Σε μια επαρχιακή πόλη βρίσκεται δολοφονημένη μια πανέμορφη νεαρή φοιτήτρια που τα βράδια εργαζόταν ως μπαργούμαν. Ένα επιτυχημένο επαγγελματικά και ευτυχισμένο συναισθηματικά ζευγάρι φαρμακοποιών εμπλέκεται στην υπόθεση, καθώς η μαρτυρία του άντρα αποτελεί την άκρη του νήματος για την εξιχνίαση του εγκλήματος από τις τοπικές αστυνομικές αρχές.
Μέσα στο σχεδόν κλειστοφοβικό περιβάλλον της πόλης, όλοι προσπαθούν ευλαβικά σχεδόν να ανταποκριθούν στους επίσημους ρόλους που υποδύονται. Χρεοκοπημένες ψυχές πλάθουν με αγωνία το άλλοθί τους. Ο επίσημος ρόλος που υποδύεται ο καθένας διασαλεύεται. Άπληστες μικροαστικές συνειδήσεις, διαπλοκή, ταξικότητα, τοξικότητα, προσωπεία κάτω από τη σκιά και το φως της μικρής πόλης.
Μέσα σε ένα κλίμα ζόφου, που επιτείνεται από τη νοσηρή επαρχιακή ατμόσφαιρα του μυθιστορήματος, τα δεδομένα πνίγονται από τις αναρίθμητες ανατροπές τους, καθώς πίσω τους ακολουθούν –σαν πομπή κολασμένων– οι ήρωες αυτής της ιστορίας.
Εκεί έξω υπάρχουν ένα κάρο αστυνομικά θρίλερ γνωστών ξένων συγγραφέων για να αγοράσει και να διαβάσει κανείς. Εδώ που τα λέμε, και στη βιβλιοθήκη μου έχω κάμποσα. Οπότε πως και αγόρασα ένα θρίλερ νέου Έλληνα συγγραφέα, που ούτε καν γνώριζα; Και, μάλιστα, το αγόρασα με το που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες και το άρχισα χωρίς πολλές καθυστερήσεις. Θα έλεγα ότι με τράβηξε κάτι στο εξώφυλλο, αλλά και την περίληψη. Επίσης οι εκδόσεις Ποικίλη Στοά έβγαλαν για πρώτη φορά αστυνομικό θρίλερ Έλληνα συγγραφέα: Σκέφτηκα ότι όλο και κάτι θα σήμαινε αυτό.
Λοιπόν, οφείλω να παραδεχτώ ότι πρόκειται για μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Είναι ένα θρίλερ που μου κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος, το μυστήριο και οι σκηνές βίας είναι σε ικανοποιητικές ποσότητες, ενώ φυσικά δεν λείπουν και οι ενδιαφέρουσες εκπλήξεις/ανατροπές στην πλοκή. Οι χαρακτήρες δεν είναι φοβερά σκιαγραφημένοι και ίσως να έχουν ορισμένα κλισέ (βέβαια τι πιο κλισέ από την πραγματική ζωή στην οποία βασίζονται, θα πει κάποιος, και δεν θα έχει άδικο), αλλά κάνουν μια χαρά τη δουλειά τους και δεν παύουν να εκπλήττουν τον αναγνώστη με αυτά που κάνουν. Τέλος, η γραφή είναι πολύ καλή, από ευκολοδιάβαστη έως εθιστική θα έλεγα, με ωραίες περιγραφές των διαφόρων τρελών καταστάσεων, καθώς και με μια ευπρόσδεκτη και όχι παράταιρη διάθεση για χιούμορ σε διάφορα σημεία.
Μιας και μιλάμε για πρώτο μυθιστόρημα, όλο και κάποιες αδυναμίες θα βρει κανείς, όπως ίσως μερικές υπερβολές στις πράξεις και τα κίνητρα των χαρακτήρων, ενώ και κάποιες συγκεκριμένες αποκαλύψεις που γίνονται προς το τέλος ίσως να έπρεπε να γίνουν με διαφορετικό τρόπο, με τον συγγραφέα να κρατάει κάποια... μυστικά χαρτιά. Όμως, όπως και να'χει, πέρασα τέλεια διαβάζοντας το θριλεράκι αυτό. Η πλοκή γενικά μου άρεσε και με κράτησε στην τσίτα, ενώ μου άρεσε πάρα πολύ το όλο ύφος και στιλ γραφής. Πολύ ευχαρίστως θα διάβαζα και άλλο βιβλίο του Αλέξη Σάλτη.
