Ναπολέων Βοναπάρτης: Οι μεγάλες εκστρατείες, Β΄ τόμος

by Giannis Chronopoulos

Στα οκτώ κεφάλαια αυτού του τόμου περιγράφεται και αναλύεται βήμα προς βήμα ο Πόλεμος του Δεύτερου Συνασπισμού: οι πρώτες αιματηρές εχθροπραξίες στη Γερμανία, η ατυχής έκβαση για τους Γάλλους της πρώτης φάσης του πολέμου στην Ιταλία και ο δυσχερής αγώνας στις χιονισμένες και απόκρημνες Άλπεις της Ελβετίας, όπου ξεχωρίζει η στρατιωτική ιδιοφυΐα του Σουβόρωβ, το αγγλορωσικό φιάσκο στην Ολλανδία, η τελευταία φάση του πολέμου στη Γερμανία, η θριαμβευτική ανατροπή στην Ιταλία και ο ολόλαμπρος "μύθος" του Μαρένγκο καθώς και οι τελευταίες πράξεις αυτού του δραματικού πολέμου στο Άμπφινγκ και στο Χοχενλίντεν, στις οποίες αναδύεται ένας επικίνδυνος ανταγωνιστής για τις φιλοδοξίες του ασταμάτητου Ναπολέοντα· ο στρατηγός Ζαν Μορώ.

Η Γαλλία αναδεικνύεται νικήτρια μέσα από αυτή την τιτάνια σύγκρουση. Όμως οι λογαριασμοί παραμένουν ανοικτοί ανάμεσα στους δύο αντιπάλους. Όλοι γνωρίζουν ότι ένας νέος πόλεμος είναι προ των θυρών.

312 pages, Paperback

First published May 15, 2018

Reviews

[Katelis Viglas · Rating 1 out of 5]

