მწერლის ბიოგრაფია მის შემოქმედებაზე არანაკლებ საინტერესოა. მით უფრო, თუ ამ შემოქმედების გასაღები ხშირად სწორედ ბიოგრაფიულ დეტალებში დევს და თანაბრად იპყრობს როგორც მკვლევართა და ლიტერატორთა, ისე ნამდვილი და გურმანი მკითხველის ყურადღებას.წიგნში შესულია ქართველ მწერალთა უცნობი თუ ნაცნობი ბიოგრაფიული ეპიზოდები, XIX საუკუნიდან XX საუკუნის 30-40-იან წლებამდე. ამჯერად, თითქმის 130-წლიანი ლიტერატურული ქრონიკა, 130 მწერლური ამბით წარდგება მკითხველის წინაშე.
Born in 1980. Graduated from the State Institute of Culture in 2002, specialising in literary technique (the studio director being Vakhushti Kotetishvili). She worked as a literary editor for the Patriarchate radio station, and also as a teacher. In 2007 the director of the Lado Meskhiashvili Kutaisi Dramatic Theatre, Giorgi Sikharulidze, staged Nino Sadghobelashvili’s play, The Bombazine Paradise. In 2010, with Avto Varsimashvili as producer, a film of the same name was made. Several of her plays have been staged in various Georgian theatres. Since 2012 she has been working in Tbilisi’s Khomli film studio. In 2015 a documentary and historical film Queen Tamar was shot in Khomli, using her script. She is the author of two collections of poetry (Midnight Lullaby of 2007, Wings and Hands of 2011), and of stories (The Bombazine Paradise of 2006, The Lilac Season of 2013, Refuge of 2010). She has also written novels: Pregnant (2010), A Moment Here, A Moment There (2014), Theatre of Treasure (2015, a fantasy). Sadgobelashvili’s stories and poems have been translated into English, Lithuanian, Armenian, Azeri and Turkish. Rights of her novel Refuge are sold to: Gece Kitaplığı Publishing, 2016, Turkey.
BIBLIOGRAPHY
Theatre of Treasure (a fantasy), Intelekti Publishing, 2015 A Moment Here, A Moment There (novel), Intelekti Publishing, 2013 Pregnant (novel), Intelekti Publishing, 2013 The Shelter (short novel), Intelekti Publishing, 2013 The Lilac Season (short story), Intelekti Publishing, 2013 Wings and Hands (poems), Intelekti Publishing, 2011 Midnight Lullaby (poems), Intelekti Publishing, 2008 The Flannelette Paradise (short story), Intelekti Publishing, 2006
LITERARY PRIZES AND AWARDS
Literary prize LITERA 2016 in the category The Best Children’s Book of the Year for The Theatre of Treasure Assembly and Tbilisi Mayor’s Special Prize 2015 in the category literature and art competition for the novel The Theatre of Treasure Guram Rcheulishvili’s prize ALAVERDI 2011 for the novel Pregnant
რაიმე განსაკუთრებული მოლოდინები მქონდა-თქო რომ გითხრათ, აშკარა ტყუილი იქნება. მაგრამ, მეთქი ამ "თან საკითხავის" პონტში იქნება მაინც რაიმე იყოს საინტერესო. შევცდი. ნახევარზე მეტი ისედაც ყველასთვის კარგად ცნობილი რამეები წერია, ბევრი სიტყვა-სიტყვით გადმოტანილი სხვა ანალოგიური წიგნებიდან. ზოგადადაც ამბების შერჩევითა და ტონით წმინდა წყლის სადღეგრძელოებია. ზოგი ზუსტად ისეც მთავრდება რო ეგრევე გაგრძელება გესმის: "და მოდი ამ ყანწით იმ ჩვენი სასიქადულო მამულიშვილებისა იყოს, რომლებმაც თავიანთვი თავდაუზოგავი შრომითა და ღვაწლით"... ხვდებით მოკლედ.
კიდე ბევრი რამე ისეა გადმოცემული რო აი კითხულობ და ხვდები რო ტყუილია რა, რო ეგრე შანსი არაა, იმდენად გაზვიადებული და ვითომ-რომანტიზებული და გამძაფრებულია. დაჟე მგონი ჭავჭავაძესთან დაკავშირებით მეუნარგიასა და გოგებაშვილის კამათზე ამბავში ეწერა რო აი იმან მოგონებებში კი დაწერა ჭავჭავაძეზე ასე და ასე (რაღაც არც ისე კარგი, არ მახსოვს ზუსტად), მაგრამ იმან რაღაცა სხვა იგულისხმაო. საერთოდაც ეს კონკრეტული ამბავი ისეთი ბოდიალია რო ამ სადღეგრძელოზე დაჟე თამადას უეჭველი გააბანძებდნენ :)
ზოგადად იმაზეც ეტყობა სულ ძალიან ძველი წიგნებიდან რომაა ყველაფერი ამოკრეფილი, რომ ასე 60-70-იანების მწერელებზეც კი ბევრი არაფერია, 1-2 ამბავი რჩეულიშვილზე და დუმბაძეზე და ეგაა. სამაგიეროდ, გარდა ლოგიკური ჭავჭავაძეების, წერეთლების, გალაკტიონების, ლეონიძეების, ვაჟა-ფშაველების, ცისფერყანწელების, გამსახურდიების და ა.შ., ბლომადაა კიდე ხელაშვილი, კოლაუ ნადირაძე, სიმონ ჩიქოვანი და კიდევ რამდენიმე, ვისი ნაწერებიც წაკითხული აქვს 1.5 ადამიანს. ამათი საწინააღმდეგო კი არაფერი მაქვს, მაგრამ ეს დედა@#%$ი, წიგნს რო წერ და გამოსცემ 2018 წელს ქარველ მწერლებზე, არ შეიძლება ცოტა ხნით მაინც შეეშვა ამ ხალტურას, ცოტა გაინძერი და ამ პატიოსან ხალხთან ერთად (ვისზეც ყველაფერი ზეპირად ვიცით) დაწერე რამე დოჩანაშვილზე, ქარჩხაძეზე, ინანიშვილზე... ბურჭულაძეზე და მორჩილაძეზე წერას ჯერ არავინ ითხოვს ისედაც :)
მარა, რას ვთხოვ წიგნს, სადაც აი ასეთი მარგალიტებია: - "ამ აუხდენელი სიყვარულის გამო ძიძია ტუბერკულოზით დაავადებულა" (!) - ვაჟა თურმე ეკლესიის გალავანს რუსეთის კოლონიური პოლიტიკის წინააღმდეგ პროტესტის ნიშნად ესროდა ტყვიას - გოგებაშვილიო წიგნში შეცდომას თუ იპოვიდა, "წიგნის ფასის ნახევარს აძლევდა მასში შეცდომის აღმომჩენს!"-ო - ასე ზუსტად ძახილის ნიშნით წერია, როგორც ისეთი ექსტრაორდინალური შემთხვევა, რომ გოგებაშვილი კიარა, ქრისტეა ფაქტიურად. არა, კარგი აზრი კია, მარა აბა რამდენი უნდა გადაიხადო რო ჩვეულებრივი მოვლენა გამოვიდეს, 5 თეთრი? - მიხეილ ჯავახიშვილს კოლეგა შეხვედრია და იმან ჩაუშვა რაღაცაზე, რის გამოც დაიჭირეს და დახვრიტესო. თან ჯავახიშვილს არასოდეს არავისთან უთქვამს მისი სახელიო. აბა ეს ამბავი ვინ თქვა კაცო???
არა, ეს წიგნი აი ამის დაწერადაც კი არ ღირდა, მარა თან აღვშფოთდი და თან იქნება ვინმეს ცოტა დრო დაგაზოგინოთ რომ არ შემოგეკითხოთ :)
მართალია მშრალად არის დაწერილი თოთოეული ამბავი და ნაკლოვანების შეგრძნებას ტოვებს, თუმცა ამის შესახებ წიგნის შესავლიდანაც 'გვაფრთხილებენ' და, შესაბამისად, არც მქონია მოლოდინი, რომ სიღრმისეულ კვლევა-ძიებასთან მექნებოდა საქმე. ასე, რომ წიგნი თავის დანიშნულებას ამართლებს. უმეტესად ყველასთვის ცნობილი ფაქტების გასახსენებლად და რამდენიმე ახალი 'ამბის' გასაცნობად ნორმალური კრებულია.