What do you think?
Rate this book
BalkaNoir
Ένας παράφρων αξιωματικός της αστυνομίας οργανώνει μυστικά σχέδια για ακραία καταστολή στα Εξάρχεια που φλέγονται, την ώρα που ο Άγγελος και ο Διάβολος τσακώνονται στις λεωφόρους και τα ρημαγμένα μπλοκ των εργατικών πολυκατοικιών της Σόφιας για την ψυχή ενός πληρωμένου δολοφόνου. Μαφιόζοι, εγκληματίες πολέμου και πρόσφυγες συνωστίζονται σ’ ένα ημιπαράνομο καζίνο στο Ζάγκρεμπ, ενώ ένας ερωτευμένος άντρας βρίσκει τον σύζυγο της ερωμένης του δολοφονημένο στο σπίτι του στο Μάριμπορ. Ένας μπάτσος, εξαντλημένος από την νυχτερινή του δουλειά ως πορτιέρης σε κλαμπ, κυνηγάει φαντάσματα στις πιάτσες των εξαθλιωμένων μεταναστών στο Βελιγράδι, τα φαινομενικώς ειδυλλιακά πάρκα του Βουκουρεστίου μετατρέπονται σε τόπους άγριων εγκλημάτων και στις ακτές του Βοσπόρου άστεγοι και πρεζάκια στρατολογούνται ως μελλοντικοί τζιχαντιστές.
Είκοσι ένα πρωτότυπα διηγήματα σημαντικών σύγχρονων συγγραφέων της αστυνομικής λογοτεχνίας από επτά βαλκανικές χώρες –Ελλάδα, Βουλγαρία, Κροατία, Ρουμανία, Σερβία, Σλοβενία και Τουρκία– συγκεντρώνονται για πρώτη φορά στα διεθνή εκδοτικά χρονικά σε μια συλλογή, η οποία αναδεικνύει την ποικιλομορφία και τον δυναμισμό του βαλκανικού αστυνομικού αφηγήματος, προσφέροντας ταυτόχρονα ένα αποκαλυπτικό πανόραμα της σύγχρονης πραγματικότητας στα Βαλκάνια, με τον τρόπο που μόνο η νουάρ λογοτεχνία μπορεί να πετύχει.
Είκοσι ένα πρωτότυπα διηγήματα σημαντικών σύγχρονων συγγραφέων της αστυνομικής λογοτεχνίας από επτά βαλκανικές χώρες –Ελλάδα, Βουλγαρία, Κροατία, Ρουμανία, Σερβία, Σλοβενία και Τουρκία– συγκεντρώνονται για πρώτη φορά στα διεθνή εκδοτικά χρονικά σε μια συλλογή, η οποία αναδεικνύει την ποικιλομορφία και τον δυναμισμό του βαλκανικού αστυνομικού αφηγήματος, προσφέροντας ταυτόχρονα ένα αποκαλυπτικό πανόραμα της σύγχρονης πραγματικότητας στα Βαλκάνια, με τον τρόπο που μόνο η νουάρ λογοτεχνία μπορεί να πετύχει.
432 pages, Paperback
First published June 18, 2018
2 people are currently reading
28 people want to read
About the author
Γιάννης Ράγκος
26 books6 followersΟ Γιάννης Ράγκος γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα, όπου και ζει.
Είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος. Δημοσιογραφικές έρευνές του έχουν μεταφερθεί στη λογοτεχνία και έχουν περιληφθεί σε ιστορικές εκδόσεις και επιστημονικά συγγράμματα. Έχει δημοσιεύσει βιβλία-ρεπορτάζ, αστυνομικά μυθιστορήματα, νουβέλες και διηγήματα, καθώς και δοκίμια και μελέτες για την αστυνομική λογοτεχνία.
Διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, τα γερμανικά και τα τουρκικά. Επίσης, έχει γράψει σενάρια για κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, θεατρικές παραστάσεις-performances και για τα κόμικ Ερωτόκριτος (Polaris, 2016, σε συνεργασία με τον Δημοσθένη Παπαμάρκο), Στα μυστικά του Βάλτου (Polaris, 2018) και Ο ζητιάνος (Polaris, 2019, επιμέλεια σεναρίου).
Την περίοδο 2017-19 υπήρξε συνεργάτης και μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού κόμικ Μπλε Κομήτης.
Είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος. Δημοσιογραφικές έρευνές του έχουν μεταφερθεί στη λογοτεχνία και έχουν περιληφθεί σε ιστορικές εκδόσεις και επιστημονικά συγγράμματα. Έχει δημοσιεύσει βιβλία-ρεπορτάζ, αστυνομικά μυθιστορήματα, νουβέλες και διηγήματα, καθώς και δοκίμια και μελέτες για την αστυνομική λογοτεχνία.
Διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, τα γερμανικά και τα τουρκικά. Επίσης, έχει γράψει σενάρια για κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, θεατρικές παραστάσεις-performances και για τα κόμικ Ερωτόκριτος (Polaris, 2016, σε συνεργασία με τον Δημοσθένη Παπαμάρκο), Στα μυστικά του Βάλτου (Polaris, 2018) και Ο ζητιάνος (Polaris, 2019, επιμέλεια σεναρίου).