Ιδού το Μέγα Ψώνιο, ο ψυχωτικός καλαμοκαβαλάρης συγγραφέας, που περιγράφει τις αποτρόπαιες πράξεις ενός εγκληματία και φονέα των λαών στο βαρετό αυτό βιβλίο περιγραφής μόνο αιμοσταγών πολέμων και μαχών, στις οποίες τέρπεται ο πολεμοκάπηλος αυτός που είναι ταυτόχρονα και εκδότης του εαυτού του, εκ της οικίας του, Χρυσηίδος 66, στο Ίλιον της Αττικής (από τα μέχρι τώρα 44 εκδοθέντα βιβλία του, τα 30 αφορούν άμεσα τον πόλεμο, ενώ λιγοστά είναι τα άλλα, περί οικονομικών, περί Τέχνης κλπ.). Η εμμονή με τον παραλογισμό της βίας του πολέμου είναι χαρακτηριστική. Όλους αυτούς τους ελεεινούς πολεμόφιλους, και όσους εν γένει ασχολούνται με τον πόλεμο, πρέπει να τους κλείσουν όχι μόνο σε ιδρύματα, αλλά και σε κλουβιά. Ασχολήθηκα και εγώ εν μέρει με παρόμοια θέματα (έχω αρκετές σχετικές επιστημονικές δημοσιεύσεις) με σκοπό να ερευνήσω πως σκέφτονται τα σκοτεινά, ανίδεα και βλαβερά μυαλά τους -όπως διαπίστωσα και ο ίδιος, δεν διαψεύσθηκα στις προβλέψεις μου! Οι στόχοι των πολέμων είναι ο δημογραφικός έλεγχος και ο εκφοβισμός. Οι ανίδεοι που διαβάζουν ή γράφουν μετά μανίας σχετικά κείμενα νομίζουν ότι μοιράζονται κάτι από την τιμή των πολεμιστών. Στην πραγματικότητα, κατά κάποιον τρόπο, θέλουν να πιούν το χυμένο αίμα της θυσίας, σαν τις σκιές των νεκρών της Νέκυιας, στην οποία περιγράφεται η κάθοδος του Οδυσσέα στον Άδη. Θα μπορούσαν να μοιραστούν την τιμή των νεκρών στις μάχες, εάν οι ίδιοι συμμετείχαν σε αυτές, και δεν περιορίζονταν στο να τις αναπαριστούν με τη φαντασία τους.
Ο υποτιθέμενος εκδότης των περιορισμένων αντιτύπων (που εμφανίζεται στις παρουσιάσεις βιβλίων με καμιζόλα και μπλου τζιν), της εύκολης βιβλιονέτ και του εύκολου isbn, δεν είναι άξιον απορίας ότι αυτοεκδίδεται διαρκώς (στη Βιβλιονέτ σχεδόν όλες οι εκδόσεις-συγγραφές του ανήκουν στον δικό του εκδοτικό οίκο), καθώς κανείς άλλος δεν ενδιαφέρεται να δημοσιεύσει την αδιάφορη, άνευρη και χωρίς κριτική σκέψη, ιστοριογραφία του. Εάν ένας τρόφιμος ψυχιατρείου ταυτίζεται με τον Μέγα Ναπολέοντα, τότε με ποιόν ταυτίζεται ο εν λόγω συγγραφέας που μετά μεγίστης επιμονής σκοπεύει να περιγράψει σε πολλούς τόμους τα επιτεύγματα του petit caporal; (Οι περιπτώσεις τρέλας μέσω της ταύτισης με ιστορικά πρόσωπα δεν είναι μόνο θέμα της λογοτεχνίας, βλ. The Man Who Thought He Was Napoleon: Toward a Political History of Madness). Εφόσον δεν είναι υποχρεωμένος από κανέναν να ασχοληθεί με αυτό το θέμα, τότε εύλογα συμπεραίνει κανείς ότι πρόκειται για την προβολή (Psychological projection) του εαυτού του στο ιστορικό πρόσωπο του Ναπολέοντα, για να ικανοποιήσει τον παλιμπαιδισμό, τη μεγαλομανία, τον αξεδίψαστο πόθο για την εν τω κόσμω κυριαρχία. Δυστυχώς, για αυτόν και τους φίλους, υποτιθέμενους συνεργάτες του, επιτυγχάνουν την κυριαρχία μόνο φανταστικά, φαντασιωτικά, εικονικά. Ο συνασπισμός τους με στόχο τον κοινωνικό αποκλεισμό όσων δεν ομονοούν και δεν συντάσσονται με την ορδή τους, τους οδήγησε στο αντίθετο αποτέλεσμα: στον αυτο-αποκλεισμό. Η ανωμαλία, ο φασισμός και η στρατοκρατία δεν περνάνε! No pasaran!
Θα ήθελα να σημειώσω ότι εάν ο εκδοτικός αυτός οίκος εξέδιδε επιστημονικά έργα, τότε ευχαρίστως να συνέγραφα και να δημοσίευσα μια επιστημονική βιβλιοκρισία σε ένα αξιόλογο και σοβαρό περιοδικό. Ωστόσο, αυτό δεν γίνεται, διότι τα βιβλία των εκδόσεών τους δεν είναι επιστημονικά, δεν είναι πρωτότυπα, δεν κομίζουν τίποτε νέο στις επιστήμες. Πρόκειται για μη αξιόλογα έργα, που ως μόνο στόχο έχουν την αυτοπροβολή των συγγραφέων τους, αλλά μη ξεφεύγοντας από την ευτέλεια, οδηγούν στη γελοιοποίηση του εγχειρήματος.
Οι μόνες κριτικές που λαμβάνουν αυτές οι ανύπαρκτες, δηλαδή φανταστικές, και ψηφιακές αυτο-εκδόσεις είναι από εμένα, και φυσικά μόνο αρνητικά θα είναι πάντα τα σχόλιά μου. Ο άνθρωπος αυτός και οι υποτιθέμενοι συνεργάτες του στερούνται οποιασδήποτε επιστημονικής δημοσίευσης, ουσιαστικής και ανθρωπιστικής παιδείας και καλλιέργειας. Ούτως ή άλλως, ο έντυπος εκδοτικός χώρος γνωρίζει μια ανεπανάληπτη κρίση, αυτό το γνωρίζουν όλοι. Επομένως, οι τύποι αυτοί εκ των πραγμάτων δεν έχουν μέλλον, παρά μόνο ψηφιακό. Όμως δυστυχώς για αυτούς αυτό είναι το μέλλον όλων. Η ασημαντότητά τους χάνεται μέσα στην άβυσσο της ψηφιακής χοάνης. Ας χαιρετήσουν και αυτοί λοιπόν τον Καίσαρα, καθώς το μέλλον τους είναι προδιαγεγραμμένο: θα εξαφανιστούν εξαιτίας της αδυναμίας τους να συστήσουν αυτόνομο και πρωτότυπο επιστημονικό λόγο.
Το γεγονός ότι ο εκδότης αυτός και τα τσιράκια του, οι αφελείς που δέχθηκαν να ενταχθούν στο υποτιθέμενο εκδοτικό του πρόγραμμα, δεν απαντούν στις κριτικές μου μέσω του Goodreads, δείχνει ότι προσποιούνται τον ψόφιο κοριό, διότι στην πραγματικότητα είναι απατεώνες.
Η κριτική σε ζώντα πρόσωπα είναι εύκολο να επιδεινωθεί, ώστε να οδηγήσει στην απανθρωπία, ανέφερε κάποτε ο πατέρας της Ψυχανάλυσης Σίγκμουντ Φρόυντ (στο: The Life and Work of Sigmund Freud, vol. 2, 118). Το θέμα της παρούσης κριτικής είναι ιδεολογικό, παρόλο που υπάρχει μια προσωπική εμπλοκή. Ωστόσο, είμαι αρκετά εχέφρων άνθρωπος, όπως δείχνουν οι δεκάδες επιστημονικές δημοσιεύσεις μου -προσόν που στερείται ο κρινόμενος εκδότης και οι περισσότεροι συγγραφείς του- ώστε να μπορώ να κρίνω έως ένα βαθμό αντικειμενικά. Ο Θεός άνθρωποι και όχι ο θάνατος και το κακό, είναι η μόνη αληθινή πραγματικότητα. Εάν αυτοί οι υποτιθέμενοι κύριοι και κυρίες έχουν τις υποτιθέμενες αυτοεκδόσεις τους, η αφεντιά μου έχει πολλάκις κριθεί από την επιστημονική κοινότητα. Ένα από τα τελευταία έργα μου για τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμία Β' έχει γίνει ευρέως αποδεκτό και έχει σημειώσει αρκετά υψηλές πωλήσεις. Άλλωστε, ο ίδιος ο εκδότης του Historical Quest ομολόγησε και ομολογεί κατ' εξακολούθηση στις συνεντεύξεις του ότι δεν έχει κέρδη, αλλά ούτε και ζημίες. Τότε για ποιό λόγο συνεχίζει να διατηρεί την υποτιθέμενη επιχείρησή του; Οι αιτίες είναι δύο: από καθαρή ματαιοδοξία και από αθεράπευτη παράνοια!