What do you think?
Rate this book
Dansen in diep water
Bess strandt na een vliegtuigcrash op een onbewoond eiland, samen met tien andere meisjes. De koele, intelligente Rafa neemt de leiding, terwijl de charismatische January voorstelt om lekker lui van het paradijs te genieten. Terwijl Bess intens verlangt naar haar knusse bed, een bord écht eten en de troost van haar laptop, wordt de groep verscheurd door een conflict. Als ze niet samenwerken, kunnen ze dan wel worden gered?
Het eiland brengt het beste en het slechtste in de meisjes naar boven, met vreselijke gevolgen. Eén ding is zeker: niemand is onschuldig.
Een ijzersterk portret van vriendschap, verraad en de steeds verschuivende machtsverhoudingen tussen tienermeisjes.
Het eiland brengt het beste en het slechtste in de meisjes naar boven, met vreselijke gevolgen. Eén ding is zeker: niemand is onschuldig.
Een ijzersterk portret van vriendschap, verraad en de steeds verschuivende machtsverhoudingen tussen tienermeisjes.
- GenresYoung Adult
248 pages, Paperback
Published May 1, 2018
1 person is currently reading
45 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
June 29, 2018
recensie volgt op mijn blog.
July 31, 2018
Genre: Young Adult
Uitgeverij: Lannoo
ISBN: 9789401452519
Aantal pagina’s: 283
Uitvoering: paperback
Verschijningsdatum: mei 2018
Met dank aan Uitgeverij Lannoo voor het recensie-exemplaar.
Over de auteur
Laure van den Broeck (1977) is een Vlaamse auteur uit Brugge die Nederlandse en Engelse taal en letterkunde studeerde aan de universiteit alvorens zij vertrok naar New England in de Verenigde Staten en vervolgens naar Engeland. In beide landen schreef zij jeugdboeken. Na haar definitieve terugkeer in New England schreef zij “Dansen in diep water’. Tevens heeft ze een roman vertaald naar het Nederlands voor Uitgeverij Lannoo en schrijft ze columns in een hardlooptijdschrift. Hardlopen is naast schrijven haar grote passie.
Inhoud
Na een vliegtuigcrash belanden een elftal meisjes die elkaar niet kennen op een onbewoond eiland. De kennismaking verloopt goed maar al snel treden er onderlinge irritaties op en leidt het wachten op redding tot een hachelijk avontuur waarin overleven centraal staat. Het boek is een tegenhanger van ‘Lord of the flies’ van William Golding uit 1954. Een roman waarin een groep jongens dient te overleven op een onbewoond eiland, na een vliegtuigcrash. Laure verwijst hiernaar in de inleiding van het boek en is benieuwd of meisjes zich anders gedragen dan jongens in een identieke situatie.
Mijn mening
Daar waar de achterflap prachtig geel is en een uitermate uitnodigende korte samenvatting van de inhoud geeft, is de start van het boek allesbehalve eenvoudig. Het eerste hoofdstuk van het boek bevat poëtische, volwassen zinnen waarin veel ruimte wordt geboden aan visualisatie van gedachten. Ieder zelfstandig naamwoord heeft minimaal een bijvoeglijk naamwoord ervoor waardoor de gemiddelde lengte van een zin vier regels beslaat. Dit belemmert dat ik direct het verhaal wordt ingezogen. Het maakt de kennismaking en identificatie met de ik-persoon erg lastig. Ik hoop dat de lezersdoelgroep zich door deze fase heen kan worstelen.
Wanneer een puber neerstort met een vliegtuig en bij bewustzijn komt, vrees ik dat de gedachte ‘Ik keek omhoog, langs de torenende bomen naar de lucht, die zo zuurstofblauw was als de lucht op een postkaart uit de bergen’, niet erg waarschijnlijk is. En daarmee zijn de prachtige dichterlijke volzinnen niet altijd even realistisch. De dichterlijke teksten zijn prachtig en verdwijnen vanaf hoofdstuk twee, van in totaal elf hoofdstukken, definitief uit beeld. Het verhaal krijgt hierdoor meer vaart en is leuker om te lezen. Als lezer ben je benieuwd op welke wijze de tieners worden gered.
