Suzan Lemstra is dik tevreden met haar leven. Ze heeft een goedlopend cateringbedrijfje, geweldige vriendinnen, de allerliefste én excentriekste tante, en ze woont in een schattig boerderijtje aan de rand van het bos. Aan een man heeft ze totaal geen behoefte - met een onbetrouwbare vader en gluiperige ex heeft ze haar portie wel gehad!
Alhoewel, totáál geen behoefte? Wanneer ze na een duikeling in de beek wordt gered door een knappe donkere vreemdeling, krijgt ze het aardig warm. Ze wil dan weliswaar geen relatie, maar tegen een onenightstand zegt ze geen nee! Het blijft echter niet bij één nacht, en langzaam begint ze gevoelens te krijgen voor deze Lyam van Nes.
Toch lijkt het alsof hij iets verborgen houdt. Wat is de reden dat hij halsoverkop zijn leven in Schotland achter zich liet en naar Beekbrugge kwam? Dan wordt het dorp opgeschrikt door een dramatische gebeurtenis - en wordt de prille relatie van Lyam en Suzan ernstig op de proef gesteld...
Best leuk, maar ook een beetje "cringe". Het taalgebruik vond ik niet bij de leeftijd van de personages passen en er werden nogal veel uitroeptekens gebruikt.. (!)
Heerlijk boek dit! In het begin had het boek me meteen. Het enige nadeel was dat er een gerecht heel vaak terug kwam en precies daar krijg ik de rillingen van hahah... Midden in het boek vond ik het een beetje langdradig, maar aan het einde zat de spanning er weer goed in! Al met al echt een heerlijk boek.
Dit boek is absoluut een beetje cringe en voorspelbaar, maar leest ook gewoon fantastisch lekker weg. Het is niet realistisch dat in een dorp als Beekbrugge zoveel voorzieningen zijn, maar who cares? Het lijkt mij een fijne en rustgevende plek. En het is heerlijk dat iedereen daar veel meer dan 24 uur in één dag heeft. Kortom: dit verhaal was precies waar ik behoefte aan had. Op naar deel twee. 😉
Achterflap : Het eerste deel in de serie 'De rozen van Beekbrugge' Suzan Lemstra is dik tevreden met haar leven. Ze heeft een goedlopend cateringbedrijf, geweldige vriendinnen en ze woont in een leuke boerderij aan de rand van het bos. Aan een man heeft ze totaal geen behoefte – met een onbetrouwbare vader en gluiperige ex heeft ze haar portie wel gehad. Wanneer ze na een val in de beek wordt gered door een knappe man, begint ze echter te twijfelen. Ze wil eigenlijk geen relatie, maar na een leuke avond kan ze er niet langer omheen: ze begint gevoelens te krijgen voor deze Lyam van Nes… Toch lijkt het alsof hij iets verborgen houdt. Wat is de reden dat hij halsoverkop zijn leven in Schotland achter zich liet en naar Beekbrugge kwam?
De mooie cover en de tekst op de achterflap triggerde mij al enorm! Wanneer je het boek openslaat, vind je op de eerste bladzijden een dorpsplannetje, wat echt leuk is om de locaties op te volgen. Het maakte het boek direct heel “volks”. De uitwerking van de personages is heel goed en zorgt er voor dat je als lezer volledig in het verhaal zit. Je hebt het gevoel dat je de personages in het echt leven ook zou kunnen tegenkomen. De schrijfstijl is eenvoudig, geen lange zinnen en hier een daar een komische noot. Een lichte spanning is van begin tot eind aanwezig, waardoor je echt wil verderlezen in het boek, om te weten hoe het liefdesverhaal van Suzan zal eindigen. Het boek bevat een aantal verhaallijnen die heel mooi bij elkaar samenkomen in een goed plot. Als lezer maakt je verdriet, angst, romantiek, liefde, verlies, trauma,… mee, maar al dit alles in een mooi en goed verteerbaar verhaal! Op de achterflap staat ‘ Feelgood met een grote F”, en voor mij was het dat ook! Ik kijk al uit naar de andere delen in deze serie.
Prima verhaaltje maar de dialoog is stijf en gekunsteld en zelfs vaak oubollig. En een hippe jonge vent die 'verdulleme' uitroept en 'nondeju' zegt.....de auteur zou beter moeten weten.
