در این کتاب میشل ماری، سینهفیل و پژوهشگر افسانهای سینمای فرانسه، ضمن ساختن یک نقشهٔ سهبعدی از «مکتب» موج نو، شرحی از نحوهٔ شکلگیری و شکلشناسی آن نیز به دست داده است. فهرست مطالب این کتاب بهتنهایی سرشار از ایدههای نافذ و افقهای روشن پیش رو است. «دادلی اندرو»
نویسنده سعی کرده از همه جنبهها (پیشزمینه اجتماعی، اقتصادی و زیباییشناسی) به موج نو بپردازه و این کار رو هم خیلی خوب انجام داده. میون اینها اطلاعات تاریخ سینمایی جالبی به مخاطب میده که جای دیگه پیدا نمیشه. نویسنده یکی از فصلهای کتاب رو اختصاص داده به بازیگران موج که واقعا زیبا بود. اینجا یه جملهاش رو میارم تا لذت ببرین: اگر گدار در دهه ۶۰ تا حدی مردی با یک زن است (منظورش آنا کاریناست)، همکارش فرانسوا تروفو به خوبی شایسته عنوان فیلم آخرش، 《مردی که زنها را دوست داشت》، بود و البته آنها را از جهات متنوعی دوست داشت.
«موج نو» عنوانی برای نوعی تحول فرهنگی در جامعهی فرانسه در دهه پنجاه میلادی بوده که به مرور زمان، سینمای فرانسه نماد و پرچمدار این تحول میشه. تحولی که آندره مالروی نویسنده در مقام وزیر جدید فرهنگ فرانسه، در حوزه سیاست نمایندگی میکرده و در حوزه سینما فرانسوا تروفو حسابی از خجالت نسل کهنهی کارگردانان فرانسوی در میومده و بزرگان سینمای کشور خودش رو مرتب به باد انتقاد میگرفته. کتاب بعنوان نمونه، از فیلمی یاد میکنه که نمادی از این تغییر نسل به حساب میاد، نمادی از زن جدید فرانسوی، یا دقیقتر بگم، زن جدید پاریسی، یعنی فیلمِ «و خداوند زن را آفرید». این زنِ جدیدِ فرانسوی با اغواگری روز رو شب میکنه و با رقص و شادی بدون تصور هیچ آیندهای در لحظه زندگی میکنه. این توضیحاتِ کتاب، فیلمی از سعید روستایی رو به یادم میاره، یعنی فیلم «برادران لیلا»، فیلمی که برای من در سینمای ایران، زن جدید ایرانی رو به نمایش میذاره. کتاب توضیح میده که در اون دورانِ اکران فیلم در فرانسه، طبق گزارشهای جامعهشناسانه، دختران و زنان بسیار زیادی در فرانسه با شخصیت اصلی این فیلم یعنی «ژولیت» که آزادانه و صادقانه زندگی میکنه همذاتپنداری میکردن، من همین اتفاق رو در رابطه میان دختران و زنان ایرانیِ امروز با «لیلا» در فیلم سعید روستایی میبینم. زن جدید ایرانی که ساخته شدنش تاریخ خودش رو داره و دیگه ظلم و بیعقلی رو به هیچوجه تحمل نمیکنه و زیر گوشش میزنه، حتی اگر منشأ اون ظلم و بیعقلی، پدرش باشه. اما اگر دقیقتر نگاه کنیم بین این دو شخصیت، یعنی «ژولیت» و «لیلا» تفاوت مهمی هست، این زن جدید فرانسوی یا پاریسی، همونطور که کتاب هم اشاره میکنه تحت تاثیر فرهنگ امریکا ساخته شده، اما «لیلا»، این زن جدید ایرانی چی؟ این «زن جدید ایرانی» از اون «زن جدید فرانسوی» خیلی اصیلتره، چون به معنای واقعی کلمه میشه روی وجودش نوشت: ساخت ایران.
سینما قبل از آنکه هنر باشد، درست مانند ادبیات، زبانی است که میتوان با آن وجوه مختلف اندیشه را بیان کرد. _____________________________________________________________ به نظرم کتاب خوبی برای مخاطب عامی هست که میخواد با سینمای موج نو روبهرو بشه. تویه میکنم همزمان با خوندنش فیلمهایی که معرفی کرده رو ببینید یا بازبینی کنید و حسابی لذت ببرید
کتاب (موج نوی فرانسه) اثریست منتشرشده از نشر بیدگل که بهطور تخصصی به جنبشها، مسائل و مصائب، مکاتب فکری غالب، نحوه نقد و بررسی آثار سینمایی و تئاتر میپردازد. مطمئناً کسانی که بهسینما نگاه جدیتری دارند نام موج نوی فرانسه را شنیدهاند یا آشنایی اجمالی با آن دارند؛ اما نقطه شروع و جرقهی این جنبش، پیشگامان آن، مضامین پرداختهشده، مقایسهی آن با قبل و بعد از این تحول (چه از لحاظ اقتصادی، اجتماعی، هنری و علیالخصوص سینمایی)، مهمترین چهرهها (بازیگران، نویسندگان و کارگردانان) و عناصر بنیادینی که این جنبش را به (موج نوی فرانسه) تبدیل میکنند کداماند؟ این کتاب، با شعاری ژورنالیستی برای واقعگرایی که از سمت (فرانسوا تروفو) در گروه فرهنگی-هنریِ (کایهدوسینما) مطرح میگردد، شرح این جنبش را آغاز کرده، و سپس با بررسیهای دقیقی همچون قیاس تعداد مخاطبان سینما، گاهشماری اولین کنشهای موج نو (از مقالات تا آثار سینمایی)، نوع نگاه جنبشگران را به ما میشناساند و درخشانترین فیلمهای سینمایی موج نوی فرانسه را برای شناخت این جنبش از بطن خود، به ما معرفی میکند. اثری مفید برای یادگیری کلیت و جزئیات موج نوی فرانسه.
