A series that uncovers the life and times of some of the most important and influential artists of the modern world. It includes easy to follow chronological structure illustrated with colour and black and white contemporary photographs. It also features detailed timelines for quick reference, plus museum and gallery information.
آدمهای ادوارد هاپر انگار خانه بهشون خیانت کرده - حالا به هر روشی - و روندشون و ولشون کرده زیر آسمون، وسط يه جاده، توی یک کافه، کنار يه پمپ بنزین، لب پنجره مترو، روی صندلی یک رستوران، تو ایستگاه انتظار، توی يه متل درجه سه و همه این جاها شده جایی که باید مسامحاً به رستگاری برسند آخه به دلایلی کاملا شرافتمندانه از یافتن خونه درمانده اند. این آدمها توی این رستوران های کنار جاده ای و کافه های تا صبح باز و سرسرای هتل ها و روی صندلی مترو ها از احساس تنهایی شون فرار میکنند و دوباره این حس در جمع بودن رو کشف میکنند. خلاصه که اين ها هم ازون در وطن خویش غریبانند
اما کتاب برای کسی که خوره نقاشی و صد البته نقاشی های هاپر است این کتاب صرفا تکرار مکررات و ارائه یک سری اطلاعات جانبی بی مورد است اما برای کسی که اطلاعات زیادی نسبت به نقاشی و هاپر ندارد میتواند کتاب مفید و قابل تاملی باشد. خط اصلی کتاب بر پایه زندگی خود هاپر از کودکی تا مرگ است و بر اساس سال به معرفی یک سری نقاشی های مهم و معروف و تاثیر گذار هاپر پرداخته است اما بیشتر اساس کتاب بر پایه زندگینامه است و در هر صفحه یک کادری باز کرده است و اطلاعاتی نظیر مکاتب نقاشی و اتفاقات مهم آمریکا و.... داده است که گویی فقط برای پر کردن صفحه و زیادتر شدن صفحات کتاب این کار را کرده است.
اما دو بخش در کتاب برایم خیلی جذاب و نو بود و قبلا در جایی با این بسط مواجه نشده بودم.
یکی زندگی و رابطه عاشقانه و عارفانه جو و ادوارد بود. از جهات بسیاری این زوج کاملا مقابل هم اند. جو با ظاهری ریز و پرنده وار و شخصیتی سرخوش و و وراج و اجتماعی در برابر هاپر عظیم الجثه، ساکت، جدی و تودار. بقول خود جو (( صحبت کردن با ادی درست مانند انداختن سنگی در چاه است، با این تفاوت که در انتها صدایی از آن بلند نمی شود))
و دیگری علایق هاپر بود. یک علاقمند سفت و سخت سینما و نمایش که نقاشی هايش بعد ها دستاویز سینماگران بزرگی همچون ویم وندرس، لینچ، دنیس پاتر و هیچکاک شد. از طرفی علاقه اش به بعضی نقاش ها هم برايم خوشایند بود چون قبل هاپر دقیقا همان نقاش ها، نقاش های مورد علاقه ام بودند: ادگار دگا و ادوارد مانه. و حالا دلیل علاقه شدیدم به هاپر را می فهمم.
اگر میتوانید چیزی را با کلمات بیان کنید، دليلی ندارد آن را نقاشی کنید.
هنر عالی، بیان بیرونی زندگی درونی هنرمند است و این زندگی به دید شخصی او نسبت به جهان می انجامد.
من همیشه - بیش از اغلب نقاشان معاصر - به نور علاقه مند بوده ام.
کتاب به فارسی به اسم "ادوارد هاپر" چاپ شده با ترجمه آرزو احمی، نوشته اما فوئا.
این کتاب دربارهی هاپری صحبت میکنه که عاشق نور، منظره و افراد منزوی هست. به قول منتقدها هر کدوم از نقاشیهای هاپر یک فیلم سینماییه. به نظرم هاپر یکی از نقاشهایی هست که حس درونی شخصیتهای نقاشیهاش خیلی براش مهم بوده.
هابر سال ۱۹۲۴ با "جو" ازدواج میکنه و جو یه قراری با هاپر میزاره که هیچ زن دیگهای نمیتونه مدل نقاشیهاش بشه، و معمولا خود جو مدل میشده یا هاپر همینطوری ذهنی پیکره میکشیده، با در نظر گرفتن این موضوع که اون یه رئالیسته! برام واقعا سوال بود که اگه غیر از این بود، هاپر چه نقاشیهای جالبی میکشید، حیف واقعا!
هاپر ۳۰-۴۰ سال از نقاشی دست نکشید تا بالاخره به حدی از شهرت رسید که فکرش رو هم نمیکرد.
نقاط منفی کتاب: کتاب یه مقدار سطحی هست و خیلی توی نقاشیهای هاپر دقیق نمیشه و تحلیل نمیکنه. البته از کتاب ۴۶ صفحهای هم نمیشه انتظاری داشت. ولی خب همزمان از وقایع تاریخی و جنگهای جهانی و ساختن شدت سینماها صحبت میکرد که جالب بود. در کل کتاب خوبیه برای آشنایی اولیه با هاپر. 1402.10.15
از نقاش های مورد علاقم 🫠 نقاشی هاش بنظرم خیلی فراتر از ترسیم کردن انسان های گوشه گیر و بیگانگیه.
خودش یه جا برمیگرده میگه یه مقدار زیاده روی کردم تو این قضیه نمایش دادن تنهایی ها. شاید همهی هدفم از نقاشی این بوده که فقط نور آفتاب روی دیوار رو بکشم. از بین آثارش دو کمدین، خورشید در اتاقی خالی و عقاب های شب یه جور متفاوتی زیباست حقیقتا.
Recently I read a picture book biography entitled, Edward Paints His World and wanted more detail about Hopper’s life and work so I choose this title which is aimed at middle grade readers. While it does have more life details and is illustrated with many of Hopper’s art works I really didn’t enjoy the entirety of the book. Basically it was the format of the title that I didn’t like. Each double page spread was constructed around one theme related to Hopper’s life plus a timeline at the bottom of one page telling about an event for each of the years, perhaps something in Hopper’s life or something in history. Also on the double page spreads many times another artist’s painting was shown which was distracting to me. One topic, The New Deal, dealt with the years of the Depression And in one section talked about The Federal Art Project which I knew about that many artists painted in federal buildings throughout the U.S. However, I didn’t know that some artists assigned to the Easel Painting project and were paid to just paint at an easel. Glossary, index, and list of museums and galleries where Hopper’s works can be found are included. The Whitney Museum of American Art has the most works done by Hopper.
هاپر نقاش صداقت و اصالت است. نقاش تنهایی انسانی. تنهایی زندگی در شهرهای بزرگ و امروزی. ویم وندرس در مورد هاپر گفته: «یک نقاشیِ ادوارد هاپر مثل بند آغازین یک داستان است. ماشینی وارد پمپ بنزین خواهد شد و راننده گلولهای در شکم خواهد داشت... مثل فیلمهای آمریکایی.»