龍飛鳳舞 下

หงส์ฟ้อนมังกรเหิน #2

by Ming Yue Ting Feng, 明月聽風

แม้เฟิ่งหนิงจะโชคดีเหลือแสน สามารถรอดชีวิตมาได้จากการถูกทำร้ายและได้รับความช่วยเหลือทันท่วงที

ทว่าสิ่งที่นางต้องสูญเสียไปจนไม่เหลือแม้แต่น้อยคือ ‘ความทรงจำ’ ของตนเองและ ‘ความเป็นห่วงเป็นใย’ จากคนรอบข้าง

น่าแปลก ทั้งที่ใครๆ ก็เรียกนางว่า ‘ฮูหยิน’ ของนายท่านสามแห่งคฤหาสน์สกุลหลง ไฉนนางกลับเป็นที่รังเกียจของผู้คน กระทั่งสามีที่แต่งงานกันมาแล้วสามปีของนางก็ไม่เคยมาหานางเลยสักครั้ง นี่มันออกจะผิดปกติเกินไปแล้ว นี่นางทำความผิดสถานใดกันจึงกลายเป็นคนน่าสงสารเช่นนี้ได้

อดีตที่ผ่านมาจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออนาคตต่อจากนี้

ความผิดใดที่นางกระทำ นางจะหาทางชดใช้คืน แต่นางยอมรับไม่ได้เด็ดขาดกับฐานะ ‘ภรรยาผู้ถูกทอดทิ้ง’ !

Genres: China

304 pages, Mass Market Paperback

About the author

Associated Names:
* 明月听风 (Chinese)
* Ming Yue Ting Feng (English)
* หมิงเยวี่ยทิงเฟิง (Thai)
* Minh Nguyệt Thính Phong (Vietnamese)

Reviews

[M · Rating 5 out of 5]

ดีงามมากกก
ชอบมากกก เป็นนักเขียนอีกคนนึงที่เริ่มปลื้มปริ่ม
ชอบการบรรยาย การเล่าเรื่อง ตลกดีอ่ะ แถมยังคาแรกเตอร์ของแต่ละตัวละครที่ใส่ความขัดแย้งกันอย่างน่าเอ็นดูเข้าไปได้
ตั้งแต่สามคราฯ ละ หลงเอ้อน่ะ... ไม่รู้เขียนออกมาให้น่ารักได้ยังไงนะ!

สำหรับเรื่องนี้ชอบมากเลย ชอบการเดินทางตามหาความทรงจำของนางเอก ถึงมันจะช้าแต่เราได้เห็นคาแรกเตอร์ของตัวละครที่ต้องต่อสู้กับตัวเอง ความพีคในเรื่องนี้จริงๆ ไม่ค่อยมีนะ คือไม่ได้ให้อารมณ์ขึ้นลงปั่นป่วนชวนหงอย แต่มันเป็นการลุ้นไปกับตัวละครว่าไอ้สองคนนี้จะยังไง ได้เห็นนายท่านสามที่เด็ดขาด แข็งแกร่ง มีเสน่ห์ดึงดูดหญิงงาม จอมยุทธ์ที่แสนเท่ห์ ต้องมาตามง้อเมีย กลัวเมียทิ้ง เอาอกเอาใจทุกอย่าง อันนี้คือดีงามมาก คือมันไม่ได้รู้สึกพระเอกน่าสมเพชหรืออะไร แต่สัมผัสได้ว่าอีตานี่รักเมียจริงๆ แล้วยังความรู้สึกผิดที่แบกรับเอาไว้มากมายเพราะเอาเมียมาทำเมีย 555 เอ็นดูผู้ชายคนนี้มาก
ชอบเห็นเวลาผู้ชายละลายเพราะเมียตัวเอง 5555 น่ารักดี ดูมีเสน่ห์

