Ciężar nieważkości. Opowieść pilota-kosmonauty

by Mirosław Hermaszewski

Pasjonująca opowieść o życiu pilota-kosmonauty Mirosława Hermaszewskiego, napisana barwnym językiem.
"Za parę minut przelecimy równik. (...) Widzę, jak horyzont jaśnieje. Kończy się zaledwie 33-minutowa noc kosmiczna. Lecimy w stronę Słońca. Krzywizna Ziemi jest wyraźnie zaznaczona pasem czerwieni i błękitu nad nią. Wskutek prędkości orbitalnej obraz zmienia się. Jak pod pędzlem artysty horyzont rozjaśnia się, barw przybywa, zwiększa się ich intensywność. Pierwszy kosmiczny poranek ofiarowuje mi jeszcze bogatszy zestaw barw i kształtów. Miejsce, gdzie spodziewam się zobaczyć Słońce, nasyca się amarantem i purpurą. Szeroko otwartymi oczyma widzę, jak wyłania się jakby lustrzane odbicie Słońca, jednak o kształcie połowy średnicy, po to, by za chwilę znów zniknąć za horyzontem. Faktycznie Słońce jest poza horyzontem, pojawiło się na moment dzięki refrakcji - załamaniu promieni w atmosferze. Wtem wychyla się gwałtownie spoza horyzontu jako ognista, gigantyczna kula w otoczeniu całej gamy kolorów. Słońce, wznosząc się, maleje, traci czerwień. Nasyca się kolorem złocistym, jaśnieje. W kabinie robi się jasno, aż zaczynają boleć nas oczy, gasimy oświetlenie. Zjawisko wschodu Słońca oczarowuje. Jest niezwykłe i fantastyczne, kojarzy się z narodzinami Nowego. Niezwykłe jest także to, że można je przeżywać aż szesnaście razy w ciągu doby. Wrażenie to wzbogaca uczucie nieważkości i świadomość ogromnej prędkości.
Weszliśmy na oświetloną część orbity, a na Ziemi panowała jeszcze głęboka noc. Słońce powoli wznosiło się, oświetlając stopniowo Ziemię. Znikała czerń, szarość bladła, pojawiała się biel chmur i błękit powierzchni planety, rozkoszowaliśmy się niezwykłym, wspaniałym widokiem. Znalazłem się w innym, nieznanym mi wymiarze. Zaczynam wątpić, czy mój mózg zarejestruje mnogość zjawisk, które postrzegam, czy potrafię je zinterpretować i zapamiętać.
Pod nami terminator - granica między dniem i nocą, która przesuwa się wraz ze Słońcem. Niebawem Ziemia została całkowicie oświetlona."

Genres: Science

256 pages, Paperback

Reviews

[Kate · Rating 2 out of 5]

2,5

W sumie to jestem pod wrażeniem, jak tak ciekawą historię można zarżnąć tak męczącą formą.

[Warszawiak1917 · Rating 5 out of 5]

The autobiographical story of Poland's first (and to this day only) citizen who has been to space. Perhaps despite his military background, Mirosław Hermaszewski is a very wholesome and wise man - as you may be able to gather from his public appearances, though those who know him personally also see him as a remarkably warm person. This book is written in an accessible way that allows you to get a glimpse into what Hermaszewski experienced, how his passion for flying evolved, what the cosmonaut training looked like, and finally what it felt like to visit the cosmos.

My 5/5 star rating is biased, as topics of Soviet-era space exploration fascinate me and I respect Hermaszewski. However, it still speaks well of Mirosław Hermaszewski as a writer that he was able to capture and maintain my attention with this book (it is supplemented with photographs and drawings from the author's archives too). I really hope that one day this will be translated into English, so that more people could learn about Hermaszewski's extraordinary journey from 18-month-old survivor of the Volhynian Genocide to Poland's very first spacefarer.

[Karol Gaida · Rating 4 out of 5]

Książkowa historia "od zera do bohatera"

[Marta Demianiuk · Rating 3 out of 5]

Ciekawie jest spojrzeć na loty kosmiczne z innej perspektywy, niż amerykańskiej, ale książka Hermaszewskiego może nieco drażnić stylem opowieści.