Lakin İyi Yaşadık

by Ayşen Şahin, Özlem Zeynep Dinsel (Narrator)

Tarih, ekseri doksanlar. Memleket tarihinin yine gürültülü, nümayişli bir dönemi. Ayşen Aksakal, edebiyatta ihmal edilmiş o kuşağın içinden konuşuyor. Az ile yetinen, büyük acılara anıdır deyip yaşamaya devam edebilen, hatta bazılarına gülüp geçebilen, yaşamaktan keyif almak için beklentiyi hep düşük tutan bir nesil. Lakin İyi Yaşadık'ı Özlem Zeynep Dinsel'in seslendirmesiyle dinleyebilirsiniz.

Genres: Audiobook

Audiobook

First published October 1, 2016

Reviews

[huzeyfe · Rating 4 out of 5]

Aslinda oyku kitabi gibi durmasina ragmen gayet otobiyografik bir kitap olmus. Yazar hayatindan kesitlerle -tabii ki bazi kisi ve yer isimleri ve olaylarin biraz degistirilmesiyle- guzel bir kitap yazmis. Sicak hatta simsicak karakterlerle dolu, yazarin hayatinda yer etmis guzel insanlardan mutesekkil bir suru oyku... Keyifle bir cirpida okunabilen bir kitap.

[Burçin · Rating 5 out of 5]

Çok beğenerek, keyifle okuduğum bir kitap oldu.
90'lar ve 2000'lerin başındaki siyasal durumla hepimizin hayatından bir şekilde geçmiş -geçme ihtimali olan- insanların öykülerinden oluşuyor.
Öykü kitabı aslında ama anlatıcıları aynı kişi.
Tek bir noktayı belirtmeden geçmeyeyim, eğer apolitikseniz ve okuduğunuz kitaplarda siyasal değindirmeler sevmiyorsanız kitap size bu anlamda itici gelebilir.

[Ludmilla · Rating 2 out of 5]

Ayşen Şahin'i Temcik Terelelli nickiyle yazdığı Ekşisözlükten takip ediyorum, yazdıkları beni zaman zaman duygulandırıyor, özellikle öğrencilik anıları, devrimcilik vb, bunu itiraf etmeliyim. Bazense özellikle fedakarlık, dostluk, evlilik vb. yazılarının duygusal tonunu çok ayarlayamadığını, tamamen sempati kurdurmaya odaklandığını düşünürüm ve şiirsel olmaya çalışan cümleleriyle otobiyografik havası taşıyan ama "kurguuu" diye bağıran yazıları beni rahatsız eder. Bu kitap hakkında düşüncelerim de karışık o yüzden, yer yer duygulandım, özellikle eskiciye verilen tablo üzerine yazılan parça mesela, yer yer yoruldum aşırı yapmacıklıktan -şu seneler sonra sevgilisine kavuşan adam-, yer yerse bu öykünün yeri bu kitap değil dedim -saatçi öyküsü-.

Kitabın seslendirmesini ise pek başarılı bulmadım. Özlem Zeynep Dinsel'in ortada bir şey yokken dişlerini sıkarak hızlı hızlı seslendirmesinin beni gerdiğini, çok kötü bir şey olacak diye düşündüğümü, sonra bir şey olmadığını, saçma sapan bir gerginlik yaşadığımı, bunun da kitapla ilgili düşüncelerimi etkilediğini belirtmeliyim. 2.5/5

[Perihan · Rating 4 out of 5]

Kitabı çok sevdim. Kitap, on beş kısa öyküden oluşuyor. Her birinde farklı karakterler ya da olaylar anlatılıyor. Hepsi birbirinden güzel dünyaların yaratıldığı öyküler bunlar. Dostluklar, apartmanda komşularla kurulan dayanışma, yokluk içinde ortaya çıkan bir tiyatro oyunu, haksızlığa ve kötülüğe kendince direnen gençler…

Hani TV başında yemek yerken , bazı gençler görürüz saçlarından tutulmuş yerde kanlar içindeyken sürüklenirken, tekmeyle otobüslere bindirilirken...
Üzülürüz acaba bu çocuklar kimlerin evlatları... o anne ve baba yı düşünürüz, üzülürüz,kızarız...
İşte bu kitaptaki hikayelerde de o doksanlı yılların hak arayan gençleri var, onların bilinmeyen diğer hikayeleri...

[aslı · Rating 4 out of 5]

15 hikayeden oluşan kitapta en çok 7. kısmı sevdim. O kısmı dinlerken ne de güzel gülümsedim.

""Kaybedecek şeyi olmayanlar hep daha güzel ve kalabalık yaşar.""

[Selen | talesbysel · Rating 3 out of 5]

Sadece 1. tekil kisiden anlattigi kendi anilarina sadik kalsa daha guzel bir kitap olurmus. Kitabi ayni gun icinde baslayip bitirmeme ragmen , baskalarinin hikayelerini okurken kitaptan oldukca koptum

[Basak Yarar · Rating 5 out of 5]

Herkesin hayatından ve 90'lardan bir şeyler bulabileceği kısa öyküler. Çok gerçek, hüzünlendiren ve gülümseten.

[Arzu Onuklu · Rating 5 out of 5]

Ben bugün bu yılın en sevdiğim kitaplar kategorisine girecek olan kitabını okudum. Kitap 15 adet kısa öyküden oluşmakta. Her bölüm yazarın hayatında yer etmiş birini anlatıyor/ona adanmış.. Cemal abiden, engine,ebruya ... otobiyografik bir kitap ama düzenli bir sırada değil... Ben de aynı yıllarda doğmuş biri olarak anlatılanlara yabancılık çekmedim. Haberlerde izlediğim malum taşrada yaşadım karadeniz şehrinde okudum. -protestocu- diye tabir edilen devrimci aman ha diye korkulan insanların gerçek hikayesini okudum/okuyacaksınız. Karşıt görüşte olsanız da okuyun derim. Çünkü şu dünyada en çok ihtiyacımız olan şey empati,sevgi,anlayabilmek ve anlaşılabilmek... Belli mi olur değil mi okumaktan korkmayın... Tabii apolitik insanim bana ne diyorsunuz okumayın bomboş goygoy kitaplar okuyup sunny side up yumurtanızı yiyip oturun ne diyeyim... Bu hayatlar ülkemizin gerçeği .... En azından okuyarak onlara fısıldayın... "Affet bizi".... ister devrimci ister sağcı ister kürt ister alevi ister türk , sünni bu topraklarda görüslerinden dolayı zulüm gördü farklı zamanlarda... Aslında hepimiz INSANDIK BENZER HAYATLARDAN GELMİŞTİK AMA BIRILERI TARAFINDAN BIRBIRIMIZE KIYDIRILDIK/KIYDIRILIYORUZ HALA.... Kardeşçe yaşabilirdik.... İçim acıdı hem de çok, kısacık bir kitaptı ama saplandı acı tam böğrüme... Kaleminize sağlık!


En sevdiklerimden bir alıntı ile kapatıyorum:
"Kuşların ve kadınların boyunlarının kırıldığı bir dünya da bir eskici ne kadar ağırlık taşıyabilir ki balım..."

[Aydın Tezcan · Rating 4 out of 5]

Yazarın ilk kitabı. Duygu yüklü hikayelerini yalın bir dille yazmış. Okumak sizi o kişi ile bir akşam sohbet ediyormuşsunuz izlenimi veriyor. Sanki o akşam tanışmış ama birden samimi olup ilk aklınıza gelen konuda konuşmaya başlamışsınız.
Son öyküsü favorim.

[Ebru üstün · Rating 5 out of 5]

On beş kısa hikaye gibi görünen, roman tadında bir otobiyografi yazmış Aylen Aksakal. Anlattığı hikayelerin hiç biri yeni değil, şaşırtıcı hiç değil... Ama samimiyeti ve "şiire yakın" bulduğum melodik dili son derece özgün bir tat vermiş kitaba.

[güzin tekeş · Rating 3 out of 5]

Yazarın güçlü ve kelimeleri iyi kullanan bir dili var. Pek çok satırda yüzünüze bir gülümseme kondururken aynı anda gözlerinizi de doldurmayı başarıyor. Son birkaç öykü kitabın bütünlüğü içinde tam yerini bulamasa da keyifle okunan bir kitap.

[Diasamidze Ayse · Rating 5 out of 5]

incecik kitap bir solukta biter yahu derken üzerime kolilerce dökülen anının içinde kaldım. ekseriyetle çok güldüm ama metro içerisinde tam gülerken göz yaşlarına boğulup kendimi zor teskin ettiğim anlar da oldu. büyük keyifti her satırı, dilerim yazdığı yeni kitapları da en kısa zamanda okuruz...

[Cemil · Rating 5 out of 5]

Kısacık kitap, bir çırpıda okunur dedim ama bazı yerler öyle bir oturdu boğazıma, ara verip soluklanmam gerekti. Bizi şekillendiren yılların, bizim travmalarımızın bizim tarafımızdan hikayeleri.
Kalemine sağlık.

[Mercan · Rating 1 out of 5]

sonlarına doğru bildiğiniz PKK sevici yazılara geçiyor. Çok iyi kamufle olmuş. Başta olsa okumayı bırakırsınız. Yazık dağların heybetinden dağa çıkılır , daha gencecik insanlara bombalar yağdırma hakkı olurmuş. Bu kadarına pes .

[Alexis · Rating 5 out of 5]

Yaşanmışlıklarla dolu sımsıcak hikayeler... Ayşen Aksakal'ın hikayelerini üşenmem dinlerim her zaman.

[Aysen Teksen · Rating 5 out of 5]

Türkiye'de yaşıyor olmanın tüm kederlerini insana yakışır bir çaba haline getirmenin öyküleri. İyi yaşamak yani, insanlığını yitirmeden, kaçmadan, korkmadan ve acılaşmadan yaşayabilmek.

[Joyh · Rating 2 out of 5]

PKK sempatizanı bölümlere kadar iyi gidiyordu.

