What do you think?
Rate this book
Tonio Padovani #3
Με κομμένη την ανάσα
"Ο Τόπφερ όρμηξε.
Είχε διακρίνει μια σιλουέτα κοντά στη Ρολς ένα κλάσμα του δευτερολέπτου πριν από την έκρηξη.
Κάτι του έλεγε μέσα του ότι όλα ήταν πλέον περιττά κι ότι εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή το αφεντικό του ψηνόταν κιόλας, αλλά τον είχαν ντρεσάρει έτσι που ποτέ δεν άφηνε ένα θήραμα να του ξεφύγει.
Καθώς περνούσε τρέχοντας δίπλα από μια φουντωτή δαφνοσυστάδα, μυρίστηκε τον κίνδυνο μ' ένα δευτερόλεπτο καθυστέρηση.
Αποτύπωσε καθαρά στο μυαλό του, για μια σύντομη στιγμή που κράτησε αιώνες τη σιλουέτα ενός λεπτού άντρα με βαλκανικά χαρακτηριστικά και άψογο ντύσιμο.
Αναγνώρισε μάλιστα και το όπλο.
Ένα τσιγκέλι χασάπη που μπήχτηκε στο αριστερό του μάτι."
Θα ήταν κοινοτοπία να πούμε ότι εδώ ο Φαζαρντί ξεπερνάει τον εαυτό του στον τομέα της φρίκης... αφού τον ξεπερνάει πάντα. Ας σημειώσουμε απλώς ότι σε αυτό το τρίτο μυθιστόρημά του με ήρωα τον αστυνόμο Παντοβάνι (που γράφτηκε το 1982), ο λεπτός συνδυασμός ρομαντικής αλληλεγγύης και ανατριχιαστικής ωμότητας που χαρακτηρίζει την τεχνική του, όπως την αναδεικνύει η γνωστή στεγνή, κοφτή και ακριβής γραφή του, κάνει και πάλι θαύματα.
Είχε διακρίνει μια σιλουέτα κοντά στη Ρολς ένα κλάσμα του δευτερολέπτου πριν από την έκρηξη.
Κάτι του έλεγε μέσα του ότι όλα ήταν πλέον περιττά κι ότι εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή το αφεντικό του ψηνόταν κιόλας, αλλά τον είχαν ντρεσάρει έτσι που ποτέ δεν άφηνε ένα θήραμα να του ξεφύγει.
Καθώς περνούσε τρέχοντας δίπλα από μια φουντωτή δαφνοσυστάδα, μυρίστηκε τον κίνδυνο μ' ένα δευτερόλεπτο καθυστέρηση.
Αποτύπωσε καθαρά στο μυαλό του, για μια σύντομη στιγμή που κράτησε αιώνες τη σιλουέτα ενός λεπτού άντρα με βαλκανικά χαρακτηριστικά και άψογο ντύσιμο.
Αναγνώρισε μάλιστα και το όπλο.
Ένα τσιγκέλι χασάπη που μπήχτηκε στο αριστερό του μάτι."
Θα ήταν κοινοτοπία να πούμε ότι εδώ ο Φαζαρντί ξεπερνάει τον εαυτό του στον τομέα της φρίκης... αφού τον ξεπερνάει πάντα. Ας σημειώσουμε απλώς ότι σε αυτό το τρίτο μυθιστόρημά του με ήρωα τον αστυνόμο Παντοβάνι (που γράφτηκε το 1982), ο λεπτός συνδυασμός ρομαντικής αλληλεγγύης και ανατριχιαστικής ωμότητας που χαρακτηρίζει την τεχνική του, όπως την αναδεικνύει η γνωστή στεγνή, κοφτή και ακριβής γραφή του, κάνει και πάλι θαύματα.
- GenresNoir
144 pages
First published January 1, 1995
About the author
Frédéric H. Fajardie
68 books25 followersFrédéric H. Fajardie, nom de plume de Ronald Moreau, né le 28 août 1947, à Paris, et mort dans la même ville le e 1er mai 2008, est un écrivain et scénariste français, auteur de roman policier.
Il grandit dans la librairie de son père bouquiniste et libertaire, rue de Tolbiac dans le 13e arrondissement de Paris5, où il lit de très nombreux romans et nouvelles. Dès l'âge de 16 ans, le marxisme devient le repère idéologique de sa vie. En 1968, acquis aux idées de gauche, il milite à la Gauche prolétarienne, exerce divers petits métiers et, dès le mois de mai 1968, veut devenir le premier militant « engagé » à écrire des romans noirs.