Deze cover van de nieuwe feelgood serie van Wilma Hollander, is voor mij zo uitnodigend dat ik deze absoluut wilde lezen. Ik kreeg van HaperCollins de kans het boek te lezen en te recenseren. Dank je wel. Het is mijn eerste kennismaking met schrijfster Wilma Hollander, maar haar eerdere boeken kregen lovende recensies en de cover is zo uitnodigend dat ik hoge en goede verwachtingen heb. De kleurrijk geïllustreerde cover geeft het ultieme feelgood gevoel.
Het eerste deel van de feelgood serie 'De rozen van Beekbrugge' Suzan Lemstra heeft haar leven na een moeilijke tijd weer helemaal op rolletjes lopen. Ze heeft een goed lopend cateringbedrijf op weten te bouwen, heeft twee fantastische vriendinnen en heeft een leuke boerderij met hond Yuri aan de rand van het bos. Ze is een happy single en aan een man heeft ze geen behoefte, na haar vorige relatie is ze daar helemaal klaar mee. Bij een val in de beek schiet een knappe man haar te hulp. Al snel begint Suzan te twijfelen. De lust naar deze man is toch wel erg groot. Maar hoe beter ze deze man leert kennen, hoe meer gevoelens er zich beginnen te ontwikkelen. Toch blijkt Lyam van Nes iets verborgen te houden. Waarom wil hij niets kwijt over zijn verleden?
Het verhaal begint met een prikkelend proloog van een man, Lyam, die terugkeert naar zijn oude dorp. Hij heeft zijn oude leven achter zich gelaten en bezoekt zijn biologische vader die hij al jaren niet meer gezien heeft. Door dit bizarre begin werd mijn nieuwsgierigheid enorm getriggerd.
Het eerste deel van deze serie beleven we door de ogen van Suzan Lemstra. Deze zelfstandige en krachtige vrouw met een flinke rugzak heeft het nodige meegemaakt, maar heeft zelf een goed bestaan weten op te bouwen waarmee ze enorm gelukkig is. Daarnaast heeft ze twee super lieve vriendinnen, Lotte en Emma die altijd voor haar klaar staan. Het verhaal begint met een goede verdieping van Suzan, maar geeft ook een goede kijk in de relatie met haar twee vriendinnen. Doordat het verhaal begint met de kennismaking van de personages duurt het even voordat ik goed in de verhaallijn zit. Maar toen ik er in zat kon ik ook niet meer stoppen met lezen.
De verhaallijn is origineel en goed opgebouwd. Ondanks dat het echt een heerlijke feelgood is, die heerlijk levendig, vlot en krachtig geschreven is, is het ook een verhaallijn met diepgang. Hierdoor krijgt het verhaal flink meer body en inhoud, zeker omdat er kinderverwaarlozing en kindermishandeling aan bod komen. Wilma Hollander weet dit wel op perfecte wijze te doen, waardoor het echt een feelgood blijft. De opbouw naar het plot was sterk en de ontknoping was absoluut niet wat ik verwachtte. Wel heeft het verhaal een heerlijk, feelgood einde.
Smaak van liefde, deel één van De rozen van Beekbrugge is een enorm origineel, sterk en goed verhaal. Het is een heerlijke feelgood, maar wel een met een goede diepgang. De personages zijn sterk uitgewerkt en het is heerlijk levendig, vlot en krachtig geschreven. Ik heb genoten en ik kan niet wachten op het tweede deel van deze serie.
Toen ik Smaak van liefde voor het eerst zag, zag ik een leuke moderne cover en ook de achterflap sprak me aan. Het dorpsplannetje vooraan en de proloog haalden me snel over de streep om het boek te lezen. Een dorpsplannetje, dus een dorpsroman. Eentje van onder de kerktoren met een iets ouder taalgebruik (maar dat ervaar ik als Vlaamse misschien anders door aansprekingen als ´meideke´ en nog andere woorden die je niet zo vaak hoort in deze regio). Hoewel dit ook kan komen doordat deze reeks een eerste keer uitkwam als Harlequin boek in 2018. Een leuke feelgood voor fijne uurtjes leesplezier. Van deze serie verschijnen ook nog Zoete wonderen en Heerlijke dromen.