวเหว่ย พี่ติงคนล่ำ ออกแนวเถื่อนๆ แมนๆ คาแรกเตอร์ชายแท้แต่ดั้งเดิม ไม่ประสีประสาเรื่องชาย-ชาย เลยต้องกลายเป็นฝ่ายรับไปนะ เพราะพี่ทำไม่เป็นไง กร๊ากกกกก

ตัวเรื่องโดยรวมแม้พล็อตจะยุงชุมเดาได้ตั้งแต่แรก แต่ในรายละเอียดทำได้ดีมาก ตัวละครประกอบกับพวกตัวอุปสรรคที่ใส่เข้ามานั้นทำให้เรื่องมีสีสันขึ้น เข้มข้นขึ้น น่าติดตามมากขึ้น ตัวละครเด็กลูกสาวน้องหลิงหลิงก็น่ารัก พวกปมในใจติงเสียวเหว่ยเรื่องของการหาแม่ใหม่ให้ลูกสาวก็มีความเรียลดีนะ

ในส่วนของสำนวนตอนที่เป็นความคิดและคำพูดของติงเสียวเหว่ยมันก็ออกจะดิบๆอยู่หน่อย ยิ่งช่วงเลิฟซีนอาติงจะคิดอะไรแบบห่ามๆ อ่านแล้วบางทีก็ขำๆ นะ และแน่นอนว่าบรรยายกันแบบโจ่งแจ้ง ติดเรต 18 + ไว้ก็ใช้คุ้มค่ะ 5555

[Anne · Rating 4 out of 5]

-4.5 คะแนนค่ะ-
ต้องบอกว่าจริงๆเรื่องนี้นอกสายตามาก เพราะคาแรคเตอร์หน้าปกไม่ใช่แบบที่เราชอบเลย แถมชื่อเรื่องฟังแล้วยังรู้สึกแปลกๆอีก เลยไม่เคยคิดจะอ่านมาตลอด แต่พอได้อ่านเท่านั้นแหละ ต้องบอกเลยว่าชอบมาก สนุกเกินคาดไปมาก ครบทุกอารมณ์ ตลก ดราม่า หวานชื่น

เรื่องเล่าเกี่ยวกับติงเสียวเหว่ย พ่อหม้ายลูกติดใช้ชีวิตดิ้นรนเพื่อเลี้ยงลูกสาวมาด้วยตัวคนเดียว วันนึงไปช่วยชีวิตหนุ่มหล่อท่าทางดูรวยเข้า ก็คิดว่าตัวเองส้มหล่นแล้วเดี๋ยวพ่อหนุ่มนี่ต้องตอบแทนตัวเองแน่ๆ แต่ปรากฏว่าดันความจำเสื่อม รู้แค่ว่าชื่อโจวจิ่นสิง ด้วยความเป็นคนดี(+แอบหวังเงิน) ก็เลยเลี้ยงดูให้อยู่ด้วยกันเรื่อยมา จนความสัมพันธ์เลยเถิด แล้วก็มีเรื่องราวเกี่ยวกับตัวตนของโจวจิ่นสิงที่คาดไม่ถึงตามมามากมาย...

ติงเสียวเหว่ย วัย 30+ เป็นคุณอาใจดีแถมยังซื่ออีก มีความน่าเอ็นดูแบบลุงๆ 5555 แต่บทจะใจแข็งขึ้นมาไม่ว่าจะขอร้องอ้อนวอนขนาดไหนก็แทบไร้ความหมาย ส่วนโจวจิ่นสิงหนุ่มหล่อลูกครึ่งวัย 20+ ที่ฉลาด เจ้าเล่ห์ เจ้าแผนการ ทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ตัวเองต้องการ ซึ่งน่าหมั่นไส้มาก

นักเขียนร้อยเรียงเรื่องราวนำอารมณ์เราเก่งมาก ทำให้เรารู้สึกเหมือนรู้ แต่ก็ไม่แน่ใจ เรียกว่าติงเสียวเหว่ยสับสนมึนงงยังไง หวาดระแวง โกรธเคืองแค่ไหน เราก็อยู่ในอารมณ์เดียวกันเลย ตอนแรกเปิดเรื่องมานึกว่าจะไม่มีอะไร เป็นแนวๆฟีลกู๊ดธรรมดา ที่ไหนได้ ช่วงดราม่าก็เข้มข้นพาเราสะเทือนอารมณ์ไปหมด เสียดายนิดเดียวที่ตอนเรื่องราวคลี่คลายมันยังขาดๆไปนิด ไม่สุดเท่าไหร่ ((ยังสะใจเราไม่มากพอ555)) การแปลก็ดีอ่านไหลลื่นแทบไม่เจอคำผิดซึ่งหาได้น้อยมากในเรื่องของสำนักพิมพ์มีดีส์

[Tkpslc. · Rating 4 out of 5]

จากพลอตก็ดูเหมือนไม่มีอะไรอ่านไปมาวางไม่ลง คือเรื่องมันก็ดูไม่ได้มีอะไรจริงๆ พอเดาทางเนื้อเรื่องได้แต่คนเขียนเขียนเก่งมาก ดำเนินเรื่องสนุกดี อ่านเพลิน เล่าเรื่องโทนตลกขำๆ แต่ก็มีจังหวะใจหาย มู้ดสวิงเหมือนกัน คนเขียนใช้หมากในมือที่มีคุ้มมากกกก ส่งบทให้ตัวละครที่มีได้ครบไม่มากไปน้อยไป ไม่มีอะไรซับซ้อนแถมคุมโทนเรื่องได้ดีมาก ไม่เยิ่นเย้อ ออกทะเล

