Dit is een boek over 365 dagen seks. Opwindende, harde, tedere, experimentele, luie, energieke, lustvolle, jubelende, routineuze, wonderlijke seks. Dit is ook een boek over vrouw-zijn, ouder worden, lichamelijkheid, schaamte en schaamteloosheid, overgave, en natuurlijk: een innige liefde. Dit boek is een daad. Waarom het er nu pas is? HvR: 'Het bespreken van je seksleven is een taboe. Daar heb je het niet over. En daarom moet dit boek worden geschreven. Iemand moet het doen. Laat mij dat dan maar zijn.'
Heleen van Royen, geboren in 1965, schreef de bestsellers De gelukkige huisvrouw, Godin van de jacht, De ontsnapping, De mannentester en Sexdagboek, die bijna allemaal succesvol werden verfimd en bewerkt voor theater. In totaal verkocht ze tot nu toe ruim 1.7 miljoen boeken en in 2017 maakte ze de ontroerende documentaire 'Het doet zo zeer' over de dementie van haar moeder. Ze woont samen met Bart Meeldijk.
2 sterren, puur en alleen omdat HvR wel kan schrijven (leesbaar en foutloos). Verder is dit boek onmogelijk saai. HvR wilde dit boek schrijven "omdat het er nog niet was", maar van sommige dingen is het misschien gewoon beter dat het er niet is.
Het is een sexdagboek, maar dan ook letterlijk. Van het normale leven lees je nauwelijks iets, maar elke seksbeurt van HvR en haar vriend Bart wordt uitvoerig beschreven. En na twee maanden heb je dat ongeveer ook wel gelezen. Het enige verschil is dat ze de ene keer op d'r buik ligt en de andere keer op d'r rug, hij komt een keer klaar over haar borsten, billen of in haar mond (sorry voor de spoilers, dit was ongeveer het hele boek).
Op Bol.com zie ik overigens dat 17x als minpunt is gegeven "geen diepgang", daar kan ik dan wel weer hard om lachen.
Mijn advies: lees dit boek vooral niet en stop deze kostbare uurtjes tijd lekker in je eigen seksleven. Is een stuk leuker.
Ik vind de boodschap van Van Royen erg prettig: seks is de normaalste zaak van de wereld, dus zeg wat je wil en doe niet zo geheimzinnig. Dat mag ik wel. Ze schrijft helder, duidelijk, maar niet echt plat: het is zoals het is en dat is op een bijzondere manier heel prima om te lezen.
Toch voelt het boek een beetje vreemd af en toe: er zitten twee korte erotische verhalen in die ze al eerder heeft geschreven en die al eerder ergens verschenen zijn en dat komt een beetje ‘gemakkelijk’ over: zoals een serie waarin een aflevering bestaat uit ‘flashbacks’ van eerdere afleveringen. Had van mij niet gehoeven :).
Heb toevallig laatst ook nog een ander boek van Van Royen gelezen en ik begin haar steeds meer te waarderen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Het was, zoals Van Royen zelf zegt, nodig dat dit boek geschreven werd, en ik ben blij dat het gebeurd is. Ik wist vrijwel niets over Heleen van Royen toen ik aan dit boek begon. Van een kennis kreeg ik te horen "Ik vind het ook goed dat dit geschreven is, maar dan vind ik het eigenlijk jammer dat Heleen van Royen degene is die dat gedaan heeft." Hier sta ik niet per se achter, maar ik snap de insteek ergens wel.
Het nadeel van haar reputatie is natuurlijk dat dit boek misschien door een flink aantal mensen minder serieus genomen zal worden. En dat is echt jammer, want het is een goed geschreven boek dat inderdaad goed blootlegt hoe twee mensen in een relatie seks met elkaar hebben. In een relatie, dat dan weer wel. Van Royen schijnt namelijk soms niet helemaal te beseffen dat ze niet echt een doorsnee relatie heeft. Ja, er zijn relaties in alle kleuren en geuren en geen enkele is minderwaardig, maar het was fijn geweest als er iets meer zelfreflectie op de particulariteit van de relatie in het boek had gelegen.
Hoewel ik mezelf seksueel toch erg modern en open en vol kennis vind, heb zelfs ik nog wat dingen geleerd uit dit boek, en heeft het me van tijd tot tijd ook tot nadenken aangezet. Ik kan, net als Van Royen, alleen maar hopen dat het boek dus ook veel teweeg zal brengen bij mensen die zich daar nu misschien minder zelfverzekerd en open in voelen. Het boek wordt af en toe wat herhalend, maar dan komt er vaak een anekdote of verhaal tussendoor.
Al met al: Nuttig boek, gezonde dosis feminisme, alleen niet zo doorsnee als Van Royen zelf soms denkt.
Soms lees je iets, zodat je er een mening over kan hebben. Dit is een typisch geval hiervan. Ik wilde weten hoe revolutionair, onconventioneel en feministisch Heleen wel niet was. Want zo drukte ze zichzelf uit ter promotie van het boek. Het valt tegen. Ik bedoel, ik kan Heleen waarderen. Ze fascineert me. Maar pff ik was blij dat dit boek uit was. Het boek was saai. De seks werd saai. Ik begon me steeds me te ergeren aan personages, zoals haar vriend Bart. Het meest rare was, dat het ook een opknipsel was van erotische verhalen tussendoor. Een gekke totstandkoming en saaie uitwerking. Zo, ik heb een mening.
Hoe kan ik nou een oordeel vellen over het sexdagboek van Heleen van Royen? Niet. Maar het feit dat ik er doorheen ge-vlogen ben zegt me dat ik snel meer van haar moet lezen, deze vrouw heeft een briljante pen.
Een fascinerend boekconcept. Zoals ze zelf ook vertelt, zijn er ontelbaar veel dagboeken geschreven over de rest van het leven. Seks laten ze er vaak buiten, en als ze er al over schrijven, is dat omdat ze camgirl of sekswerker waren ofzo.
Deels snap ik wel waarom. Vrijpartijen zijn fantastisch om te beleven, maar erover lezen is niet te vergelijken met het echte werk. Haar manier van omschrijven is redelijk plat en saai - zakelijk haast, als een autopsie: "Dit is er gebeurd". In mijn dagboeken zit meer energie, als ik eerlijk ben. Toch roept het genoeg beelden op en, eh, kan het stimulerend zijn. Deze korte dagboekfragmenten zijn enkel interessant door de context van de seks, het realisme hoe tegen elkaar gepraat wordt bijvoorbeeld. Daarin is het een ontnuchterend, de-romanitserend boek. Als 'inspirator' voor hoe een seksleven kan zijn is het betwijfelend.
Dit kijkje onder de lakens is vanzelfsprekend een bijzonder persoonlijk project, waar dit tweetal in de loop van het jaar aan moet wennen. Haar boekconcept was ook een wild idee. Prikkelend en verhelderend is daarbij het middenwoord van Bart, de twintig jaar jongere partner van de vijftiger Heleen van Rooyen. Zij weten dondersgoed wat ze doen en zien het als versterking van hun eigen relatie. Ze zijn trots, op de seks en op elkaar. Toch blijf ik me afvragen of de lezer, van de ansichtkaart uit het nawoord, gelijk gaat krijgen in dat het de relatie kapot gaat maken door het te publiceren. Door het boek heen vertelt ze over de onzekerheden die zelfs haar, volgens zichzelf toch het letterlijke Nederlandse seksicoon, bezighouden. Hun leeftijdsverschil kan ze bijvoorbeeld niet opzij zetten.
Technisch gezien is Sexdagboek een lichte mix van non-fictie en fictie, maar de schrijfster lijkt hier een steekje te laten vallen. In totaal zijn er twee korte verhalen, die best wat vertellen over haar eigen fantasieën en zorgen. Ook leren we over de womanizer, een van Heleens favoriete seksapparaten, en krijgen we de gezellige mailwisseling met de communicatieafdeling mee. Maar ook haar ervaringen met een gigolo komen langs, en de trio als sterke jaar- en boekafsluiting.
Dit boek heeft uiteindelijk te weinig gedachten over haar relatie en seks en teveel omschrijving van de daad, als je het mij vraagt. Ik ben het daarin ook eens met de editor die Heleen richting het einde toe vraagt of er niet meer essays enzo in moeten zitten. Ze lijkt dit grotendeels negeert te hebben. Zelf zegt vertelt ze dat haar boeken volledig haar eigen oordeel en keuzes zijn en dat ze zich weinig aantrekt van andermans kritiek, vooral van onbekenden. Als schrijver heb je met je werk per definitie een 'God-Wereld'-verhouding. Het is jouw schepping, hoe imperfect het ook mag zijn. Alleen jij hebt er controle over.
Als je een gekke ervaring wil hebben, luister dan dit boek, zoals ik deed. De specifieke dagboekdagen worden erdoor vager en je wordt compleet meegezogen in de waan van een leven. Het luisteren naar omschrijvingen van seks is zeker awkward in de bus en trein, maar misschien is dat ook wel gezond.
Toch een beetje smut kijk, ik geef toe. Het idee van het boek is eigenlijk seks bespreekbaar maken, er zijn overal (dag)boeken over maar seks blijft toch iets heel onbesproken. De schrijfster (blijkbaar bekend in Nederland) neemt ons mee en geeft ons een ongecensureerde kijk in de slaapkamer. Daarmee doorbreekt ze wel degelijk taboes en maakt ze een thema bespreekbaar dat eigenlijk veel opener zou moeten benaderd worden als we eerlijk zijn. De schrijfstijl is niet onaangenaam en de anekdotes ontlokken soms wel een lach, het is charmant te noemen denk ik.
Nu het negatieve: het kan aan het feit liggen dat het een Nederlandse schrijfster is maar woorden als 'pik', 'likken' en andere kaaskoppige voorbeelden die ik nu even niet meer voor de geest kan halen (Thank God) doen het niet echt voor me. Ook de luchtigheid is soms té, na een paragraaf over LS (Lichen Sclerosus) een aandoening waar 1 op 1000 vrouwen last van hebben zegt de auteur 'veel hartjes en sterkte aan iedereen die hieraan lijdt.' Op mijn Kobo pronkt één woord als notitie bij deze zin 'cringe'.
Het beschrijven van de seks zelf wordt na verloop van tijd repetitief maar dat kan ik de schrijfster niet kwalijk nemen omdat mijn eigen seksleven nauwelijks op het volledige repertoire van Pornhub lijkt.
Al bij al was ik zeer excited over het idee van het boek maar blijk ik toch wat onbevredigd (hehe) achter. 3/10
Afsluiten doe ik toch graag met een positieve noot door een quote te delen die ik leuk vond.
'Seks is een dans waarvan je de choreografie ter plekke moet bedenken.'
De achterliggende boodschap die her en der in het boek terugkomt is wel iets wat vaker hardop gezegd mag worden!
"Misschien lees je iets waarvan je denkt: verrek, dat wil ik ook. En geeft dit boek je het zetje om het te proberen. Bovenal hoop ik dat het je bevrijdt. Dat het je de ruimte geeft om zonder schaamte naar je eigen seksleven te kijken. Om erover na te denken, het te evalueren en wellicht bij te sturen. Om er iets van te maken waarop je trots bent en waar je met plezier aan denkt." - Sexdagboek by Heleen van Royen.
"Je hebt maar één leven en ook maar één seksleven. Analyseer het. Eigen het je toe. Geniet ervan. Stap uit je comfortzone. Excuses voor deze iets te modern geformuleerde flauwekul, maar ik meen het wel: laat me je in je kracht zetten. Misschien is het helemaal niet nodig. Misschien geef jij je seksleven een dikke tien en vraag je je af waar ik me druk om maak. Maar mocht dat niet zo zijn, mocht jij de schroom en schaamte voelen die vele vrouwen door de eeuwen heen hebben gevoeld, of beter: opgelegd hebben gekregen, dan hoop ik die bij je weg te nemen. Het beeld van de vrouw als lustobject dat wel seks mag uitstralen maar er niet ongegeneerd van mag genieten – want dan is ze een slet – stoort me mateloos. Ik vrees dat het nooit zal veranderen, maar schop er graag tegenaan." - Sexdagboek by Heleen van Royen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Ik realiseer me heel goed dat dit een controversieel boek is en dat mijn keuze om het te lezen ook controversieel zou kunnen zijn. Toch ben ik blij dat ik het gelezen heb, en dat dit boek er is.
Heleen heeft dit dagboek niet bijgehouden om andere mensen op te hitsen met de beschrijvingen van haar seksleven. Ze wil het over seks hebben omdat ze het taboe erop onterecht vindt en omdat ze het belangrijk vindt dat er tenminste één realistisch en authentiek verslag van een gemiddeld seksleven is. 'Gemiddeld' is in dit opzicht een beetje ingewikkeld concept want elk seksleven is uniek en hoewel er vast herkenbare onderdelen in dit boek zitten, zo'n persoonlijk relaas is per definitie niet gemiddeld. Ik begrijp haar boodschap en ben het er eigenlijk wel mee eens. Praten over seks móét niet, maar het zou fijn zijn als het wat meer mócht.
Los van dit alles heeft Heleen ook gewoon een fijne, humoristische schrijfstijl en hoewel de erotische verhalen die er willekeurig tussen gestopt lijken een beetje lui aan doen, vond ik Heleens feminisme inspirerend en vrolijk makend.
De inhoud van het boek vind ik niet bijzonder, de seksscènes zijn op veel punten hetzelfde en soms ook (te) plastisch beschreven. Ik vind het wel goed dat ze het boek heeft gepubliceerd, ik denk dat veel mensen er wat van kunnen leren (bijv. frequentie maar ook het denkbeeld en behoefte van een vrouw tijdens seks).
Wat ik zelf opmerkelijk en bijzonder vind, is om te lezen hoe onzeker Van Rooyen zelf is. Grappig ook dat ze dan toch kiest voor een veel jongere vriend, iets dat haar - op meerdere fronten - nog onzekerder maakt. Hiervoor heb ik dan ook veel respect en Van Rooyen zou persoonlijk vijf sterren van mij krijgen, het boek slechts maar drie...
Tsja.. wat zal ik erover zeggen. Nooit eerder las ik een boek van Heleen van Royen. En dat dit boek het eerste zou zijn had ik zelf om eerlijk te zijn ook niet verwacht. Heleen van Royen vind ik een intrigerende vrouw. Sterker nog, het ontroert me zelfs enigszins dat ze dit boek heeft geschreven. Ze heeft er heel duidelijk een doel mee. Ik vind haar taboedoorbrekend zonder ordinair te zijn. En dat is een kunst. Natuurlijk is de seks soms plastisch beschreven, maar je kunt er wel om heen draaien maar uiteindelijk moet je de daad toch beschreven niet waar. Ik vond het interessant om te lezen.
8 bladzijden volgehouden. Ik vind haar schrijfstijl vaak prettig lezen vandaar dat ik hieraan begon. Maar ik hoef dit niet te weten. Ik ben hier te preuts voor, denk ik. Of nou ja... zó preuts ben ik nou ook weer niet. Maar ik moest steeds aan de moeder van Bart denken. Wat zou die hier nou van vinden? ;-)
Ergens in het boek maakt haar bedpartner Bart de opmerking; jij bent mijn persoonlijke neukpop of sekspop. Nou, dat idee krijg je echt als je dit leest. Wat een boer is dat zeg. Wel een vrouw naar mijn hart trouwens, wat seks betreft. Lekker ongeremd. Of je het moet willen lezen? Ik zou zeggen; alleen als je je nieuwsgierigheid niet kunt bedwingen.
DNF - Niet gewend van Heleen van Royen, maar ik vond dit boek he-le-maal niks. Bij iedere bladzijde vroeg ik me af: 'En waarom lees ik dit precies...?' Te veel details zonder dat ik het nut ervan in kon zien. Jammer! Ben normaal groot fan.
Goede en inspirerende kijk op zo een intiem en taboe onderwerp. Het zette me aan het denken en verruimde mijn geest. Het is eerder inspirerend dan opwindend. Zo heb ik mijn non-fictie boeken het liefst.
Het boek in het algemeen is niets bijzonders aan. Het gaat, zoals de titel van het boek al zegt, enorm veel om seks. Als je dit boek leest moet je meer denken aan ‘het idee’ achter het boek. Dit wordt ook wel benoemd door Heleen zelf. Daarom krijgt het van mij 3 sterren.
Het is veel van hetzelfde. Het is niet mijn smaak. Maar ik vind dat Heleen gelijk heeft met één ding: het is goed, fijn en leerzaam om alles over iemands sexleven te lezen. Het normaliseert.
Schrijven kan ze. En naaien. Maar om één jaar lang drie dezelfde standjes of te wisselen met een paar verhalen over 275 pagina’s, is een beetje overdreven. Erg teleurstellend.
This entire review has been hidden because of spoilers.