Alle elf meisjes hebben Engelse namen en dit verbaasde mij in eerste instantie omdat het om een Vlaamse auteur gaat. Bij onderzoek naar de auteur begreep ik deze keuze beter. De leeftijd van de elf meiden laat zich moeilijk raden. Ik gok zelf een jaar of vijftien. Aan het eind van het boek blijkt één romanfiguur al een auto te rijden, waarbij ik denk dat het om een Amerikaanse tiener gaat. De elf personages zijn vrijwel allemaal verschillend qua karaktereigenschappen en levensinstelling. Houding en gedrag zijn hierdoor fascinerende componenten als gegeven voor een psychologisch intrigerend schouwspel. Ik verheugde mij op een psychologische onderlinge strijd met als persoonlijk doel te overleven. Helaas gebeurt er weinig op dit vlak. Ondanks de gebeurtenissen blijven alle personages muurvast zitten in hun eigen basishouding en gedrag. Omdat deze gebeurtenissen ook tot gevolg hebben dat er meisjes omkomen, is het een vreemde gewaarwording dat dit geen enkel effect heeft op de anderen. Dit vind ik ongeloofwaardig en strijdig met het echte effect van de beschreven gebeurtenissen op meisjes van deze leeftijd. Gemis van familieleden, eenzaamheid en twijfel over de toekomst komen minder aan de orde dan het vervaardigen van schelpenbikini’s. En als vader van een dochter in deze leeftijd kan ik dat niet rijmen met de werkelijkheid.
Het verhaal is wel spannend en zal lezers uit de leeftijd tot zestien jaar kunnen boeien. Het gekozen lettertype en de grote regelafstand zal ook lezers die moeite hebben met lezen, over de drempel kunnen tillen.
Eindoordeel
Het boek ziet er prima uit en de achterflap belooft een spannend verhaal. En dat is het ook. Daarnaast echter blijft het gevoel hangen, dat er meer in zat. Meer aandacht voor emotie passend bij de situatie. Meer gedrag dat past bij de leeftijd van de personages. Meer praten dan doen, zoals meisjes in de puberleeftijd zijn. Ik kreeg een spannend verhaal waarbij ik helaas meer toeschouwer was dan een betrokken deelnemer tijdens het lezen. De auteur heeft zeker potentie. Ik geef dit boek 2,5 sterren
Peter van Bavel - recensent De Perfecte Buren
Mijn persoonlijke songtekst
“walk on beach, I sleep on sand, I walk in water
Salty sea got a hold on me
Daylight come, be it now or never”
(Kajagoogoo – Islands)
Uitgeverij: Lannoo
ISBN: 9789401452519
Aantal pagina’s: 283
Uitvoering: paperback
Verschijningsdatum: mei 2018
Met dank aan Uitgeverij Lannoo voor het recensie-exemplaar.
Over de auteur
Laure van den Broeck (1977) is een Vlaamse auteur uit Brugge die Nederlandse en Engelse taal en letterkunde studeerde aan de universiteit alvorens zij vertrok naar New England in de Verenigde Staten en vervolgens naar Engeland. In beide landen schreef zij jeugdboeken. Na haar definitieve terugkeer in New England schreef zij “Dansen in diep water’. Tevens heeft ze een roman vertaald naar het Nederlands voor Uitgeverij Lannoo en schrijft ze columns in een hardlooptijdschrift. Hardlopen is naast schrijven haar grote passie.
Inhoud
Na een vliegtuigcrash belanden een elftal meisjes die elkaar niet kennen op een onbewoond eiland. De kennismaking verloopt goed maar al snel treden er onderlinge irritaties op en leidt het wachten op redding tot een hachelijk avontuur waarin overleven centraal staat. Het boek is een tegenhanger van ‘Lord of the flies’ van William Golding uit 1954. Een roman waarin een groep jongens dient te overleven op een onbewoond eiland, na een vliegtuigcrash. Laure verwijst hiernaar in de inleiding van het boek en is benieuwd of meisjes zich anders gedragen dan jongens in een identieke situatie.
Mijn mening
Daar waar de achterflap prachtig geel is en een uitermate uitnodigende korte samenvatting van de inhoud geeft, is de start van het boek allesbehalve eenvoudig. Het eerste hoofdstuk van het boek bevat poëtische, volwassen zinnen waarin veel ruimte wordt geboden aan visualisatie van gedachten. Ieder zelfstandig naamwoord heeft minimaal een bijvoeglijk naamwoord ervoor waardoor de gemiddelde lengte van een zin vier regels beslaat. Dit belemmert dat ik direct het verhaal wordt ingezogen. Het maakt de kennismaking en identificatie met de ik-persoon erg lastig. Ik hoop dat de lezersdoelgroep zich door deze fase heen kan worstelen.