Την περίοδο 2017-19 υπήρξε συνεργάτης και μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού κόμικ Μπλε Κομήτης.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
December 5, 2019
Εξαιρετική και προσεγμένη έκδοση για το σύγχρονο νουάρ στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων.
Αξίζουν συγχαρητήρια στην πρωτοβουλία του κ. Ράγκου και του κ. Δανέλη σαν επιμελητών της έκδοσης δεδομένου ότι έως σήμερα δεν είχε γίνει κάτι παρόμοιο το οποίο δίνει φωνή και βήμα σε συγγραφείς που δεν έχουν μεταφραστεί έως σήμερα στην Ελλάδα (με εξαίρεση τον ΙΒΑΝ ΣΕΡΣΕΝ & ΣΟΥΠΧΙ ΒΑΡΙΜ), πιάνοντας έτσι τον συγγραφικό παλμό των γειτόνων μας και δίνοντας μια σαφή εικόνα για τις σύγχρονες τάσεις στο βαλκανικό νουάρ. Οι ιστορίες είναι καλοδουλεμένες λαμβάνοντας υπόψιν το γεγονός ότι έχουν γραφτεί συγκεκριμένα για αυτήν την συλλογή, ξεχωρίζουν κατά την ταπεινή προσωπική άποψη οι συγγραφείς από την Κροατία-Σλοβενία-Σερβία, και ακολουθούν σε υψηλό επίπεδο και οι υπόλοιπες χώρες. Θετική εντύπωση κάνουν και οι ιστορίες από τον Γ. Ράγκο που παρουσιάζει με την δική του οπτική τι ακριβώς συμβαίνει τώρα στην περιοχή των Εξαρχείων & εξαιρετικό είναι και το ψυχογράφημα του Β. Δανέλλη στο διήγημα με τον τίτλο Δείξε μου το δρόμο. Οι θεματικές που εστιάζει το βιβλίο είναι τα λίγο-πολύ γνωστά θέματα που ταλαιπωρούν τις χώρες μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, η διαφθορά, φτώχεια και το αδιέξοδο που έχουν βρεθεί προσπαθώντας να βρουν το βηματισμός και να αναρρώσουν από τα τραύματα του παρελθόντος. Συνοψίζοντας...Great Job!
Αξίζουν συγχαρητήρια στην πρωτοβουλία του κ. Ράγκου και του κ. Δανέλη σαν επιμελητών της έκδοσης δεδομένου ότι έως σήμερα δεν είχε γίνει κάτι παρόμοιο το οποίο δίνει φωνή και βήμα σε συγγραφείς που δεν έχουν μεταφραστεί έως σήμερα στην Ελλάδα (με εξαίρεση τον ΙΒΑΝ ΣΕΡΣΕΝ & ΣΟΥΠΧΙ ΒΑΡΙΜ), πιάνοντας έτσι τον συγγραφικό παλμό των γειτόνων μας και δίνοντας μια σαφή εικόνα για τις σύγχρονες τάσεις στο βαλκανικό νουάρ. Οι ιστορίες είναι καλοδουλεμένες λαμβάνοντας υπόψιν το γεγονός ότι έχουν γραφτεί συγκεκριμένα για αυτήν την συλλογή, ξεχωρίζουν κατά την ταπεινή προσωπική άποψη οι συγγραφείς από την Κροατία-Σλοβενία-Σερβία, και ακολουθούν σε υψηλό επίπεδο και οι υπόλοιπες χώρες. Θετική εντύπωση κάνουν και οι ιστορίες από τον Γ. Ράγκο που παρουσιάζει με την δική του οπτική τι ακριβώς συμβαίνει τώρα στην περιοχή των Εξαρχείων & εξαιρετικό είναι και το ψυχογράφημα του Β. Δανέλλη στο διήγημα με τον τίτλο Δείξε μου το δρόμο. Οι θεματικές που εστιάζει το βιβλίο είναι τα λίγο-πολύ γνωστά θέματα που ταλαιπωρούν τις χώρες μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, η διαφθορά, φτώχεια και το αδιέξοδο που έχουν βρεθεί προσπαθώντας να βρουν το βηματισμός και να αναρρώσουν από τα τραύματα του παρελθόντος. Συνοψίζοντας...Great Job!
September 18, 2018
Κριτική για το Smassing Culture.
Τα Βαλκάνια συστήνονται
Σκανδιναβικό, μεσογειακό, γαλλικό, βρετανικό, αμερικάνικο, ιαπωνικό κοκ, είναι μερικοί από τους γεωγραφικούς προσδιορισμούς που υφίστανται για να περιγράφουν συγκεκριμένες σχολές του αστυνομικού μυθιστορήματος. Σχολές που πλέον έχουν ξεπεράσει τα γεωγραφικά τους όρια, καθώς φερ ειπείν σκανδιναβικού τύπου αστυνομικό μυθιστόρημα μπορεί να γράψει και κάποιος συγγραφέας εκτός Σκανδιναβίας, αλλά ο γεωγραφικός όρος χρησιμοποιείται για να τονίσει τη κοινή πορεία, θεματολογία αλλά και ατμόσφαιρα αυτού του υπο-είδους που δημιούργησαν, εν μέρει, και υπηρετούν οι Σκανδιναβοί μυθιστοριογράφοι αστυνομικής λογοτεχνίας (πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση αποτελεί το βιβλίο Σκανδιναβική Αστυνομική Λογοτεχνία του Νίκου Μ. Γεωργιάδη από τις εκδόσεις Ηρόδοτος). Τα αντίστοιχα φυσικά ισχύουν και για τις υπόλοιπες γεωγραφικές σχολές.