4,5 / 5 Εναντιον ολων και ξεκινάς να διαβάζεις χωρις να έχεις ιδεα τι σε περιμένει παρακάτω. Η δολοφονία μιας φοιτήτριας/barwoman ξεσηκώνει την πολη στο ποδι. Οι σταρ του βιβλίου είναι ενα ζευγάρι φαρμακοποιών που ζουν μια ζωη που όσοι παρατηρουν απεξω θα τη ζηλευαν. Τι γίνεται ομως μεσα σε αυτήν? Τι ειναι αλήθεια και τι ψέματα? Ο άντρας του ζευγαριου γινεται σχεδον μαρτυρας του δολοφονου της κοπέλας. Και προσφερεται να βοηθήσει την τοπικη αστυνομια. Και ξεκινα ενα κυνηγητό ανευ προηγουμένου. Και μαζι η αγωνία του αναγνώστη χτυπάει ταβάνι. Οι σελίδες γυρνούν και βλέπεις μπροστα σου σκηνες απο ταινία θριλερ. Η γραφη είναι στρωτή το λεξιλόγιο πλούσιο, οι επεξηγήσεις τόσο οσο χρειάζονται. Το μονο που με ενοχλησε λίγο είναι κάποιοι χαρακτηρισμοι που αφορούν κυριως γυναίκες και ισως μπορούσαν να παραληφθουν. Ομολογώ ομως πως αν με ρωτούσε κάποιος θα ορκιζόμουν πως ο συγγραφέας έχει γράψει τουλάχιστον αλλα τρια τέσσερα βιβλία και δεν είναι το πρωτο. Είναι δοσμενο κινηματογραφικα και με αρκετο black χιούμορ κατι που εκτιμησα. Σκηνές ωμής βίας περνανε μπροστά απο τα ματια σου. Μερικά χρονιά πισω ίσως δυσανασχετουσα με αυτο. Μετά από τόσα αστυνομικα θριλερ δεν γυρνάει πια το στομαχι 😏 Φτάνεις σε ένα σημείο που σχεδόν έχει αποκαλυφθεί ο δολοφονος αλλα σου έχει μείνει ακομα μισο βιβλιο. Και φοβάσαι οτι θα σου βγάλει την πίστη μέχρι το τέλος για να σου πει αυτό που ήδη ξέρεις. Και πέφτεις εντελώς εξω. Οι ανατροπές διαδέχονται η μια την αλλη και καπου εκει στις 25 σελίδες πριν το τέλος ησυχάζεις και κλείνεις το βιβλίο να πας για υπνο. Ξυπνας την επόμενη μερα ήρεμος, πιάνεις να το τελειώσεις και κει σου ρχεται ενας κουβάς παγωμενο νερό στα μουτρα.
Το πρώτο βιβλίο του Σάλτη, έμοιαζε με εφιάλτη. Όχι με έννοια κακή, αχ δεν ήταν και Κυριακή. Να το διάβαζα σε μια μέρα, και τις δουλειές να έκανα πέρα. Με έναν πρόλογο έντονο για αρχή, και η σκηνή στο μυαλό μου να κυριαρχεί. Χωρισμένο σε έξι μέρη, και λεπτομέρειες δεν επαναφέρει. Με το χιούμορ το καυστικό, έκανε το πρόσωπό μου να φαίνεται αγγελικό. Η δράση και η αγωνία, ήταν σε αφθονία. Μου άρεσε πολύ η γραφή, και λίγο το εξώφυλλο στην αφή. Η πλοκή με καθήλωσε, και το τέλος υπέροχα κούμπωσε. Κάποιες υπερβολές, από μένα γίνανε δεκτές Οι ανατροπές ήταν σαν κερασάκι, ευτυχώς έχω βαμμένο το νυχάκι. Η αφήγηση το κάνει να κυλάει σα νεράκι, τελείωσε και ονειρευόμουνα σουβλάκι.