ส่วนนางเอกปกติก็เอะอะ โวยวาย ขี้งอน แต่คาแรกเตอร์นางมีเสน่ห์ ออดอ้อน ออเซาะ หายโกรธเร็ว และที่ชอบนางมากๆ คือ ถึงนางจะโกรธจะงอนพระเอก แต่นางไม่เคยไม่แสดงออกว่ารักพระเอก ฮาที่เวลาโกรธกันแค่ไหน ก็จะบอกพระเอกว่าห้ามไปมีคนอื่น ข้าโกรธท่านแต่ท่านยังเป็นสามีข้าเข้าใจหรือไม่! ชอบมาก และหัวเด็ดตีนขาดยังไงก็ไม่ยกสามีให้ใครจริงๆ ผู้หญิงคนนี้ ชอบจังหวะในการสร้างอารมณ์ของนางเอก เวลาที่นางกำลังโกรธจนเริ่มเยอะ แล้วก็จะเบรคอารมณ์คนอ่านด้วยความเกรียนของนางเอก หรือไม่ก็มีเหตุการณ์ใหม่เข้ามา และตอกย้ำว่าไอ้สองคนนี้มันรักกันนะ แต่สุดท้ายก็ยังกลับมาที่จุดที่นางเอกโกรธ ดึงความกระเง้ากระงอดง้องอนมาใหม่ เรียกความสงสารให้พระเอกได้หลายยก แต่ก็ปวดใจให้นางเอกเหมือนกัน เพราะสาเหตุมันก็ให้อภัยง่ายๆ ก็คงเกินไป แต่สุดท้ายก็ลงได้สวยงาม

ชอบในคาแรกเตอร์ตัวรองที่น่ารักๆ เช่น เป่าเอ๋อร์ ศิษย์น้องของพระเอก หลงเอ้อร์ ฯลฯ และการบรรยายความคิดแต่ละคน สนุกดีอ่ะ อ่านแล้วเพลินมาก หลายอารมณ์ดี พลอตเหมือนจะเดาได้ ไม่มีอะไร ที่น่าสนใจคือตัวละครแต่ละตัว

ตอนพิเศษก็ยังฮาได้อีก
ตอนพิเศษเป่าเอ๋อร์น่ารักมากกกก ฟิน
สุดท้าย รู้สึกสงสารผู้ชายสกุลหลง... ชอบผู้หญิงแต่ละคนนี่นะ...แสบซ๋ากันจริงๆ สงสัยตระกูลหลงชื่อเต็มๆ คงชื่อ "หลงเมีย" แน่ๆ นี่อยากรู้เรื่องของพี่ใหญ่ตระกูลนี้บ้างเลย

[sisilovekiki · Rating 3 out of 5]

เราว่าเล่มแรกสนุกและน่าติดตามพอประมาณ เรื่องออกแนวเรื่อย ๆ หน่อยแต่ก็โอเคนะเพราะนางเอกพระเอกได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน และปมนางเอกเป็นใครกันแน่และมีความเป็นมาอย่างไรก็ชวนให้อยากรู้แหละ (ถึงแม้จะพอเดาได้อยู่บ้าง) แต่พอมาเล่ม 2 รู้สึกว่านางเอกขี้งอนมากไปหน่อย เรื่องก็ยืดเยื้อมากไปบวกผสมงอนกันหนีกันอยู่นั่นเองเลยรำคาญไปนิด เลยกลายเป็นเรื่องที่โอเคอ่านได้แบบเรื่อย ๆ เฉย ๆ

แต่ในส่วนที่สนุกสำหรับเราคือตอนพิเศษที่เป็นตอนของเป่าเอ๋อน้อยโตเป็นสาวน้อยน่ารักแล้ว คือตลกกลมกล่อมกำลังดี เวลาเล่าเรื่องถึงการเลี้ยงดูของที่บ้านนี่ฮามากจริง ๆ แถมพ่อหลงซานผู้รักลูกปานแก้วตาดวงใจก็ถูกลูกสะบัดหน้าใส่แบบไม่เห็นหัวเพราะใจจดใจจ่ออยู่แต่กับผู้ของนาง 😂 ถือเป็นตอนพิเศษที่ดีและอิ่มเอมใจ

[J.Nida · Rating 2 out of 5]

อ่านจบแล้วก็คิดว่ามัน หงส์ฟ้อน มังกรเหิน ตรงไหนหว่า
คือ หงส์กับมังกร เราก็จะคิดถึงผู้หญิงที่มีความสามารถ
รอบด้าน น่าสนใจ มังกรถ้าไม่เป็นต้าหวางก็ต้องเป็นเสี่ยวหวางหรือคนมีอำนาจน่าเคารพ

แต่ทั้งพระเอก (หลงซาน) และนางเอก (เสี่ยวอู่) ไม่ใช่แบบที่ว่ามาเลย เรื่องจบง่ายไป ที่เขียนมายาวยืดเยื้อเล่มหนาปานจะทับแมลงสาบตาย มีแต่น้ำ พอจะสรุปจบก็ง่ายๆ ไม่กี่หน้าจบ
ได้แต่แค่นเสียงหัวเราะสองทีและปิดหนังสือ

เล่าเลยนะ

นางเอกเสี่ยวอู่มาตามหาพี่น้องฝาแฝดที่พลัดพรากกันตั้งแต่เด็กๆ เพราะน้าสาวพยายามฆ่าแม่และเอาเด็กไป น้าสาวเนี่ยเอาเด็กมาหลอกพี่เขย คือพ่อของนางเอกว่าพี่สาวตัวเองฆ่าตัวตายเผาบ้าน ฝากให้เอาลูกมาหาพ่อ

พ่อนางเอกก็แสนโง่ เชื่อทุกอย่าง พ่อนางเอกเป็นคนตัดสินใจอะไรช้าและไม่เด็ดเดี่ยว ขนาดตอนหลังรู้ว่าโดนหลอกยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะจัดการยังไง สุดท้ายก็ออกบวชทำดีหนีปัญหาไป คือไม่ชอบมากมาย

กลับมาเรื่องเสี่ยวอู่ พอนางมาตามหาฝาแฝดแต่บังเอิญโดนฆ่าเพราะชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน ตกน้ำความจำเสื่อม เลยสลับตัวกับเพิ่งหนิง ฮูหยินสามที่ไม่เป็นที่ต้อนรับ

แต่พอเป็นนางเอก พระเอกก็รักเพราะนิสัยเปลี่ยนไป เปิดเผยจริงใจ ตรงไปตรงมา ชอบกินและเก่งวรยุทธ์

พอตอนเล่มสอง พระเอกจะบอกความจริงก็คลาดไปคลาดมาอยู่นั่น น่าเบื่อ พอรู้ความจริงนางเอกก็โกรธแปปนึง และความจริงก็เปิดเผยเมื่อเสี่ยวอู่เจอกับเฟิ่งหนิงแม่ของเป่าเอ๋อร์ ทั้งสองร่วมมือกันหลวกน้าสาว อิน้าจะวางยาหลาน สรุปพ่อของทั้งคู่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด

ความจริงเปิดเผย จบ

มีตอนพิเศษของเป่าเอ๋อตอนโตนี่แหละที่ค่อยโอเค

[Misspharaoh · Rating 3 out of 5]

พระเอกหลงซาน ดีงามมมมมมม ป๋า เปย์ ทำอาหาร รักเมียม้ากมากกก❤️❤️

ชอบ ทั้งพระเอกนางเอกนะ ถึงจะโกรธมีเรื่องอะไรก็ไม่คิดจะเลิกกัน (หลังๆ) ชอบที่นางเอกถึงจะโกรธมากแต่ก็กอดเอวพระเอกไว้บอกไม่ให้ไปอ่ะ ชอบบบบ พระเอกก็เออออยอมเมียทุกอยากไม่ว่าจะพูดอะไร เฟิ่งเอ๋อถูกหมด

[Boong · Rating 3 out of 5]

ตอนพิเศษสนุก น่ารักดี

ให้คะแนนเยอะกว่าเล่มแรก เพราะมันลงตัวกว่า
เล่มแรกตอนท้ายๆยืดไปมาก

[Noo · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวจบประมาณครึ่งเล่ม ชอบแบบนี้ ไม่ชอบแบบตัดจบเพราะกระดาษหมด คลายปมทุกอย่างแล้วมาต่อตอนพิเศษให้หายคิดถึงดีกว่า
แต่จริงๆ แล้วเรื่องมันง่ายสุดๆ เลย ...แค่อาจารย์และพวกศิษย์ตามมาถึงนี่คลายปมหมดเลยนะ 5555
สรุปชอบเรื่องนี้มาก ชอบแนวงานเขียนของนักเขียน แต่เริ่มจับทางได้แล้ว ไม่ว่ากี่ปมๆ เดี๋ยวมันจะโยงเข้ามาคลายเป็นเรื่องเดียวกันต้อนใกล้จบ แล้วก็ต้องรีบไปอ่านศิลาหลอมรักต่ออย่างไว จะได้หายคิดถึง

[Curio Pun · Rating 5 out of 5]

