What do you think?
Rate this book
შენ ფანჯარაში დამინახავ
“ლიტერატურაში, აკადემიური მწერლების გარდა ისეთებიც გვხვდებიან, რომლებიც ანგრევენ კედლებს, გამოდიან საყოველთაოდ მიღებული ჩარჩოებიდან და მუდმივად ახალი გზების ძიებაში არიან. ზუსტად ასეთი მწერალია დანიილ ხარმსი – ირაციონალური, უკიდურესობების მწერალი, რომელიც აქტუალურობას კი არ კარგავს, არამედ ოცდამეერთე საუკუნის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ ავტორად მიიჩნევა.
მსოფლიო გაოგნებული იყო, როცა, სამოციანი წლებისბოლოს, ხარმსი აღმოაჩინა. სიტყვებისა და ასოების თამაშით დაწერილი, ერთი შეხედვით, აბსურდული და ალოგიკური ვარიაციები მომავლის მწერლობა აღმოჩნდა, სწორედ ამიტომ უდიდესი ექსპერიმენტატორის მიერ დიდი ტრაგიზმითა და იუმორით დაწერილმა ტექსტებმა მომავალში დაიდეს ბინა.
ხარმსი – აბსურდული სინამდვილის დღესასწაული! ამ მოგონილ, ილოზიურ „დღესასწაულში“ ვიმყოფებით ჩვენ, ადამიანები, მას შემდეგ, რაც დედამიწა გაჩნდა.” [მანანა მენაბდე]
მსოფლიო გაოგნებული იყო, როცა, სამოციანი წლებისბოლოს, ხარმსი აღმოაჩინა. სიტყვებისა და ასოების თამაშით დაწერილი, ერთი შეხედვით, აბსურდული და ალოგიკური ვარიაციები მომავლის მწერლობა აღმოჩნდა, სწორედ ამიტომ უდიდესი ექსპერიმენტატორის მიერ დიდი ტრაგიზმითა და იუმორით დაწერილმა ტექსტებმა მომავალში დაიდეს ბინა.
ხარმსი – აბსურდული სინამდვილის დღესასწაული! ამ მოგონილ, ილოზიურ „დღესასწაულში“ ვიმყოფებით ჩვენ, ადამიანები, მას შემდეგ, რაც დედამიწა გაჩნდა.” [მანანა მენაბდე]
328 pages, Hardcover
Published January 1, 2018
6 people are currently reading
135 people want to read
About the author
Daniil Kharms
237 books412 followersDaniil Ivanovich Yuvachev (Даниил Хармс) was born in St. Petersburg, into the family of Ivan Yuvachev, a well known member of the revolutionary group, The People's Will. By this time the elder Yuvachev had already been imprisoned for his involvement in subversive acts against the tsar Alexander III and had become a religious philosopher, acquaintance of Anton Chekhov during the latter's trip to Sakhalin.
Daniil invented the pseudonym Kharms while attending high school at the prestigious German "Peterschule". While at the Peterschule, he learned the rudiments of both English and German, and it may have been the English "harm" and "charm" that he incorporated into "Kharms". Throughout his career Kharms used variations on his name and the pseudonyms DanDan, Khorms, Charms, Shardam, and Kharms-Shardam, among others. It is rumored that he scribbled the name Kharms directly into his passport.
In 1924, he entered the Leningrad Electrotechnicum, from which he was expelled for "lack of activity in social activities". After his expulsion, he gave himself over entirely to literature. He joined the circle of Aleksandr Tufanov, a sound-poet, and follower of Velemir Khlebnikov's ideas of zaum (or trans-sense) poetry. He met the young poet Alexander Vvedensky at this time, and the two became close friends and inseparable collaborators.
In 1927, the Association of Writers of Children's Literature was formed, and Kharms was invited to be a member. From 1928 until 1941, Kharms continually produced children's works and had a great success.
In 1928, Daniil Kharms founded the avant-garde collective OBERIU, or Union of Real Art. He embraced the new movements of Russian Futurism laid out by his idols, Khlebnikov, Kazimir Malevich, and Igor Terentiev, among others. Their ideas served as a springboard. His aesthetic centered around a belief in the autonomy of art from real world rules and logic, and the intrinsic meaning to be found in objects and words outside of their practical function.
By the late 1920s, his antirational verse, nonlinear theatrical performances, and public displays of decadent and illogical behavior earned Kharms — who always dressed like an English dandy with a calabash pipe — the reputation of being a talented but highly eccentric “fool” or “crazy-man” in Leningrad cultural circles.
