Στην Πανδώρα, πόλη θρυλική και ίσως ανύπαρκτη, βρέχει ροδοπέταλα. Οι γυναίκες είναι όμορφες, οι γείτονες πρόθυμοι να τις εξυπηρετήσουν και οι κήποι των σπιτιών όλοι τους περιποιημένοι. Παρ' όλα αυτά τίποτα δεν είναι ήσυχο στον τόπο αυτό. Στην Πανδώρα, οι πόρνες χορεύουν ρούμπα με τους μπάτσους, τα υποβρύχια πλέουν στη στεριά, κυκλοφορούν έμποροι ονείρων και περιφέρεται ένας κλοσάρ που βλέπει οράματα. Ένα κομμένο χέρι πάει πέρα δώθε και ένα αλκοολικό σκυλί χαμογελάει... Μέσα σε μια ατμόσφαιρα υπερρεαλιστικού εφιάλτη γίνονται ουκ ολίγοι φόνοι. Ο επιθεωρητής Λυντς, ο κολλητός του ο Μπαρν και η Νίκι, η φετιχίστρια προφάιλερ, ερευνούν για τα εγκλήματα. Καθένας τους παλεύει με τη μοναξιά του και προσπαθεί να προσεγγίσει την ανομολόγητη αλήθεια που κρύβεται πίσω από αυτήν την εκατόμβη. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Το βιβλίο κυκλοφόρησε στα ελληνικά αρχές Ιουλίου από τις εκδόσεις Εξάντας, αλλά έτυχε να το βρω από ιδιώτη σε πολύ συμφέρουσα τιμή, λίγες μόλις μέρες μετά την κυκλοφορία του. Μου είχε κινήσει την προσοχή το εξώφυλλο και ίσως λιγάκι η σουρεαλιστική περίληψη της ιστορίας, όμως δεν βρήκα κριτικές στα ελληνικά ή έστω τα αγγλικά για να ξέρω τι παίζει ακριβώς, και έτσι δεν έτρεξα στα βιβλιοπωλεία για την αγορά του. Αν δεν το έβρισκα φθηνά, πιθανότατα θα αργούσε πολύ η στιγμή για να το αγοράσω. Λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με ένα κωμικοτραγικό θρίλερ με έντονα τα στοιχεία του κυνισμού και του μαύρου χιούμορ, το αστυνομικό κομμάτι του οποίου κατάφερε οριακά να μου κρατήσει το ενδιαφέρον -με το όλο μυστήριο και τη δράση του-, αλλά η τρέλα, οι υπερβολές και οι κατά κάποιο τρόπο σουρεαλιστικές καταστάσεις με ψυχαγώγησαν σε πολύ μεγάλο βαθμό και μου χάρισαν κάποιες ευχάριστες στιγμές. Οι χαρακτήρες μέτρια σκιαγραφημένοι αλλά όσο καμένοι χρειαζόταν για να με κάνουν να ενδιαφερθώ γι'αυτούς, ενώ η όλη ατμόσφαιρα κάπως ηλεκτρισμένη. Η γραφή απλή, όχι και τόσο λογοτεχνική, αλλά οπωσδήποτε ευκολοδιάβαστη και ξεκούραστη. Γενικά πρόκειται για μια τρελή παρωδία αστυνομικού θρίλερ, που διαβάζεται υπερβολικά εύκολα και γρήγορα, ό,τι πρέπει για μια ψυχαγωγική ανάγνωση στην παραλία, με ή χωρίς συνοδεία... τεκίλας φραπέ.
2,5/5 Divertissant sans pour autant être une lecture incroyable. J’ai aimé l’enquête qui était bien menée, mais il y avait trop de personnages, j’étais complètement perdue à un moment. Le langage est trop cru pour moi, trop sexualisé et franchement pas féministe, ça m’a trop dérangé pour que j’apprécie ma lecture. Mais c’était marrant parfois, donc tout n’est pas à jeter.