Il publie son premier roman noir Tueurs de flics, en août 1979. Dans cette adaptation très libre de l'Orestie, un mythe de la Grèce antique, un commissaire est chargé d'une enquête qui doit lui permettre « d'arrêter des tueurs qui se plaisent à découper ses collègues »6. Ce premier roman s'inscrit dans le nouveau genre littéraire du néo-polar. Il est salué, dès cette époque, par les critiques Max-Pol Fouchet et Alain Dugrand.
À partir du milieu des années 1980, il signe des scénarios pour le cinéma et commence en parallèle à publier des romans de facture plus classique, tout en poursuivant son œuvre dans le roman noir. En 1989, le critique Renaud Matignon fait son éloge.
Réfractaire aux étiquettes et aux ghettos, il n'apprécie pas le socialisme mitterrandien, contre lequel il écrit, en 1993, Chronique d'une liquidation politique.
En 1998, avec la bénédiction du critique Bernard Frank, il participe à l'émission littéraire Le Cercle de minuit.
Il a été le parrain du Salon du livre d'expression populaire et de critique sociale d'Arras ; l'édition 2009 de ce salon lui a rendu un grand hommage.
Pour Fajardie, polar et roman noir sont les meilleurs moyens d'explorer l'envers et les travers de la société contemporaine. Dans son œuvre, où l'esprit chevaleresque de ses personnages s'oppose à la médiocrité contemporaine, son gauchisme politique s'allie aux valeurs d'honneur, de fidélité et souvent de fraternisation au delà des oppositions idéologiques ou historiques.
Ses œuvres, dans leur versions publiées aux éditions NÉO (reprises ensuite par La Table ronde), portent des couvertures dessinées par Jean-Claude Claeys. Elles restituent à merveille la sombre atmosphère urbaine, la violence et la désillusion qui se mêlent dans l'œuvre de Fajardie.
Il grandit dans la librairie de son père bouquiniste et libertaire, rue de Tolbiac dans le 13e arrondissement de Paris5, où il lit de très nombreux romans et nouvelles. Dès l'âge de 16 ans, le marxisme devient le repère idéologique de sa vie. En 1968, acquis aux idées de gauche, il milite à la Gauche prolétarienne, exerce divers petits métiers et, dès le mois de mai 1968, veut devenir le premier militant « engagé » à écrire des romans noirs.
Il publie son premier roman noir Tueurs de flics, en août 1979. Dans cette adaptation très libre de l'Orestie, un mythe de la Grèce antique, un commissaire est chargé d'une enquête qui doit lui permettre « d'arrêter des tueurs qui se plaisent à découper ses collègues »6. Ce premier roman s'inscrit dans le nouveau genre littéraire du néo-polar. Il est salué, dès cette époque, par les critiques Max-Pol Fouchet et Alain Dugrand.
À partir du milieu des années 1980, il signe des scénarios pour le cinéma et commence en parallèle à publier des romans de facture plus classique, tout en poursuivant son œuvre dans le roman noir. En 1989, le critique Renaud Matignon fait son éloge.
Réfractaire aux étiquettes et aux ghettos, il n'apprécie pas le socialisme mitterrandien, contre lequel il écrit, en 1993, Chronique d'une liquidation politique.
En 1998, avec la bénédiction du critique Bernard Frank, il participe à l'émission littéraire Le Cercle de minuit.
Il a été le parrain du Salon du livre d'expression populaire et de critique sociale d'Arras ; l'édition 2009 de ce salon lui a rendu un grand hommage.
Pour Fajardie, polar et roman noir sont les meilleurs moyens d'explorer l'envers et les travers de la société contemporaine. Dans son œuvre, où l'esprit chevaleresque de ses personnages s'oppose à la médiocrité contemporaine, son gauchisme politique s'allie aux valeurs d'honneur, de fidélité et souvent de fraternisation au delà des oppositions idéologiques ou historiques.