Even then, in the late 20s, despite rising criticism of the OBERIU performances and diatribes against the avant-garde in the press, Kharms nurtured a fantasy of uniting the progressive artists and writers of the time (Malevich, Filonov, Terentiev, Vladimir Mayakovsky, Kaverin, Zamyatin) with leading Russian Formalist critics (Tynianov, Shklovsky, Eikhenbaum, Ginzburg, etc.,) and a younger generation of writers (all from the OBERIU crowd—Alexander Vvedensky, Konstantin Vaginov, Nikolai Zabolotsky, Igor Bakhterev), to form a cohesive cultural movement of Left Art. Needless to say it didn't happen that way.
Kharms was arrested in 1931 together with Vvedensky, Tufanov and some other writers, and was in exile from his hometown (forced to live in the city of Kursk) for most of a year. He was arrested as a member of "a group of anti-Soviet children's writers", and some of his works were used as an evidence. Soviet authorities, having become increasingly hostile toward the avant-garde in general, deemed Kharms’ writing for children anti-Soviet because of its absurd logic and its refusal to instill materialist and social Soviet values.
He continued to write for children's magazines when he returned from exile, though his name would appear in the credits less often. His plans for more performances and plays were curtailed, the OBERIU disbanded, and Kharms receded into a very private writing life. He wrote for the desk drawer, for his wife, Marina Malich, and for a small group of friends, the “
Daniil invented the pseudonym Kharms while attending high school at the prestigious German "Peterschule". While at the Peterschule, he learned the rudiments of both English and German, and it may have been the English "harm" and "charm" that he incorporated into "Kharms". Throughout his career Kharms used variations on his name and the pseudonyms DanDan, Khorms, Charms, Shardam, and Kharms-Shardam, among others. It is rumored that he scribbled the name Kharms directly into his passport.
In 1924, he entered the Leningrad Electrotechnicum, from which he was expelled for "lack of activity in social activities". After his expulsion, he gave himself over entirely to literature. He joined the circle of Aleksandr Tufanov, a sound-poet, and follower of Velemir Khlebnikov's ideas of zaum (or trans-sense) poetry. He met the young poet Alexander Vvedensky at this time, and the two became close friends and inseparable collaborators.
In 1927, the Association of Writers of Children's Literature was formed, and Kharms was invited to be a member. From 1928 until 1941, Kharms continually produced children's works and had a great success.
In 1928, Daniil Kharms founded the avant-garde collective OBERIU, or Union of Real Art. He embraced the new movements of Russian Futurism laid out by his idols, Khlebnikov, Kazimir Malevich, and Igor Terentiev, among others. Their ideas served as a springboard. His aesthetic centered around a belief in the autonomy of art from real world rules and logic, and the intrinsic meaning to be found in objects and words outside of their practical function.
By the late 1920s, his antirational verse, nonlinear theatrical performances, and public displays of decadent and illogical behavior earned Kharms — who always dressed like an English dandy with a calabash pipe — the reputation of being a talented but highly eccentric “fool” or “crazy-man” in Leningrad cultural circles.
Even then, in the late 20s, despite rising criticism of the OBERIU performances and diatribes against the avant-garde in the press, Kharms nurtured a fantasy of uniting the progressive artists and writers of the time (Malevich, Filonov, Terentiev, Vladimir Mayakovsky, Kaverin, Zamyatin) with leading Russian Formalist critics (Tynianov, Shklovsky, Eikhenbaum, Ginzburg, etc.,) and a younger generation of writers (all from the OBERIU crowd—Alexander Vvedensky, Konstantin Vaginov, Nikolai Zabolotsky, Igor Bakhterev), to form a cohesive cultural movement of Left Art. Needless to say it didn't happen that way.
Kharms was arrested in 1931 together with Vvedensky, Tufanov and some other writers, and was in exile from his hometown (forced to live in the city of Kursk) for most of a year. He was arrested as a member of "a group of anti-Soviet children's writers", and some of his works were used as an evidence. Soviet authorities, having become increasingly hostile toward the avant-garde in general, deemed Kharms’ writing for children anti-Soviet because of its absurd logic and its refusal to instill materialist and social Soviet values.