คาแรคเตอร์คุณอาห่ามๆ ที่ปกติเราจะอ่านแล้วรำคาญแต่กับพี่ติงแล้วเอ็นดู พี่ติงคนซื่อ บื้ออ แต่ก็น่ารักมากกก ชอบที่คนเขียนเขียนไปในทางที่เราอยากเห็นหมด เอาคืนให้เราเรียบร้อยสะใจ เห้อ ปลื้มพี่ติง

ต้องชมคนแปลด้วย เพราะอ่านลื่นไหล ไม่รู้สึกติดขัดเลย

[Sweetwhann · Rating 5 out of 5]

เราชอบเรื่องนี้ที่สุดในบรรดาทุกเรื่องของนักเขียนคนนี้
นายเอกคือ ความปกติของเรื่องนี้ 🤣 มีความคิดแบบที่คนปกติพึงจะมี (ยกเว้นตอนเก็บคนแปลกหน้าเข้าบ้าน)
เมื่อมีเรื่องทำให้เสียใจ ก็ไม่จมปลักนาน ก้าวเดินต่อไป เราชอบในจุดนี้ที่สุดของเรื่องเลย
ส่วนพระเอก ก็คือคำว่า เสือห่มหนังหมูชัดๆ หน้าเนื้อใจเสือที่ซู๊ดดดด
ลูกสาวนายเอกก็น่ารัก หนูรู๊กกก🥰

นักเขียนคนนี้ คือคนที่ทำให้เราพร้อมเปย์เสมอ แม้ว่าใครจะบอกว่าไม่สนุกแค่ไหน ชั้นก็จะซื้ออออ 😂😂

[Jiji Jidapa · Rating 4 out of 5]

อ่านคำโปรยทีแรกนึกว่าจะเป็นแนว cinderella ที่เนื้อเรื่องเบาๆ ซึ่งไม่ใช่แนวเราเท่าไหร่ แต่พออ่านจริงเนื้อเรื่องจริงจังกว่านั้น
มีความเศร้า หน่วง อ่านแล้วก็อินไปกับคุณอา เรารู้สึกว่าอารมณ์ตัวละครมันดูสมจริงดีแบบไม่ต้องพยายามบีบคั้นอะไรมากนัก
เนื้อเรื่องถึงจะมีหน่วง แต่ก็มีความน่ารัก ความแอบฮามาแซม กับความน่าเอ็นดูของเด็กๆ มาแทรก อ่านเพลินดีค่ะ เหมือนเป็น cinderella เวอร์ชั่นห่ามๆ ระหว่างสองชายแมนๆ ที่เศร้าจริง เจ็บจริง แต่โดยรวมยังคงอ่านเพลิน อ่านง่าย อ่านจบแล้วยิ้ม อารมณ์ดีค่ะ

[Sad bug · Rating 4 out of 5]

เห็นชื่อตอนแรกนึกว่าจะแนวเวทมนต์ 555

ชอบตรงตัวละครค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่สมอายุ โดยเฉพาะนายเอกที่ไม่เหมือนเรื่องอื่นๆ ปกติตัวละครที่มีคาแรคเตอร์แบบนี้จะได้เป็นแค่ตัประกอบ เพราะเป็นตัวละครที่ค่อนข้าง mediocre ไม่ได้ฉลาดเฉลียวอะไรมาก หรือมีความสามารถพิเศษใดๆ เป็นแค่คุณพ่อที่รักลูกมากๆ แต่พระเอกนี่คือสนัขจิ้งจอกเลย

[Mari · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่องคือ...ตอนแรกที่อ่านเพราะหนังสือในกองดองมันเยอะเหลือเกิน อ่านแรกคิดว่าเป็นคอมเมดี้ตลกใสๆ แต่พอจบเล่มแรกเท่านั้นแหละพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ แต่ก็ไม่ได้ดราม่ายืดยาวขนาดนั้น อยู่ในช่วงกำลังพอดีๆ ถึงแม้ว่าเราจะรู้สึกว่าจบง่ายไปหน่อยก็ตาม

[Jùn Jùn · Rating 5 out of 5]

โดยส่วนตัวชอบค่ะ อ่านเรื่องย่อแล้วเลยเลือกมาอ่าน ไม่ผิดหวัง บางช่วงมีตัดเรื่องเร็วไปนิดรับได้ …แต่ขัดใจที่หน้าปกเลยอ่ะ ตอนแรกจะผ่านแล้ว แต่เรื่องย่อน่าสนใจเลยไม่ตัดสินอะไรจากปก พออ่านแล้วล่าสุดตามเก็บผลงานทั้งหมดแล้วค่ะ ทั้งอริหัวใจ และคนโง่

[Pooh · Rating 5 out of 5]

คนเขียนคนนี้เขียนสนุกทุกเรื่อง

[Jayjay · Rating 2 out of 5]

รำคาญพระเอกมากๆ คือตกลงนายจะเอายังไงกันแน่

[Panchaya · Rating 4 out of 5]

ค่อนข้างเพลิดเพลินดีเลย

[the right book at the right time · Rating 4 out of 5]

4/5
เนื้อเรื่องสนุก น่าติดตาม ไม่น่าเบื่อ แต่ด้วยความที่เป็น 2 เล่มจบ บางๆ เลยคิดว่ายังมีบางปมน่าจะขยี้ได้มากกว่านี้
มีบางช่วงที่เปิดปมมา ก็จะไม่ได้พูดถึงอีก แต่รวมๆแล้วถือว่าสนุก อ่านได้เพลินๆ