What do you think?
Rate this book
Ο ιδανικός ντετέκτιβ
1902, Λονδίνο, οδός Γκρόσερ, αριθ. 221Β. Ο παγκοσμίου φήμης «ιδανικός» ντετέκτιβ Σέργουιν Χομπς, ο επονομαζόμενος και «Ιππότης της Δικαιοσύνης», ειδοποιημένος από ένα ανώνυμο μήνυμα, αναλαμβάνει μαζί με τον πιστό φίλο του, δόκτορα Τζόναθαν Γουόρντον, να εξιχνιάσει ένα διπλό έγκλημα στην περιοχή Χάμερσμιθ. Η έρευνα που θα επακολουθήσει θα αποδειχτεί η δυσκολότερη της ζωής του, για λόγους άσχετους με την πολυπλοκότητα της υπόθεσης, και θα τον φέρει αντιμέτωπο με τον χειρότερο εχθρό του, πιο φοβερό ακόμα και από τον διαβόητο καθηγητή Μόρτιμερ, τον πάλαι ποτέ αρχηγό του λονδρέζικου υποκόσμου, τον οποίο όλος ο κόσμος θεωρεί εδώ και χρόνια νεκρό.
Σελίδα τη σελίδα το μυστήριο πυκνώνει, η ομίχλη της πρωτεύουσας καλύπτει τα πάντα και πρωτίστως τον ίδιο τον ήρωα. Η αγωνία του αναγνώστη κορυφώνεται όταν η μεγαλοφυΐα θα βρεθεί αντιμέτωπη με τον κοινό νου.
Ποιος θα επικρατήσει;
Ένα μυθιστόρημα που φιλοδοξεί να τοποθετήσει την κλασική αστυνομική λογοτεχνία στη θέση που της αξίζει: στην καρδιά μας.
Σελίδα τη σελίδα το μυστήριο πυκνώνει, η ομίχλη της πρωτεύουσας καλύπτει τα πάντα και πρωτίστως τον ίδιο τον ήρωα. Η αγωνία του αναγνώστη κορυφώνεται όταν η μεγαλοφυΐα θα βρεθεί αντιμέτωπη με τον κοινό νου.
Ποιος θα επικρατήσει;
Ένα μυθιστόρημα που φιλοδοξεί να τοποθετήσει την κλασική αστυνομική λογοτεχνία στη θέση που της αξίζει: στην καρδιά μας.
304 pages, ebook
First published June 18, 2018
1 person is currently reading
6 people want to read
About the author
Νεοκλής Γαλανόπουλος
18 books4 followersΓεννήθηκε στην Αθήνα το 1972. Ασκεί "μαχόμενη" δικηγορία, κυρίως σε υποθέσεις εργατικού δικαίου, στις οποίες είχε ιδιαίτερη κλίση ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, στις περισσότερες με αντίδικο τον "μεγάλο εργοδότη", το Δημόσιο. Αγαπημένες του ασχολίες: ανάγνωση λογοτεχνίας, με προτίμηση στην αστυνομική (και δη στα whodunit), θεωρίας της λογοτεχνίας και της μετάφρασης, φιλοσοφίας, ιστορίας και λεξικών, καθώς και ο κινηματογράφος (σε όλο το φάσμα). Από μικρός σκάρωνε ιστορίες με "ντετέκτιβ" που λύνουν μυστήρια.
Τα βιβλία του, "Η παραλλαγή του Γιώργου Δαρσινού" (Τόπος 2007) και το "Θάνατος από το πουθενά" (Τόπος 2008) έχουν λάβει επαινετικές κριτικές από όλους τους έγκυρους κριτικούς του είδους. Ο συγγραφέας έχει επίσης μεταφράσει το κλασικό αστυνομικό "Ο ασώματος άνθρωπος" (The Hollow Man) (Τόπος 2008) του Τζον Ντίξον Καρ. Είναι μέλος της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (Ε.Λ.Σ.Α.Λ.).
Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα «Η παραλλαγή του Γιώργου Δαρσινού» (Τόπος, 2007), «Θάνατος από το πουθενά» (Τόπος, 2008), «Ο ιδανικός ντετέκτιβ» (Καστανιώτης, 2018), «Βάσει σχεδίου» (Καστανιώτης, 2022), τις νουβέλες "Οικογενειακά Εγκλήματα" (Τόπος, 2011) και "Η επιστροφή του αστυνόμου Μπέκα" (Καστανιώτη, 2012). Διηγήματά του έχουν μεταδοθεί από τη ραδιοφωνική εκπομπή "Κλέφτες και Αστυνόμοι" στον 902. Έχει συμμετάσχει στους συλλογικούς τόμους διηγημάτων "Οικοεγκλήματα" (Κέδρος, 2008), "Το τελευταίο ταξίδι-Έντεκα νουάρ ιστορίες" (Μεταίχμιο, 2009), "Είσοδος Κινδύνου" (Μεταίχμιο, 2011), "Κλέφτες και Αστυνόμοι", (Ψυχογιός, 2013) και "Ελληνικά εγκλήματα 5", (Καστανιώτης, 2019).
Τα βιβλία του, "Η παραλλαγή του Γιώργου Δαρσινού" (Τόπος 2007) και το "Θάνατος από το πουθενά" (Τόπος 2008) έχουν λάβει επαινετικές κριτικές από όλους τους έγκυρους κριτικούς του είδους. Ο συγγραφέας έχει επίσης μεταφράσει το κλασικό αστυνομικό "Ο ασώματος άνθρωπος" (The Hollow Man) (Τόπος 2008) του Τζον Ντίξον Καρ. Είναι μέλος της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (Ε.Λ.Σ.Α.Λ.).
Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα «Η παραλλαγή του Γιώργου Δαρσινού» (Τόπος, 2007), «Θάνατος από το πουθενά» (Τόπος, 2008), «Ο ιδανικός ντετέκτιβ» (Καστανιώτης, 2018), «Βάσει σχεδίου» (Καστανιώτης, 2022), τις νουβέλες "Οικογενειακά Εγκλήματα" (Τόπος, 2011) και "Η επιστροφή του αστυνόμου Μπέκα" (Καστανιώτη, 2012). Διηγήματά του έχουν μεταδοθεί από τη ραδιοφωνική εκπομπή "Κλέφτες και Αστυνόμοι" στον 902. Έχει συμμετάσχει στους συλλογικούς τόμους διηγημάτων "Οικοεγκλήματα" (Κέδρος, 2008), "Το τελευταίο ταξίδι-Έντεκα νουάρ ιστορίες" (Μεταίχμιο, 2009), "Είσοδος Κινδύνου" (Μεταίχμιο, 2011), "Κλέφτες και Αστυνόμοι", (Ψυχογιός, 2013) και "Ελληνικά εγκλήματα 5", (Καστανιώτης, 2019).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
December 24, 2019
✒️ Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν σχετίζεται στο ελάχιστο με τα σημερινά δεδομένα της αστυνομικής λογοτεχνίας. Πρόκειται για ένα κλασικό μυθιστόρημα με κεντρικούς ήρωες τον ντετέκτιβ Σέργουιν Χομπς, και τον πιστό του φίλο και συνεργάτη Τζόναθαν Γουόρτον, όπου και διηγείται την ιστορία αυτή σε πρώτο πρόσωπο. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα με το που διάβασα τα ονόματά τους πίσω στην περίληψη του βιβλίου, ήταν το δίδυμο του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ. Θεωρώ πως θα ‘ταν περιττό να αναφέρω στο ότι φέρνει αρκετά σε περιπέτεια του Σέρλοκ Χολμς, απ’ τη στιγμή που ο τότε συγγραφέας πάτησε φανερά πάνω στην ιδέα του πρωτότυπου. Από την εποχή που διαδραματίζεται η υπόθεση μέχρι και την οδό με αριθμό 221Β, όπου και διαμένει ο ντετέκτιβ Χομπς, σε δελεάζει έστω και από περιέργεια να διαβάσεις το βιβλίο. Και προσωπικά, το προτείνω στου λάτρεις του Σέρλοκ Χολμς. Πέραν του ότι πρόκειται για μία πιστή αλλά και σεβαστή αντιγραφή, ο Νεοκλής Γαλανόπουλος έχει δώσει και τη δική του πινελιά στο έργο αυτό, με την ιδιαίτερη πένα που χρησιμοποιεί. Το λεξιλόγιο του συγγραφέα είναι πλούσιο και εντός των κειμένων του θα βρείτε αρκετές αξιόλογες σημειώσεις. Προσωπικά, αν και μου πήρε περισσότερο χρόνο να το ολοκληρώσω, το ευχαριστήθηκα αρκετά κατά την ανάγνωση. Όσο για το φινάλε; Η ανατροπή του με άφησε «στήλη άλατος», αν μου επιτρέπεται να χρησιμοποιήσω και ‘γω με τη σειρά μου τη φράση του Τζόναθαν Γουόρτον.