Ses œuvres, dans leur versions publiées aux éditions NÉO (reprises ensuite par La Table ronde), portent des couvertures dessinées par Jean-Claude Claeys. Elles restituent à merveille la sombre atmosphère urbaine, la violence et la désillusion qui se mêlent dans l'œuvre de Fajardie.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
December 26, 2018
Τρίτο Μυθιστόρημα με τον Αστυνόμο Παντοβάνι, πρώτο που διαβάζω του συγγραφέα, ο οποίος με το καλημέρα κατάφερε να αναρριχηθεί στην κορυφή των αναγνωστικών μου προτιμήσεων. Η γραφή του στεγνή, κοφτή και ακριβής, κοφτερή σαν ακονισμένο μαχαίρι δεν αφήνει τον αναγνώστη να αφήσει το βιβλίο από τα χέρια του ούτε στιγμή. Το βιβλίο ενώ έχει γραφτεί το 1982 είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, σαν να μην έχει περάσει ούτε μέρα όσο αφορά τα κοινωνικά προβλήματα, το μεταναστευτικό & γενικότερα την εσωτερική πολιτική σκηνή της Γαλλίας. Ο συγγραφέας δεν χαρίζεται σε κανέναν και μέχρι το τέλος έχει χαθεί το μέτρημα των πτωμάτων. Παρ'όλα τα παραπάνω, είναι έκδηλη η ρομαντική αλληλεγγύη που δείχνει ο πρωταγωνιστής (Αστ. Παντοβάνι) στους συναδέλφους του μέχρι τέλους, αντανακλώντας τις αναρχό-αριστερές καταβολές του, όντας τέκνον του Μάη του 68'. Στο μυθιστόρημα παρελαύνουν Κροάτες Φασίστες Ουστάσι, Γιουγκοσλάβοι Ελεύθεροι σκοπευτές, σε ένα βαλκανικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Συστήνεται (ανεπιφύλακτα) η ανάγνωση του, στους φαν του είδους ...με κομμένη την ανάσα...
December 20, 2020
Φαζαρντί και ξερό ψωμί.!
August 22, 2019
Εξαιρετικό,χωρίς πολλά λόγια.Απλό,περιεκτικό,τόσο μαύρο αλλά και τόσο φωτεινό,όσο έπρεπε.Δεν περισσεύει ούτε μια λέξη,δεν χρειαζόταν ούτε μια παραπάνω.5⭐
October 15, 2018
Κλασσικό, από όλες τις απόψεις, αστυνομικό. Στυλιζαρισμένο γράψιμο, κοφτές περιγραφές, χωρίς περιττές φιοριτουρες που δεν προσθέτουν κάτι
May 20, 2019
Η καλύτερη λέξη για να αποκαλέσεις αυτό το βιβλίο είναι "απολαυστικό".
Και σε αυτήν θα μείνω.
Και σε αυτήν θα μείνω.
October 5, 2019
Συγκινηση-παρανοια-πολιτικο σχολιο-δραση 10/10!
August 11, 2018
Κριτική για το Smassing Culture.
Βαλκανικές υποθέσεις στον γαλλικό βορρά
Όταν αναφερόμαστε στο γαλλικό νουάρ μυθιστόρημα, ή neo-polar όπως είναι επίσης γνωστό, οι δύο συγγραφείς που μας έρχονται πρώτοι στο μυαλό είναι σίγουρα ο Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ και ο Φρεντερίκ Φαζαρντί, και αν ο πρώτος ήταν ήδη γνωστός αρκετά χρόνια στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, ο Φαζαρντί έπρεπε να περιμένει μέχρι το 2014 ώστε να εκδοθεί το πρώτο του μυθιστόρημα στα ελληνικά με τίτλο Φονιάδες μπάτσων από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων, το οποίο και ήταν το πρώτο βιβλίο της σειράς με ήρωα τον αστυνόμο Τόνιο Παντοβάνι. Τέσσερα χρόνια μετά και ενώ έχει προηγηθεί η έκδοση του δεύτερου κατά σειρά βιβλίου της σειράς με τίτλο Η θεωρία του 1%, αλλά και κάποια ακόμα βιβλία του από τις εκδόσεις Angelus Novus, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2018, το Με κομμένη την ανάσα επίσης από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων, το οποίο είχε κυκλοφορήσει πρώτη φορά το 1982.
Η ιστορία ξεκινάει, όπως και στα προηγούμενα βιβλία, με τη βίαια δολοφονία ενός επιχειρηματία και του σωματοφύλακά του, στον γαλλικό βορρά. Ο επιχειρηματίας αυτός, δεν ήταν κάποιος τυχαίος, αλλά ένας σημαντικός έμπορος όπλων. Τότε είναι που αναλαμβάνει ο κεντρικός ήρωας, αστυνόμος Τόνιο Παντοβάνι, να διαλευκάνει την υπόθεση, έχοντας μαζί του τη βοήθεια κάποιων ακόμα αστυνομικών, στους οποίους περιλαμβάνεται ο ευαίσθητος νέος Τζουλιέν και ο Γιουγκοσλάβος πρώην σκοπευτής με το παρατσούκλι Μιρό. Καθώς η έρευνα ξεκινάει και συνεχίζεται, οι νεκροί αυξάνονται περιπλέκοντας τα πράγματα, όμως σύντομα ο Παντοβάνι και η ομάδα του θα καταφέρουν να βρουν σύνδεση ανάμεσα στους βίαιους αυτούς θανάτους.
