Κύριος Πηνελόπη

by Ελένη Γιαννάτου

Τι μπορεί να συμβεί σε κάποιον που επιθυμεί να επισκεφτεί πόλεις στις οποίες δεν έχει πάει ποτέ πριν; Τι συμβαίνει με όσους μένουν πίσω και δεν ταξιδεύουν; Οι ήρωες του βιβλίου, μανιώδεις αναγνώστες, διαβάζουν και περιμένουν, γράφουν και σβήνουν, μαθαίνουν ξένες γλώσσες και περιμένουν, κεντούν και ξηλώνουν. Αποτελούν παραλλαγές ενός ήρωα που διεκδικεί ξανά και ξανά τη θέση του στην αφήγηση ή μήπως πρόκειται για έναν ακόμη συγγραφέα που αδυνατεί να βγάλει ένα διαβατήριο και δεν γνωρίζει πώς να φτιάξει μια βαλίτσα; Στην κόλαση τέτοιων συγγραφέων τι καίγεται γρηγορότερα, μια καρδιά ή ένας χάρτης; Τα οκτώ κείμενα που συνθέτουν το σπονδυλωτό αφήγημα "Κύριος Πηνελόπη" μιλούν για τον παρασιτισμό στη λογοτεχνία, για τη γραφή ως παλίμψηστο ή ως ψηφιδωτό, για τα δίπολα ταξίδι-ακινησία, δυστοκία-ψευδοκύηση, για τη γλώσσα ως εισιτήριο, για τις αισθήσεις ως διαβατήριο (συχνά πλαστό).

176 pages, Paperback

Published June 21, 2018

Reviews

[Sofia · Rating 4 out of 5]

"Κάθε πρόσωπο έχει μέσα του, σαν ένα ώριμο φρούτο, μια γεύση περασμένων πραγμάτων."
Ο κύριος Πηνελόπη είναι ένα εξαιρετικό, σουρεαλιστικό και ταυτόχρονα πέρα για πέρα αληθινό ανάγνωσμα.

[foteini_dl · Rating 4 out of 5]

Μια συλλογή σπονδυλωτών ιστοριών (με αυτοβιογραφικά στοιχεία;) μπορεί να γίνει τελικά μια πανδαισία έξυπνων γλωσσικών στοιχείων που κάνουν τη φαντασία να τρέχει με φρενήρη ρυθμό.

Δεν ξέρω ποιος είναι ο κύριος Πηνελόπη: θα μπορούσε να είναι κάποιος που ξηλώνει και ράβει λέξεις πάνω στην προσπάθειά του να απαντήσει ποιος είναι ο σκοπός της Τέχνης και αν αυτή μπορεί να δώσει λύσεις στα αδιέξοδα των ανθρώπινων σχέσεων. Στο τέλος, βλέπουμε ανθρώπους μόνους, που προσπαθούν να βρουν τη διέξοδο και τη φυγή από τα καθημερινά προβλήματα: η Τέχνη φαίνεται να βρίσκεται σε διαρκή αντίθεση με την πραγματικότητα.

Η ιδιοφυής, υπαινικτική και ιδιαίτερη χρήση της γλώσσας από την Γιαννάτου με κάνει να χαρακτηρίσω αυτή τη συλλογή σχεδόν αριστούργημα.

[Maria Bikaki · Rating 4 out of 5]

“Κάθε πρόσωπο έχει μέσα του, σαν ένα ώριμο φρούτο, μια γεύση περασμένων πραγμάτων. Οι δρόμοι είναι σαν τις γυναίκες, ωριμάζουν ακίνητοι”.

Ένα ευφυές και μάλλον αρκετά εκκεντρικό ρεσιτάλ δημιουργικής γραφής.. Μια συλλογή από 8 διηγήματα με τους ήρωες πότε στη θέση του αναγνώστη, πότε του αφηγητή και πότε του ανάγνωστη να επιδίδονται σ’ ένα παιχνίδι γνώσης και αφήγησης με λογοτεχνικές, ποιητικές και κινηματογραφικές αναφορές. Η πλοκή ράβεται και ξηλώνεται συνεχώς με σχεδόν μαεστρικό τρόπο. Άλλωστε για τη συγγραφέα αυτό είναι ο Κύριος Πηνελόπη. Είναι ο ίσκιος των γεγονότων όπου ο συγγραφέας ράβει και ξηλώνει σαν άλλη Πηνελόπη.Ένα μοναδικό παιχνίδι φαντασίας, ένα βιβλίο διαφυγή0 από την καθημερινότητα. Μακράν από τα πιο πρωτότυπα βιβλία που διάβασα φέτος.