[Umit · Rating 5 out of 5]

gerçekten güzel yaşamış. Yazarın hayatından kısa kısa hikayeler okuyabileceğiniz bazen üzen hikayelerin de olduğu hoş bir kitap

[Baris Ozyurt · Rating 4 out of 5]

“Yine bu deli kadının beni ve okuldan birkaç arkadaşı karakolda sabahlattığı bir akşam, aynı fakülte farklı bölümlerden beş kişi birden okula geç kalınca, merak etmiş arkadaşlar. Gözaltı olduğunu tahmin etmişler ama hiçbirinin aklına komşu şikayeti gelmiyor. Bir mevzuyu anlatınca gülmeye başladılar, durduramıyoruz. Muhalif olanın zaten baştan bir mağduriyeti vardır da muhalif olmuştur, bir kere muhalif olunca da artık mağduriyetin hiç bitmez. Bunlara artık gülmeye başlarsın, gülünebilen mağduriyetler hayatı yaşanır kılar, hayata tutundurur.”(s.55)

[Ceren S. · Rating 3 out of 5]

Çok içine almadı nedense beni, sanıım bir kuşak önceme denk geldiği için olabilir?
Yazım anlamında devrik cümleler ve noktalama işaretlerinin yerinde kullanılmaması nedeniyle de olabilir..
90lı yıllara özlem evet ama bazen de "iyi ki geçti o günler" dedirtiyor insana...
Birkaç alıntı:
"Kadınların vasıflarıyla yalnızlığı doğru orantılıdır."
"Kapılar kilitlenmiyor, çocuklar sokaklarda oynuyor, evin önüne atılan masalar, çünkü çocuklar, çünkü evlerdeki yokluk, çünkü o evlerde yaşayan insanlardan umut çalınamıyor."
"Bazı insanların ardından konuşulamaz. Öyle iyi ve güzel tamamnamıştır ki, sebep aramazsın. Varlığı gerçek ve doğrudur. Huzurdur."
"Bize yaşanmışlıkların hakkını teslim etmek ve doğrulup yeniden yürümek düşer. Sevdiklerimiz öldüyse, bize yeniden sevebilmek düşer."

[Baris Arslan · Rating 2 out of 5]

1997 itü girişileyim ve Abdi ipekçi yurdunda kaldım. Kitabı okurken aynı kendi yaşadıklarımı anlatmış yazar. Biraz kendi hayatını anlatır gibi. Edebi değerini yargılayacak durumda değilim ama bana aynen nasıl konuşuyorsa öyle yazmış gibi geldi.

[Ozan YILMAZ · Rating 1 out of 5]

umarsızca'nın umursamaz yerine kullanıldığı kitaplar, kitaplarımız. yazarımsılarımız.

[Neslihan Altan · Rating 4 out of 5]

Bana çok iyi geldi.

[Melis · Rating 4 out of 5]

Sanki çok tanıdıkmış gibi, göz pınarlarını usul usul yoğunlaştıran, boğazı düğümleyen, ağdalı değil anlamlı yazılar...

[M. Coşkun · Rating 5 out of 5]

Çok iyi kaleme alınmış bir eser, ama özellikle o son hikaye

[Dilosh · Rating 5 out of 5]

Sıcacık bir öykü kitabıydı. 90'ların yaşanmışlıkları, daha önceki senelerin hikayeleri, anıları, ağlanmışlıkları, kahkahaları, acıları, mücadeleleri ve dostlukları, o sıcacık aile, dost, üniversite ilişkileri. Sol öykülerin hayattan kesintileri daha bir gerçekçi, daha bir samimi gösterdiğine inanıyorum. Gerçekten çok çok keyif aldım, şiddetle tavsiye ederim.
İyi okumalar...

[ser · Rating 1 out of 5]

Sımsıcak hikayelerle güzel bir kitaptı. Özellikle ilk bir kaç hikayede sanki kendi yaşantılarım sayfalara aksettirilmiş gibi geldi bana. Uzun zamandır da okuduğum en naif kitaplardandı ama taaki Ercan hikayesine kadar. Bilmiyorum, yanlış anlamış da olabilirim. Belki onca çabama sorgulayışıma rağmen hala biraz tutucuyumdur. Emin değilim ama Ercan hikayesinin çıkış noktası her ne kadar güzel olsa da gidişatı beni rahatsız etti. Hatta daha açık söyleyeyim, bir örgüt propagandası gibi geldi bana. Eee diyeceksiniz zaten kitabın hitap ettiği kesim, sahip olduğu ideoloji vs belli diye. Ki bunun farkında olarak alıp ve okudum kitabı. Son 20 sayfaya kadar da bayılarak okudum ama olmadı. O kısım hem hayal kırıklığına uğrattı hem de beni rahatsız etti. Bu kitabın ya da kitabın ideolojisindeki yanlışlıktan değil, benimkilerin farklılığından kaynaklanıyor. Hikayeyi tam okumadım zaten, yarım kaldı. Anlatılmak istenen şeyi anlayamamam da gayet tabii. Ama dedim ya ondan sonra ne kadar zorlasam dadevamını getiremedim.