Αρχιπέλαγος

by Ilias Venezis, Ηλίας Βενέζης

Ο Ηλίας Βενέζης ξέρει τους ανθρώπους και τους τόπους. Ξέρει τη φύση που περιγράφει, κι έχει την ικανότητα να διακρίνει την καίρια λεπτομέρεια, να την κάνει ανάγλυφη. Εισχωρεί βαθιά στα περιστατικά που διηγείται. Πλησιάζει πολύ κοντά τους ανθρώπους που τον συγκινούν, το πάθος που τους καίει και τους σπρώχνει ως τα άκρα, ως το θάνατο.

212 pages, Paperback

First published January 1, 1969

About the author

Ilias (or Elias) Venezis (Greek: Ηλίας Βενέζης) was a Greek writer.

He was born in 1904 in Ayvalık (Κυδωνίες) in Asia Minor and died in Athens in 1973. He wrote many books throughout his career as an author. His most famous book is Number 31328. Elias Venezis is not his real name, but his pen name. He is categorised among the writers of "the generation of the 30s" (=η γενιά του '30).

During the Asia Minor Catastrophe he was 18 years old and was conscripted to a labour battalion of the Turkish State. In his book The Number 31328 - The Book of Slavery he describes the 14 months of his life that he had spent in a concentration camp, forced to hard labour.

Reviews

[Kyriakos Sorokkou]

χρόνος ανάγνωσης κριτικής: 60 δευτερόλεπτα

Φέτος τον Αύγουστο (3) έκλεισαν 50 χρόνια από τον θάνατο του
μεγάλου Έλληνα συγγραφέα Ηλία Βενέζη.
Και φυσικά η απόλυτη σιγή ιχθύος. Ούτε μια εκδήλωση, έστω για τα
μάτια του κόσμου, ούτε μια επετειακή έκδοση.
Μόνο 3εις ιστοσελίδες που τσέκαρα αναφέρθηκαν στον Βενέζη.
To ertnews.gr μαζί με αφιερωτικό άρθρο πρότεινε ένα επεισόδιο
της σειράς ντοκιμαντέρ «Εποχές και Συγγραφείς» του Τάσου Ψαρρά,
αφιερωμένο στον Ηλία Βενέζη.
Τα pontosnews και tvxs είχαν απλώς άρθρα.

Έτσι τίμησε η Ελλάδα τον μεγάλο Έλληνα συγγραφέα, με 3 διαδικτυακά άρθρα.
Δεν ζω Ελλάδα για να ξέρω αν καμιά εφημερίδα ή περιοδικό έκανε το ίδιο,
αλλά για εκδηλώσεις και επανεκδόσεις τίποτα.
Και αντ' αυτού τα βιβλία του Βενέζη ολοένα και εξαντλούνται.
Το '21 εξαντλήθηκε ο Ωκεανός, φέτος η Αμερικανική γη και
όπου να 'ναι και η Εφταλού.
Θα μου πείτε υπάρχει και το metabook, ε υπάρχει όταν ζεις Ελλάδα κι όχι Κύπρο.


Τέλος πάντων, αρκετά με την γκρίνια ας πάμε στα του βιβλίου.
Το Αρχιπέλαγος είναι μια συλλογή που περιέχει 6 διηγήματα
που τα 2 μοιάζουν περισσότερο με διηγήσεις ταξιδιών, 2 διηγήσεις,
η μια από τους Αγίους Τόπους και η άλλη,
η εκτενέστερη (80 σελίδες) από την Κρήτη.
Τέλος υπάρχουν και 2 ραδιοφωνικά θεατρικά, το ένα αφορά το 1821
και το άλλο την προσφυγιά μετά το 1922.

Πολλές εικόνες από Κρήτη, Μυτιλήνη, και Αιγαίο, όπως επίσης και κάποιες
από Τριπολιτσά, Παγκράτι, Ακρόπολη, Χάιφα, και Ναζαρέτ.

Η έλλειψη φιλοσοφίας και εμμονής με συγκεκριμένα θέματα
τα οποία υπάρχουν στα ταξιδιωτικά του Καζαντζάκη,
κάνει τα ταξιδιωτικά του Βενέζη άκρως πιο απολαυστικά.
Αυτό ήταν το 12ο έργο του μεγάλου συγγραφέα που διαβάζω
και τον Οκτώβριο παίζει να πάρω και το 13ο, Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός.

[Marios Shekeris · Rating 2 out of 5]

Το βιβλίο του Ηλία Βενέζη, Αρχιπέλαγος, εκδόθηκε το 1969 και είναι ουσιαστικά συλλογή κειμένων. Αυτοχαρακτηρίζεται ως Διηγήματα και Διηγήσεις Ταξιδιών. Κάπως έτσι είναι: χωρίζεται σε 3 μέρη. Ένα με διηγήματα (6 στο σύνολο), Ταξιδιωτικές Διηγήσεις, και δύο δραματικές σκηνές, σαν θεατρικά για το ραδιόφωνο. Δύο από τα διηγήματα είναι στην πραγματικότητα ταξιδιωτικές εμπειρίες (από το φαράγγι του Βουραικού και τη Μονή Μεγάλου Σπηλαίου των Καλαβρύτων και το δεύτερο από την Σαμοθράκη και θα μπορούσαν να ενταχθούν στο δεύτερο μέρος. Οι ταξιδιωτικές διηγήσεις είναι κατά κύριο λόγο από την Κρήτη (αν και αρχίζει με μια μικρή περιδιάβαση στο Ισραήλ). Το τρίτο μέρος; Παράξενο, δεν ξέρω αν έχουν μεταδοθεί στο ραδιόφωνο. Είναι όντως κείμενα κατάλληλα για ραδιοφωνικό θέατρο: ένα με θέμα τον ξεσηκωμό του 1821 και το δεύτερο μια σύντομη ιστορία αγάπης ελληνίδας με τούρκο στην Λέσβο το 1924. Δεν προσθέτουν τίποτα στο βιβλίο, ούτε στην αξιολόγηση του έργου του Βενέζη πέραν της απόδειξης ότι ασχολήθηκε με διάφορα είδη πεζογραφίας.

Ο Βενέζης ταξιδεύει και εντυπωσιάζεται με την φύση, τους τόπους, το χώμα, την πέτρα, τον ουρανό, την θάλασσα την ελληνική. Περισσότερο όμως η ψυχή του και η πένα του συναντά τον άνθρωπο. Αυτός τον συγκινεί, αυτός τον εμπνέει: η ανόθευτη ψυχή, η αγνή ενατένιση του κόσμου της αμορφωσιάς αλλά και της γεμάτης ζωής, τα πάθη, τους πόνους και τις χαρές και κυρίως η μοίρα του και πως αυτή μεταβάλλεται ή μεταβάλλει τον τόπο, τον λαό, το έθνος, την ιστορία.

Αυτός ο αέρας καλύπτει τα πάντα: τα περιστατικά των ομάδων και των ατόμων, τα ιστορικά γεγονότα και όσα είναι θρύλος και παράδοση. Είναι η δύναμη πού ανάγει τα συμβάντα, τούς αφαιρεί ό,τι έχουν εφήμερο, και τους δίνει διάρκεια µε το να τα εντάσσει μέσα στη σφαίρα του χρέους και της ανάγκης.