[...] Η διαφθορά δεν αποτελεί περιστασιακό φαινόμενο, δεν αφορά μερικά άτομα διαβρωμένα, δεν πρόκειται για τυχαίες και απροσδόκητες ρωγμές που θα κλείσουν, για μια ιάσιμη λοίμωξη. Είναι διαχρονικό φαινόμενο, συμφυές με την άσκηση της εξουσίας, το κυριότερο χαρακτηριστικό της. Ταυτίζεται με την πολική και τους πολιτικούς, είναι η ψυχή και το οξυγόνο του συστήματος. Στη Δύση, οι αποκαλούμενες δημοκρατίες είναι στην πραγματικότητα στυγνές και ανήθικες ολιγαρχίες. Μύθος η συνταγματική "λαϊκή κυριαρχία". Τους θεσμούς, τους μηχανισμούς για την κρατική λειτουργία, καθορίζει το σύστημα. Εκείνο επιλέγει τη μορφή της πολιτικής εξουσίας και το ιερατείο της, όχι οι ψηφοφόροι. Οι πολίτες εμφανίζονται στις κάλπες μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια και έχουν την ψευδαίσθηση ότι εκλέγουν "αντιπροσώπους του λαού" και κυβερνήσεις της αρεσκείας τους. Ενώ απλώς νομιμοποιούν με την ψήφο τους την απάτη. [...]
Ο Κυριάκος Σιμόπουλος γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου του 1921 στο Καστανοχώρι Μεγαλόπολης (Κραμποβό). Σπούδασε στη Νομική Αθηνών. Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση και έγραφε με το ψευδώνυμο "Αχιλλέας" στον παράνομο Τύπο της Εθνικής Αντίστασης από το όρος Ελικώνα. Το 1947, και ενώ υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία, εξορίστηκε στη Μακρόνησο όπου έμεινε μέχρι το 1950.
Μετά την απελευθέρωση ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία για 35 χρόνια συνεργαζόμενος με πολλές εφημερίδες όπως τη "Δημοκρατική Αλλαγή", "Βήμα" (επί εννέα χρόνια σαν διευθυντής σύνταξης), "Ανεξάρτητος Τύπος", "Σημερινά" και τέλος "Βραδυνή" απ' όπου συνταξιοδοτήθηκε το 1985. Στα άρθρα του υπέγραφε με το μυθικό ψευδώνυμο Ανταίος. Από το 1961 επιμελούνταν, στο ραδιόφωνο του Ε.Ι.Ρ, την εκπομπή Ο κόσμος του βιβλίου, μέχρι το 1967.