Ο Πάμπλο Επστέιν, επιτυχημένο στέλεχος της οικογενειακής επιχείρησης και μαρξιστής ακαδημαϊκός δάσκαλος ταυτόχρονα, φτάνει στο γηροκομείο για να περάσει με τη μητέρα του την Ημέρα της Μητέρας. Θα μείνει κοντά της ώς το βράδυ, ώσπου εκείνη να αποκοιμηθεί. Και τότε θα τη σκοτώσει, όπως έχει αποφασίσει από καιρό.
Με τον μακρύ του αποχαιρετισμό, ένα σκληρό μονόλογο που καταλαμβάνει ολόκληρο το μυθιστόρημα, ο Πάμπλο επιχειρεί να βάλει τέλος στην ασφυκτική σχέση που τους συνδέει όλη του τη ζωή. Καθώς όμως ξετυλίγεται η εσωτερική του αφήγηση, έρχεται στην επιφάνεια ένα δεύτερο επίπεδο, ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών που δεν αφορά μόνο τη μητέρα του, αλλά επεκτείνεται στη μητέρα-πατρίδα, την παραδομένη στην οικονομική κρίση Αργεντινή, που βουλιάζει σαν τον Τιτανικό. Κοιτώντας προς τα πίσω, ο Πάμπλο ξαναζεί τον τρόμο της δεκαετίας του 1970, όταν από τη μια «ο ίλιγγος των πιθανοτήτων» ενός καρκίνου που καταβρόχθιζε το σώμα του και από την άλλη η σιδηρά στρατιωτική δικτατορία που εξαφάνιζε αδιάκριτα τους αντιφρονούντες τον βύθισαν στη νεύρωση.
Πώς είναι η ζωή όταν η καθημερινότητα είναι συνώνυμη με το φόΒο; Τι σημαίνει να μένεις ζωντανός ανάμεσα στους νεκρούς και τι ενοχές κουβαλούν οι επιζήσαντες των εξαφανίσεων; Πώς να φανταστεί κανείς το μέλλον σε μια πατρίδα στείρα; Μυθιστόρημα φιλοσοφικό και πολιτικό, "Η κριτική των όπλων" πραγματεύεται το τερατώδες ως μία από τις πιο βαΒιές πτυχές της ανθρώπινης συνθήκης.
José Pablo Feinmann es un filósofo, docente, escritor, ensayista, guionista y conductor de televisión argentino. En 1973 fue fundador del Centro de Estudios del Pensamiento Latinoamericano, en el Departamento de Filosofía de la UBA (Universidad de Buenos Aires). Posteriormente trabajó como colaborador en diversos medios periodísticos. Fue un activo militante de la JP (Juventud Peronista) en los años setenta, considerando al peronismo como un verdadero movimiento de masas revolucionario. Siempre se opuso al uso de la violencia con fines políticos, sobre todo al foquismo guevarista, el cual —años después del triunfo de la revolución cubana— se volvió bastante popular dentro de algunos sectores de la izquierda peronista (como las guerrillas de Montoneros y de las Fuerzas Armadas Peronistas). Finalmente abandonó el peronismo en los años noventa, durante el gobierno de Carlos Menem. Sus estudios sobre la historia del peronismo son muy conocidos y debatidos por otros historiadores. Suele escribir para el periódico Página/12 (incluyendo notas editoriales) sobre actualidad política, literatura y cine. Por otro lado, desde 2008 conduce los programas de televisión Filosofía aquí y ahora, emitido por el canal Encuentro (del Ministerio de Educación de Argentina), y Cine contexto, emitido por Canal 7.
Η κριτική των όπλων την περίοδο του Βιντέλα, είναι μια παράνοια. Κάνεις δεν μένει αλώβητος. Όποιος καταφέρνει να επιζήσει όμως χωρίς να μεταλλαχθεί έχει κερδίσει στη ζωή Ακόμη και αν πρέπει να στραφεί απέναντι στην μάνα του.
Μυθιστόρημα δοκιμιακού περιεχομένου με φόντο τη δικτατορία της δεκαετίας του '70 στην Αργεντινή. Αρκετά επίκαιρο, αν αναλογιστεί κανείς τη συμβαίνει εδώ και μήνες στην κοντινή Χιλή, το "Η κριτική των όπλων" δεν είναι ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται μία και έξω.
Με βάση το μαρξιστικό backround του πρωταγωνιστή, Πάμπλο Επστέιν, ξετυλίγεται ένας διάλογος γύρω από τη λαική βούληση, το μεταμοντέρνο, τους αγώνες, την ελευθερία και κάμποσα άλλα ζητήματα. Όσο προχωρά η ιστορία, συναντά κανείς ποικίλες "αντιπαραθέσεις", όπως του Χέγκελ με τον Χάιντεγκερ και τον Ντεριντά ή του Φρόιντ με τον Λακάν.
Κάποιες από τις ιστορίες "τσουλούσαν" εύκολα, κάποιες δεν κατάλαβα τι έδιναν στην ιστορία. Όπως και να έχει, λάτρεψα τους συμβολισμούς, όπως ότι ο Πάμπλο θέλει να σκοτώσει τη μητέρα του, που συμβολίζει την Αργεντινή της δικτατορίας.
Εικάζω ότι ενδεχομένως γίνει δυσνόητο προς τον αναγνώστη σε κάποια σημεία, αν δεν έχει αντιστοίχως μαρξιστικό backround, από την άλλη όμως αυτή είναι η μαγεία του για όποιον τον έχει απασχολήσει ο μαρξισμός.
Me gustó mucho. El primer párrafo te engancha, un hombre en primera persona nos narra que va a matar a su madre, el día de la madre, en el geriátrico Horizonte. Durante toda la novela conocemos la vida del narrador Pablo Epstein, una vida marcada por los acontecimientos históricos de la Argentina, llena de oscuridad, obsesiones y contradicciones. Tiene 375 páginas pero se lee rapidísimo. Muy recomendable.