Boven de tafel hing een lamp. Soms kwam de olifant op bezoek en vroeg of hij even aan die lamp heen en weer mocht slingeren. De eekhoorn vond dat altijd goed. Dan slingerde de olifant, flapperend met zijn oren, heen en weer – zó hoog dat hij zelfs tegen het plafond botste en de lamp vervaarlijk kraakte. Telkens als hij laag over de tafel heen kwam, riep hij: ‘Eekhoorn!’ en zwaaide hij naar de eekhoorn. De eekhoorn zwaaide terug en hoopte dat zijn lamp het zou houden. Daarna aten zij zoete boomschors en spraken over de oceaan of over dieren die vaak jarig waren en anderen die dat nooit waren. ‘Wij zijn vrienden, hè, eekhoorn?’ vroeg de olifant soms. ‘Ja,’ zei de eekhoorn. ‘Speciale vrienden?’ ‘Speciale vrienden.’
Gouden Griffel 1994 Wat kan ik over Toon Tellegen schrijven? SUPER. Illustraties zijn top en passen bij de verhalen. De verhalen zelf? Heerlijk om voor te lezen, maar ook als volwassene zelf! te lezen. Het heeft een heel sterk : 'nou, nog 1 verhaal, maar dan is het echt klaar en moet het licht uit'. Waar gaan de verhalen over? Eigenlijk nergens over (maar toch ook weer wel). Geheel absurd, surrealistisch en toch... vriendschap, verlangen, veel vragen over waarom. Het stimuleert fantaseren (ik begrijp ook wel dat een olifant niet de boom in zal klimmen, maar toch). Heerlijk lachen over de meest vreemde gebeurtenissen en mijmeren over wat lees ik eigenlijk, waar gaat het over. Nogmaals, voor jong en oud een aanrader.
‘Wat een mooie verhaaltjes over de kleine en grote vragen van het leven’ zei de mier. ‘Ja’ zei de eekhoorn en hij genoot nog even na van het prachtige boek. ‘Ik heb thuis nog een pot beukenhoning. Zullen we die delen?’ vroeg de eekhoorn. ‘Lekker’ zei de mier. Verheugd liepen zij samen naar huis. In de verte riep de lijster.
Лучшая книга на свете. Потому что и для детей, и для подростков, и для всех, кто прошел дальше, но... но любит танцы и полеты во сне и наяву, письма на ветру, дружбу и чай, странные мысли и себя в них, кофе и невозможность расставания, веселые и грустные дни рождения... Это история об обитателях этой невероятной земли - о слоне, который любит танцы и полеты, взлеты и дегустации падений; белке, которая обожает засахаренные орешки, своих друзей и письма; муравье, который почти все знает, никуда не хочет уходить и хранит воспоминания в коробочке у подушки; черепахе, которая сомневается в том, что она черепаха; сверчке, каракатице, носороге, льве, лягушонке и, конечно же, цапле, которая не умеет падать. Каждый из обитателей этой книги хранит часть и нашей истории, желаний и лёгкой, горько-сладкой ностальгии. В новейшем печатном издании иллюстрации к русскому переводу создал прекраснейший Игорь Олейников. Это сплошное, мало с чем сравнимое наслаждение.
‘Zit je goed?’ riep de eekhoorn. ‘Ja,’ riep de egel terug. ‘Maar lui zitten gaat niet. En achteroverleunen ook niet.’ ‘Waarom wil je daar ook wonen?’ vroeg de eekhoorn. ‘Zal ik het je eerlijk zeggen?’ vroeg de egel. ‘Ja.’ ‘Het was een opwelling.’ De eekhoorn zuchtte en dacht na over opwellingen. De mier had vaak opwellingen, hij zelf nooit. Hij keek naar de grond en vroeg zich af hoe hij aan opwellingen zou kunnen komen.
Ejże, co to był za świat! Zbiór filozoficznych bajek, spuentowanych lub nie. Kwintesencja prostoty życia, akceptacji takim, jakim się jest oraz bycia tu i teraz.
Mijn eerste kennismaking met de poetische dierenverhalen van Tellegen. Ik vind ze wonderlijk en sprookjesachtig. Ik verveel regelmatig mensen met het verhaal van de eekhoorn die de zieke mier opzoekt en na een dag ziekenverzorging dan nog niet begrijpt wat ziek zijn is. En het verhaal van de eekhoorn en het kopje thee is zo mooi door de eenvoud van het idee met thee te kunnen praten. Waarover gaat het gesprek? Het zijn korte verhaaltjes, dus lees het zelf maar
Toon Tellegen schrijft fabels, niet zoals die van Aesopus of Jean de la Fontaine, maar zoals die van Toon Tellegen... een olifant die overal tegenaan botst of uit alle bomen van het bos valt, een eekhoorn en een mier die samen zoetigheden verorberen en elkaar nooit in de steek zullen laten, een reiger die maar niet om kan vallen, enzovoort enzovoort... Laat je gewoon meenemen in die wondere wereld en geniet ervan... Het enige wat ik er jammer aan vind is, dat het boekje zo snel uit is.
