کاش رنجی کم کنیم

by سیدمجید حسینی

تنها پادتن تنهایی
در آغوش گرفتن تنهایی است.
تنها پادتن ترس
در آغوش گرفتن ترس است.
و تنها راه رهایی از رنج
رو به رو شدن با آن و پذیرفتن آن .
تا زمانی که از عمیق ترین دردهایت فرار کنی
التیام نخواهی یافت.

First published January 1, 2018

Reviews

[Ali Niazi]

کتاب جذب کننده ای برای من بود، واقعیت های جامعه و حال حاضر را با زبانی ساده بیان می کند، نمی دونم چکار می شه کرد رنجی کم کنیم

[Mohammad]

بارها نوشته بودمش و امروز خواندمش. کتاب خوب و پرقدری از دوست عزیزم دکتر سید مجید حسینی که افتخار ویراستاری‌اش را داشتم.

[Najma]

کتاب قبلی که از این نویسنده خونده بودم اینستالوژی بود و محشربود. این کتاب رو با همون پیش زمینه ای که از اینستالوژی داشتم شروع کردم....کتاب خوبی بود ولی خب اینستالوژی خیلی عمیق تر از این بود

[Mohamed]

بخش اول کتاب رو بیشتر از سایر بخش هاش دوست داشتم
نگاه مجید حسینی به دنیا خیلی شبیه نگاه خودم به دنیاست و همین باعث شد بتونم با کتاب ارتباط خوبی برقرار کنم
در کل بنظرم ارزش خوندن داره این کتاب

[Shaghayegh Akhbari]

مختصر و مفید بگم زیبا بود!
شاید عجیب باشه و بعضی ها بگن که چرا باید این مشکلات گفته بشه اونم در قالب یه کتاب!
ولی جوابش در خودشه...
زیبا گفتن دکتر حسینی... ما حالمون خوب نمیشه تا وقتی که از مشکلاتمون آگاهی پیدا نکنیم!
اینقدر این کتاب جذاب و مبهوت کننده بود که اون رو در چند روز تموم کردم.
اینقدر این کتاب حرف های دلم رو زده که دلم نمیخواست ازش دل بکنم...
و چقدر قشنگ گفتن ایشون که حال ما خوب نیست!
سال هاست به این مسعله پی بردم... ولی نه به وضوحی که ایشون بهش اشاره می‌کنند!
واقعا یک اثر زیبا و بی نظیر بود!

[Seyedjalal76]

برای من الهام‌بخش بود. پیشنهاد می‌کنم مطالعه این کتاب رو

[Amir Mahdavi]

یک روایت سوزناک و واقع‌بینانه از واقعیات حال حاضر جامعه ایران، همراه با پرسشگری برای گذر از این مقطع و حالِ بد اجتماعی... توصیه می‌کنم بخوانید.