Quite surprising to find out that basically only 2 out of 6 chapters were really interesting for me as an amateur film watcher. Most of the rest is pure data and history. But the two chapters I'm talking about (4 and 5) are quite consistent - not that one wouldn't be able to find that info googling for it, anyway; it's all about the aesthetics, the director as a creator, the scripts, the techniques, the sound - things to look for when you try to differentiate these films from the others, plus themes, actors and characters.
And of course now I'm really missing Antoine Doinel and I'd give anything to re-watch À bout de souffle just to make sure I got everything right and notice all the little details I've missed before (not that this should ever be the purpose of watching a film - or consider any other work of art, for that matter!) and maybe try to like J-P Belmondo this time.
En estos días pendiente del Festival de Cannes , este libro para aquellos que somos cinéfilos es un placer . No deja de ser un ensayo donde se explica lo que significó el movimiento de la Nouvelle Vague y cuanto ha influido en las siguientes generaciones de cineastas. Aunque por supuesto lo mejor es ver y sentir la filmografia de esa época.
Una lectura interesante para todos aquellos cinéfilos interesados en el movimiento de la Nouvelle Vague francesa.
No obstante, antes de leer el libro es importante tener un pequeño background sobre estas películas, pues el autor hace referencia a muchas escenas y partes de películas que es mejor conocer de antemano.
A pesar de afirmar al principio del libro que hará una demostración de por qué la Nouvelle Vague es una escuela y no una tendencia, el autor termina cayendo en un repaso y pequeño análisis personal de los títulos más representativos del movimiento.
Para mí, el capítulo más interesante de este libro ha sido sin duda el último, en el que el autor demuestra la gran importancia de la Nouvelle Vague en cinematografías de todo el mundo, como Brasil, Polonia o incluso Japón.
En definitiva, una lectura curiosa que ayudará a los aficionados al cine a profundizar un poco más en este movimiento Francés
کتاب بسیار مناسبیه برای شروع آشنایی با سینمای فرانسه. برخلاف تصورم بجای اینکه فیلم به فیلم موج نو رو بررسی کنه، موج نو رو به مثابه یک کل در نظر میگیره و به تناسب موقعیت از کارهای هر مؤلف مثال میاره. البته سینمای فرانسه تازه برای من شروع شده و فکر میکنم میبایست از قبل از موج نو و با کارهای ژان رنوار، ورنوی، مارسل کارنه و رنه کلمان شروع کنم تا بعد برسم به موج نو. به هر حال این کتاب درک تاریخی خوبی از چرایی به وجود اومدن این جنبش به خواننده میده.
کتاب خیلی با جزئیات زیاد تاریخ موج نو رو بیرون فیلم ها توضیح میده . من دوست داشتم بیشتر راجع به ات��سفر جذاب فیلم ها و روایت هاشون یاد بگیرم ولی شاید منحصر به فرد تر از چیزین که کنار هم توضیح داده بشن .
کتابی مفید برای ورود به سینمای موج نو فرانسه که نویسنده در آن زمینه های شروع موج نو و قله های آن و سپس افول آن را مختصر شرح میدهد
مثلا اهمیت ترفو در این کتاب بسیار برجسته شده او قبل از آنکه کارگردان شاخصه موج نو باشد با مقاله های جنجالی اش در نشریه آرته و کایه دو سینما در شکستن قواعد کلاسیک و اعتراض به سینمای فرانسه آن زمان سهم به سزایی داشته کتاب را به صورت صوتی میتوانید از این پادکست رایگان بشنوید
Un análisis interesante que detalla todos y cada uno de los aspectos fundamentales de la Nouvelle Vague, antecedentes e historia del Cine Francés, autores, primeras obras, actores y la gran influencia que tuvo el movimiento en el cine nacional como en el extranjero. Fantástico!
"موج نو یک نظام تولید پیشهورانه بود که در مکان های واقعی فیلمبرداری میشد. از ستاره ها بهره نمیبرد، دارای حداقل تجهیزات بود و تدارکات و پیش تولید بسیار سریعی داشت؛ در این نظام تولید، فیلمساز هیچ گونه تعهدی به کسی نداشت و بدون نگرانی اولیه درباره پخش کننده یا مجوز رسمی به ساخت فیلم مبادرت میکرد."
This book would be a true delight for a franco-cine-phile. Chock full of information about French film before and during the "new wave," which Marie defines very narrowly--January 1959 to the end of 1962. Marie concentrates on technique more than content, but there are nice bits about the directors, actors and the brouhaha in the press surrounding the new style.
This was an interesting book. I had to read it for a class, so technically it was my textbook but I really found the history in it informative and made a good companion with the films I watched. I would have though, liked to hear about more women in this era than there was.