He continued to write for children's magazines when he returned from exile, though his name would appear in the credits less often. His plans for more performances and plays were curtailed, the OBERIU disbanded, and Kharms receded into a very private writing life. He wrote for the desk drawer, for his wife, Marina Malich, and for a small group of friends, the “
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
November 5, 2022
მოდი მოგიყვებით ამბებს
1. ჩემი ბრალი არაა რომ ასე ნელა ვკითხულობდი. მეტროში ჩავდიოდი და... მაგრამ ჯობია გითხრათ რა დაემართა მეგობარს. 2. მოკლედ, იმდენად ცუდი გალიაკი აქვს რო მე მომადგა, ყოვლად გამოუყენებელს მისახვედრ საკითხში, მაგრამ ესეც არაა საინტერესო, მოდი ხარსმზე ვილაპარაკოთ 3. ხარმსი თურმე 6 თვე იჯდა ციხეში, მერე გადაასახლეს, მერე ისევ ციხეში ჩაჯდა და მოკვდა. მაგრამ არც ესაა დუხიანი, მოდი ჩემზე მოგიყვებით 4. მოკლედ ეს წიგნი მეტროშივე გავაგრძელე და იქვე დავხურე, ჰოდა ანამ მითხრა... მოდი ისევ მოგიყვებით ჩემ მეგობარზე 5. ჰოდა გალიაკზე გიყვებოდით, მოკლედ ახლა იმედია იშოვის კანაფს ფილტვებს რომ ისე მოედოს, როგორც ნაბახუსევს კარგი ცივი ლუდი და ხაშ... მარა ესეც უინტერესოა, მოდი ისევ წიგნზე გეტყვით. 6. ამ მაგარი ავტორის ნარატივი საკაიფოდ პოეტურია, დინამიკურიცაა და კომედიურიცაა. კიდევ მინდა გითხრათ რო ეს კაცი ყველას შეგიყვარ... მაგრამ ამაზე ცოტა მერე მოგიყვებით.
ჩემთან სტუმრად იგორი იყო.
1. ჩემი ბრალი არაა რომ ასე ნელა ვკითხულობდი. მეტროში ჩავდიოდი და... მაგრამ ჯობია გითხრათ რა დაემართა მეგობარს. 2. მოკლედ, იმდენად ცუდი გალიაკი აქვს რო მე მომადგა, ყოვლად გამოუყენებელს მისახვედრ საკითხში, მაგრამ ესეც არაა საინტერესო, მოდი ხარსმზე ვილაპარაკოთ 3. ხარმსი თურმე 6 თვე იჯდა ციხეში, მერე გადაასახლეს, მერე ისევ ციხეში ჩაჯდა და მოკვდა. მაგრამ არც ესაა დუხიანი, მოდი ჩემზე მოგიყვებით 4. მოკლედ ეს წიგნი მეტროშივე გავაგრძელე და იქვე დავხურე, ჰოდა ანამ მითხრა... მოდი ისევ მოგიყვებით ჩემ მეგობარზე 5. ჰოდა გალიაკზე გიყვებოდით, მოკლედ ახლა იმედია იშოვის კანაფს ფილტვებს რომ ისე მოედოს, როგორც ნაბახუსევს კარგი ცივი ლუდი და ხაშ... მარა ესეც უინტერესოა, მოდი ისევ წიგნზე გეტყვით. 6. ამ მაგარი ავტორის ნარატივი საკაიფოდ პოეტურია, დინამიკურიცაა და კომედიურიცაა. კიდევ მინდა გითხრათ რო ეს კაცი ყველას შეგიყვარ... მაგრამ ამაზე ცოტა მერე მოგიყვებით.
ჩემთან სტუმრად იგორი იყო.
January 25, 2019
ბევრი ძალიან კარგი იდეა იყო ამ წიგნში, მაგრამ
ტარტაროსის პირას
ვიგინდარა
ივან პროკოფიევიჩი წევს.
ნული თუ ნოლი?
ისმის კითხვა.
მისტიკური და
ოკულტური
იდეებით
ტოტლებენი
ყელმოღერებული
ნიდერლანდებს
აკვირდება
ტარტაროსის პირას
ვიგინდარა
ივან პროკოფიევიჩი წევს.
ნული თუ ნოლი?
ისმის კითხვა.
მისტიკური და
ოკულტური
იდეებით
ტოტლებენი
ყელმოღერებული
ნიდერლანდებს
აკვირდება
April 8, 2020
5 ვარსკვლავიანი აბსურდი.
January 22, 2023
“შენთან საუბარი ხარმსის წაკითხვას ჰგავს”
ერთი წლის წინ შენ ფანჯარაში დაგინახე. ერთი წლის შემდეგ კი:
“კი, კი, ჩვენ ორივე ვდგავართ და ვდუმვართ!”
ერთი წლის წინ შენ ფანჯარაში დაგინახე. ერთი წლის შემდეგ კი:
“კი, კი, ჩვენ ორივე ვდგავართ და ვდუმვართ!”
January 13, 2019
ეს რა წავიკითხე.
დანიილ ხარმსი ყოფილა გენიოსი.ოკულტური და ფილოსოფიური იდეებით,საოცრად ირონიული და აბსურდული სამყარო დაგვიხატა.სწორედ ამ სამყაროს ვხედავთ ფანჯარაში,რომელიც ერთგვარი ილუზიაა.
მგონი ბოლომდე ვერ ვხვდები რა წავიკითხე,თუმცა,როგორც ხარმსი იტყოდა,ეს მნიშვნელოვანი არ არის. ვხვდები რომ მომეწონა.
"შიში დავკარგე.დამივარდა,როგორც ცხვირსახოცი.მეშინოდა,რომ შიში არ მაქვს და ახლა ეს შიშიც აღარ არის."
"შენთან მოსვლამდე, მე შენს ფანჯარაში მოვაკაკუნებ. შენ დამინახავ ფანჯარაში.შემდეგ კარში შემოვალ და შენ მე კარში დამინახავ.შემდეგ შენს სახლში შემოვალ და შენ მე მიცნობ.მე შემოვალ შენში და შენ გარდა ვერავინ,ვერავინ ვერ დამინახავს და ვერ მიცნობს.
შენ ფანჯარაში დამინახავ.
შენ კარში დამინახავ."
დანიილ ხარმსი ყოფილა გენიოსი.ოკულტური და ფილოსოფიური იდეებით,საოცრად ირონიული და აბსურდული სამყარო დაგვიხატა.სწორედ ამ სამყაროს ვხედავთ ფანჯარაში,რომელიც ერთგვარი ილუზიაა.
მგონი ბოლომდე ვერ ვხვდები რა წავიკითხე,თუმცა,როგორც ხარმსი იტყოდა,ეს მნიშვნელოვანი არ არის. ვხვდები რომ მომეწონა.
"შიში დავკარგე.დამივარდა,როგორც ცხვირსახოცი.მეშინოდა,რომ შიში არ მაქვს და ახლა ეს შიშიც აღარ არის."
"შენთან მოსვლამდე, მე შენს ფანჯარაში მოვაკაკუნებ. შენ დამინახავ ფანჯარაში.შემდეგ კარში შემოვალ და შენ მე კარში დამინახავ.შემდეგ შენს სახლში შემოვალ და შენ მე მიცნობ.მე შემოვალ შენში და შენ გარდა ვერავინ,ვერავინ ვერ დამინახავს და ვერ მიცნობს.
შენ ფანჯარაში დამინახავ.
შენ კარში დამინახავ."
January 13, 2020
არსებობს მხოლოდ უსასრულო მოძრაობა,მსუბუქი ელემენტების სუნთქვა
პლანეტატული რბოლა,ბრუნვა დედამიწისა
დღის და ღამის დღიური მონაცვლეობა
ბუნების უდაბური კომბინაცია
უღრანი ტყის მხეცების ძალა და რისხვა
და სინათლისა და ტალღის მიმართ
ადამიანის კანონმორჩილება.
პლანეტატული რბოლა,ბრუნვა დედამიწისა
დღის და ღამის დღიური მონაცვლეობა
ბუნების უდაბური კომბინაცია
უღრანი ტყის მხეცების ძალა და რისხვა
და სინათლისა და ტალღის მიმართ
ადამიანის კანონმორჩილება.
Read
April 24, 2022🤯❤️
July 4, 2020
“მხოლოდ მაშინ დავინახე სამყარო,როცა მისი ნახვა შევწყვიტე.შეშინებული ვფიქრობდი,რომ სამყარო ჩამოიქცა.მაგრამ სანამ ამას ვფიქრობდი,მივხვდი,სამყარო რომ დაქცეულიყო,ასე უკვე ვეღარ ვიფიქრებდი.და მე ვურურებდი,ვეძებდი უზარმაზარ სამყაროს, მაგრამ ვერაფრით ვპოულობდი.”
November 11, 2020
ვერ ვიჯერებ, რომ ნამდვილად ადამიანის დაწერილია
August 8, 2023
იმდენად კარგია, რომ კიდევ მინდა. არ მეყო. მეტი ჩანაწერი რატომ არ აქვს?! დიდი სიამოვნებით წავიკითხავდი ხარმსის ბოდვას უსასრულოდ. თან ძალიან მარტივად და სახალისოდ წასაკითხია და თან იმდენად უცნაური და აბსურდული, ცოტა მაშინებდა. მეტისმეტად შეშლილი ყოფილა და ძალიან კარგი რომ ეგ სიგიჟე ამ გზით გადმოაფრქვია.
July 5, 2018
"ცარიელი, სულელური, სიტყვებია! არსებობს მხოლოდ უსასრულო მოძრაობა, მსუბუქი ელემენტების სუნთქვა, პლანეტარული რბოლა, ბრუნვა დედამიწისა, დღის და ღამის გიჟური მონაცვლეობა, ბუნების უდაბური კომბინაცია უღრანი ტყის მხეცების ძალა და რისხვა და სინათლისა და ტალღის მიმართ ადამიანის კანონმორჩილება." შესაბრალისი და სასოწარკვეთილი ადამიანების მოჩვენებითი ყოფა, ექვსგანზომილებიანი სამყაროს მოდელი და ყოველდღიურობაში გამომწყვდეული ადამიანები. სიკვდილი რომელიც ბედნიერება და სიმშვიდეა და ძილი- არამხოლოდ გაქცევა რეალობიდან არამედ ადგილი სადაც შეიძლება"სასწაულების ირწმუნო". ასე მეგონა რომ ყველაზე უსუსური, ცარიელი, შელამაზებული და აბსურდად გადაქცეული ადამიანების ისტორიებს ვკითხუოლობდი, ტრაგედია და სიკვდილის მოლოდინში დამსხვრეული საათები, ყველაფერი რაც შეურაცხადასა და სასტიკს გვხდის. სულისა დ გონების სიცარიელე და დრო რომელიც არაფერია თუ არა ერთი დიდი წამი...
საბოლოოდ კი ჩვენ ყველანი ფანჯრიდან ვიხედებით და ვქმნით სამყაროს დეფიგურაციის, ილუზიის მეშვეობით.
საბოლოოდ კი ჩვენ ყველანი ფანჯრიდან ვიხედებით და ვქმნით სამყაროს დეფიგურაციის, ილუზიის მეშვეობით.
July 4, 2021
აქაური ბოდვები რომ მიყვარს ისე საკუთარი თავი არ მიყვარს მგონი
P.S მგონი მგონი ზედმეტია
P.S მგონი მგონი ზედმეტია
March 27, 2020
ამ(სიმოკლისთვის ვამბობ „ამ“, რას ვგულისხმობ მეც არ ვიცი). არაფერში არაფრად მოვლენილი ხსნაა ხარმსი.კითხულობ და გგონია-შენ ხარ სამყარო,შენ ხარ ხარმსი.მაგრამ სამყარო „შენ“ არ არის, ხარმსი „შენ“ არ არის.
პ.ს. ამ წიგნის კითხვის დროს მკვახე კაკლის გემო გამახსენდა.
პ.ს. ამ წიგნის კითხვის დროს მკვახე კაკლის გემო გამახსენდა.
December 16, 2018
ქართულად ძალიან უცნაური საკითხავი იყო, მაგრამ წლების წინანდელ შთაბეჭდილებას არაფერი მოჰკლებია, გიჟი იყო და გიჟად დარჩა ხარმსი :3
March 14, 2019
ის მომენტია, აღფრთოვანებას რომ ვერ ვმალავ, იმდენად არაორდინალური და საოცარი რამ წავიკითხე.. ხარმსი ნამდვილად არის ყველაზე პარადოქსული და ამოუცნობი მწერალი, გენიალური აბსურდისტი, ოკულტური და ფილოსოფიური იდეებით სავსე და უბადლო ირონიით გაჟღენთილი ეს წიგნი კი მართლაც რომ აღმოჩენაა ლიტერატურაში..