Wanneer een puber neerstort met een vliegtuig en bij bewustzijn komt, vrees ik dat de gedachte ‘Ik keek omhoog, langs de torenende bomen naar de lucht, die zo zuurstofblauw was als de lucht op een postkaart uit de bergen’, niet erg waarschijnlijk is. En daarmee zijn de prachtige dichterlijke volzinnen niet altijd even realistisch. De dichterlijke teksten zijn prachtig en verdwijnen vanaf hoofdstuk twee, van in totaal elf hoofdstukken, definitief uit beeld. Het verhaal krijgt hierdoor meer vaart en is leuker om te lezen. Als lezer ben je benieuwd op welke wijze de tieners worden gered.
Alle elf meisjes hebben Engelse namen en dit verbaasde mij in eerste instantie omdat het om een Vlaamse auteur gaat. Bij onderzoek naar de auteur begreep ik deze keuze beter. De leeftijd van de elf meiden laat zich moeilijk raden. Ik gok zelf een jaar of vijftien. Aan het eind van het boek blijkt één romanfiguur al een auto te rijden, waarbij ik denk dat het om een Amerikaanse tiener gaat. De elf personages zijn vrijwel allemaal verschillend qua karaktereigenschappen en levensinstelling. Houding en gedrag zijn hierdoor fascinerende componenten als gegeven voor een psychologisch intrigerend schouwspel. Ik verheugde mij op een psychologische onderlinge strijd met als persoonlijk doel te overleven. Helaas gebeurt er weinig op dit vlak. Ondanks de gebeurtenissen blijven alle personages muurvast zitten in hun eigen basishouding en gedrag. Omdat deze gebeurtenissen ook tot gevolg hebben dat er meisjes omkomen, is het een vreemde gewaarwording dat dit geen enkel effect heeft op de anderen. Dit vind ik ongeloofwaardig en strijdig met het echte effect van de beschreven gebeurtenissen op meisjes van deze leeftijd. Gemis van familieleden, eenzaamheid en twijfel over de toekomst komen minder aan de orde dan het vervaardigen van schelpenbikini’s. En als vader van een dochter in deze leeftijd kan ik dat niet rijmen met de werkelijkheid.
Het verhaal is wel spannend en zal lezers uit de leeftijd tot zestien jaar kunnen boeien. Het gekozen lettertype en de grote regelafstand zal ook lezers die moeite hebben met lezen, over de drempel kunnen tillen.
Eindoordeel
Het boek ziet er prima uit en de achterflap belooft een spannend verhaal. En dat is het ook. Daarnaast echter blijft het gevoel hangen, dat er meer in zat. Meer aandacht voor emotie passend bij de situatie. Meer gedrag dat past bij de leeftijd van de personages. Meer praten dan doen, zoals meisjes in de puberleeftijd zijn. Ik kreeg een spannend verhaal waarbij ik helaas meer toeschouwer was dan een betrokken deelnemer tijdens het lezen. De auteur heeft zeker potentie. Ik geef dit boek 2,5 sterren
Peter van Bavel - recensent De Perfecte Buren
Mijn persoonlijke songtekst
“walk on beach, I sleep on sand, I walk in water
Salty sea got a hold on me
Daylight come, be it now or never”
(Kajagoogoo – Islands)
July 11, 2019
Een heel klein beetje teleurgesteld in het einde en het laatste hoofdstuk van het boek. Ik had gehoopt dat de redding werd beschreven maar dat zelfs niet. Voor de rest wel een heel leuk en leerzaam boek.
June 25, 2018
Bess strandt na een vliegtuigcrash op een onbewoond eiland, samen met tien andere meisjes. De koele, intelligente Rafa neemt de leiding, terwijl de charismatische January voorstelt om lekker lui van het paradijs te genieten. Terwijl Bess intens verlangt naar haar knusse bed, een bord écht eten en de troost van haar laptop, wordt de groep verscheurd door een conflict.
Als ze niet samenwerken, kunnen ze dan wel worden gered? Het eiland brengt het beste en het slechtste in de meisjes naar boven, met vreselijke gevolgen.
Eén ding is zeker: niemand is onschuldig.