Για την ώρα, σας εύχομαι καλή ανάγνωση και καλές γιορτές! 😀😊📚
Για την ώρα, σας εύχομαι καλή ανάγνωση και καλές γιορτές! 😀😊📚
June 11, 2020
Ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα, Σπουδή στο έργο του Ντόυλ, με ένα μυθιστόρημα που θα σας καταπλήξει με το ιδιαίτερο στυλ γραφής, τη γλώσσα και το λογοτεχνικό του ύφος. Με εντυπωσιακό τρόπο, ο συγγραφέας του βιβλίου, Νεοκλής Γαλανόπουλος, ζωντανεύει τους αγαπημένους ήρωες του Ντόυλ, την εποχή, τους δρόμους του Λονδίνου, τη μουσική, το θέατρο, το ανθρώπινο υπόβαθρο, την κοινωνία, την παρανομία, την ευφυία του μεγαλύτερου αστυνομικού ήρωα όλων των εποχών. Η πλοκή του είναι εξαιρετική, με στοιχεία που φέρνουν σε αδιέξοδο τον ίδιο τον ντετέκτιβ, γρίφους, άπλετο μυστήριο, υπαρξιακή αναζήτηση των ηρώων, λεπτό χιούμορ και την πλήρη ανατροπή! Δεν θα σας αφήσει στιγμή να ηρεμήσετε, με την ακατάπαυστη ροή στοιχείων και τα σχόλια στις σημειώσεις που κλέβουν την παράσταση! Το μυαλό σας πρέπει να δουλεύει διαρκώς, όπως ο νους του ευφυούς ντετέκτιβ.
Πρόκειται για ένα στιβαρό μυθιστόρημα και όχι μόνο, γεμάτο με την αίγλη του μεγάλου ήρωα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, και ιδανικού ντετέκτιβ Σέργουιν Χομπς. Σαν ένα ουράνιο τόξο απλώνεται καλύπτοντας όλο το φάσμα του έργου του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ με τον διάσημο ήρωά του Σέρλοκ Χολμς, παραφράζοντας ονόματα, τίτλους βιβλίων, ήρωες και δευτερεύοντες χαρακτήρες, με γοητευτική σύνθεση. Βασική προϋπόθεση για να γραφεί Ο ιδανικός ντετέκτιβ, η πλήρης κατανόηση και εμβάθυνση στο έργο του Ντόυλ, γεγονός που πέτυχε απόλυτα ο συγγραφέας του, Νεοκλής Γαλανόπουλος. Δεύτερη προϋπόθεση, ο αναγνώστης να έχει γνωρίσει και αγαπήσει τον διάσημο ήρωα, ώστε να τον δει αυτή τη φορά με την οπτική γωνία ενός σημαντικού Έλληνα δημιουργού.
Αφηγητής της ιστορίας, ο Τζόναθαν Γουόρντον, τέως στρατιωτικός γιατρός, και επιστήθιος φίλος του ιδανικού ντετέκτιβ Σέργουιν Χομπς. Είναι αυτός που δίνει «το κλειδί για να διαβαστούν σωστά οι υπόλοιπες (ιστορίες του Χολμς)».
