Από τις παραδεισένιες ακρογιαλιές της Καραϊβικής στα κακοτράχαλα βουνά των Ιμαλαïων.
Και από τις μεγαλουπόλεις των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας στις μητροπόλεις του παγκόσμιου μπάσκετ! Ο Νίκος Παπαδογιάννης αφήνει στην άκρη το μικρόφωνο και τη γραφίδα και προσφέρει στον αναγνώστη τη θέση του συνοδοιπόρου στα ταξίδια μιας ζωής μέσα από εβδομήντα τρεις σπονδυλωτές, συχνά απίστευτες και πάντοτε αληθινές ιστορίες.
Οι περιηγήσεις του συγγραφέα στις τέσσερις γωνιές του πλανήτη είναι ποτισμένες με θαλασσινή αλμύρα, ορεινή δροσιά, άφθονη συγκίνηση και πηγαίο χιούμορ, με απρόσκλητους γκεστ σταρ κάμποσους ήρωες του ελληνικού (και παγκόσμιου) αθλητισμού, παλαιούς και λιγότερο παλαιούς.
Το ταξίδι αρχίζει από έναν ισοπεδωτικό τυφώνα στις Αντίλλες και καταλήγει σε μια βάρκα που πλέει προς το άγνωστο, με ενδιάμεσες στάσεις σε πέντε ηπείρους, εφτά θάλασσες, εξήντα χώρες, τρεις δεκαετίες, δεκάδες απρόοπτα και χιλιάδες γνωστά ή άγνωστα πρόσωπα.
Ο μπαρουτοκαπνισμένος δημοσιογράφος φοράει το καπέλο του ακοίμητου ταξιδευτή, γεμίζει μικρή βαλίτσα με τα απολύτως απαραίτητα και επιβιβάζεται στην επόμενη πτήση δίχως να πολυνοιάζεται για τον προορισμό. Από τα παράθυρα του αεροπλάνου σάς κλείνουν το μάτι ο Γκάλης, ο Διαμαντίδης, ο Τζόρνταν, ο Μάτζικ Τζόνσον.
Κι αν δεν σας ενδιαφέρει το μπάσκετ, τόσο το καλύτερο. Ο Νίκος μιλάει για αθλητικά μόνο τις ώρες της δουλειάς και ποτέ όταν λείπει.
Ο Νίκος Παπαδογιάννης (γεν. 1966) είναι αθλητικός συντάκτης. Εργάζεται από το 1987 στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, με ειδίκευση το ρεπορτάζ του μπάσκετ και τις περιγραφές αγώνων. Εργάστηκε στην Ελευθεροτυπία επί 27 χρόνια και ήταν ιδρυτικό μέλος του περιοδικού Τρίποντο. Παρακολούθησε 4 Ολυμπιάδες και πέρασε από το μικρόφωνο πολλών ιδιωτικών, δημόσιων και συνδρομητικών καναλιών (Nova, Mega, ANT1, EPT). Συνεργάζεται με τον ιστότοπο www.gazzetta.gr και την εφημερίδα Documento.
Κατεβάζεις σκονισμένους ταξιδιωτικούς οδηγούς από τα ράφια, φτιάχνεις βαλίτσα, ξεθάβεις το διαβατήριο σου απ’ το συρτάρι, φοράς τα αναπαυτικά σου παπούτσια, παίρνεις το ταξιδιωτικό σου σακίδιο στην πλάτη, ανοίγεις την πρώτη σελίδα και ξεκινάς την περιήγησή σου στις 4 γωνίες του πλανήτη... ή στις 5 ηπείρους, ή στις 50 χώρες, ή στις 70 πόλεις και 10 νησιά.
Από τα εξωτικά τοπία της Καραϊβικής μέχρι τα βομβαρδισμένα σκηνικά της Ευρώπης των εμφυλίων πολέμων, κάθε τόπος συνδέεται και με μία ιστορία... γιατί δεν χρειάζονται λεπτομερείς αναλύσεις τοπίων και μνημείων για την περιγραφή ενός τόπου αλλά αρκεί η σύνδεσή του με μία αφήγηση, ένα γεγονός, ένα βίωμα που καθιστά το σημάδι που αφήνει κάθε μέρος ανεξίτηλο στον τεράστιο μαυροπίνακα των αναμνήσεων.
Με γλώσσα απλή και προσεγμένη, χωρίς περιττές επιτηδεύσεις και με μεγάλη δόση χιούμορ, η αφήγηση κυλάει ευχάριστα. Στο τέλος σου δίνεται η εντύπωση ότι δεν είναι απλές λέξεις τυπωμένες και διαβασμένες από ένα κομμάτι χαρτί αλλά ιστορίες ειπωμένες κατά πρόσωπο από τον ίδιο τον συγγραφέα παρέα με κρύα μπύρα, ή δύο, ή τρεις.
Τέλειο,αλλά να ξεκαθαρίσουμε οτι δεν είμαι και τοσο υποκειμενικός γιατί τον Παπαδογιαννη τον ακούω και τον διαβάζω πανω από 25 χρόνια άρα ήξερα καλά τι με περιμένει.Ταξιδια,εμπειρίες από όλο τον κοςμο,ιστοριες αθλητικές,ωραία μουσική.Και συναίσθημα,πολύ συναίσθημα.
Το γράψιμο του Παπαδογιάννη με ξένισε πολύ. Χρησιμοποιεί τόση πολύ αργκό που δεν μοιάζει με βιβλίο που έγραψε κάποιος αλλά με ιστορίες που σου λέει προφορικά και αφού έχει κατεβάσει αρκετές μπύρες. Οι περισσότερες ιστορίες είναι ενδιαφέρουσες όμως και για αυτό δίνω 3 αστέρια.