Θα μπορούσε όμως να υπάρξει ο όρος Βαλκανικό Αστυνομικό; Με βάση τα παραπάνω δεδομένα και την απορία αυτή, οι Βασίλης Δανέλλης και Γιάννης Ράγκος, προσπάθησαν να δημιουργήσουν μία συλλογή με πρωτότυπα και όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικά διηγήματα απ’ όλες τις βαλκανικές χώρες. Η συλλογή αυτή εν τέλει ονομάστηκε BalkaNoir και κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2018 από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
Στο BalkaNoir συναντάμε διηγήματα από την Ελλάδα, την Βουλγαρία, την Κροατία, τη Σερβία, τη Ρουμανία, τη Σλοβενία και την Τουρκία, με τις Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο και πΓΔ της Μακεδονίας να κάνουν αισθητή την απουσία τους. Όπως όμως εξηγούν οι δύο επιμελητές στην εισαγωγή της έκδοσης, στάθηκε αδύνατο να βρεθούν συγγραφείς που να ασχολούνται κατά βάση με το συγκεκριμένο είδος, κάτι που εν μέρει δε φαντάζει περίεργο αν λάβουμε υπόψιν τις κοινωνικές και εθνολογικές συνθήκες που έχουν επικρατήσει ανά καιρούς στις συγκεκριμένες χώρες.
Κάθε μία από τις συμμετέχουσες χώρες αποτελείται από τρεις συγγραφείς, από όσο το δυνατόν πιο διαφορετικές περιόδους και διαφορετικά μυθιστορηματικά είδη (αστυνομικά μιλώντας πάντα), και από ένα εισαγωγικό κείμενο που σε λίγες σελίδες προσπαθεί να δώσει στον αναγνώστη μια πρώτη εικόνα για την ιστορία του αστυνομικού μυθιστορήματος στην κάθε χώρα. Το πρώτο εντυπωσιακό στοιχείο βρίσκεται εδώ, καθώς οι χρονικές συμπτώσεις είναι πολλές. Σχεδόν σε όλες τις χώρες οι πρώτες αστυνομικές ιστορίες ξεκίνησαν να κάνουν την εμφάνισή τους στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, με τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο να έχουν αφήσει έντονο το στίγμα τους στην περιοχή. Το είδος άρχισε να εδραιώνεται και να αποκτά συνέπεια τις πρώτες δεκαετίες μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ιδιαιτέρως τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, όπου το έντονο πολιτικό γίγνεσθαι δε μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστη τη λογοτεχνία γενικότερα, και την αστυνομική ειδικότερα στην προκειμένη.
Στο BalkaNoir, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, συμμετέχουν τρεις συγγραφείς από κάθε μία από τις επτά αυτές χώρες, δημιουργώντας ένα σύνολο εικοσιένα αστυνομικών διηγημάτων. Το περιεχόμενο των διηγημάτων αυτών, ποικίλει δημιουργώντας μια ανομοιομορφία, χωρίς αυτό να είναι κάτι αρνητικό απαραίτητα. Παραδείγματος χάριν, ο αναγνώστης θα συναντήσει από ιστορίες κλασικής αστυνομικής αισθητικής που φέρνουν στο μυαλό συγγραφείς όπως η Αγκάθα Κρίστι, έως ιστορίες με noir αισθητική και άλλες που ακουμπούν σε είδη όπως το θρίλερ. Η ποικιλία -ή ανομοιομορφία- αυτή, καθώς φαίνεται είναι ενδεικτική των Βαλκάνιων συγγραφέων, καθώς σε αντίθεση με το Σκανδιναβικό Αστυνομικό που σχολιάστηκε πιο πάνω, δεν έχουν επαφή μεταξύ τους, και σπανίως δουλειές της μίας χώρας μεταφράζονται στην άλλη. Έτσι είναι σχεδόν αδύνατο να υπάρξει μία κοινή αισθητική και να υπάρξει ο όρος Βαλκανικό Αστυνομικό Μυθιστόρημα, για να απαντηθεί και ο συγκεκριμένος προβληματισμός.
Σε κάθε περίπτωση, οι Βασίλης Δανέλλης και Γιάννης Ράγκος, καταφέρνουν στο BalkaNoir να παρουσιάσουν μία αρκετά ολοκληρωμένη δουλειά, η οποία συστήνει στο ελληνικό κοινό, το άγνωστο στην πλειοψηφία του, αστυνομικό μυθιστόρημα που κυκλοφορεί στη Βαλκανική Χερσόνησο.