‘Dansen in diep water’ is geschreven door Laure Van den Broeck. Ik heb nog nooit iets van haar gelezen en was dan ook blij dat ik via Lannoo dit boek mocht lezen.
Dansen in diep water is gebaseerd op ‘Lord of the flies’ maar dan met meisjes. Ik schaam mij om het te zeggen maar ik heb nooit ‘Lord of the flies’ gelezen… (Staat wel op mijn lijstje, eerlijk)
Het grote voordeel was dat ik daardoor objectief kon beginnen lezen.
Bess heeft een moeilijk leven. Ze heeft astma, heeft een bril en voelt zich niet echt zelfzeker. De stoere Rafa is het tegenovergestelde. Ze lijkt zo zeker van alles, ze heeft zichzelf en de situatie helemaal onder controle. January is een meisje met leiderskwaliteiten en is gewoon van een prinsessenleven te kunnen leven. Olga geeft commentaar op anderen, zou ze dit doen om haar eigen onzekerheid te verstoppen? Wanneer de vier meisjes (samen met nog 6 anderen) op een onbewoond eiland terecht komen begint het verhaal pas echt.
Bess blijkt een cruciale rol te spelen in het overleven. De groep heeft haar hard nodig en sommigen willen daar verandering in brengen. De bikkelharde strijd tussen jonge tienermeisjes wordt enorm levendig beschreven. Je voelt meteen met welke meisjes je wel en met welke je niet in de klas wilt/wilde zitten.
Laure Van den Broeck slaagt er in om de meisjes levend te beschrijven, je hebt het gevoel dat je ze echt kent.
Een erg leuke zin vond ik de volgende:
‘Wat jongens betreft was ik als een aquariumvis in de lobby van een chic hotel: er passeerde veel volk maar niemand keek naar me.’
Die zin wordt op zo’n leuk moment gebruikt. Maar ook het feit dat hij zo herkenbaar is maakt dat je er echt wel om moet lachen.
In ‘Dansen in diep water’ hanteert Laure Van den Broeck een redelijk mysterieuze stijl. Bepaalde dingen worden niet uitgelegd.
Wat ik het minste vind aan dit boek is dat er veel wordt uitgelegd in plaats van te laten “zien”.
Met het einde heeft Laure het echter helemaal goed gemaakt. Het einde is prachtig, het geeft het boek een mooi en passend einde.
Recensie door Sam Donoghue
Als ze niet samenwerken, kunnen ze dan wel worden gered? Het eiland brengt het beste en het slechtste in de meisjes naar boven, met vreselijke gevolgen.
Eén ding is zeker: niemand is onschuldig.
‘Dansen in diep water’ is geschreven door Laure Van den Broeck. Ik heb nog nooit iets van haar gelezen en was dan ook blij dat ik via Lannoo dit boek mocht lezen.
Dansen in diep water is gebaseerd op ‘Lord of the flies’ maar dan met meisjes. Ik schaam mij om het te zeggen maar ik heb nooit ‘Lord of the flies’ gelezen… (Staat wel op mijn lijstje, eerlijk)
Het grote voordeel was dat ik daardoor objectief kon beginnen lezen.
Bess heeft een moeilijk leven. Ze heeft astma, heeft een bril en voelt zich niet echt zelfzeker. De stoere Rafa is het tegenovergestelde. Ze lijkt zo zeker van alles, ze heeft zichzelf en de situatie helemaal onder controle. January is een meisje met leiderskwaliteiten en is gewoon van een prinsessenleven te kunnen leven. Olga geeft commentaar op anderen, zou ze dit doen om haar eigen onzekerheid te verstoppen? Wanneer de vier meisjes (samen met nog 6 anderen) op een onbewoond eiland terecht komen begint het verhaal pas echt.
Bess blijkt een cruciale rol te spelen in het overleven. De groep heeft haar hard nodig en sommigen willen daar verandering in brengen. De bikkelharde strijd tussen jonge tienermeisjes wordt enorm levendig beschreven. Je voelt meteen met welke meisjes je wel en met welke je niet in de klas wilt/wilde zitten.
Laure Van den Broeck slaagt er in om de meisjes levend te beschrijven, je hebt het gevoel dat je ze echt kent.
Een erg leuke zin vond ik de volgende:
‘Wat jongens betreft was ik als een aquariumvis in de lobby van een chic hotel: er passeerde veel volk maar niemand keek naar me.’