Στο μυθιστόρημα κάνουν την εμφάνισή τους οι Κροάτες φασίστες Ουστάσι, οι οποίοι θέλουν ξεκαθαρίσουν κάποιους παλιούς λογαριασμούς, χρησιμοποιώντας για τις δράσεις τους, πρακτικές βασανιστηρίων της κροατικής ιστορίας, από τον Μεσαίωνα μέχρι και το σήμερα (του βιβλίου).
Ο Φαζαρντί γνήσιο τέκνο του Μάη του ’68 και της γαλλικής Αριστεράς, και αυτοαποκαλούμενος ως Αναρχικός, φροντίζει για ακόμα μια φορά να χρησιμοποιήσει τις επιρροές του αυτές στο μυθιστόρημά του. Ξεκινώντας από τον κεντρικό ήρωα, αστυνόμο Παντοβάνι, που αν και μπάτσος, προέρχεται από πατέρα Ιταλό μετανάστη και Αναρχικό, δείχνοντας και ο ίδιος στις πράξεις του πως οι ιδέες του πατέρα του δεν τον άφησαν ασυγκίνητο. Επιπροσθέτως, με τον γρήγορο και σαρκαστικό του τρόπο γραφής, ο Φαζαρντί θίγει ξανά θέματα της γαλλικής κοινωνίας, χρησιμοποιώντας την αστυνομική πλοκή, με ένα από αυτά να αποτελεί την ομοφυλοφιλία στους κύκλους της αστυνομίας.
Ωστόσο ο συγκεκριμένος τρόπος γραφής -ο οποίος αποτελεί και σήμα κατατεθέν του συγγραφέα-, αν και δεν αφήνει τον αναγνώστη να κουραστεί, σε σημεία δείχνει να περνάει από το ένα θέμα στο άλλο λίγο απότομα, κάτι που δεν ίσχυε πχ στους Φονιάδες μπάτσων, που ο τρόπος γραφής ήταν επίσης ο ίδιος. Παρόλ’ αυτά, αυτό είναι ίσως και το μοναδικό μείον του βιβλίου που σε καμία περίπτωση δεν αρκεί ώστε να χαλάσει η συνολική εικόνα της έκδοσης.
Εν κατακλείδι, το Με κομμένη την ανάσα, αποτελεί ένα πολύ καλό δείγμα για κάποιον που θέλει να έρθει σε επαφή με το έργο του Φρεντερίκ Φαζαρντί αλλά και με το γαλλικό neo-polar μυθιστόρημα, και τις ιδιαιτερότητες ως προς την πολιτική χροιά, που βρίσκονται διάσπαρτες στο συγκεκριμένο είδος.
Βαλκανικές υποθέσεις στον γαλλικό βορρά
Όταν αναφερόμαστε στο γαλλικό νουάρ μυθιστόρημα, ή neo-polar όπως είναι επίσης γνωστό, οι δύο συγγραφείς που μας έρχονται πρώτοι στο μυαλό είναι σίγουρα ο Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ και ο Φρεντερίκ Φαζαρντί, και αν ο πρώτος ήταν ήδη γνωστός αρκετά χρόνια στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, ο Φαζαρντί έπρεπε να περιμένει μέχρι το 2014 ώστε να εκδοθεί το πρώτο του μυθιστόρημα στα ελληνικά με τίτλο Φονιάδες μπάτσων από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων, το οποίο και ήταν το πρώτο βιβλίο της σειράς με ήρωα τον αστυνόμο Τόνιο Παντοβάνι. Τέσσερα χρόνια μετά και ενώ έχει προηγηθεί η έκδοση του δεύτερου κατά σειρά βιβλίου της σειράς με τίτλο Η θεωρία του 1%, αλλά και κάποια ακόμα βιβλία του από τις εκδόσεις Angelus Novus, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2018, το Με κομμένη την ανάσα επίσης από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων, το οποίο είχε κυκλοφορήσει πρώτη φορά το 1982.