Kleine verhaaltjes waar ik altijd vrolijk van word. En omdat het voorleesweek is, heb ik het boekje opnieuw bovengehaald om er elke avond een verhaaltje van voor te lezen voor wie thuis is.
Toon Tellegen pokazał mi świat, który od dawna nosiłam w myślach, ale który był mimo to niewidoczny. Zwierzęta, które są czystą abstrakcją, ich rozmowy, które wzlatują ponad chmury, ich marzenia, które pozwalają jeżowi stać się słońcem, ich przyjaźnie, które są silne, bo wybiegają poza schematy. Fantastyczne opowiadania, doskonale oddające moje oczekiwania względem nie tylko literatury dziecięcej, ale w ogóle literatury. NIE KAŻDY UMIAŁ SIĘ PRZEWRÓCIĆ, jest książką przekorną, drwiącą z czytelnika, zmuszającą go do myślenia, to książka - wyzwanie. Warto to wyzwanie podjąć niezależnie od lat, które przeżyliśmy. Są to opowieści filozoficzne, bardzo głębokie, bogate w treść tzw. ukrytą. Dziecko zobaczy w tych historiach zabawnych bohaterów, słonia, którego porywa wiatr, mrówkę, która nie może się zdecydować, żółwia, który nie wie, czy jest żółwiem i innych. Dorosły dostrzeże życiowe prawdy, trudne tematy, radość, ból, zwątpienie, miłość, przyjaźń. Piękne! Ta książka jest moim wielkim odkryciem. Oczarował mnie dziwaczny język Tellegena i jego nieschematyczne myślenie. Jak można jednym słowem nazwać NIE KAŻDY UMIAŁ SIĘ PRZEWRÓCIĆ? Abstrakcja! To czysta, swobodna, radosna, porywająca ABSTRAKCJA! Ostatnio Wydawnictwo Dwie Siostry zaproponowało nam dwa audiobooki Toona, w tym właśnie NIE KAŻDY UMIAŁ SIĘ PRZEWRÓCIĆ. Jeśli nie macie czasu na książkę, to pomyślcie o wersji dźwiękowej, zamiast w samochodzie słuchać ogłupiających mądrości - włączcie sobie opowieści, które choć są o zwierzętach - to tak naprawdę są o nas. Ja cieszę się z książki, bo dostałam także ilustracje Ewy Stiasny, a są one rewelacyjne. Idealnie oddają dzikość myśli autora, charakter opisywanych zwierząt, ich energię, wolność, pragnienia. I własnie DZIKOŚĆ do tych ilustracji najbardziej pasuje - te obrazy są DZIKIE i przez to wyjątkowe, bardzo oryginalne. Wydanie jest śliczne, papier świetnej klasy, kolory intensywne, graficznie doskonała. Cóż... tutaj można ocenić po okładce, po wyglądzie - jest pięknie na zewnątrz i w środku. Podkreślam - to moje wielkie odkrycie i chciałabym poznać więcej książek TOONa TELLEGENa. Oczywiście polecam - dajcie szansę temu autorowi. W swojej kategorii, w tych czasach, w tym gatunku - to rzecz wyjątkowa, wybitna i mam do niej ogromny sentyment. Może nie jest to arcydzieło, ale trafiło do mnie na sto procent.
Читайте детям, читайте сами, читайте с детьми. Мы же все немного Белка и Муравей, а еще слон, черепаха и… всем нам иногда грустно, а эти маленькие истории делают мир теплей.
mało poruszony był temat tytułowy, niestety. książka o urodzinach znacznie bardziej mi się podobała, więcej natury, rozmów i zwierząt. ta pozycja była po prostu przyjemna. pozdrawiam
Mijn eerste Toon-Tellegen-dierenverhalen-boek, en sindsdien ben ik fan. Ik heb dit boekje vaak kado gedaan en herlezen, en vooral het titelverhaal vind ik briljant. De parallellen met menselijke wensen en tekortkomingen zijn oneindig. En troostend.
В коротких рассказах амстердамского волшебника осьминоги с белками пьют чай, слоны летают и карабкаются по деревьям, а кузнечик может перепрыгнуть Вселенную. И всем хорошо друг с другом.
Heel Nederland mag ermee weglopen, ik vind de sfeer die deze bundel verhaaltjes oproept er een van verveling, zoiets als een doos sloffe koekjes in een bejaardentehuis op dinsdagmiddag.