Σημειώσεις και ανέκδοτες ιστορίες του Παπαδογιάννη από τα πάμπολλα ταξίδια του στο εξωτερικό. Το πλεονέκτημα του βιβλίου είναι ότι δεν είναι καταγραφή, αλλά περισσότερο ένα άνισο και χωρίς κανόνες ημερολόγιο. Ευχάριστο και αυθεντικό ύφος. Ωραία τα δύο τελευταία κεφάλαια που κλείνουν το βιβλίο. Καλύτερα κεφάλαια: Αλβανία των 90s, ανάληψη ολυμπιακών 2004, όσο διαδραμτίζονται σε νησιά της Καραϊβικής και εκείνο για το Eurobasket 2007 "
Σίγουρα δεν πάει για νόμπελ λογοτεχνίας και δεν έχει κοινό θεματικό άξονα, αλλά σε γενικές γραμμές αυτό το βιβλίο μου κράτησε καλή παρέα για δύο απογεύματα που είχα ανάγκη κάποιο σχετικά χαλαρό ανάγνωσμα. Φαντάζομαι ότι μπορεί να διαβαστεί και αποσπασματικά, ένα κεφάλαιο την φορά όταν έχει κανείς όρεξη για κάτι ελαφρύ.
Δεν λείπουν κάποιες πιο συγκινητικές ή θλιβερές στιγμές, αλλά οι περισσότερες ιστορίες είναι ευχάριστες ή απλά βρίθουν συμπτώσεων, τυχαίων ή ευτράπελων περιστατικών ή έχουν καθαρά ανεκδοτολογικό χαρακτήρα. Κάποιες είναι πιο "δυνατές" από άλλες και θα περίμενα να δοθεί λίγο περισσότερη βάση στην περιγραφή κάποιων προορισμών.
Νομίζω ότι κάποιες χαμηλές βαθμολογίες ίσως έχουν να κάνουν με τις συμπάθειες του καθενός για τον συγγραφέα σαν αθλητικογράφο ή ίσως με το αν συμφωνεί κανείς με τις συνήθειές του και τις απόψεις του σε διάφορα θέματα, τις οποίες υπερασπίζεται έντονα μέσα στο βιβλίο... ή ίσως πάλι ορισμένοι αναγνώστες να είχαν πολύ υψηλές προσδοκίες και να περίμεναν κάτι άλλο.
Εμένα πάντως, ιδίως σε κείμενα που έχουν να κάνουν με ταξιδιωτικές εμπειρίες, μου αρέσει να έχει ο συγγραφέας το θάρρος της γνώμης και της προσωπικής ματιάς του ενώ δεν περίμενα και κανένα λογοτεχνικό αριστούργημα επιλέγοντας το βιβλίο, οπότε γενικά μου άρεσε. Θεωρώ ότι αν δεν έχει κανείς υπερβολικές απαιτήσεις, αξίζει τα λεφτά του.
Το μεγαλύτερο ατού αυτού του βιβλίου είναι η υπέροχη χρήση της ελληνικής γλώσσας από πλευράς συγγραφέα. Άνοιξα πολλές φορές λεξικό για να μάθω μια άγνωστη λέξη ή έκφραση. Το μειονέκτημα του, είναι ότι πολλές από τις ιστορίες δεν έχουν καμία πλοκή ή ενδιαφέρον. Μπορεί να σου περιγράφει ένα τοπίο, τον καιρό που έκανε σε ένα μέρος που επισκέφτηκε, τη μπίρα που ήπιε, το καραόκε που τραγούδησε, το σκυλί το αδέσποτο που κούτσαινε, αλλά όλα αυτά δεν φτάνουν κάπου στο τέλος. Δεν αποσκοπούν πουθενά. Είναι απλά ξέμπαρκες εικόνες και αναμνήσεις του. Εμείς περιμέναμε την ανατροπή, την ενδιαφέρουσα εξέλιξη... Δεν την είδαμε. Να φανταστείτε, δεν είμαι καν φίλαθλος και κατέληξα να συνεπαίρνομαι περισσότερο με τα παρασκηνιακά που έζησε στα διάφορα ματς, παρά με οτιδήποτε άλλο.
Αχ κύριε Παπαδογιάννη μαχαίρι στην καρδιά οι περιπέτειες σας σε όλη την υφήλιο τώρα στα χρόνια του κορονοιου. Έκανα καιρό να το διαβάσω γιατί κυρίως το έπιανα στις εφημερίες λίγο πριν κοιμηθώ. Το ευχαριστήθηκα πάρα πολύ! Μου άρεσε τοοοοσο! Πραγματικά είναι απολαυστικοτατος ο τρόπος που γράφει για το κάθε συμβάν της ζωής του. Ζήλεψα τα όσα έχει ζήσει. Έχω σημειώσει ήδη πολλούς προορισμούς να επισκεφθώ πια.
Αν σου αρέσουν τα ταξίδια και ο αθλητισμός, όπως έμενα, τότε θα σου αρέσει και το βιβλίο! Είναι γεμάτο ιστορίες (αστείες, ωραίες, αλλά και ενίοτε λυπηρές) από διάφορα μέρη του πλανήτη και σου δημιουργεί μια έντονη επιθυμία για ταξίδι! Χάνει το άριστα λόγω του υπερβολικού αλκοόλ και της προβληματικής χρήσης της γλώσσας.