ამ წიგნით ხარმსი მკითხველს ახედებს იმ ფანჯარაში, რომელშიც ირეალურ, არაამქვეყნიურ სამყაროს დაინახავს, პერსონაჟები თითქოს ზღაპრის გმირებად იქცევიან, აბსურდული, მისტიკური სამყარო კი იმდენად ხიბლავს მკითხველს, რომ როცა ხარმსს ამ ფანჯარაში დაინახავ, როცა მის მიერ შექმნილ სამყაროს შეისისხლხორცებ, მაშინ, მწერლისა და მისი შემოქმედების სიყვარულით სამუდამოდ დაავადდები..
ამ წიგნით ხარმსი მკითხველს ახედებს იმ ფანჯარაში, რომელშიც ირეალურ, არაამქვეყნიურ სამყაროს დაინახავს, პერსონაჟები თითქოს ზღაპრის გმირებად იქცევიან, აბსურდული, მისტიკური სამყარო კი იმდენად ხიბლავს მკითხველს, რომ როცა ხარმსს ამ ფანჯარაში დაინახავ, როცა მის მიერ შექმნილ სამყაროს შეისისხლხორცებ, მაშინ, მწერლისა და მისი შემოქმედების სიყვარულით სამუდამოდ დაავადდები..
March 25, 2019
ხარმსი ერთ-ერთია იმ იშვიათ ავტორთა შორის, რომელთა შესახებ წერასაც აზრი არ აქვს. უბრალოდ უნდა შეიგრძნო მისი გენიუალურობა!
March 25, 2020
კიდევ მივუბრუნდები. ბევრჯერ😌
February 16, 2022
წარმოუდგენელია ხარმსის ფანტაზიები
ჩვენ მოკვდავებმა უბრალოდ უნდა ვეთაყვანოთ
ჩვენ მოკვდავებმა უბრალოდ უნდა ვეთაყვანოთ
March 30, 2024
ჩემი საყვარელი წიგნია😀(ერთ-ერთი)
June 1, 2022
ერთი დიდი და სასიამოვნოდ აღმაფრთივანებელი გაუგებრობა
February 26, 2022
იყო ერთი წიგნი, რომელიც გეგონა, რომ გაიგე, მაგრამ ვერ გაიგე. ჩვენში დარჩეს და, წიგნიც არ იყო. უფრო ბოდვას ჰგავდა, წამოცდენებს, სიზმრებს. მოკლედ, ამაზე ლაპარაკი არ ღირს, მაგრამ რადგან მაინც ვლაპარაკობ, ვიტყვი, რომ რომელიმე ამ ტექსტის პერსონაჟი ან თავად ავტორი რომელიმე ფანჯარაში რომ დავინახო, მაშინვე გული გამისკდება
ნუ დაგინახავთ ჩემ ფანჯარაში
გაუგებარია, რაზე ვლაპარაკობ. სჯობს, საერთოდ ნუ ვილაპარაკებ.
ისე პატივს ვცემ მათ, ვისაც ეს აურზაური მოსწონს, კაცობრიობის სხვა წარმომადგენლებს კი ეჭვის თვალით ვუყურებ
ამით რისი თქმა მინდა?
მათ შორის ჩემს თავს. ეს რომ ბოლომდე წავიკითხე და თან მომეწონა
თქვენს საათსაც არ აქვს ისრები?
ნუ დაგინახავთ ჩემ ფანჯარაში
გაუგებარია, რაზე ვლაპარაკობ. სჯობს, საერთოდ ნუ ვილაპარაკებ.
ისე პატივს ვცემ მათ, ვისაც ეს აურზაური მოსწონს, კაცობრიობის სხვა წარმომადგენლებს კი ეჭვის თვალით ვუყურებ
ამით რისი თქმა მინდა?
მათ შორის ჩემს თავს. ეს რომ ბოლომდე წავიკითხე და თან მომეწონა
თქვენს საათსაც არ აქვს ისრები?
July 19, 2023
Ты увидишь меня в окне. Ты увидишь меня в дверях.
June 24, 2023
აბსურდის და ბოდვის ზეიმი ❤️
February 3, 2019
"სრულყოფილი საგანი მუდმივად უნდა შეისწავლო, მასში ყოველთვის რჩება რაღაც შეუსწავლელი. რადგან სრულყოფილებას სასრული არ აქვს, ბოლომდე შესწავლილი ნივთი სრულყოფილებას კარგავს".
სწორად ასე მომიწევს ამ ადამიანის მუდმივად შესწავლა ❤
სწორად ასე მომიწევს ამ ადამიანის მუდმივად შესწავლა ❤
Displaying 1 - 24 of 24 reviews