นางเอกมาเล่มนี้น่ารำคาญนิดหน่อย แต่ยังน่ารักอยู่
จบดี เคลียร์เรื่องไปแบบรวดเร็ว
ชอบตอนพิเศษของศิษย์พี่มากกว่าของลูก อาจจะเพราะเราไม่ค่อยชอบผู้หญิงนิสัยแบบลูกนาง
ชอบผู้หญิงแบบผิงอันในตอนของศิษย์พี่มากกว่า

[Monaliz Juang · Rating 3 out of 5]

นิสัยนางเอกค่อนข้างงี่เง่าสุดๆ พระเอกคือดีงามมากตามใจนางเอกทุกอย่าง ดีทุกอย่าง นางเอกยังเอาแต่ใจอีก แต่พระเอกก็ชอบ เนื้อเรื่องอ่านได้เพลินๆค่ะ ไม่เครียด

[Ahgase · Rating 4 out of 5]

ช่วงกลางยืดเยื้อไปหน่อย พอบทจะจบก็จบสั้นๆซะงั้น
ชอบนางเอกเรื่องนี้มากก เอาแต่ใจแบบกำลังน่ารักเลย
ไม่แปลกใจว่าทำไมพระเอกรัก ขี้หึงแต่ไม่ขี้งอนมาก
โอยยยยย ชอบ อยากอ่านเรื่องที่นางมีนิสัยแบบนี้อีก

[Jessica · Rating 5 out of 5]

ชอบคู่เป่าเอ๋อร์มาก น้องสาวตรรกะเพี้ยนๆกับพี่ชายจอมปกป้อง

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ตัวเรื่องหลักจะจบที่ประมาณครึ่งเล่ม อีกครึ่งเล่มจะเป็นตอนพิเศษ 4 ตอน

ในตัวเรื่องหลักก็จะคลายปมทุกอย่างในเรื่อง สิ่งที่ชอบในเล่มคือความสัมพันธ์ของพระนางดูหวานๆ ดีค่ะ เวลาพระเอกดูแลนางเอก ซึ่งนางเอกก็ขี้อ้อนมาก หาเหตุผลแปลกๆมาเข้าข้างตัวเอง จนพระเอกอ่อนใจ มันน่ารักดีค่ะ อีกอย่างที่ชอบคือการแสดงออกของพระเอกที่มักจะโอบนางเอก หรือกอดนางเวลาพูดคุยกัน มันแสดงออกถึงความรักดีค่ะ ชอบมาก ขอชมผู้แต่งว่าเขียนเรื่องความรักพระนางได้ดีมาก เราชอบมาตั้งแต่เรื่องสามคราฯ แล้ว อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจดีค่ะ

ตัวละครที่สำคัญอีกตัวเลยคือเป่าเอ๋อร์ นางน่ารักมาก และมีตอนพิเศษของตัวเองด้วย คือเราชอบนางนะ ใสๆ ซื่อๆ น่าเอ็นดูดี จนเราต้องไปหยิบเรื่องสามคราฯ มาดูว่าเป่าเอ๋อร์ในตอนนั้นเป็นอย่างไร นางเป็นดวงใจของสกุลหลงจริงๆ ค่ะ ชอบตระกูลหลง อยากให้กล่าวถึงฮูหยินของหลงเอ้อร์บ้าง อยากรู้ว่านางเป็นอย่างไร

[รำพึง ลำพัง · Rating 3 out of 5]

จำได้ว่าเล่มแรกอ่านไปบ่อน้ำตาแตกเป็นเขื่อน
จำได้ว่าตั้งแต่เกือบท้ายเล่มหนึ่งจนถึงเล่มสอง นิยายเอื่อยมาก พาเราออกทะเล
ตอนแรกก็ว่าจะหยุดอ่าน แต่ก็พยายามอ่านให้จบ
ตอนพิเศษ สนุกกว่าเนื้อเรื่องหลักจริง ๆ นั่นแหละ

อ่านสองเรื่องนี้แล้วชอบสามคราฯ แต่สามคราน้ำตาไหลแค่สองหยด
แต่ตอนพิเศษของสามคราฯ หนุกกว่า

ต่อจากเรื่องนี้ก็จะเป็นศิลาอาถรรพ์ เอ้ย ศิลาหลอมรัก (มีแต่คนกรี๊ดกร๊าด สปอยล์กันเต็มที่ ;^;)
แต่เห็นความหนาของหนังสือแล้วได้แต่หายใจเข้าลึกๆ

[Mam · Rating 3 out of 5]

The mystery is solved but the resolution was too predictable and this felt very looooong way about. If the story was tighter, may have been better.