Η ιστορία ξεκινάει, όπως και στα προηγούμενα βιβλία, με τη βίαια δολοφονία ενός επιχειρηματία και του σωματοφύλακά του, στον γαλλικό βορρά. Ο επιχειρηματίας αυτός, δεν ήταν κάποιος τυχαίος, αλλά ένας σημαντικός έμπορος όπλων. Τότε είναι που αναλαμβάνει ο κεντρικός ήρωας, αστυνόμος Τόνιο Παντοβάνι, να διαλευκάνει την υπόθεση, έχοντας μαζί του τη βοήθεια κάποιων ακόμα αστυνομικών, στους οποίους περιλαμβάνεται ο ευαίσθητος νέος Τζουλιέν και ο Γιουγκοσλάβος πρώην σκοπευτής με το παρατσούκλι Μιρό. Καθώς η έρευνα ξεκινάει και συνεχίζεται, οι νεκροί αυξάνονται περιπλέκοντας τα πράγματα, όμως σύντομα ο Παντοβάνι και η ομάδα του θα καταφέρουν να βρουν σύνδεση ανάμεσα στους βίαιους αυτούς θανάτους.
Στο μυθιστόρημα κάνουν την εμφάνισή τους οι Κροάτες φασίστες Ουστάσι, οι οποίοι θέλουν ξεκαθαρίσουν κάποιους παλιούς λογαριασμούς, χρησιμοποιώντας για τις δράσεις τους, πρακτικές βασανιστηρίων της κροατικής ιστορίας, από τον Μεσαίωνα μέχρι και το σήμερα (του βιβλίου).
Ο Φαζαρντί γνήσιο τέκνο του Μάη του ’68 και της γαλλικής Αριστεράς, και αυτοαποκαλούμενος ως Αναρχικός, φροντίζει για ακόμα μια φορά να χρησιμοποιήσει τις επιρροές του αυτές στο μυθιστόρημά του. Ξεκινώντας από τον κεντρικό ήρωα, αστυνόμο Παντοβάνι, που αν και μπάτσος, προέρχεται από πατέρα Ιταλό μετανάστη και Αναρχικό, δείχνοντας και ο ίδιος στις πράξεις του πως οι ιδέες του πατέρα του δεν τον άφησαν ασυγκίνητο. Επιπροσθέτως, με τον γρήγορο και σαρκαστικό του τρόπο γραφής, ο Φαζαρντί θίγει ξανά θέματα της γαλλικής κοινωνίας, χρησιμοποιώντας την αστυνομική πλοκή, με ένα από αυτά να αποτελεί την ομοφυλοφιλία στους κύκλους της αστυνομίας.
Ωστόσο ο συγκεκριμένος τρόπος γραφής -ο οποίος αποτελεί και σήμα κατατεθέν του συγγραφέα-, αν και δεν αφήνει τον αναγνώστη να κουραστεί, σε σημεία δείχνει να περνάει από το ένα θέμα στο άλλο λίγο απότομα, κάτι που δεν ίσχυε πχ στους Φονιάδες μπάτσων, που ο τρόπος γραφής ήταν επίσης ο ίδιος. Παρόλ’ αυτά, αυτό είναι ίσως και το μοναδικό μείον του βιβλίου που σε καμία περίπτωση δεν αρκεί ώστε να χαλάσει η συνολική εικόνα της έκδοσης.
Εν κατακλείδι, το Με κομμένη την ανάσα, αποτελεί ένα πολύ καλό δείγμα για κάποιον που θέλει να έρθει σε επαφή με το έργο του Φρεντερίκ Φαζαρντί αλλά και με το γαλλικό neo-polar μυθιστόρημα, και τις ιδιαιτερότητες ως προς την πολιτική χροιά, που βρίσκονται διάσπαρτες στο συγκεκριμένο είδος.
December 6, 2018
Διαβάζεται πάρα πολύ γρήγορα και ευχάριστα, απογεματάκι πίνοντας περίπου μιάμιση κούπα καφέ. Κλασικός Φαζαρντί, ίσως αυτή τη φορά με άρεσε κάπως λιγότερο απ' τα προηγούμενα δύο, ίσως γιατί κάπως με προβλημάτισε η παρουσίαση του *ανάπηρου* κεφαλαιοκράτη στις πρώτες σελίδες (μού φάνηκε κάπως κλισέ) κι ακόμη περισσότερο με προβλημάτισε η παρουσίαση της παράνομης δράσης (εθνικιστών, ναι, φασιστών, ναι, αλλά) *μεταναστών* και το πώς θα μπορούσε αυτό να παρερμηνευτεί από κάποιους, πχ, λεπενιστές. Βέβαια, αυτός ο τελευταίος προβληματισμός είναι ετεροχρονισμένος, οπότε ενδεχομένως και άκυρος.