Δύο μυστηριώδη εγκλήματα ζητούν τη λύση τους. Όταν μάλιστα αποδεικνύεται πως το ένα εκ των δύο θυμάτων φέρει το όνομα του άσπονδου εχθρού του Χομπς, αρχικακοποιού Μόρτιμερ, ο ντετέκτιβ προσπαθεί να βρει την άκρη σε μια φαινομενικά άλυτη υπόθεση. Ποιος θα μπορούσε να αφαιρέσει τη ζωή από τη μεγαλύτερη εγκληματική διάνοια του αιώνα; Ποιος είναι ευφυέστερος από τον ίδιο τον ντετέκτιβ και τον εγκληματία που έφυγε;
Ένα παιχνίδι σκέψης, για έναν ανώτερο νου, αυτόν που διαθέτει ο Χομπς, που δεν ξέρουμε πού θα καταλήξει. Σημειώνω και απομονώνω φράσεις από το κείμενο που δεν μπορούν όμως να αποδώσουν τη δύναμη του βιβλίου, αν δεν το διαβάσει κανείς ολοκληρωμένα:
«Εάν ήταν μεγαλοφυής, τότε γιατί στράφηκε στο έγκλημα;
«Η δυναμικότης ενός εγκεφάλου κρίνεται από την ταχύτητα και εγκυρότητα των συλλογισμών του, όχι από την ηθική ποιότητά τους». (σελ. 101)
Σε αυτό το παιχνίδι σκέψης, έρχονται διάφοροι συνειρμοί, μέσω της πλοκής, που μας οδηγούν σε τρομακτικά συμπεράσματα και φοβίες για τη συνέχεια. Ο ευφυέστερος των εγκληματιών, Μόρτιμερ, δολοφονήθηκε με σφαίρα στο κεφάλι και στη νεκροψία διαπιστώθηκε όγκος στον εγκέφαλό του. Γράφει λοιπόν ο συγγραφέας: «Αγνοούμε σχεδόν τα πάντα για τον τρόπο λειτουργίας του (του εγκεφάλου). Ενδέχεται να έχουμε χτίσει τα σπίτια μας στην άμμο». (σελ. 108) Ή, λίγο παρακάτω (σελ. 111): «Ενίοτε, η τρέλα είναι η έσχατη καταφυγή του ανθρώπινου μυαλού απέναντι στον αφόρητο πόνο». Ένας πανανθρώπινος φόβος, λοιπόν, η απώλεια του νου, έρχεται και φωλιάζει στις καρδιές μας ξαφνικά. Αλλά το χιούμορ και η ευρηματικότητα του συγγραφέα, μας κάνει να τον ξεχνάμε.
Πανέξυπνοι διάλογοι, παιγνιώδεις τρόποι αναφοράς σε αληθινά ή όχι γεγονότα, ενώ βέβαια, την παράσταση κλέβουν στο κάτω μέρος της σελίδας οι σημειώσεις του επιμελητή και οι σημειώσεις των μεταφραστών, τρεις διαφορετικοί άνθρωπο που έχουν δουλέψει για το βιβλίο, και δεν είναι άλλοι από τον ίδιο τον συγγραφέα! Επίσης, πολύ ωραίο εύρημα από τον Νεοκλή Γαλανόπουλο, να λείπουν οι στίχοι από το (υποτιθέμενο) χειρόγραφο του αφηγητή, κάποιες αράδες ή λέξεις σε αγκύλες, διάσπαρτες κυρίως στο πρώτο μέρος του βιβλίου, που δίνουν ένα ζωντανό ύφος, και οδηγούν τον αναγνώστη να μαντέψει τι λείπει.
Προσωπικά, λάτρεψα πολλά σημεία του βιβλίου και δηλώνω φανατική αναγνώστρια Γαλανόπουλου. Ανατρέχω στη σελίδα 199, όπου ο αφηγητής παρομοιάζει το Λονδίνο σαν μια τεράστια σκηνή θεάτρου: «Στο σκηνικό ενός ατελεύτητου δράματος επικών διαστάσεων, με εκατομμύρια πρόσωπα – εκ των οποίων πόσοι άραγε να ήσαν πρωταγωνιστές; Ούτε μισή ντουζίνα ασφαλώς, απήντησα παρευθύς στον εαυτό μου. Έτσι είχαν πάντοτε τα πράγματα. Σε κάθε εποχή, σε κάθε κοινωνία, εκείνοι που διαδραματίζουν πρωτεύοντα ρόλο δεν είναι παρά ελάχιστοι». Ένας από αυτούς είναι ο Χομπς, ενώ για τον εαυτό του και χρονικογράφο της ζωής του Χομπς, επιφυλάσσει τον ρόλο του κομπάρσου, που νομίζει ότι θα κλέψει λίγη από τη δόξα του πρωταγωνιστή. Όμως… «μόνο ένας Όμηρος θα μπορούσε να κλέψει την παράσταση από τον Αχιλλέα». Και πιο κάτω, στη σελ. 208: «Εάν δεν υπήρχε ο Χομπς, θα έπρεπε να τον είχα επινοήσει».
Επίτηδες δεν αναφέρομαι στην πλοκή, γιατί είναι ένα δυνατό ατού του βιβλίου, διανθισμένη με όλη τη συμπυκνωμένη γνώση του Νεοκλή Γαλανόπουλου για τον ήρωα του Σέρλοκ Χολμς. Στάθηκα περισσότερο σε μερικά σημεία που μου έκαναν εντύπωση, αν και είναι δεκάδες στην αφήγηση του γιατρού Γουόρντον/Γουότσον, καθώς ψάχνει τη «ρωγμή στην πανοπλία του ιππότη της δικαιοσύνης, ποιο είναι το ευάλωτο σημείο της καρδιάς του Χομπς/Χολμς». Το τέλος είναι φυσική κατάληξη της ανθρώπινης φύσης, όταν υπερβαίνει τα όριά της. Και θα πρέπει να την αποδεχτούμε.
Ο ιδανικός ντετέκτιβ είναι από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα τελευταία, προϊόν μεγάλης έρευνας και αγάπης του Νεοκλή Γαλανόπουλου για τον μεγαλύτερο ντετέκτιβ όλων των εποχών. Εάν δεν σας αρέσει η βικτωριανή εποχή, εάν δεν σας αρέσει το εγγλέζικο χιούμορ, εάν δεν σας αρέσει η σπινθηροβόλα τρέλα που αποπνέουν κάποια βιβλία, εάν δεν σας αρέσουν οι γρίφοι και η αναζήτηση, μην το διαβάσετε. Θα χάσετε όμως ένα συγκλονιστικό βιβλίο!
Πρόκειται για ένα στιβαρό μυθιστόρημα και όχι μόνο, γεμάτο με την αίγλη του μεγάλου ήρωα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, και ιδανικού ντετέκτιβ Σέργουιν Χομπς. Σαν ένα ουράνιο τόξο απλώνεται καλύπτοντας όλο το φάσμα του έργου του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ με τον διάσημο ήρωά του Σέρλοκ Χολμς, παραφράζοντας ονόματα, τίτλους βιβλίων, ήρωες και δευτερεύοντες χαρακτήρες, με γοητευτική σύνθεση. Βασική προϋπόθεση για να γραφεί Ο ιδανικός ντετέκτιβ, η πλήρης κατανόηση και εμβάθυνση στο έργο του Ντόυλ, γεγονός που πέτυχε απόλυτα ο συγγραφέας του, Νεοκλής Γαλανόπουλος. Δεύτερη προϋπόθεση, ο αναγνώστης να έχει γνωρίσει και αγαπήσει τον διάσημο ήρωα, ώστε να τον δει αυτή τη φορά με την οπτική γωνία ενός σημαντικού Έλληνα δημιουργού.
Αφηγητής της ιστορίας, ο Τζόναθαν Γουόρντον, τέως στρατιωτικός γιατρός, και επιστήθιος φίλος του ιδανικού ντετέκτιβ Σέργουιν Χομπς. Είναι αυτός που δίνει «το κλειδί για να διαβαστούν σωστά οι υπόλοιπες (ιστορίες του Χολμς)».
Δύο μυστηριώδη εγκλήματα ζητούν τη λύση τους. Όταν μάλιστα αποδεικνύεται πως το ένα εκ των δύο θυμάτων φέρει το όνομα του άσπονδου εχθρού του Χομπς, αρχικακοποιού Μόρτιμερ, ο ντετέκτιβ προσπαθεί να βρει την άκρη σε μια φαινομενικά άλυτη υπόθεση. Ποιος θα μπορούσε να αφαιρέσει τη ζωή από τη μεγαλύτερη εγκληματική διάνοια του αιώνα; Ποιος είναι ευφυέστερος από τον ίδιο τον ντετέκτιβ και τον εγκληματία που έφυγε;
Ένα παιχνίδι σκέψης, για έναν ανώτερο νου, αυτόν που διαθέτει ο Χομπς, που δεν ξέρουμε πού θα καταλήξει. Σημειώνω και απομονώνω φράσεις από το κείμενο που δεν μπορούν όμως να αποδώσουν τη δύναμη του βιβλίου, αν δεν το διαβάσει κανείς ολοκληρωμένα:
«Εάν ήταν μεγαλοφυής, τότε γιατί στράφηκε στο έγκλημα;
«Η δυναμικότης ενός εγκεφάλου κρίνεται από την ταχύτητα και εγκυρότητα των συλλογισμών του, όχι από την ηθική ποιότητά τους». (σελ. 101)
Σε αυτό το παιχνίδι σκέψης, έρχονται διάφοροι συνειρμοί, μέσω της πλοκής, που μας οδηγούν σε τρομακτικά συμπεράσματα και φοβίες για τη συνέχεια. Ο ευφυέστερος των εγκληματιών, Μόρτιμερ, δολοφονήθηκε με σφαίρα στο κεφάλι και στη νεκροψία διαπιστώθηκε όγκος στον εγκέφαλό του. Γράφει λοιπόν ο συγγραφέας: «Αγνοούμε σχεδόν τα πάντα για τον τρόπο λειτουργίας του (του εγκεφάλου). Ενδέχεται να έχουμε χτίσει τα σπίτια μας στην άμμο». (σελ. 108) Ή, λίγο παρακάτω (σελ. 111): «Ενίοτε, η τρέλα είναι η έσχατη καταφυγή του ανθρώπινου μυαλού απέναντι στον αφόρητο πόνο». Ένας πανανθρώπινος φόβος, λοιπόν, η απώλεια του νου, έρχεται και φωλιάζει στις καρδιές μας ξαφνικά. Αλλά το χιούμορ και η ευρηματικότητα του συγγραφέα, μας κάνει να τον ξεχνάμε.
Πανέξυπνοι διάλογοι, παιγνιώδεις τρόποι αναφοράς σε αληθινά ή όχι γεγονότα, ενώ βέβαια, την παράσταση κλέβουν στο κάτω μέρος της σελίδας οι σημειώσεις του επιμελητή και οι σημειώσεις των μεταφραστών, τρεις διαφορετικοί άνθρωπο που έχουν δουλέψει για το βιβλίο, και δεν είναι άλλοι από τον ίδιο τον συγγραφέα! Επίσης, πολύ ωραίο εύρημα από τον Νεοκλή Γαλανόπουλο, να λείπουν οι στίχοι από το (υποτιθέμενο) χειρόγραφο του αφηγητή, κάποιες αράδες ή λέξεις σε αγκύλες, διάσπαρτες κυρίως στο πρώτο μέρος του βιβλίου, που δίνουν ένα ζωντανό ύφος, και οδηγούν τον αναγνώστη να μαντέψει τι λείπει.
