چگونه می‌نویسم - ۱۰۰ روش از ۱۰۰ نویسنده معاصر

by کاظم رهبر (Translator), آلن دوباتن, جی مک اینرنی

212 pages, Paperback

Published January 1, 2017

Reviews

[Mahsa · Rating 2 out of 5]

نوشتن یعنی مرتب نوشتن.

"چگونه می‌نویسم" مجموعه‌ای از مصاحبه‌های یک‌شکل از صد نویسنده‌ایه که قبلا تو یه ستون از روزنامه آفتاب منتشر می‌شده. نویسنده‌هایی گمنام در ایران، که تاحالا چیزی ازشون نشنیدیم و واقعا بر چه اساس انتخاب شدن؟ شاید اگه این صدنفر از نویسنده‌های ایرانی یا معروف‌تر انتخاب می‌شدن خیلی کاربردی‌تر بود!
به‌قول کاربر "eghbal" نمیشه اسمش رو کتاب گذاشت، چون دقیقا شبیه خوندن همون ستون از روزنامه‌ست. اما یه تعداد مناسبی هایلایت و توصیه‌های دوستانه دریافت کردم که می‌ارزید به خوندن ریزریزش تو زمان‌های مرده‌ی روز.
نکات غیرضروری و جالب:
این نویسنده‌ها اکثرا روزنامه و نشریات زیاد می‌خونن و از اون ایده می‌گیرن. صبح زود بهتر می‌نویسن و میگن بلافاصله شروع می‌کنن تا از رویاهای شبانه‌ی خواب وارد تخیلات داستان بشن. قهوه زیاد می‌خورن. بعضیا زیاد روش تحقیق می‌کنن و گاهی چندسال درگیر یک رمانن، بعضی هم میگن که نوشتنِ باتحقیق باعث خشکی و مردن روحِ متن میشه. زیااد می‌نویسن در روز. مهم نیست رو کاغذ یا کامپیوتر. دفتر ایده دارن و چیزهایی که بعدا می‌تونن بهشون بپردازن یا برای نوشتن جالبن رو می‌نویسن. در انزوا و دور از اجتماع بودن در همشون نیست و بیشتر نویسنده‌ها ایده‌هاشون رو از دل گفتگوها و ارتباطات به‌دست میارن. خیلی‌هاشون اعتقادی به بازنویسی ندارن. شخصیت‌ها براشون زنده‌ان و بلندبلند داستان‌ها و دیالوگ‌هاشونو می‌خونن.
(شغل تمام‌وقت نویسندگی به نظر خیلی کار کسل‌کننده‌ای میاد!)

[Eghbal · Rating 2 out of 5]

نمیشه اسمش رو کتاب گذاشت

عنوان کتاب کاملا هوشمندانه و گول زننده انتخاب شده در حالی که اصلا خبری از صد روش نیست . صد مصاحبه کوتاه با صد نویسنده
اونم ترجیحا بریتانیایی و حد‌الامکان گمنام

نویسنده و مترجم

یک کتاب از مجموعه شش جلدی کاظم رهبر راجع به اصول نوشتن
همیشه زندگی و آثار نویسنده یا مترجم برام مهم بوده و چیزی که برام جالبه از کاظم رهبر اینه که پاشو تو هر زمینه ای گذاشته بدون اینکه تو اون کار تخصص داشته باشه . از هنر و نساجی و نویسندگی گرفته تا تئاتر و ترجمه و سینما و این عدم تسلط و تخصص کاملا به چشم میاد

نکته مثبت کتاب
میشه از کتاب یه چیزایی یاد گرفت
اینکه نویسندگی از نظر این صد نفر واقعا نیاز به اراده ، پشتکار و تلاش بسیار داره و یک شبه نمیشه نویسنده خوب شد
باید خواند و نوشت و کوشش کرد
و هیچ نوع چارچوبی وجود نداره که همه نویسنده ها تو این لیست از کارها اشتراک دارن
یکیشون شب مینوشت ، یکی صبح ، یکی لب دریا ، یکی تو اشپزخونه
یکی با خودکار ، یکی با مداد ، یکی با کامپیوتر

بعد از خوندن کتاب اگر بخوام جواب عنوان کتابو بدم اینه که
"اصلا معلوم نیست چگونه می‌نویسیم"

[SMH Mirfakhraei]

با خواندن این کتاب دریافتم...

-اول باید نوشت. بعد مکرر بازخوانی کرد. بعد نوشته را بلند خواند و صدا را ضبط کرد. نهایتاً هم صدا را گوش کرد و آخرین تغییرات را اِعمال کرد.
-باید تلاش کنیم ریتم کارکردنمان را بفهمیم و بر همان اساس پیش برویم.
-خوب نوشتن، از همیشه نوشتن به‌دست می‌آید.
-هر روز در ابتدای کار، آخرین بخش‌های کار دیروزمان را بخوانیم تا مجدداً در جریان کار قرار بگیریم.
-منتظر الهام نمانیم.
-انزوا همیشه مطلوب نیست. برای نویسنده، حرف‌زدن با مردم، حکم پاشیدن تخم در زمین شخم‌خورده را دارد.
***
اما برداشت خودم از کتاب، از این قرار بود: نسخۀ واحدی وجود ندارد؛ باید به نسخۀ خودمان برسیم و ضمن پایداری، انعطاف داشته باشیم.

[مسعود]

گفتگوهایی کوتاه با صد نویسنده معاصر (که البته برخی اصلا شناخته شده نیستند و برخی هم شناخته‌شده اند) هر کدام در دو صفحه با الگویی ثابت از روش‌های کارشان، ساعات کاری، علایق، نکاتی که هنگام نوشتن برایشان مهم است، مراودات اجتماعی و ... خود سخن گفته‌آند. کتاب ممکن است یکنواخت و حوصله‌سربر هم بشود اما با حوصله و دقت می‌توان نکات کارگاهی درخوری از دل کتاب بیرون آرود.

[Sanam · Rating 2 out of 5]

جالب بود، ولی خب که چی؟! هرکسی یک‌جوری می‌نویسه دیگه :))) به ما چه؟! :/

[sohrab mohajer · Rating 2 out of 5]

از ابتدای دوره‌ی کرونا تا همین چند روز پیش خواندن این کتاب طول کشید، در بعضی شب‌ها روایت یک نویسنده را می‌خواندم و این‌گونه شد که چند سال طول کشید تا به شب صدم رِسَم
بازگویی تجربه‌ها عمومن بسیار ساده و خلاصه‌شده و نه‌چندان عمیق از نویسنده‌های معاصری‌ست که در ایران چندان مشهور نیستند
نویسنده‌ها بیشتر از آنکه تکنیک‌ها و روش‌های خاص خودشان در مورد نوشتن را بگویند از سبک زندگی‌شان و گذر صبح تا شب روزمره‌شان نوشته‌اند و از همین روی نوشته‌هایشان کتاب را به اثری نه‌چندان عمیق و بیشتر صمیمانه تبدیل کرده

[Monireh Mardani]

از زمان آشنایی با استاد رهبر این کتابها چراغ راه من در زمینه نوشتن شده اند و مخصوصا اینکه روش نوشتن چهره های به نام ایران و جهان در این کتاب صحبت شده است.

[°•.Melina°•. · Rating 3 out of 5]

🔸️اولین جلدی که از مجموعه‌ی چگونه می‌نویسم خوندم: ۹ روش از ۹ داستان‌نویس‌ معاصر
🔸️دومی:۱۷ روش از ۱۷ نویسنده‌ی خلاق معاصر
🔸️سومی:۱۰۰ روش از ۱۰۰ نویسنده معاصر

یه چندتا مقاله و جستار مصاحبه بود از توصیه‌های نویسنده‌های مختلف درمورد نویسندگی.
برای کسایی که میخوان برای اولین بار کتابای نوشتن بخونن خوب نیست اما برای پراکنده‌خوانی و تکرار مطالب مهم و یادآوری و یادگیریِ چیزای مهم،خیلی لذت بخش و مفید بود.

بریده‌ای از کتاب:
شما راه خود را انتخاب کرده‌اید.پس بنویسید.دوباره بنویسید.پاک‌نویس کنید.کار یعنی تدوام.با خود صادق باشید چون قرار است برای کاری که می‌کنید،خود را هلاک کنید.پس چیزهایی بنویسید که به آنها علاقه دارید و از عهده‌اش بر می‌آیید.نوشتن تجربه‌ای دردناک است.کاری است به غایت درونی که فکر و احساس‌تان را می‌مکد.پس خود را برای آن آماده کنید و از آن لذت ببرید‌.

🔸️کتاب سوم کاملا از اون یکی دوتا متفاوت بود و خیلی برام لذت بخش بود!صد تا نویسنده با زبون خودشون سبک زندگی و عادت‌های نویسندگیشونو گفته بودن و خیلی براپ شیرین بود چون بیشترشون دقیقا همون زندگی‌ای رو داشتن که آرزوووی منه و اینکه توی خیلی چیزا نویسنده‌ها انقدر باهم مشترکن و یه سری احساسات و خصوصیات و حساسیت های خاصی که همشون دارن برام خیلی جالبه و برای بار هزارم حس کردم چقدر به این جماعت تعلق دارم😭😭😭✌🏼✨