Εντούτοις, α) λιτότητα στη γραφή β) απολαυστικό αιματοκύλισμα και β) καλές -οι καλύτερες!- ιδεολογικά προθέσεις (οι οποίες βέβαια οδηγούν στην κόλασημπλαμπλα) σώζουν το βιβλίο και το καθιστούν μια χαρά (και ξεκούραστο) ανάγνωσμα.
Εντούτοις, α) λιτότητα στη γραφή β) απολαυστικό αιματοκύλισμα και β) καλές -οι καλύτερες!- ιδεολογικά προθέσεις (οι οποίες βέβαια οδηγούν στην κόλασημπλαμπλα) σώζουν το βιβλίο και το καθιστούν μια χαρά (και ξεκούραστο) ανάγνωσμα.
March 27, 2022
Διαμαντάκι! Γραφή στεγνή και ακριβής με ένα φοβερό αστυνομικό (Παντοβάνι). Χιούμορ αλλά και παρέλαση πτωμάτων σε μια ιστορία που σε πρώτο φόντο είναι το γιουγκοσλαβικό δράμα.
August 24, 2018
Ολόκληρη η κριτική στο Smassing Culture
Βαλκανικές υποθέσεις στον γαλλικό βορρά
Όταν αναφερόμαστε στο γαλλικό νουάρ μυθιστόρημα, ή neo-polar όπως είναι επίσης γνωστό, οι δύο συγγραφείς που μας έρχονται πρώτοι στο μυαλό είναι σίγουρα ο Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ και ο Φρεντερίκ Φαζαρντί, και αν ο πρώτος ήταν ήδη γνωστός αρκετά χρόνια στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, ο Φαζαρντί έπρεπε να περιμένει μέχρι το 2014 ώστε να εκδοθεί το πρώτο του μυθιστόρημα στα ελληνικά με τίτλο Φονιάδες μπάτσων από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων, το οποίο και ήταν το πρώτο βιβλίο της σειράς με ήρωα τον αστυνόμο Τόνιο Παντοβάνι. Τέσσερα χρόνια μετά και ενώ έχει προηγηθεί η έκδοση του δεύτερου κατά σειρά βιβλίου της σειράς με τίτλο Η θεωρία του 1%, αλλά και κάποια ακόμα βιβλία του από τις εκδόσεις Angelus Novus, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2018, το Με κομμένη την ανάσα επίσης από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων, το οποίο είχε κυκλοφορήσει πρώτη φορά το 1982.
Η ιστορία ξεκινάει, όπως και στα προηγούμενα βιβλία, με τη βίαια δολοφονία ενός επιχειρηματία και του σωματοφύλακά του, στον γαλλικό βορρά. Ο επιχειρηματίας αυτός, δεν ήταν κάποιος τυχαίος, αλλά ένας σημαντικός έμπορος όπλων. Τότε είναι που αναλαμβάνει ο κεντρικός ήρωας, αστυνόμος Τόνιο Παντοβάνι, να διαλευκάνει την υπόθεση, έχοντας μαζί του τη βοήθεια κάποιων ακόμα αστυνομικών, στους οποίους περιλαμβάνεται ο ευαίσθητος νέος Τζουλιέν και ο Γιουγκοσλάβος πρώην σκοπευτής με το παρατσούκλι Μιρό. Καθώς η έρευνα ξεκινάει και συνεχίζεται, οι νεκροί αυξάνονται περιπλέκοντας τα πράγματα, όμως σύντομα ο Παντοβάνι και η ομάδα του θα καταφέρουν να βρουν σύνδεση ανάμεσα στους βίαιους αυτούς θανάτους.
Στο μυθιστόρημα κάνουν την εμφάνισή τους οι Κροάτες φασίστες Ουστάσι, οι οποίοι θέλουν ξεκαθαρίσουν κάποιους παλιούς λογαριασμούς, χρησιμοποιώντας για τις δράσεις τους, πρακτικές βασανιστηρίων της κροατικής ιστορίας, από τον Μεσαίωνα μέχρι και το σήμερα (του βιβλίου).
Ο Φαζαρντί γνήσιο τέκνο του Μάη του ’68 και της γαλλικής Αριστεράς, και αυτοαποκαλούμενος ως Αναρχικός, φροντίζει για ακόμα μια φορά να χρησιμοποιήσει τις επιρροές του αυτές στο μυθιστόρημά του. Ξεκινώντας από τον κεντρικό ήρωα, αστυνόμο Παντοβάνι, που αν και μπάτσος, προέρχεται από πατέρα Ιταλό μετανάστη και Αναρχικό, δείχνοντας και ο ίδιος στις πράξεις του πως οι ιδέες του πατέρα του δεν τον άφησαν ασυγκίνητο. Επιπροσθέτως, με τον γρήγορο και σαρκαστικό του τρόπο γραφής, ο Φαζαρντί θίγει ξανά θέματα της γαλλικής κοινωνίας, χρησιμοποιώντας την αστυνομική πλοκή, με ένα από αυτά να αποτελεί την ομοφυλοφιλία στους κύκλους της αστυνομίας.
Ωστόσο ο συγκεκριμένος τρόπος γραφής -ο οποίος αποτελεί και σήμα κατατεθέν του συγγραφέα-, αν και δεν αφήνει τον αναγνώστη να κουραστεί, σε σημεία δείχνει να περνάει από το ένα θέμα στο άλλο λίγο απότομα, κάτι που δεν ίσχυε πχ στους Φονιάδες μπάτσων, που ο τρόπος γραφής ήταν επίσης ο ίδιος. Παρόλ’ αυτά, αυτό είναι ίσως και το μοναδικό μείον του βιβλίου που σε καμία περίπτωση δεν αρκεί ώστε να χαλάσει η συνολική εικόνα της έκδοσης.
Εν κατακλείδι, το Με κομμένη την ανάσα, αποτελεί ένα πολύ καλό δείγμα για κάποιον που θέλει να έρθει σε επαφή με το έργο του Φρεντερίκ Φαζαρντί αλλά και με το γαλλικό neo-polar μυθιστόρημα, και τις ιδιαιτερότητες ως προς την πολιτική χροιά, που βρίσκονται διάσπαρτες στο συγκεκριμένο είδος.
Βαλκανικές υποθέσεις στον γαλλικό βορρά
Όταν αναφερόμαστε στο γαλλικό νουάρ μυθιστόρημα, ή neo-polar όπως είναι επίσης γνωστό, οι δύο συγγραφείς που μας έρχονται πρώτοι στο μυαλό είναι σίγουρα ο Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ και ο Φρεντερίκ Φαζαρντί, και αν ο πρώτος ήταν ήδη γνωστός αρκετά χρόνια στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, ο Φαζαρντί έπρεπε να περιμένει μέχρι το 2014 ώστε να εκδοθεί το πρώτο του μυθιστόρημα στα ελληνικά με τίτλο Φονιάδες μπάτσων από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων, το οποίο και ήταν το πρώτο βιβλίο της σειράς με ήρωα τον αστυνόμο Τόνιο Παντοβάνι. Τέσσερα χρόνια μετά και ενώ έχει προηγηθεί η έκδοση του δεύτερου κατά σειρά βιβλίου της σειράς με τίτλο Η θεωρία του 1%, αλλά και κάποια ακόμα βιβλία του από τις εκδόσεις Angelus Novus, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2018, το Με κομμένη την ανάσα επίσης από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων, το οποίο είχε κυκλοφορήσει πρώτη φορά το 1982.
Η ιστορία ξεκινάει, όπως και στα προηγούμενα βιβλία, με τη βίαια δολοφονία ενός επιχειρηματία και του σωματοφύλακά του, στον γαλλικό βορρά. Ο επιχειρηματίας αυτός, δεν ήταν κάποιος τυχαίος, αλλά ένας σημαντικός έμπορος όπλων. Τότε είναι που αναλαμβάνει ο κεντρικός ήρωας, αστυνόμος Τόνιο Παντοβάνι, να διαλευκάνει την υπόθεση, έχοντας μαζί του τη βοήθεια κάποιων ακόμα αστυνομικών, στους οποίους περιλαμβάνεται ο ευαίσθητος νέος Τζουλιέν και ο Γιουγκοσλάβος πρώην σκοπευτής με το παρατσούκλι Μιρό. Καθώς η έρευνα ξεκινάει και συνεχίζεται, οι νεκροί αυξάνονται περιπλέκοντας τα πράγματα, όμως σύντομα ο Παντοβάνι και η ομάδα του θα καταφέρουν να βρουν σύνδεση ανάμεσα στους βίαιους αυτούς θανάτους.
Στο μυθιστόρημα κάνουν την εμφάνισή τους οι Κροάτες φασίστες Ουστάσι, οι οποίοι θέλουν ξεκαθαρίσουν κάποιους παλιούς λογαριασμούς, χρησιμοποιώντας για τις δράσεις τους, πρακτικές βασανιστηρίων της κροατικής ιστορίας, από τον Μεσαίωνα μέχρι και το σήμερα (του βιβλίου).
Ο Φαζαρντί γνήσιο τέκνο του Μάη του ’68 και της γαλλικής Αριστεράς, και αυτοαποκαλούμενος ως Αναρχικός, φροντίζει για ακόμα μια φορά να χρησιμοποιήσει τις επιρροές του αυτές στο μυθιστόρημά του. Ξεκινώντας από τον κεντρικό ήρωα, αστυνόμο Παντοβάνι, που αν και μπάτσος, προέρχεται από πατέρα Ιταλό μετανάστη και Αναρχικό, δείχνοντας και ο ίδιος στις πράξεις του πως οι ιδέες του πατέρα του δεν τον άφησαν ασυγκίνητο. Επιπροσθέτως, με τον γρήγορο και σαρκαστικό του τρόπο γραφής, ο Φαζαρντί θίγει ξανά θέματα της γαλλικής κοινωνίας, χρησιμοποιώντας την αστυνομική πλοκή, με ένα από αυτά να αποτελεί την ομοφυλοφιλία στους κύκλους της αστυνομίας.
Ωστόσο ο συγκεκριμένος τρόπος γραφής -ο οποίος αποτελεί και σήμα κατατεθέν του συγγραφέα-, αν και δεν αφήνει τον αναγνώστη να κουραστεί, σε σημεία δείχνει να περνάει από το ένα θέμα στο άλλο λίγο απότομα, κάτι που δεν ίσχυε πχ στους Φονιάδες μπάτσων, που ο τρόπος γραφής ήταν επίσης ο ίδιος. Παρόλ’ αυτά, αυτό είναι ίσως και το μοναδικό μείον του βιβλίου που σε καμία περίπτωση δεν αρκεί ώστε να χαλάσει η συνολική εικόνα της έκδοσης.
Εν κατακλείδι, το Με κομμένη την ανάσα, αποτελεί ένα πολύ καλό δείγμα για κάποιον που θέλει να έρθει σε επαφή με το έργο του Φρεντερίκ Φαζαρντί αλλά και με το γαλλικό neo-polar μυθιστόρημα, και τις ιδιαιτερότητες ως προς την πολιτική χροιά, που βρίσκονται διάσπαρτες στο συγκεκριμένο είδος.
July 10, 2018
Easy to read as always.Interesting subjects mentioned such as the homosexuality of a police officer or the yugoslavian conflict which acts as the fuel of the whole storytelling.However these subjects are described briefly just scrabbing the surface of what I think could be a longer and much more detailed book.Still a great read for the fans of Fajardie
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 30, 2022
Το βιβλίο διαβάζεται με μια ανάσα, κομμένη. Ανάμεσα σε ξεκοιλιασμένα πτώματα, εντόσθια και ατόφιο γκροτέσκο ο Φαζαρντί καταφέρνει να πει πράγματα που άλλοι συγγραφείς αφιερώνουν σελίδες περιγραφών. Παράφρονες Βαλκάνιοι και Γάλλοι μπάτσοι συνθέτουν μια εικόνα αποσύνθεσης της μεταπολεμικής Ευρώπης. Όλοι χαμένοι. Μεγάλε Φαζαρντί απέκτησες έναν ακόμα φαν.
August 24, 2018
Με κομμένη την ανάσα. Όπως το γράφει. Το ξεκίνησα το πρωί και μετά από 2 ώρες ασταμάτητης ανάγνωσης το είχα τελειώσει. Ο Φαζαρντί δε σου δίνει το περιθώριο να τον αφήσει. Σκληρός όπως πάντα στις σκηνές του, σου ανακατεύει λίγο τα άντερα. Αλλά ο ρυθμός του είναι μοναδικός και σε χτυπά αλύπητα.
May 12, 2023
Υπέροχο βιβλίο, κλασσικός απίστευτος Φαζαρντί, δε δίνει πληροφορίες που δεν χρειάζονται, σε κρατάει σε εγρήγορση. Βιβλίο από την σειρά του αστυνόμου Παντοβάνι. Προτείνω να τα πάρετε με την σειρά γιατί έχει κάποιες αναφορές στα προηγούμενα και για να έχετε σωστή ροή των γεγονότων.
December 8, 2020
Ήθελα ένα βιβλίο με δράση, να μου πάρει τα μυαλά... Αυτό!
Displaying 1 - 15 of 15 reviews