Τα Βαλκάνια συστήνονται
Σκανδιναβικό, μεσογειακό, γαλλικό, βρετανικό, αμερικάνικο, ιαπωνικό κοκ, είναι μερικοί από τους γεωγραφικούς προσδιορισμούς που υφίστανται για να περιγράφουν συγκεκριμένες σχολές του αστυνομικού μυθιστορήματος. Σχολές που πλέον έχουν ξεπεράσει τα γεωγραφικά τους όρια, καθώς φερ ειπείν σκανδιναβικού τύπου αστυνομικό μυθιστόρημα μπορεί να γράψει και κάποιος συγγραφέας εκτός Σκανδιναβίας, αλλά ο γεωγραφικός όρος χρησιμοποιείται για να τονίσει τη κοινή πορεία, θεματολογία αλλά και ατμόσφαιρα αυτού του υπο-είδους που δημιούργησαν, εν μέρει, και υπηρετούν οι Σκανδιναβοί μυθιστοριογράφοι αστυνομικής λογοτεχνίας (πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση αποτελεί το βιβλίο Σκανδιναβική Αστυνομική Λογοτεχνία του Νίκου Μ. Γεωργιάδη από τις εκδόσεις Ηρόδοτος). Τα αντίστοιχα φυσικά ισχύουν και για τις υπόλοιπες γεωγραφικές σχολές.
Θα μπορούσε όμως να υπάρξει ο όρος Βαλκανικό Αστυνομικό; Με βάση τα παραπάνω δεδομένα και την απορία αυτή, οι Βασίλης Δανέλλης και Γιάννης Ράγκος, προσπάθησαν να δημιουργήσουν μία συλλογή με πρωτότυπα και όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικά διηγήματα απ’ όλες τις βαλκανικές χώρες. Η συλλογή αυτή εν τέλει ονομάστηκε BalkaNoir και κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2018 από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
Στο BalkaNoir συναντάμε διηγήματα από την Ελλάδα, την Βουλγαρία, την Κροατία, τη Σερβία, τη Ρουμανία, τη Σλοβενία και την Τουρκία, με τις Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο και πΓΔ της Μακεδονίας να κάνουν αισθητή την απουσία τους. Όπως όμως εξηγούν οι δύο επιμελητές στην εισαγωγή της έκδοσης, στάθηκε αδύνατο να βρεθούν συγγραφείς που να ασχολούνται κατά βάση με το συγκεκριμένο είδος, κάτι που εν μέρει δε φαντάζει περίεργο αν λάβουμε υπόψιν τις κοινωνικές και εθνολογικές συνθήκες που έχουν επικρατήσει ανά καιρούς στις συγκεκριμένες χώρες.
Κάθε μία από τις συμμετέχουσες χώρες αποτελείται από τρεις συγγραφείς, από όσο το δυνατόν πιο διαφορετικές περιόδους και διαφορετικά μυθιστορηματικά είδη (αστυνομικά μιλώντας πάντα), και από ένα εισαγωγικό κείμενο που σε λίγες σελίδες προσπαθεί να δώσει στον αναγνώστη μια πρώτη εικόνα για την ιστορία του αστυνομικού μυθιστορήματος στην κάθε χώρα. Το πρώτο εντυπωσιακό στοιχείο βρίσκεται εδώ, καθώς οι χρονικές συμπτώσεις είναι πολλές. Σχεδόν σε όλες τις χώρες οι πρώτες αστυνομικές ιστορίες ξεκίνησαν να κάνουν την εμφάνισή τους στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, με τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο να έχουν αφήσει έντονο το στίγμα τους στην περιοχή. Το είδος άρχισε να εδραιώνεται και να αποκτά συνέπεια τις πρώτες δεκαετίες μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ιδιαιτέρως τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, όπου το έντονο πολιτικό γίγνεσθαι δε μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστη τη λογοτεχνία γενικότερα, και την αστυνομική ειδικότερα στην προκειμένη.
Στο BalkaNoir, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, συμμετέχουν τρεις συγγραφείς από κάθε μία από τις επτά αυτές χώρες, δημιουργώντας ένα σύνολο εικοσιένα αστυνομικών διηγημάτων. Το περιεχόμενο των διηγημάτων αυτών, ποικίλει δημιουργώντας μια ανομοιομορφία, χωρίς αυτό να είναι κάτι αρνητικό απαραίτητα. Παραδείγματος χάριν, ο αναγνώστης θα συναντήσει από ιστορίες κλασικής αστυνομικής αισθητικής που φέρνουν στο μυαλό συγγραφείς όπως η Αγκάθα Κρίστι, έως ιστορίες με noir αισθητική και άλλες που ακουμπούν σε είδη όπως το θρίλερ. Η ποικιλία -ή ανομοιομορφία- αυτή, καθώς φαίνεται είναι ενδεικτική των Βαλκάνιων συγγραφέων, καθώς σε αντίθεση με το Σκανδιναβικό Αστυνομικό που σχολιάστηκε πιο πάνω, δεν έχουν επαφή μεταξύ τους, και σπανίως δουλειές της μίας χώρας μεταφράζονται στην άλλη. Έτσι είναι σχεδόν αδύνατο να υπάρξει μία κοινή αισθητική και να υπάρξει ο όρος Βαλκανικό Αστυνομικό Μυθιστόρημα, για να απαντηθεί και ο συγκεκριμένος προβληματισμός.