Προσωπικά, λάτρεψα πολλά σημεία του βιβλίου και δηλώνω φανατική αναγνώστρια Γαλανόπουλου. Ανατρέχω στη σελίδα 199, όπου ο αφηγητής παρομοιάζει το Λονδίνο σαν μια τεράστια σκηνή θεάτρου: «Στο σκηνικό ενός ατελεύτητου δράματος επικών διαστάσεων, με εκατομμύρια πρόσωπα – εκ των οποίων πόσοι άραγε να ήσαν πρωταγωνιστές; Ούτε μισή ντουζίνα ασφαλώς, απήντησα παρευθύς στον εαυτό μου. Έτσι είχαν πάντοτε τα πράγματα. Σε κάθε εποχή, σε κάθε κοινωνία, εκείνοι που διαδραματίζουν πρωτεύοντα ρόλο δεν είναι παρά ελάχιστοι». Ένας από αυτούς είναι ο Χομπς, ενώ για τον εαυτό του και χρονικογράφο της ζωής του Χομπς, επιφυλάσσει τον ρόλο του κομπάρσου, που νομίζει ότι θα κλέψει λίγη από τη δόξα του πρωταγωνιστή. Όμως… «μόνο ένας Όμηρος θα μπορούσε να κλέψει την παράσταση από τον Αχιλλέα». Και πιο κάτω, στη σελ. 208: «Εάν δεν υπήρχε ο Χομπς, θα έπρεπε να τον είχα επινοήσει».
Επίτηδες δεν αναφέρομαι στην πλοκή, γιατί είναι ένα δυνατό ατού του βιβλίου, διανθισμένη με όλη τη συμπυκνωμένη γνώση του Νεοκλή Γαλανόπουλου για τον ήρωα του Σέρλοκ Χολμς. Στάθηκα περισσότερο σε μερικά σημεία που μου έκαναν εντύπωση, αν και είναι δεκάδες στην αφήγηση του γιατρού Γουόρντον/Γουότσον, καθώς ψάχνει τη «ρωγμή στην πανοπλία του ιππότη της δικαιοσύνης, ποιο είναι το ευάλωτο σημείο της καρδιάς του Χομπς/Χολμς». Το τέλος είναι φυσική κατάληξη της ανθρώπινης φύσης, όταν υπερβαίνει τα όριά της. Και θα πρέπει να την αποδεχτούμε.
Ο ιδανικός ντετέκτιβ είναι από τα καλύτερα βιβλία που διάβασα τελευταία, προϊόν μεγάλης έρευνας και αγάπης του Νεοκλή Γαλανόπουλου για τον μεγαλύτερο ντετέκτιβ όλων των εποχών. Εάν δεν σας αρέσει η βικτωριανή εποχή, εάν δεν σας αρέσει το εγγλέζικο χιούμορ, εάν δεν σας αρέσει η σπινθηροβόλα τρέλα που αποπνέουν κάποια βιβλία, εάν δεν σας αρέσουν οι γρίφοι και η αναζήτηση, μην το διαβάσετε. Θα χάσετε όμως ένα συγκλονιστικό βιβλίο!
November 20, 2018
Για τους λάτρεις του Σέρλοκ Χολμς, ένα βιβλίο που δεν μπορείτε να χάσετε! Η όλη σύλληψη και η μοναδική γλώσσα που είναι γραμμένο, σε μεταφέρουν αριστοτεχνικά στον χώρο και τον χρόνο που έζησε και έδρασε ο μεγάλος ντετέκτιβ!
November 25, 2018
Με κούρασε λίγο αλλά το απόλαυσα. Πρωτότυπη σύλληψη και εφαρμογή της ιδέας του συγγραφέα !!!
May 22, 2019
κακογραμμενο
προσπαθει να μιμηθει την αγκαθα κριστι και αποτυγχανει
προσπαθει να μιμηθει την αγκαθα κριστι και αποτυγχανει
November 8, 2019
Πολύ κουραστικό. Θα έπρεπε να λέγεται η βίβλος των σημειώσεων. Δεν κατάλαβα τίποτα. Νομίζω είναι από τα βιβλία που ο συγγραφέας τα γράφει για τον εαυτό του και όχι για τους άλλους. Κρίμα.
February 9, 2020
Πολύ ιδιαίτερη δουλειά. Διαφορετικο στυλ.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews