این شماره داستان درباره داستانِ کوتاهِ کوتاه (flash fiction) بود که 13 داستان کوتاه از نویسنده های ایرانی و 13 داستان کوتاه از نویسنده های خارجی را به همراه داشت و البته می توان با خواندن این مجموعه به اختلاف سطح نویسنده های ایرانی و خارجی پی برد. یکی از قسمت های عالی این شماره بخش «قصه اک، داستانهای کوتاه کوتاه کهن با ریخت امروزی» می باشد که داستانی هایی کوتاه از کتاب های نثر قدیمی ایرانی را به همراه دارد.
یکی از این متنها ار کتاب «شکارنامه با برهان العاشقین» سید محمد گیسودراز می باشد که متنی است عجیب و باورنکردنی، انگار که به کمک سمبولیسم دارد معمایی طرح می کند، همه چیز کاملا متضاد و در ظاهر بی معنی:
(...درخت سنجدی از پایین پای او بیرون آمد، بر سر آن درخت زردآلو رفتیم، خربزه کاشته بودند. به فلاخن آب می دادند. از آن درخت، بادنجان فرود آوردیم و قلیه ی زردکی ساختیم و به اهل دنیا گذاشتیم.... اولوالالباب تعرف این حالات را بازنمایند. تمام شد.)