Σε κάθε περίπτωση, οι Βασίλης Δανέλλης και Γιάννης Ράγκος, καταφέρνουν στο BalkaNoir να παρουσιάσουν μία αρκετά ολοκληρωμένη δουλειά, η οποία συστήνει στο ελληνικό κοινό, το άγνωστο στην πλειοψηφία του, αστυνομικό μυθιστόρημα που κυκλοφορεί στη Βαλκανική Χερσόνησο.
May 1, 2020
Απολαυστικό, χωρίς να είναι στην ολότητά του αμιγώς αστυνομικό. Σπουδαία ιδέα η δημιουργία της συλλογής αυτής με όλους τους συγγραφείς να κάνουν πολύ καλή δουλειά. Ωστόσο παρακάτω θα παραθέσω τα τρία αγαπημένα μου διηγήματα και μια "κατάταξη" για του θα τοποθετούσα κάθε χώρα για την εμφάνισή της συνολικά.
Διηγήματα:
1. ΤΖΟΡΤΖΕ ΜΠΑΓΙΤΣ, Η ελαφίνα (Σερβία)
2. ΣΟΥΠΧΙ ΒΑΡΙΜ, Νύχτα γάμου (Τουρκία)
3. ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΑΝΕΛΗΣ, Δείξε μου το δρόμο (Ελλάδα)
Συνολική συμμετοχή:
1. Τουρκία
2. Σερβία
3. Ελλάδα
4. Βουλγαρία
5. Κροατία
6. Σλοβενία
7. Ρουμανία
Διηγήματα:
1. ΤΖΟΡΤΖΕ ΜΠΑΓΙΤΣ, Η ελαφίνα (Σερβία)
2. ΣΟΥΠΧΙ ΒΑΡΙΜ, Νύχτα γάμου (Τουρκία)
3. ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΑΝΕΛΗΣ, Δείξε μου το δρόμο (Ελλάδα)
Συνολική συμμετοχή:
1. Τουρκία
2. Σερβία
3. Ελλάδα
4. Βουλγαρία
5. Κροατία
6. Σλοβενία
7. Ρουμανία
August 26, 2021
Ως ιδέα εξαιρετική, ως εκτέλεση δεν έχω λόγο να πιστεύω ότι κάτι διέφυγε, ως αποτέλεσμα όμως δυστυχώς δε φαίνεται στα Βαλκάνια να υπάρχει κάποια "σκηνή" άξια λόγου στην αστυνομική λογοτεχνία, πόσο μάλλον στο noir. Μεμονωμένα διηγήματα είχαν αξία (κατά την άποψη μου Κροατία και Σλοβενία ξεχωρίζουν στο μέσο όρο τους) αλλά συνολικά τα πράγματα είναι πολύ μέτρια τόσο σε περιεχόμενο όσο και σε στυλ (το ύστατο καταφύγιο). Τελικά ίσως μεγαλύτερη αξία έχουν τα ιστορικά-ενημερωτικα σημειώματα για κάθε χώρα. Όπως και η διαπίστωση ότι, προς το παρον τουλάχιστον, μάλλον δε χάνουμε κάτι μην παρακολουθώντας το βαλκανικό αστυνομικό μυθιστόρημα
November 8, 2021
Ωραίο τόλμημα ένα τέτοιους είδους βιβλίο! Μικρές ιστορίες που κυλάνε γρήγορα. Ευχάριστη έκπληξη το τμήμα της Βουλγαρίας!
September 30, 2018
Ολόκληρη η κριτική στο Smassing Culture
BalkaNoir- Τα Βαλκάνια συστήνονται
Σκανδιναβικό, μεσογειακό, γαλλικό, βρετανικό, αμερικάνικο, ιαπωνικό κοκ, είναι μερικοί από τους γεωγραφικούς προσδιορισμούς που υφίστανται για να περιγράφουν συγκεκριμένες σχολές του αστυνομικού μυθιστορήματος. Σχολές που πλέον έχουν ξεπεράσει τα γεωγραφικά τους όρια, καθώς φερ ειπείν σκανδιναβικού τύπου αστυνομικό μυθιστόρημα μπορεί να γράψει και κάποιος συγγραφέας εκτός Σκανδιναβίας, αλλά ο γεωγραφικός όρος χρησιμοποιείται για να τονίσει τη κοινή πορεία, θεματολογία αλλά και ατμόσφαιρα αυτού του υπο-είδους που δημιούργησαν, εν μέρει, και υπηρετούν οι Σκανδιναβοί μυθιστοριογράφοι αστυνομικής λογοτεχνίας (πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση αποτελεί το βιβλίο Σκανδιναβική Αστυνομική Λογοτεχνία του Νίκου Μ. Γεωργιάδη από τις εκδόσεις Ηρόδοτος). Τα αντίστοιχα φυσικά ισχύουν και για τις υπόλοιπες γεωγραφικές σχολές.