Μια ωραία ιστορία,όχι φοβερά πρωτότυπη,αλλά που είχε ότι χρειαζόταν για να έχει πάρει αρκετά καλύτερη βαθμολογία από μένα. Είχε,λοιπόν,τους φόνους της,είχε την αξιοπρεπή δομή της,είχε πολύ ωραία γραφή(στα πολύ θετικά του βιβλίου,πραγματικά),είχε και τις ανατροπές της,και όλα τα καλά τα είχε.Πού είχε θέμα θα ρωτήσετε και θα πω πως το "πρόβλημά" του ήταν τα αφόρητα για μένα κλισέ και η ανόητη στερεοτυπική χρήση των φύλων,σε όποιο κι αν αναφέρεται:η φοιτήτρια που διάλεξε μια σχολή που δεν της άρεσε απλά και μόνο για να γνωρίσει τη ζωή και τον έρωτα,που ήταν θεογκόμενα, που οι άντρες έκαναν σαν λιγούρια στη θεα του στήθους της,οι φουσκωτοί μπράβοι που εχουν γίνει χαζοί από τη χρήση αναβολικών κλπ κλπ κλπ.Αμέτρητες αναφορές και περιγραφές για περίπου 80 σελίδες που με κούρασαν απλά γιατί ήταν υπέρ το δεον αναλυμενες.Καταλαβαίνει ο μέσος αναγνώστης πότε οι άντρες ξερογλείφονται βλέποντας μια ωραία νεαρή,θα το "έπιανε" το υπονοούμενο και με λιγότερα λόγια. Ευτυχώς όμως και αυτό προς τιμήν του συγγραφέα,άλλαξε η ατμόσφαιρα,μπήκε στο ψητό,το οποίο ήταν πραγματικά καλοψημένο και και καλοφτιαγμένο.Από τη μέση και κάτω,απλά καταιγιστικό.Και το τέλος,αντάξιο ενός πολύ καλού βιβλίου που άξιζε τον χρόνο μου.Παρόλο που πάρα πολύ νωρίς ψυλλιάστηκα τον ένοχο,ο συγγραφέας δούλεψε φιλότιμα να μου αλλάξει γνώμη,κι αυτό ήταν ακόμα ένα πολύ δυνατό σημείο του.Για πρώτο βιβλίο,με παίδεψε αλλά δεν με κορόιδεψε,θα περιμένω το επόμενο λοιπόν,για να δω αν θα με αιφνιδιάσει. 3.5⭐ με αγάπη-περιμένω την επόμενη δουλειά του κ. Σαλτη με αγωνία.
Πρώτα πρώτα, θα πω ότι είναι ένα βιβλίο που όσοι διαβάζουν αστυνομικά/μυστηρίου θα ικανοποιηθούν! Ένα από τα πολλά που με ενθουσίασαν, ήταν οι άπειρες έξυπνες παρομοιώσεις που έκανε ο συγγραφέας! Έξυπνο, χωρίς να επαναλαμβάνεται, καυστικό όπου χρειαζόταν, επίκαιρο και ρεαλιστικό σ ο,τι αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις. Σε όλη τη διάρκεια ήταν φανερό, ότι ο συγγραφέας είχε κάνει μελέτη, πριν προχωρήσει κι αυτό είναι κάτι που εκτίμησα ιδιαίτερα!
Πάντα μου άρεσαν τα crime/thriller βιβλία αλλά μπορώ να πώ ότι ποτέ δεν έμεινα ικανοποιημένος από τα ελληνικά βιβλία αυτού του είδους...μέχρι τώρα. Το Εναντίον όλων είναι απλώς φοβερό. Ένα βιβλίο με φοβερή πλοκή και όλα τα απαραίτητα συστατικά ενός crime thriller....και το τέλος του βιβλίου...απλά καταπληκτικό!
Διαβάζοντας το μυθιστόρημα του Αλέξη Σάλτη,έμεινα απολύτως ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα. Θεωρώ πως αποτελεί μια αξιόλογη προσπάθεια για τον χώρο των εκδόσεων, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς πως πρόκειται για το ντεμπούτο του ως συγγραφέα. Όσοι αρέσκονται να διαβάζουν αστυνομικά θρίλερ με έντονο σασπένς, ρέουσα αφήγηση, καλοστημένη πλοκή, ιδιαίτερο χρώμα στο στυλ της διήγησης (με διάσπαρτες και καλοδεχούμενες δόσεις καυστικού χιούμορ που προσδίδουν σπιρτόζο ύφος στο ανάγνωσμα), και έντονες σκηνές δράσης, είμαι σίγουρος πως θα απολαύσουν το βιβλίο. Στο μεγαλύτερο μέρος του κειμένου ακολουθεί, θα έλεγα, έναν μαεστρικό (και εθιστικό) τρόπο ξεδίπλωσης της πλοκής που καθηλώνει τον αναγνώστη, δίχως να βασίζεται αποκλειστικά στο σασπένς (παραδόξως) ή σε κάποιον από τους φτηνούς τρόπους που άλλοι συγγραφείς σκαρφίζονται προκειμένου να κρατήσουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη σε υψηλά επίπεδα. Έχει μια ήρεμη εσωτερική δύναμη θα έλεγα, και με αφοπλιστικό στοιχείο το διακριτικό χιούμορ, την αληθοφάνεια, τους οικείους χαρακτήρες αλλά και τον αλάνθαστο ρυθμό αφήγησης, κερδίζει τον αναγνώστη. Τέλος, θέλω να το τονίσω αυτό, όλα τα αρνητικά στοιχεία που κατά καιρούς - και ως φυσικό επακόλουθο - βρίσκουμε στις πρώτες απόπειρες των πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων, εδώ λάμπουν δια της απουσίας τους. Αναμένω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το επόμενο βιβλίο του ταλαντούχου Αλέξη Σάλτη.
Άλλαξε ο κολιές και έγινε βραχιόλι. Κάπου χάνεις από που βγαίνει, που μπαίνει και εν τέλει που πηγαίνει. Η ανατροπή, της ανατροπής, Ω ανατροπή. Η Άρτα με τα Γιάννενα μέσα στην ιστορία. Λαθάκια ελάχιστα, ωστόσο άλλη μια φορά να δω "λειώμα" θα κλάπσω. Επίσης ο ζυμαρούλης είναι της Πιλσμπουρι, όχι Πίτσμπουρι. Δυναμικό αστυνομικό θρίλερ, μα σε μπουχτίζει. Ειδικά οι αναφορές σε βιασμούς άνευ λόγου και σε αρκετά σημεία. Θα μπορούσα να ζήσω και χωρίς να διαβάσω για το πόσο νταβραντισμένοι ήταν οι αγρότες που θα μπορούσαν να το βιάσουν και αυτόν και αυτήν αν ήθελαν. Ή τι φανταζόταν ότι θα πάθαινε αν έμπαινε μέσα στην φυλακή. Γραφικό και αχρείαστο να αναφερθεί τόσες φορές. Σαν πρώτο πόνημα, θεωρώ ότι είναι καλό. Θα ήθελα να διαβάσω και άλλο δικό του, με περισσότερο βάθος και ίσως όχι τόσο καταιγιστικούς ρυθμούς, που δεν αφήνουν τους χαρακτήρες να αναπτυχθούν σωστά.
3,5 αστεράκια. Πολύ συμπαθητικό αστυνομικό στα χνάρια των ξένων, μεταφερμένο στην ελληνική επαρχία και νοοτροπία. Ενδιαφέρουσα υπόθεση με αγωνία και ανατροπές και τον από μηχανής θεό στο τέλος να αποδίδει δικαιοσύνη. Μου άρεσε η απόδοση της γλώσσας που συμβάδιζε με την προσωπικότητα και το ύφος των ηρώων και η περιγραφή της επαρχίας που χρωμάτιζε με ιδιαίτερο φως τα πάντα.
Είναι λεπτή η θέση σου οταν όντας κι εσύ ο ίδιος συγγραφεας παρουσιάζεις κρινεις ή βαθμολογείς ως αναγνώστης το βιβλίο ενός άλλου συγγραφεα. Οι συγγραφεις μηδενος εμου εξαιρουμενου καπου επιζητούμε αποθεωτικες κριτικές ακομα και αν δεν ειναι ειλικρινείς. Κατοπιν λοιπον αυτων ως προλογο θα πω ότι διάβασα το βιβλιο του Αλέξη Σάλτη Εναντιον Όλων. Το βιβλιο δεν ειναι αστυνομικo με την κλασικη εννοια. Δεν ειναι μια χουντανιτ ιστορια ουτε και μια χαρντμποιλ ιστορια δεν εχει συμμοριες μπιστολιδι δεν εχει κλασικη συλλογή υποπτων κλπ. Ειναι μαλλον περισσότερο κοινωνικό με αναλογια 70 -30%. Eιναι εξαιρετικα καλογραμμένο λογοτεχνικα με πολυ ευστοχες παρομειώσεις γραφή σε τριτο πρόσωπο και αφήγηση κλασικίζουσα σε σημεια που θυμιζει καπως παλιότερους συγγραφεις τους οποίους φαινεται πως ο Σάλτης έχει μελετήσει. Αυτα ειναι τα καλα του βιβλιου. Επισης ειναι ενδαφέρουσα και πικάντικη η ιστορια της φοιτήτριας Μαρίας που με την καυτη της παρουσια αναστατωνει μια ολοκληρη επαρχιακή πολη βγαζοντας στην επιφανεια την κρυφη σαπιλα μιας φαινομενικα ήσυχης ζωής. Συμπαθητικος και ο μποντιμπιλντερ ηρωας. Αυτα τα καλα. Ωστόσο ειναι μπερδεμενο με τα συνεχη μπρος πισω στον χρονο δεν μπορεις να παρακολουθησεις την ροη της δρασης επιπλεον η δομη των κεφαλαιων το χειροτερεύει αυτο, γενικως το στησιμο ολο πλας η πολυπρόσωπη αφήγηση(η καμερα παει απο το ένα προσωπο στο άλλο) πλας οτι σε καθε διαλογο παιζουν πολλες μα πολλες ετικετες επεξηγηματικες σκεψεων και συναισθηματων που κοβουν τον διαλογο.
Αγαπώ τον τόπο καταγωγής μου υπερβολικά.Θα ελεγε κανείς πως η αγάπη μου αυτή αγγίζει τα όρια του τοπικισμού. Ας είναι. Επομένως δεν υπήρχε περίπτωση να μου ξεφύγει το βιβλίο του Αλέξη Σάλτη.Αν και επιφυλακτικός στην αρχή,παρολη τη στήριξή μου στο συγγραφικό του ντεμπούτο,το βιβλίο κατάφερε να με κερδίσει.Για εμένα παίζει στα ίσα με τα ευρέως γνωστά μεγάλα ονόματα του είδους. Δεν είχα αντιληφθεί πως όλη αυτή η λεπτομερής μακρυγορία και σκιαγράφηση χαρακτήρων δεν υπάρχει εκεί τυχαία.Ο Αλέξης στήνει περίτεχνα τα πιόνια του στη μυθιστορηματική του σκακιέρα και στον κατάλληλο χρόνο ανοίγει το κουτί της Πανδώρας.Υπηρξαν στιγμές που με άφησε ευχάριστα έκπληκτο με τις ανατροπές και τις εξελίξεις της πλοκής που δεν είχα καταφέρει να υπολογίσω,παρόλη την εμπειρία μου στο είδος. Το επαρχιακό background αποτελεί ένα οικείο σκηνικό το οποίο με έφερε πιο κοντά στους χαρακτήρες και ενίσχυσε τα συναισθήματά μου ενώ διάβαζα. Ο κυνικός και ευρηματικός,θα μπορούσα να πω ,τρόπος γραφής,που αγγίζει τα όρια του black humor,θεωρώ ότι συμβαδίζει επίσης με το επαρχιακό σκηνικό που διαδραματίζεται στο βιβλίο. Λίγες σελίδες απομένουν ακόμα για να ολοκληρώσω αυτό το κρυμμένο διαμαντάκι.Όμως αισθάνθηκα την ανάγκη να γράψω αυτό το review χωρίς να νιώθω ότι βιάστηκα. Αλέξη,περιμένουμε με αγωνία και το επόμενο.
This entire review has been hidden because of spoilers.