Una gran novela galardonada con el Premio de la Crítica en Galicia que rescata uno de los episodios más siniestros y desconocidos del franquismo.
¿Qué harías si no te quedase nada de vida? Esta es la pregunta que se dispone a responder el profesor Carlos Pereiro, protagonista de esta historia, cuando su médico le dice que le faltan pocos meses para morir.
Comienza así una búsqueda centrada en dos temas del la mujer que siempre amó y el oscuro pasado de su padre, que le llevará hasta los siniestros asesinatos de las Brigadas del Amanecer en la Ribeira Sacra durante los años más duros de la represión franquista.
Partiendo de una minuciosa investigación histórica, uniendo realidad y ficción, atesorando un enorme talento narrativo y una prosa envolvente, Xabier Quiroga firma una novela memorable que nos traslada a un sugestivo espacio literario en la Galicia profunda donde memoria e identidad se el Cabo do Mundo.
Xabier Quiroga Díaz, nado no Saviñao o 9 de maio de 1961, é un escritor galego, irmán do tamén escritor Carlos Quiroga.
Licenciado en Filoloxía galega, é profesor de lingua e literatura galega no IES Laxeiro de Lalín. Colaborou na revista O Mono da Tinta que dirixía o seu irmán Carlos Quiroga e tamén na sección local do Faro de Vigo de Lalín. A súa primeira novela, Atuado na Braña, foi finalista do Premio Xerais en 2001.
O Cabo do Mundo é um texto duro, às vezes, há que reconhecê-lo, pastoso e maçador, mas fascinante. As estórias das grandes paixões e ódios humanos são quase sempre assim, brutais, impressionando pela crueza, surpreendendo por quão baixo os homens podem chegar quando lhes é dada a oportunidade. O Cabo do Mundo trata de uma investigação meio detectivesca, actual e aborda uns episódios terríveis passados na Ribeira Sacra (Galiza) no período que antecede a Guerra Civil espanhola.
Mucha rabia, odio, pena y vergüenza por lo que cuenta. Cuántos episodios cómo este habrá en cada pueblo de España. Además, está muy bien escrito, con mucha sensibilidad. Aún contando lo que cuenta, me ha gustado mucho.
Siempre me fascinan los libros que están ambientados en Galicia. Éste en concreto, está ambientado en lo más profundo de la Riberia Sacra. Un lugar lleno de naturaleza y donde se respira historia en cada rincón. Esta novela es la primera que leo del autor y no será la última ya que me ha dejado maravillada con la historia. Me ha tenido en suspense casi todo el libro y mis sospechas al final eran las acertadas. Recomendable si te gustan los libros sobre historia.
Duro relato en el que se ven todas las costuras de las pasiones humanas: pesar, ira, dolor, envidia, poder. Ambientada en unos hechos acaecidos en la época inmediatamente anterior a la guerra civil española, pone de manifiesto como, a través de la excusa de unos "altos" ideales, el ser humano es capaz de dar rienda suelta a lo peor de sí mismo. Y lo que es peor, si se extrapola a la actualidad, se ve claramente que no hemos cambiado lo más mínimo, la condición humana permanece. Cambian las formas, pero el fondo persiste.