Θα μπορούσε όμως να υπάρξει ο όρος Βαλκανικό Αστυνομικό; Με βάση τα παραπάνω δεδομένα και την απορία αυτή, οι Βασίλης Δανέλλης και Γιάννης Ράγκος, προσπάθησαν να δημιουργήσουν μία συλλογή με πρωτότυπα και όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικά διηγήματα απ’ όλες τις βαλκανικές χώρες. Η συλλογή αυτή εν τέλει ονομάστηκε BalkaNoir και κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2018 από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
Στο BalkaNoir συναντάμε διηγήματα από την Ελλάδα, την Βουλγαρία, την Κροατία, τη Σερβία, τη Ρουμανία, τη Σλοβενία και την Τουρκία, με τις Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο και πΓΔ της Μακεδονίας να κάνουν αισθητή την απουσία τους. Όπως όμως εξηγούν οι δύο επιμελητές στην εισαγωγή της έκδοσης, στάθηκε αδύνατο να βρεθούν συγγραφείς που να ασχολούνται κατά βάση με το συγκεκριμένο είδος, κάτι που εν μέρει δε φαντάζει περίεργο αν λάβουμε υπόψιν τις κοινωνικές και εθνολογικές συνθήκες που έχουν επικρατήσει ανά καιρούς στις συγκεκριμένες χώρες.
Κάθε μία από τις συμμετέχουσες χώρες αποτελείται από τρεις συγγραφείς, από όσο το δυνατόν πιο διαφορετικές περιόδους και διαφορετικά μυθιστορηματικά είδη (αστυνομικά μιλώντας πάντα), και από ένα εισαγωγικό κείμενο που σε λίγες σελίδες προσπαθεί να δώσει στον αναγνώστη μια πρώτη εικόνα για την ιστορία του αστυνομικού μυθιστορήματος στην κάθε χώρα. Το πρώτο εντυπωσιακό στοιχείο βρίσκεται εδώ, καθώς οι χρονικές συμπτώσεις είναι πολλές. Σχεδόν σε όλες τις χώρες οι πρώτες αστυνομικές ιστορίες ξεκίνησαν να κάνουν την εμφάνισή τους στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, με τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο να έχουν αφήσει έντονο το στίγμα τους στην περιοχή. Το είδος άρχισε να εδραιώνεται και να αποκτά συνέπεια τις πρώτες δεκαετίες μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ιδιαιτέρως τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, όπου το έντονο πολιτικό γίγνεσθαι δε μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστη τη λογοτεχνία γενικότερα, και την αστυνομική ειδικότερα στην προκειμένη.
Στο BalkaNoir, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, συμμετέχουν τρεις συγγραφείς από κάθε μία από τις επτά αυτές χώρες, δημιουργώντας ένα σύνολο εικοσιένα αστυνομικών διηγημάτων. Το περιεχόμενο των διηγημάτων αυτών, ποικίλει δημιουργώντας μια ανομοιομορφία, χωρίς αυτό να είναι κάτι αρνητικό απαραίτητα. Παραδείγματος χάριν, ο αναγνώστης θα συναντήσει από ιστορίες κλασικής αστυνομικής αισθητικής που φέρνουν στο μυαλό συγγραφείς όπως η Αγκάθα Κρίστι, έως ιστορίες με noir αισθητική και άλλες που ακουμπούν σε είδη όπως το θρίλερ. Η ποικιλία -ή ανομοιομορφία- αυτή, καθώς φαίνεται είναι ενδεικτική των Βαλκάνιων συγγραφέων, καθώς σε αντίθεση με το Σκανδιναβικό Αστυνομικό που σχολιάστηκε πιο πάνω, δεν έχουν επαφή μεταξύ τους, και σπανίως δουλειές της μίας χώρας μεταφράζονται στην άλλη. Έτσι είναι σχεδόν αδύνατο να υπάρξει μία κοινή αισθητική και να υπάρξει ο όρος Βαλκανικό Αστυνομικό Μυθιστόρημα, για να απαντηθεί και ο συγκεκριμένος προβληματισμός.
Σε κάθε περίπτωση, οι Βασίλης Δανέλλης και Γιάννης Ράγκος, καταφέρνουν στο BalkaNoir να παρουσιάσουν μία αρκετά ολοκληρωμένη δουλειά, η οποία συστήνει στο ελληνικό κοινό, το άγνωστο στην πλειοψηφία του, αστυνομικό μυθιστόρημα που κυκλοφορεί στη Βαλκανική Χερσόνησο.
BalkaNoir- Τα Βαλκάνια συστήνονται
Σκανδιναβικό, μεσογειακό, γαλλικό, βρετανικό, αμερικάνικο, ιαπωνικό κοκ, είναι μερικοί από τους γεωγραφικούς προσδιορισμούς που υφίστανται για να περιγράφουν συγκεκριμένες σχολές του αστυνομικού μυθιστορήματος. Σχολές που πλέον έχουν ξεπεράσει τα γεωγραφικά τους όρια, καθώς φερ ειπείν σκανδιναβικού τύπου αστυνομικό μυθιστόρημα μπορεί να γράψει και κάποιος συγγραφέας εκτός Σκανδιναβίας, αλλά ο γεωγραφικός όρος χρησιμοποιείται για να τονίσει τη κοινή πορεία, θεματολογία αλλά και ατμόσφαιρα αυτού του υπο-είδους που δημιούργησαν, εν μέρει, και υπηρετούν οι Σκανδιναβοί μυθιστοριογράφοι αστυνομικής λογοτεχνίας (πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση αποτελεί το βιβλίο Σκανδιναβική Αστυνομική Λογοτεχνία του Νίκου Μ. Γεωργιάδη από τις εκδόσεις Ηρόδοτος). Τα αντίστοιχα φυσικά ισχύουν και για τις υπόλοιπες γεωγραφικές σχολές.
Θα μπορούσε όμως να υπάρξει ο όρος Βαλκανικό Αστυνομικό; Με βάση τα παραπάνω δεδομένα και την απορία αυτή, οι Βασίλης Δανέλλης και Γιάννης Ράγκος, προσπάθησαν να δημιουργήσουν μία συλλογή με πρωτότυπα και όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικά διηγήματα απ’ όλες τις βαλκανικές χώρες. Η συλλογή αυτή εν τέλει ονομάστηκε BalkaNoir και κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2018 από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
Στο BalkaNoir συναντάμε διηγήματα από την Ελλάδα, την Βουλγαρία, την Κροατία, τη Σερβία, τη Ρουμανία, τη Σλοβενία και την Τουρκία, με τις Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο και πΓΔ της Μακεδονίας να κάνουν αισθητή την απουσία τους. Όπως όμως εξηγούν οι δύο επιμελητές στην εισαγωγή της έκδοσης, στάθηκε αδύνατο να βρεθούν συγγραφείς που να ασχολούνται κατά βάση με το συγκεκριμένο είδος, κάτι που εν μέρει δε φαντάζει περίεργο αν λάβουμε υπόψιν τις κοινωνικές και εθνολογικές συνθήκες που έχουν επικρατήσει ανά καιρούς στις συγκεκριμένες χώρες.
Κάθε μία από τις συμμετέχουσες χώρες αποτελείται από τρεις συγγραφείς, από όσο το δυνατόν πιο διαφορετικές περιόδους και διαφορετικά μυθιστορηματικά είδη (αστυνομικά μιλώντας πάντα), και από ένα εισαγωγικό κείμενο που σε λίγες σελίδες προσπαθεί να δώσει στον αναγνώστη μια πρώτη εικόνα για την ιστορία του αστυνομικού μυθιστορήματος στην κάθε χώρα. Το πρώτο εντυπωσιακό στοιχείο βρίσκεται εδώ, καθώς οι χρονικές συμπτώσεις είναι πολλές. Σχεδόν σε όλες τις χώρες οι πρώτες αστυνομικές ιστορίες ξεκίνησαν να κάνουν την εμφάνισή τους στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, με τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο να έχουν αφήσει έντονο το στίγμα τους στην περιοχή. Το είδος άρχισε να εδραιώνεται και να αποκτά συνέπεια τις πρώτες δεκαετίες μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ιδιαιτέρως τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, όπου το έντονο πολιτικό γίγνεσθαι δε μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστη τη λογοτεχνία γενικότερα, και την αστυνομική ειδικότερα στην προκειμένη.
Στο BalkaNoir, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, συμμετέχουν τρεις συγγραφείς από κάθε μία από τις επτά αυτές χώρες, δημιουργώντας ένα σύνολο εικοσιένα αστυνομικών διηγημάτων. Το περιεχόμενο των διηγημάτων αυτών, ποικίλει δημιουργώντας μια ανομοιομορφία, χωρίς αυτό να είναι κάτι αρνητικό απαραίτητα. Παραδείγματος χάριν, ο αναγνώστης θα συναντήσει από ιστορίες κλασικής αστυνομικής αισθητικής που φέρνουν στο μυαλό συγγραφείς όπως η Αγκάθα Κρίστι, έως ιστορίες με noir αισθητική και άλλες που ακουμπούν σε είδη όπως το θρίλερ. Η ποικιλία -ή ανομοιομορφία- αυτή, καθώς φαίνεται είναι ενδεικτική των Βαλκάνιων συγγραφέων, καθώς σε αντίθεση με το Σκανδιναβικό Αστυνομικό που σχολιάστηκε πιο πάνω, δεν έχουν επαφή μεταξύ τους, και σπανίως δουλειές της μίας χώρας μεταφράζονται στην άλλη. Έτσι είναι σχεδόν αδύνατο να υπάρξει μία κοινή αισθητική και να υπάρξει ο όρος Βαλκανικό Αστυνομικό Μυθιστόρημα, για να απαντηθεί και ο συγκεκριμένος προβληματισμός.
Σε κάθε περίπτωση, οι Βασίλης Δανέλλης και Γιάννης Ράγκος, καταφέρνουν στο BalkaNoir να παρουσιάσουν μία αρκετά ολοκληρωμένη δουλειά, η οποία συστήνει στο ελληνικό κοινό, το άγνωστο στην πλειοψηφία του, αστυνομικό μυθιστόρημα που κυκλοφορεί στη Βαλκανική Χερσόνησο.
September 17, 2018
4.5* Εξαιρετικη συλλογη και εξαιρετικες παρουσιασεις της νουαρ λογοτεχνιας ανα χωρα. Ενθουσιαστηκα βασικα με την Κροατια και επισης με τα 2/3 εξ Ελλαδος. Η τουρκικη ήταν κυριως, τα 2/3 επίσης, φτηνη σαπουνοπερα
January 2, 2025
(4,5*)Εξαιρετική και πρωτότυπη δουλειά. Οι Δανελλης και Ραγκος επιμελούνται ένα βιβλιο που στην πραγματικότητα είναι μια πολύ καλού επιπέδου έρευνα σχετικά με τα κοινά στοιχεία των λαών των Βαλκανίων στη λογοτεχνία, και πιο συγκεκριμένα στο αστυνομικό μυθιστόρημα. Συγγραφείς από 7 χώρες συναντιουνται μέσω των έργων τους για πρώτη φορά και μας παρουσιάζουν 21 μικρές noir ιστορίες που διαδραματιζονται στη χώρα καταγωγής τους. Το απίστευτα ενδιαφέρον είναι οι τις ιστορίες κάθε χώρας προλογιζουν ακαδημαϊκοί που αναλύουν την εξέλιξη του noir μυθιστορηματος στην κάθε Βαλκανική χώρα. Το συστήνω ανεπιφύλακτα. Στο κάτω κάτω πότε θα έχετε ξανά την ευκαιρία να διαβασετε 3 noir ιστοριες απο την Κροατία ή τη Σλοβενια; (^.^)
August 24, 2018
Συλλογή μικρών ιστοριών από διάφορους συγγραφείς των Βαλκανίων, οπότε άλλες είναι καλές ιστορίες, άλλες όχι τόσο. Αν τις κρίνω βάσει χώρας η Βουλγαρία και η Τουρκία μου άφησαν καλές εντυπώσεις. Ελπίζω αυτή η προσπάθεια να ανοίξει χώρο για μεταφράσεις νουάρ της βαλκανικής στα ελληνικά.
July 28, 2021
Αγαπάμε λίγο περισσότερο τα βιβλία που πέρα από το αμιγώς αναγνωστικό ενδιαφέρον , μπορουν να χρησιμεύσουν και στην θεωρητική μελέτη ενός λογοτεχνικού ρεύματος, να ανοίξουν δρόμους ή να σηματοδοτήσουν εποχές.
Πολύ καλή προσπάθεια.
Πολύ καλή προσπάθεια.
September 7, 2024
Πολύ καλά τα διηγήματα από Βουλγαρία, Ρουμανία, Σερβία. Τα Τούρκικα ήταν αριστουργήματα. Το 3* λόγω των υπολοίπων.
October 28, 2025
Φιλότιμη προσπάθεια αλλά κάτι του έλειπε.
October 8, 2019
Φιλότιμη προσπάθεια και διηγήματα που συγκεντρώνουν ενδιαφέροντα κοινωνικο-πολιτικά στοιχεία (προσωπικά με ενδιέφερε περισσότερο να διαπιστώσω τις διαφορές μεταξύ όλων αυτών των γειτνιαζουσών χωρών), δίνοντας σου μια καλή πρώτη εικόνα τόσο για το προβληματικό παρελθόν, όσο και για το (δυσοίωνο;) μέλλον της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Αυτό που με χάλασε είναι ότι, διαβάζοντας ενα αστυνομικό διήγημα (μιας και είναι η πρώτη φορά που το επιχειρώ), συνειδητοποίησα ότι η κορύφωση και η επίλυση του μυστηρίου έρχονται τόσο γρήγορα, που σε ορισμένες περιπτώσεις σε αφήνουν ανικανοποίητο. Αλλά αυτό, υποθέτω, είναι κάτι που συμβαίνει με όλα τα διηγήματα τέτοιου τύπου και, συνεπώς, το συγκεκριμένο ζήτημα δεν εντοπίζεται εδώ αποκλειστικά.
Όπως και να 'χει, εύχομαι το συγκεκριμένο βιβλίο να δώσει το έναυσμα να εκδοθούν κι άλλα βιβλία Βαλκάνιων συγγραφέων αστυνομικής λογοτεχνίας, γιατί το υλικό σίγουρα υπάρχει. Άλλωστε, "Τα Βαλκάνια παράγουν περισσότερη ιστορία απ' όση μπορούν να καταναλώσουν".
Καλή ανάγνωση!
Αυτό που με χάλασε είναι ότι, διαβάζοντας ενα αστυνομικό διήγημα (μιας και είναι η πρώτη φορά που το επιχειρώ), συνειδητοποίησα ότι η κορύφωση και η επίλυση του μυστηρίου έρχονται τόσο γρήγορα, που σε ορισμένες περιπτώσεις σε αφήνουν ανικανοποίητο. Αλλά αυτό, υποθέτω, είναι κάτι που συμβαίνει με όλα τα διηγήματα τέτοιου τύπου και, συνεπώς, το συγκεκριμένο ζήτημα δεν εντοπίζεται εδώ αποκλειστικά.
Όπως και να 'χει, εύχομαι το συγκεκριμένο βιβλίο να δώσει το έναυσμα να εκδοθούν κι άλλα βιβλία Βαλκάνιων συγγραφέων αστυνομικής λογοτεχνίας, γιατί το υλικό σίγουρα υπάρχει. Άλλωστε, "Τα Βαλκάνια παράγουν περισσότερη ιστορία απ' όση μπορούν να καταναλώσουν".
Καλή ανάγνωση!
Displaying 1 - 13 of 13 reviews