[Nasia · Rating 3 out of 5]

ένα παράξενο βιβλίο που δεν είμαι σίγουρη αν μου άρεσε ή όχι. Είναι το πρωτόλειο της συγγραφέα και αποτελείται από 8 σπονδυλωτά διηγήματα. Από την περιγραφή του βιβλίου είχα ψηθεί πάρα πολύ και αυτό με έκανε να το αγοράσω, αλλά όσο το διάβαζα, δεν ξέρω, ενώ μου άρεσε η πρωτότυπη ιδέα, με το ξήλωμα των ιστοριών και το χτίσιμο τους από την αρχή, κάπου με έχασε. Δεν μου φάνηκε κακό, απλά δεν με ενθουσίασε 🤷‍♀️

[Xenia Germeni · Rating 5 out of 5]

Αχ! Δεν θα ειμαι αντικειμενικη...Δεν ηταν απλα ενα ωραιο βιβλιο ηταν ενα ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΒΙΒΛΙΟ! Και μου αρεσει να το ανοιγω και να το ξαναδιαβαζω και να βαζω τις μουσικες που εχει και να ψαχνω φωτογραφιες και βιβλια και ταινιες και να μυριζω το αλατι που εχει ποτισει και να ψαχνω την αμμο που εχει μπει στις σελιδες. Ειναι ενα βιβλιο αυστηρα για βιβλιοφιλους και για φιλους της μουσικης και των ταινιων. Λιγο ελιστιστικο στις εποχες που ζουμε ; Οχι, γιατι τα βιβλια και η μουσικη ειναι για ολους και ειναι πλουτος...Η Ελενη γραφει στριφογυριστα, χορευει και στροβιλιζεται και αφηνει τον εαυτο της να εκτεθει. Αφιερωνει σελιδες σε οτι αγαπα και αφηει ενα δικο της προσωπικο στιγμα στο λογοτεχνικο και κριτικο τοπιο. Χιουμορ, φαντασια, προζα και σουρεαλισμος παιζουν για τον κυριο Πηνελοπη...ΥΓ Ηταν στιγμες που ενιωθα ηρωας στου Καλβινο στο "Αν μια νυχτα του χειμωνα" και αναγνωστης και αναγνωστρια..Και αλλες η Αουξιλιο Λακουτυρ στον κοσμο του Μπολανιο. Αν δεν καταλαβες αυτες τις γραμμες μην το διαβασεις!

[νίκη κωνσταντίνου-σγουρού · Rating 4 out of 5]

Δεν θέλω να γράψω πολλά περισσότερα πέρα από το ότι γέλασα και βρήκα στοιχεία του έξυπνα και ευχάριστα. Μπορεί να σταθεί στο ράφι του καθένα ως χαμογελαστή αφορμή για άλλα αναγνώσματα και ως ειρωνικός συμπαραστάτης καλλιτεχνικών πρότζεκτ και αναζητήσεων.

Το προτείνω σε πρωτοδιόριστους σε νησιά εκπαιδευτικούς: αυτό το βιβλίο τους ανήκει απολύτως.

[ένα βιβλίο για τα αυγά, τις εκλεκτικές συγγένειες και ομοιότητες | «μου φαίνεται ότι στον έρωτα εκτιμάτε περισσότερο τον γραφικό χαρακτήρα» (σελ. 28)]

[Myrto · Rating 4 out of 5]

Ένα φάντασμα πλανάται πάνω από τον Κύριο Πηνελόπη και είναι το φάντασμα του Μπρόταρς, εεε, όχι, δεν είμαι σίγουρη. Γράψτε λάθος.
Σπονδυλωτό αφήγημα που κλιμακωτά γίνεται όλο και καλύτερο. Κρατάω τον κύριο Ντεσπεράτο και την Εσπεράντο του, τον σωρωπιαστό ντετέκτιβ και τη μητέρα του τελευταίου κεφαλαίου, την υγρασία στο μαγευτικό και luxurieux Ληξούρι που μόνο μια σόμπα μπορεί να σπάσει κάπως, α, όχι και κάτι ακόμα. Αυτά και πολλά, ρινοκερίσια άλλα.

[Alexandra Alexandridou · Rating 3 out of 5]

3.5 αστέρια.
Δεν έχω διαβάσει κάποιο παρόμοιο βιβλίο ξανά. Έχει έναν αρκετά ιδιαίτερο τρόπο γραφής ο οποίος μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρον στην αρχή και με μπέρδεψε στο τέλος. Δεν μπορώ να παραβλέψω όμως τις απίστευτα πολλές (για τις σελίδες του βιβλίου) αναφορές που περιλαμβάνει η συγγραφέας ούτε και το πόσο στενή σχέση έχει με την λογοτεχνία ώστε να μπορέσει να τοποθετήσει στην ιστορία της όλες αυτές τις σημειώσεις. Μπράβο