Jump to ratings and reviews
Rate this book

Ποιήματα

Rate this book
Δεκαπέντε από τα ποιήματα που περιλαμβάνονται σ' αυτό το βιβλίο εκδίδονται πρώτη φορά. Πρόκειται για την ενότητα που έχει τον τίτλο Οι τρυφερές. Αποτελούν τα τελευταία μου ποιήματα, παρόλο που γράφτηκαν πριν από αρκετά χρόνια. Ο πρώτος τίτλος που τους είχα δώσει ήταν Οι τρυφερές γυναίκες των τριάντα με τριάντα πέντε, ο δεύτερος Οι τρυφερές γυναίκες. Καταστάλαξα όμως στον πιο λιτό Οι τρυφερές για την πρώτη τους έκδοση. Μερικά ποιήματα έχουν δημισιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά, ενώ δημοσιεύτηκαν και ως σύνολο στο δυσεύρετο σήμερα αφιέρωμα του περιοδικού νέο επίπεδο για το έργο μου (χειμώνας '98). Τα ποιήματα αυτά είναι γραμμένα από το 1980 μέχρι το 1995. Η σημερινή τους μορφή μπορεί να θεωρηθεί οριστική. Κρατήθηκε η σειρά της συγγραφής τους.

Οι τρυφερές συνοδεύονται από τις δύο μικρές, και εξαντλημένες πλέον, συλλογές Πλην εύχαρις (α´ έκδοση Ολκός, 1975· β´ Άγρα, 1994) και Τα ορυκτά (α´ έκδοση Διογένης, 1979· β´ Άγρα, 1994). Έτσι, σ' αυτή την έκδοση συγκεντρώνονται όλα τα ποιήματα που έχω γράψει μέχρι σήμερα, άλλα για πρώτη φορά, άλλα σε επανεκδόσεις.

80 pages, Paperback

Published November 17, 2008

3 people want to read

About the author

Rhea Galanaki

21 books38 followers
Rhea Galanaki (Greek: Ρέα Γαλανάκη) is an author who was born in Heraklion, Crete in 1947. She studied history and archaeology at the University of Athens. She received the Novel Prize of the Greek state in 1999.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
1 (25%)
4 stars
0 (0%)
3 stars
3 (75%)
2 stars
0 (0%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 of 1 review
Profile Image for Searchingthemeaningoflife Greece.
1,252 reviews35 followers
January 25, 2025
Στ' ακρογιάλι

Φεύγουνε κάποιαν ώρα τα παιδιά
και πλημμυρίζουνε οι δροσεροί νεκροί το σπίτι.

Οι τρυφερες τούς κατεβάζουν βόλτα στ' ακρογιάλι
να ξεχάσουν
παρατηρώντας την απλή γραμμή του ορίζοντα.

Ο πιο ασυνήθιστος σηκώνεται και περπατά στα ύδατα.
Ίσως θυμάται πρόσωπα θνητών, ίσως αθάνατα βιβλία.

Βότσαλο υγρό που κλείνουνε οι τρυφερές στο χέρι
και το χαϊδεύουν καθώς επιστρέφουν στα του οίκου.
Displaying 1 of 1 review

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.