Die zin wordt op zo’n leuk moment gebruikt. Maar ook het feit dat hij zo herkenbaar is maakt dat je er echt wel om moet lachen.
In ‘Dansen in diep water’ hanteert Laure Van den Broeck een redelijk mysterieuze stijl. Bepaalde dingen worden niet uitgelegd.
Wat ik het minste vind aan dit boek is dat er veel wordt uitgelegd in plaats van te laten “zien”.
Met het einde heeft Laure het echter helemaal goed gemaakt. Het einde is prachtig, het geeft het boek een mooi en passend einde.
Recensie door Sam Donoghue
May 16, 2021
Lord of the flies inspired: what would happen if it were girls...?
That explanation was about the most interesting thing of the book, closely followed by some survival tips.
Maybe I'm finally losing touch with YA, but this book didn't grip me. All the girls seemed American (including the names: Sue, Bess, January just to name three) the narrator has a vocabulary and way of thinking both unfit for her age and her personality and they never really come alive. Some of the sentences made me reach for the internet to see if this was a translation as I could imagine the English phrasing and why that wouldn't sound as odd.
The biggest let down for me though (because despite criticism I did read on, it's really the work of an evening) was the unsatisfying ending. Both endings: the ending of their stay on the island wasn't dealt with to satisfaction and the actual ending of the book didn't really wrap anything up, nor did it satisfy, or even make sense (as an ending to a book/this book).
That explanation was about the most interesting thing of the book, closely followed by some survival tips.
Maybe I'm finally losing touch with YA, but this book didn't grip me. All the girls seemed American (including the names: Sue, Bess, January just to name three) the narrator has a vocabulary and way of thinking both unfit for her age and her personality and they never really come alive. Some of the sentences made me reach for the internet to see if this was a translation as I could imagine the English phrasing and why that wouldn't sound as odd.
The biggest let down for me though (because despite criticism I did read on, it's really the work of an evening) was the unsatisfying ending. Both endings: the ending of their stay on the island wasn't dealt with to satisfaction and the actual ending of the book didn't really wrap anything up, nor did it satisfy, or even make sense (as an ending to a book/this book).
January 17, 2025
Leest heel makkelijk weg, makkelijke schrijfstijl.
Minpunten aan dit boek:
- af en toe was het onduidelijk tussen wie het gesprek was of wie tegen wie praatte
- af en toe was het onduidelijk waar (op welke locatie/plek ze zich op dat moment bevonden
- Er werd af en toe gesproken over God (maar ik ben niet gelovig, dus voor mij waren dit geen nodige stukjes), omdat één van de hoofdpersonages geloofde in God.
Minpunten aan dit boek:
- af en toe was het onduidelijk tussen wie het gesprek was of wie tegen wie praatte
- af en toe was het onduidelijk waar (op welke locatie/plek ze zich op dat moment bevonden
- Er werd af en toe gesproken over God (maar ik ben niet gelovig, dus voor mij waren dit geen nodige stukjes), omdat één van de hoofdpersonages geloofde in God.
March 11, 2023
Lijkt een slechte vertaling van een Engels boek te zijn. Uiteraard ligt dit ook aan het feit dat het niet voor mijn leeftijdscategorie bedoeld is, maar mijn 15-jarige zelf had vast hetzelfde gezegd. Losjes gebaseerd op Lord of the Flies (wat ik dringend nog eens moet herlezen), vanuit een vrouwelijke perspectief.
August 16, 2023
heel vaag boek, lijkt een vertaald engels boek te zijn en er zit geen spanning of romantiek in (waar ik van hou) geen idee of ik dit nou 1 of 2 sterren moet geven ..
July 5, 2024
Lord of the flies but with gurls
I liked the backstabbing and the cattyness
I liked the backstabbing and the cattyness
September 8, 2025
Fun book, weird and not fun ending, Read it in like 2 days
February 6, 2023
The storyline was good and it was actually very nicely written but I hated almost every character.
December 27, 2018
Ondanks de goede recensies en mijn hoge verwachtingen bij het lezen van de achterflap, kon dit boek mij niet bekoren. Ik vond het niet genoeg uitgewerkt en niet geloofwaardig gebracht. Ik had graag nog wat meer duiding gehad bij de personages en hun beweegredenen, ik bleef wat op mijn honger zitten.
February 19, 2025
I read this for an assignment in Dutch class.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews