Vol verwachting begon ik aan het boek op het moment dat de postbode 'm had bezorgd. Helaas viel het boek vies tegen. Oppervlakkig, veel taal- en spelfouten en het verhaal ontvouwt zich erg knullig. Het boek staat in schril contrast met waar het boek over gaat: op het maniakale af een bank met veel passie (oogkleppen?) en gedrevenheid (doordrammen?) uit de grond stampen.
I am a customer of this bank (which doesn't invest, and doesn't pay interest on savings on principle), and so I was interested to see what kind of folks were running it. Book provides a nice 'look into the kitchen', and indications of how those who started Bunq think; quite a bit of dysfunctional alpha male behavior on display, described uncritically because the author considers same normal. Interesting enough to skim.
Een kort bericht ergens dat het boek noemde liet zien: er is inmiddels een bank dat geen roulette speelt met uw geld en laat niet iedereen behalve zichzelf ervoor opdraaien als t misgaat. Deze bank gaat terug naar de essentie van het bankwezen en garandeert dat het geld niet gebruikt wordt om meer geld te maken door bijvoorbeeld leningen, beleggingen, etc ermee te bekostigen. Uw geld is uw geld. En dan met behulp van de digitale mogelijkheden is dat veel makkelijker te beheren. Mooi! Een grote gemeenschappelijk gedeelde frustratie is die van het kapitalistische wellustige van het bankwezen en daar legt dit initiatief een bommetje onder. Dat valt wat te gunnen. En dan ook Luyendijk als enthousiasteling. Kan niet missen! Eigenlijk…
Ik beslis ook het boek nog even te lezen. De oprichters worden door de auteur op een paard getild. Gejaagde jongens die het Sillicon-Valley-beeld oproepen van ‘move fast and break things’, dat alle maatschappelijke en wettelijke normen poogt te tarten. Hmm, dat wringt. Bij het leveren van een dienst, zelfs een terugkeer naar een dienst in oude vorm, verwacht je saaie figuren die zichzelf naar de achtergrond willen manoeuvreren.
Dan begint het te dagen; deze jongens maken veel rumoer dat ze geen taartpuntje bankkapitaal willen, maar dat rumoer leidt de aandacht af. Want het maniakale gedrag dat in Breken met Banken wordt beschreven maakt duidelijk: ze willen wel degelijk een taartpunt en het liefst een fikse. Welke? Dat wordt bijvoorbeeld duidelijk in de quote over hoe andere banken over ‘tech’ denken:
‘There is much talk of tech companies wanting to become banks. That is not what I see. Do not forget that the banking-industry is a highly regulated one. (..). Tech companies are not used to this. Their natural environment is much less regulated. Therefore, I think technology companies do not even want to become banks’ (p 174).
“O, yes they do!”, wil het boek maar zeggen. Zoals alle ‘startups’ van Sillicon Valley dweept bunq met de tekortkomingen van ‘het systeem’ om vervolgens ‘een dienst’ gaat leveren. Vrijwel zonder uitzondering gaan dergelijke startups daarna terloops, onwettelijk en onethisch data van de gebruikers aftroggelen. Als je niet hoeft te betalen voor een product, ben je zelf het product. Ik kan me op geen enkele manier aan de indruk onttrekken dat bunq er niet op uit is om een fikse taartpunt mee te willen eten van het ‘Surveillance Capitalism’. Ze zullen geld willen verdienen, niet met ons geld, maar met onze data, ons geldverkeer. En dat kan natuurlijk ‘de klant’ op hele andere manieren treffen dan het risicovolle gegok dat banken met brave bankrekeninghouders doen. Ik durf me niet eens een voorstelling te maken wat er kan gebeuren als een Cambridge Analytica-achtig bedrijf met mijn betaalgegevens doorverkoopt om mijn vrijheid te beperken. De gemeenschappelijke frustratie van het kapitalistische wellustige van banken is groot, maar de gemeenschappelijke frustratie van het kapitalistisch wellustige van techreuzen is dat ook. De oprichters die op een paard worden getild zijn in mijn ogen geen ridders, maar ‘dark riders’. Brrr.
Dus maar goed dat ik het boek gelezen heb; het behoedt me voor nog meer frustratie en misschien meer.
Een prima driesterrenboek, met een bonusster omdat het zo’n ongelooflijk gaaf verhaal is dat een IT-ondernemer met het klantenservicehart op de juiste plaats erin geslaagd is om a) überhaupt een bankvergunning te bemachtigen en b) iets echt moois en vernieuwends neer te zetten.
Zelf ben ik klant bij bunq en als je hun app gebruikt voel je meteen: dit is niet gemaakt door een bankier of door een digitaal reclamebureau. Geen kleine lettertjes, geen ‘cross-selling’ van verzekeringen en geen teksten als ‘deze transactie kunnen wij niet online verwerken, neem contact op met onze klantendienst’. Als het erin zit dan werkt het en als het niet werkt, dan zit het er niet in.
Maar goed dit is een boekreview en geen bankreview. Zoals gezegd, het boek verdient m.i. drie sterren. Huizinga is een fan van bunq, heeft het geschreven in opdracht van bunq en is daarvoor betaald door bunq. Dit gaat dus niet over onderzoeksjournalistiek.
Toch heb ik genoten van het verhaal over iemand die op een positieve manier actie heeft ondernomen in een tijd waarin de meeste mensen vooral over banken klaagden. Aanrader!
Het boek leest net zo snel weg als het tempo waarmee bunq voortraast. Wat mooi om de intense en emotionele achtbaan te mogen lezen die bunq doorgemaakt heeft. De clash tussen de oude en de nieuwe wereld, het versterken maar ook het botsen van de karakters en het moordende tempo van dit alles. Niet alleen geeft dit boek je een goed beeld van de intensiteit van een startup, maar ook een mooie inkijk waarom dit soort start-ups onmogelijk lijkende dingen mogelijk weten te maken. Met als hoofdrolspelers de mensen die de wereld echt anders bekijken. Niet alleen Ali en Duke, maar ook alle andere helden die dit huzarenstukje waar hebben gemaakt. Hulde. Goed boek, ik heb ervan geleerd en ervan genoten. Aanrader.
Ik zag in mijn Rabo app dat Ik een “bunq” account kon koppelen. Ik heb om te proberen de bunq app gedownload en gestart. Het werkte leuk maar ik begreep met de beste wil van de wereld niet waarin die “bank” zich onderscheidt van de andere bank-apps die ik al heb. Weer een rekening erbij met nogal beperkte functionaliteit.
Vorige week zag ik dat ik bij bibliotheek.nl het eboek over de ontstaansgeschiedenis kon downloaden en dus heb ik dat gelezen. Afgezien van het feit dat het een slecht geschreven boek is vol spelfouten begrijp ik nu wel beter wat bunq wil. Ik begrijp nu ook dat het verschil met “gewone” banken vooral filosofisch is. Bunq is een sympathiek initiatief al lijkt het voor 8 euro per maand wel vooral gericht op (tech) idealisten.
Aardig boek over de ontstaansgeschiedenis van nieuwe bank bunq. Boeiend hoe vergunningverleningstraject bij DNB (De Nederlandsche Bank) wordt beleefd.
Ietwat vermoeiend dat iedereen steeds 14 uur per dag werkt in tochtige kraakpanden. Maar onderstreept wel motto van oprichter Ali Niknam: realistische verwachtingen leiden tot realistische resultaten. Maar realisme verandert de wereld niet, dat doen dromen.
Docters van Leeuwen is als RvC lid vanaf begin betrokken. Zijn leestips aan de oprichters: Levensloop van de mens (Lievegoed) en Discorsi (Machiavelli).
Ik vond het wel prettig leesbaar, niet heel veel storende fouten vielen me op. Wel: Hun contactpersoon dat de brief zou schrijven is nog met vakantie (als vergunningtraject bij DNB langer duurt dan verwacht).
A truly inspiring story, describing four years of dedication, diligence, patience and persistence. Breken met Banken describes the hardships and challenges faced by Ali Niknam, building his second company from scratch, supported by the idea of defying the status quo in the financial world. Having an entrepreneurial spirit my self this is an inspiring story filled with hope and extraordinary courage, giving me energy to surpass myself in my own endeavours.
An IT-company with a bank permit, is how Ali describes it. 'Whatsapp for banks' as NRC-next, a renowned Dutch newspaper, calls it. For me it is more than that, it is a magnificent idea born for a revolution that will shake up the financial sector for the collective good.... For the benefit of us all.
“Wees de verandering die je wilt zien”. bunq zag dat de verandering na de crisis van 2008 uitbleef en besloot in 2012 om de verandering dan zelf te brengen. Met een ander businessmodel ‘creating history’ en ondanks beperkingen van het bestaande systeem vernieuwing blijven nastreven. Geld verdienen als logisch gevolg van het leveren van meerwaarde. Het verslag dat Siebe hiervan doet geeft een beeld van de ontwikkelingen en inspireert om te blijven geloven in je idee, diversiteit in je team te omarmen en hard werken aan de bewijslast.