What do you think?
Rate this book
Zoeklicht op het gazon
8 november 1960, Zuid-Californië. Vicepresident Richard Nixon heeft zojuist zijn stem uitgebracht voor de presidentsverkiezingen waarin hij opneemt tegen de talentvolle senator John F. Kennedy. Het belooft de spannendste stembusgang ooit te worden, een botsing van karakters en stijlen: de verbeten Quaker versus het gelikte rijkeluiskind. Dan verdwijnt Nixon, op stel en sprong ervantussen gegaan voor een roadtrip die hem met drie getrouwen naar Tijuana, Mexico zal brengen. Voor Nixon een trip down memory lane, langs plekken uit zijn jeugd die tegelijk de voorafschaduwingen zijn van een donkere toekomst. Vanwaar dat impulsieve vluchtgedrag? En welke beschadigingen, opgelopen in een leven dat armoedig begon, in een gezin waar de dood altijd boven tafel hing, zullen bepalend zijn voor het feilen dat jaren later het vonnis zullen voltrekken over Nixons carrière?
189 pages, Hardcover
First published November 25, 2018
87 people want to read
About the author
Auke Hulst
32 books98 followersAuke Anthony Hulst is een Nederlandse romanschrijver, journalist en muzikant.
Van zijn site:
Auke Hulst (Hoogezand-Sappemeer, 1975) groeide op in het buurtschap Denemarken, boven op de gasbel van Slochteren. Zijn jeugd daar – ‘in een Pippi Langkous-huis in een bos’ – stond model voor zijn succesvolle derde roman Kinderen van het Ruige Land (2012), die genomineerd werd voor de BNG Literatuurprijs, en werd bekroond met de Cutting Edge Award 2013, de prijs voor het Beste Groninger Boek, en de Langs de Leeuw Literatuurprijs van het gelijknamige tv-programma. Eerder publiceerde hij de romans Jij en ik en alles daartussenin (2006) en Wolfskleren (2009), en maakte hij met tekenaar Raoul Deleo het literaire reisboek De eenzame snelweg, in het spoor van Jack Kerouac (2007). Dat boek werd genomineerd voor zowel de Stripschappenning als de Prix Saint-Michel. Begin 2015 zal bij Ambo|Anthos zijn roman Slaap zacht, Johnny Idaho verschijnen.
Auke is ook literatuurcriticus, reisjournalist en essayist voor onder meer NRC Handelsblad, De Groene Amsterdammer, De Standaard en Columbus Magazine. Daarnaast is hij muzikant. Hij maakte onder andere bij Wolfskleren het soloalbum The Hidden Shape onder de naam Sponsored by Prozac. En hij is de voorman van de Nederlandstalige band De Meisjes, die in 2012 debuteerde met het album Beter Dan Niets. In 2014 verschijnt het tweede album Dokter Toestel.
Van zijn site:
Auke Hulst (Hoogezand-Sappemeer, 1975) groeide op in het buurtschap Denemarken, boven op de gasbel van Slochteren. Zijn jeugd daar – ‘in een Pippi Langkous-huis in een bos’ – stond model voor zijn succesvolle derde roman Kinderen van het Ruige Land (2012), die genomineerd werd voor de BNG Literatuurprijs, en werd bekroond met de Cutting Edge Award 2013, de prijs voor het Beste Groninger Boek, en de Langs de Leeuw Literatuurprijs van het gelijknamige tv-programma. Eerder publiceerde hij de romans Jij en ik en alles daartussenin (2006) en Wolfskleren (2009), en maakte hij met tekenaar Raoul Deleo het literaire reisboek De eenzame snelweg, in het spoor van Jack Kerouac (2007). Dat boek werd genomineerd voor zowel de Stripschappenning als de Prix Saint-Michel. Begin 2015 zal bij Ambo|Anthos zijn roman Slaap zacht, Johnny Idaho verschijnen.
Auke is ook literatuurcriticus, reisjournalist en essayist voor onder meer NRC Handelsblad, De Groene Amsterdammer, De Standaard en Columbus Magazine. Daarnaast is hij muzikant. Hij maakte onder andere bij Wolfskleren het soloalbum The Hidden Shape onder de naam Sponsored by Prozac. En hij is de voorman van de Nederlandstalige band De Meisjes, die in 2012 debuteerde met het album Beter Dan Niets. In 2014 verschijnt het tweede album Dokter Toestel.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 27 of 27 reviews
April 16, 2019
Werkelijk fantastisch gedaan, Auke Hulst! Het is opmerkelijk dat Auke Hulst, die geboren is in 1975, zich zo goed heeft kunnen inleven in de stemming in het Amerika van 1960 en vervolgens de rabiate sfeer ten tijde van het gedwongen aftreden van Richard Nixon in 1974. Auke Hulst geeft prachtige sfeertekeningen van Nixon, zijn vrouw Pat en het puriteinse milieu waarin Nixon geboren werd. Hij kwam uit een strenge, arme Quaker familie en dat heeft geresulteerd in het feit dat de gedachte aan de armoede uit zijn jeugd hem nooit verlaten heeft. Auke’s inzicht in het getormenteerde karakter van Richard Nixon, die meedogenloze President die Watergate liet gebeuren en op zijn geweten heeft, is opmerkelijk. Wat ik ook heel goed getroffen vond was hoe Nixon zo enorm geintimideerd was door de glamour en rijkdom van de Kennedy-clan en dat hij wist dat hij geen kans had om te winnen in 1960 van die charismatische Jack Kennedy, maar zijn verbetenheid zodanig was dat hij doorging. Wat dat betreft zou je daar bewondering voor moeten hebben en dat is dan toch een nieuwe gedachte voor mij.
Het lijkt wel of Auke Hulst met elk nieuw boek weer een meer bijzonder boek aflevert. Wat mij betreft is Auke zo langzamerhand mijn favoriete Nederlandse schrijver geworden. Auke Hulst, mijn complimenten!
Het lijkt wel of Auke Hulst met elk nieuw boek weer een meer bijzonder boek aflevert. Wat mij betreft is Auke zo langzamerhand mijn favoriete Nederlandse schrijver geworden. Auke Hulst, mijn complimenten!
August 15, 2025
Gemengde gevoelens over dit boek, waarbij Auke Hulst in het lijf kruipt van Richard M. Nixon, terwijl hij toewerkt naar zijn aftreden als president. Halverwege verschuift het beeld naar een roadtrip die hij naar Mexico maakt. Auke Hulst kan zeker schrijven, maar gaat soms als Nixon iets te ver in de verbeelding terwijl hij wat mij betreft beter dichter bij de historische gebeurtenissen had kunnen krijgen. Ik geef toe, dit is een persoonlijk beeld, iemand anders zou het misschien juist wel kunnen waarderen, maar voor mij maakte het dit boek minder interessant dan het had kunnen zijn.
April 20, 2019
Richard Mulhouse Nixon (1913-1994) vormt het onderwerp van het boeiende (hoewel korte) psychologische portret dat Auke Hulst met 'Zoeklicht op het Gazon' verleden jaar uitbracht. Hij hangt dat portret op aan drie nagels, drie scharniermomenten uit Nixon's carrière en laat daar met zijn schijnwerper een afwisselend ijskoud, korrelig en warm licht op schijnen . Daaruit verschijnen dan geleidelijk aan de donkere contouren van een op vele vlakken getroebleerde man die z'n presidentschap met een knap staaltje onhandig bedrog de nek omwrong en ondanks latere min of meer geslaagde rehabilitatiepogingen gedoemd is om tot het einde der tijden als 'Tricky Dicky' bekend te staan.
Hulst, zelf geboren na Nixon's ontslag, moet zich erg in de man en zijn entourage hebben ingeleefd om zo'n treffend en geloofwaardig portret te kunnen voorleggen . De aversie die spontaan bij je opkomt bij het horen van de naam, maakt tijdens het lezen geleidelijk aan plaats voor een merkwaardig soort empathie voor een man die zich vanuit schrijnende armoede naar het hoogste ambt wist op te werken en dat altijd moest doen tegen de stroom in en zonder de mediagenieke allure van bijvoorbeeld de Kennedy-clan waarvan intussen duidelijk mag zijn dat het waarschijnlijk stuk voor stuk grotere bedriegers waren dan Richard 'I-am-not- a-crook' Nixon. Het is misschien een typisch Amerikaans anachronisme dat de man die zich uit de armoede opwerkte, Republiekein werd terwijl de puissant rijke Kennedy tot de democratische fractie behoorde.
De fascinerende trekjes van Nixon culmineren in een diepgewortelde wantrouw voor de elite met hun schijnverlichtheid, hun geldverslindende partycultuur en hun ongebreidelde gewetenloosheid , voor de 'klotejoden', weinig anders geportretteerd dan een Nazi dat zou doen , voor 'Oostkusteikels' en voor het werkschuwe allegaartje dat er vrolijk op los leeft, drugs gebruikt en niet wil inzien dat de hele Vietnamtragedie vooral een erfenis van zijn voorgangers is . Hulst laat zien wat daar debet aan is; zijn Quaker-achtergrond, een door dodelijke tbc bezocht armoedig gezin, met een agressieve non-vader, een heilig verklaarde, maar vaak afwezige moeder en een met vlagen van dodelijke jalousie doorspekte adoratie voor de overleden broer. Diezelfde haat-liefde verhouding komt merkwaardig genoeg terug in de relatie met zijn voornaamste opponent JFK, van wie hij de verkiezingen in 1960 maar nipt zal verliezen ondanks het gegeven dat 'hij z'n smoeltje niet mee had' en de media, naar zijn gevoel massaal voor het Kennedy-kamp koos. De ondertoon in Nixon's 'monologue intérieur' is een aanhoudende stroom van verongelijkte boosheid, slechts af en toe onderbroken door verbazing en ongeloof wanneer de werkelijkheid doordringt. Het is zeker en vast dezelfde reactionaire boosheid die heden ten dage in brede lagen van de maatschappij merkbaar is.
Ook de merkwaardige relatie met zijn vrouw Pat, een bikkelharde kettingrokende tante komt mooi uit de verf waarbij Hulst de stelling dat 'het huwelijk voorbij was' toen het koppel het Witte Huis bertrad, lijkt tegen te gaan.
Indringend is de portrettering van Nixon op de dag dat hij z'n aftreden bekend maakt voor de televisiecamera's en waarschijnlijk zijn beste redevoering ooit te beste geeft. Een president magistraal enkel in zijn ondergang.
Hulst, zelf geboren na Nixon's ontslag, moet zich erg in de man en zijn entourage hebben ingeleefd om zo'n treffend en geloofwaardig portret te kunnen voorleggen . De aversie die spontaan bij je opkomt bij het horen van de naam, maakt tijdens het lezen geleidelijk aan plaats voor een merkwaardig soort empathie voor een man die zich vanuit schrijnende armoede naar het hoogste ambt wist op te werken en dat altijd moest doen tegen de stroom in en zonder de mediagenieke allure van bijvoorbeeld de Kennedy-clan waarvan intussen duidelijk mag zijn dat het waarschijnlijk stuk voor stuk grotere bedriegers waren dan Richard 'I-am-not- a-crook' Nixon. Het is misschien een typisch Amerikaans anachronisme dat de man die zich uit de armoede opwerkte, Republiekein werd terwijl de puissant rijke Kennedy tot de democratische fractie behoorde.
De fascinerende trekjes van Nixon culmineren in een diepgewortelde wantrouw voor de elite met hun schijnverlichtheid, hun geldverslindende partycultuur en hun ongebreidelde gewetenloosheid , voor de 'klotejoden', weinig anders geportretteerd dan een Nazi dat zou doen , voor 'Oostkusteikels' en voor het werkschuwe allegaartje dat er vrolijk op los leeft, drugs gebruikt en niet wil inzien dat de hele Vietnamtragedie vooral een erfenis van zijn voorgangers is . Hulst laat zien wat daar debet aan is; zijn Quaker-achtergrond, een door dodelijke tbc bezocht armoedig gezin, met een agressieve non-vader, een heilig verklaarde, maar vaak afwezige moeder en een met vlagen van dodelijke jalousie doorspekte adoratie voor de overleden broer. Diezelfde haat-liefde verhouding komt merkwaardig genoeg terug in de relatie met zijn voornaamste opponent JFK, van wie hij de verkiezingen in 1960 maar nipt zal verliezen ondanks het gegeven dat 'hij z'n smoeltje niet mee had' en de media, naar zijn gevoel massaal voor het Kennedy-kamp koos. De ondertoon in Nixon's 'monologue intérieur' is een aanhoudende stroom van verongelijkte boosheid, slechts af en toe onderbroken door verbazing en ongeloof wanneer de werkelijkheid doordringt. Het is zeker en vast dezelfde reactionaire boosheid die heden ten dage in brede lagen van de maatschappij merkbaar is.
Ook de merkwaardige relatie met zijn vrouw Pat, een bikkelharde kettingrokende tante komt mooi uit de verf waarbij Hulst de stelling dat 'het huwelijk voorbij was' toen het koppel het Witte Huis bertrad, lijkt tegen te gaan.
Indringend is de portrettering van Nixon op de dag dat hij z'n aftreden bekend maakt voor de televisiecamera's en waarschijnlijk zijn beste redevoering ooit te beste geeft. Een president magistraal enkel in zijn ondergang.
August 27, 2019
4,5 Wat een fantastisch geschreven roman, uitermate slim gekneed en gegoten, waarmee je als lezer echt de (gefictionaliseerde) geest van Nixon in kan duiken. Geweldige passages met een doorrollend ritme zwengelen het tempo aan, terwijl nergens voorbij gegaan wordt aan de kalme momenten.
January 8, 2025
Wat houd ik van het schrijven van Auke Hulst. Zijn ‘Mitsukoshi’ was voor mij al een grote grote ontdekking. Eindelijk weer eens een hedendaagse Grote Roman in de Nederlandse letteren. Daarna las ik nog enkele boeken van hem en nu het kleinood ‘Zoeklicht op het gazon’.
Die taal. Ik zou willen zeggen: “zo precíes, zo accuraat”, maar dat is veel te klinisch. ‘Fijnzinnig’ is denk ik een beter woord. Hoe de opbouw van zinnen, hun kadans en het woordgebruik helemaal passen in een sfeer. Of anders gezegd: hoe ze lijken voort te komen uít een sfeer. Het is net alsof Nixon (want daarover gaat het) dit boek zelf geschreven heeft. Maar zo begenadigd was hij niet. Auke Hulst wel, want het komt uit hém voort. Gelukkig!
“Hij dacht aan wat Céline schreef, die vertoornde Fransoos, die barstte van de haat, die naar eigen zeggen in de vroege jeugd verborgen lag, en alles vergiftigde, zodat er alleen nog… smeerlapperijen? Ja, smeerlapperijen konden groeien tussen de doden, de mensen. Zo is het, dacht hij. Maar nee, zo was het helemaal niet, niet echt, echt niet. Toch? Er was die ook boze man in dat ene boek die zei kwaadaardig noch goedhartig te zijn, een held noch een schurk. Hoe was het mogelijk zulke tegenstrijdige dingen te denken terwijl je gewoon jezelf bleef? Het kind was ‘ik’, de vicepresident was ‘ik’, dit opgejaagde wild: ook ‘ik’. Maar welke kern werd omvat door die twee letters? Een zwarte zon of een brandend gat?”
Die taal. Ik zou willen zeggen: “zo precíes, zo accuraat”, maar dat is veel te klinisch. ‘Fijnzinnig’ is denk ik een beter woord. Hoe de opbouw van zinnen, hun kadans en het woordgebruik helemaal passen in een sfeer. Of anders gezegd: hoe ze lijken voort te komen uít een sfeer. Het is net alsof Nixon (want daarover gaat het) dit boek zelf geschreven heeft. Maar zo begenadigd was hij niet. Auke Hulst wel, want het komt uit hém voort. Gelukkig!
“Hij dacht aan wat Céline schreef, die vertoornde Fransoos, die barstte van de haat, die naar eigen zeggen in de vroege jeugd verborgen lag, en alles vergiftigde, zodat er alleen nog… smeerlapperijen? Ja, smeerlapperijen konden groeien tussen de doden, de mensen. Zo is het, dacht hij. Maar nee, zo was het helemaal niet, niet echt, echt niet. Toch? Er was die ook boze man in dat ene boek die zei kwaadaardig noch goedhartig te zijn, een held noch een schurk. Hoe was het mogelijk zulke tegenstrijdige dingen te denken terwijl je gewoon jezelf bleef? Het kind was ‘ik’, de vicepresident was ‘ik’, dit opgejaagde wild: ook ‘ik’. Maar welke kern werd omvat door die twee letters? Een zwarte zon of een brandend gat?”
September 1, 2019
Geweldig goed boek. Wat een inlevingsvermogen en wat een mooie taal.
April 16, 2022
'In het innerlijk leven, wist hij, nam de jeugd aanzienlijk meer ruimte in dan latere jaren, en niet alleen omdat de seconden toen langer duurden, maar vooral omdat de geest meer tijd had gehad erbij stil te staan, gebeurtenissen herhalend en herschrijvend in een poging het heden te verklaren. Te rechtvaardigen. Wat nooit lukte. Daarom was psychiatrie ook zulke onzin - een zielenknijper, ook zijn eigen Dr. Hutschnecker, zocht verklaringsmodellen en vond die in geconstrueerde verhalen. Dat was literatuur, geen wetenschap.'
November 30, 2024
Een mooi verhaal, alleen omdat ik weinig wist over wie Richard Nixon was en is, miste ik veel context, waardoor ik het boek niet overal begreep.
Verder weer erg goed geschreven en mooi verwoord. Wederom Core Hulst literatuur. Op naar Auke's volgende!
Verder weer erg goed geschreven en mooi verwoord. Wederom Core Hulst literatuur. Op naar Auke's volgende!
August 27, 2019
Verdeeld over drie sleutelscene's in het leven van Richard Nixon, kruipt Auke Hulst in het hoofd van Nixon. Dat doet hij geweldig. Een mooie combinatie van fact en fictie, waarbij je steeds beter gaat begrijpen wat voor persoon Nixon was, en vooral waar hij vandaan komt. Echt een aanrader.
January 3, 2019
Een poging om in het hoofd van een van Amerika’s meest besproken Presidenten (Nixon) te komen. Het boek vertelt vanuit het perspectief van Nixon zelf zijn verhaal. Interessant leesvoer!
October 9, 2022
En weer vijf sterren voor een boek van Auke Hulst. Een totaal ander boek dan De Mitsukoshi Troost Baby Company. Dat maakt het nog bewonderenswaardiger. Dit boek is een fictieve beschrijving van twee belangrijke sleutelmomenten in het leven van Richard Nixon. Het grootste deel van het boek beschrijft hoe hij de dag van de verkiezingen, die hij van Jack Kennedy zal gaan verliezen, doorbrengt-een korter tweede deel beschrijft zijn aftreden als gevolg van de Watergate affaire.
Het boek heeft de krachtige toon die hoort bij een gedreven, gekwelde ziel, bij een onderwerp als machtsstrijd, en die past bij een dag waarop de wissel voor het Amerikaanse volk al dan niet zal worden omgezet. Het verhaal is spannend, geloofwaardig, en boeiend. Hoe bepalend is het gezin en het milieu waaruit je afkomstig bent, voor de motieven in je latere leven. Nixon werd gedreven door zijn gevoel altijd onderschat geweest te zijn, altijd in de minderheid te zijn. Zeker tegenover zijn politieke tegenstander van dat moment: lid van een vooraanstaande familie, rijk, knap, intellectueel, in alles zijn tegenpool. Hulst zet de tijdgeest mooi neer, de scheiding tussen gezagsgetrouwheid en een strikte katholieke moraal enerzijds en het opkomende individualisme en vrijere opvattingen over sex en huwelijk anderzijds.
Hij heeft twee momenten gekozen waarop Nixon een nederlaag lijdt. In het ene deel beschrijft hij onder alles door de bijna breekbare hoop die Nixon koestert op een overwinning, in het andere vooral de bittere teleurstelling, de hoogmoed en de vernedering. In beide situaties wordt zijn zelfbeheersing tot het uiterste opgerekt. Het zit psychologisch dus ook nog eens goed in elkaar. Wat een schrijver!
Het boek heeft de krachtige toon die hoort bij een gedreven, gekwelde ziel, bij een onderwerp als machtsstrijd, en die past bij een dag waarop de wissel voor het Amerikaanse volk al dan niet zal worden omgezet. Het verhaal is spannend, geloofwaardig, en boeiend. Hoe bepalend is het gezin en het milieu waaruit je afkomstig bent, voor de motieven in je latere leven. Nixon werd gedreven door zijn gevoel altijd onderschat geweest te zijn, altijd in de minderheid te zijn. Zeker tegenover zijn politieke tegenstander van dat moment: lid van een vooraanstaande familie, rijk, knap, intellectueel, in alles zijn tegenpool. Hulst zet de tijdgeest mooi neer, de scheiding tussen gezagsgetrouwheid en een strikte katholieke moraal enerzijds en het opkomende individualisme en vrijere opvattingen over sex en huwelijk anderzijds.
Hij heeft twee momenten gekozen waarop Nixon een nederlaag lijdt. In het ene deel beschrijft hij onder alles door de bijna breekbare hoop die Nixon koestert op een overwinning, in het andere vooral de bittere teleurstelling, de hoogmoed en de vernedering. In beide situaties wordt zijn zelfbeheersing tot het uiterste opgerekt. Het zit psychologisch dus ook nog eens goed in elkaar. Wat een schrijver!
October 16, 2022
Een roman waarin je een deprimerend psychologisch portret van Richard Nixon krijgt. Nixon was de 37e president van de Verenigde Staten, van 1969 tot 1974. Het boek speelt zich af tijdens de verkiezingsdag in 1960 (Nixon - Kennedy). Richard Nixon maakt een autorit langs belangrijke plaatsen uit zijn jeugd en gaat ook nog even de grens over naar Mexico. Je volgt de innerlijke monoloog van Nixon tijdens die rit.
Ik vond het portret wel heel negatief allemaal. Alsof de beste man zijn hele leven aan het vechten is geweest tegen de spoken uit zijn jeugd. Dat zal voor een deel ook wel, toch heeft iedereen naar mijn idee ook andere kanten. Daar was geen aandacht voor. Het werd daardoor ook erg stereotiep: het bevestigt het negatieve beeld dat we in Nederland van Nixon hebben (want Republikein, want Watergate).
En nu wil ik een biografie van Nixon lezen.
Ik vond het portret wel heel negatief allemaal. Alsof de beste man zijn hele leven aan het vechten is geweest tegen de spoken uit zijn jeugd. Dat zal voor een deel ook wel, toch heeft iedereen naar mijn idee ook andere kanten. Daar was geen aandacht voor. Het werd daardoor ook erg stereotiep: het bevestigt het negatieve beeld dat we in Nederland van Nixon hebben (want Republikein, want Watergate).
En nu wil ik een biografie van Nixon lezen.
May 6, 2022
Aardig boek over 3 korte periodes uit Nixons leven. 1) de keer dat hij ‘s nachts als president ging kletsen met jongeren die tegen de oorlog demonstreerden 2)de verkiezingsdag van de verkiezingen tegen Jack Kennedy (die hij verliest) en 3) de 24 uur voordat hij aftreed als president.
Het is goed beschreven, maar het vraagt echt veel voorkennis van de Amerikaanse politiek en specifiek Nixon om het boek te kunnen waarderen. Zo zeiden een paar namen mij wel iets (Bobby, Kissinger), maar veel meer ook niet, die waarschijnlijk wel belangrijk zijn en het boek extra context geven.
Daarom 3 sterren.
Het is goed beschreven, maar het vraagt echt veel voorkennis van de Amerikaanse politiek en specifiek Nixon om het boek te kunnen waarderen. Zo zeiden een paar namen mij wel iets (Bobby, Kissinger), maar veel meer ook niet, die waarschijnlijk wel belangrijk zijn en het boek extra context geven.
Daarom 3 sterren.
March 18, 2025
Een bijzonder knap geschreven verhaal waarin Hulst Nixon tot leven brengt in de twee meest besproken periodes van zijn leven. Het biedt enerzijds een historische context maar kruipt als het ware in de huid van Richard Nixon door op basis van zijn persoonlijke historie als het ware een profiel te maken. De wijze waarop dat wordt omgezet in conversaties, overdenkingen en gedragingen is zonder meer meesterlijk.
Het laat mij in ieder geval met meer voorzichtigheid en resppect oordelen over deze verguisde politicus, al is zoals Hulst waarschuwt soms hier en daar wat bijgekleurd. Zonder meer een boek dat de moeite waard is gelezen te worden.
Het laat mij in ieder geval met meer voorzichtigheid en resppect oordelen over deze verguisde politicus, al is zoals Hulst waarschuwt soms hier en daar wat bijgekleurd. Zonder meer een boek dat de moeite waard is gelezen te worden.
September 28, 2019
Ondanks de geringe aantrekkingskracht van de politieke figuur Nixon, een abjecte bedrieger, slaagt Hulst er wonderwel in om je te boeien om je zelfs mee te laten leven met deze in se zielige figuur, slachtoffer van een harde jeugd, een schoolvoorbeeld van een vat van psychologische aandoeningen, van minderwaardigheidscomplexen, erotische geremdheid, paranoia, eenzaamheid en wraakzucht.
Hulst geeft je een hypnotiserende en beklijvende monologue intérieure tegen de achtergrond van het California van de sixties. Een tour de force.
Hulst geeft je een hypnotiserende en beklijvende monologue intérieure tegen de achtergrond van het California van de sixties. Een tour de force.
November 2, 2019
Er aan begonnen, vervolgens er weken niet gelezen en nu toch uit.
Ik vind dit boek lastig te beoordelen: het is, zoals ik van Auke Hulst gewend ben, uitstekend geschreven, maar het onderwerp boeide me gewoon niet. Ik kan me de fascinatie die sommige mensen voor Nixon voelen, voorstellen, maar zelf heb ik gewoon geen fascinatie voor ronduit onsympathieke mensen. Dat je zo'n weerzin tegen een persoon kunt voelen, geeft aan hoe goed de schrijver is, maar toch nam het mij een stuk leesplezier weg.
Ik vind dit boek lastig te beoordelen: het is, zoals ik van Auke Hulst gewend ben, uitstekend geschreven, maar het onderwerp boeide me gewoon niet. Ik kan me de fascinatie die sommige mensen voor Nixon voelen, voorstellen, maar zelf heb ik gewoon geen fascinatie voor ronduit onsympathieke mensen. Dat je zo'n weerzin tegen een persoon kunt voelen, geeft aan hoe goed de schrijver is, maar toch nam het mij een stuk leesplezier weg.
December 26, 2018
Dit is geen boek voor mij. Had er niet aan moeten beginnen. Het interesseert me gewoonweg niet. Leeskringboek, snap je. Dus door anderen gekozen. Het is dan ook echt iets voor andere mensen.
Jammer dat ik er sterren aan moet geven om überhaupt een review te kunnen plaatsen. Liever heb ik de mogelijkheid een ‘notitie’ bij het boek te zetten.
Misschien verdient dit boek wel 4 sterren.
Jammer dat ik er sterren aan moet geven om überhaupt een review te kunnen plaatsen. Liever heb ik de mogelijkheid een ‘notitie’ bij het boek te zetten.
Misschien verdient dit boek wel 4 sterren.
December 31, 2018
Dit boek leest toch te veel als een insidersroman, waarbij je zonder genoeg achtergrondkennis van dit deel van de geschiedenis (zoals ik) toch het gevoel hebt dat het meeste van het boek boven je hoofd gaat. Dat is jammer
March 20, 2019
Nixon aan het woord op zijn slechtste momenten. Hij is boos, onzeker, rancuneus, jaloers en theatraal. Het boek gaat over zijn gevoelens in perioden rondom zijn nederlagen, hoe was hij in betere tijden?
May 30, 2022
Deels verzonnen, deels gebaseerd op bronnen, verhaal over de persoonlijkheid nixon. Met flashbacks naar zijn jeugd. De dag van de verkiezingenuitslag, en heel laatste deel vlak voor zijn aftreden. Intrigerend boek.
March 18, 2020
Knap geschreven, niet mijn onderwerp.
October 3, 2020
Geluisterd naar dit fascinerende verhaal over Nixon. En wat kan Auke Hulst schrijven. Ik heb ervan genoten.
November 2, 2020
Prachtig, ik ging zelfs een beetje van Nixon houden.
August 9, 2023
Meelevend zonder de verwerpelijkheid uit het oog te verliezen
August 29, 2024
3.5 sterren
July 8, 2019
Dit is een lekker leesboek. Ik was bij een lezing over dit boek door de auteur zelf. En hij weet echt veel van Nixon. Al lezende heb ik me wel een paar keer afgevraagd waarom hij dit boek nou geschreven heeft. Wat kan je met een roman over Nixon? De diepgevallen president heeft in de USA zelf zijn "rehabilitatie" afgedwongen en wat kan een Nederlandse schrijver daar dan aan toevoegen.
Dat blijft wel een beetje knagen tot aan het einde van het boek. De mooiste scene vind ik die waar Nixon op de dag van de presidentsverkiezingen tijdens de autotocht naar Mexico op bezoek gaat bij zijn moeder, samen met een paar van zijn vertrouwelingen. De sfeer en de gesprekjes in dat huis(je) zijn interessant omdat het denkelijk net zo goed zou kunnen gaan om mensen die nu Trump of Baudet of Wilders kiezen. Het gaat over de afstand van gewone mensen die leven in dezelfde wereld maar die 30 jaren geleden zijn blijven steken in hun eigen denkraam. En dan zijn er "leiders" die hen nog "begrijpen" en op dat denkraam inspelen. Auke Hulst heeft een origineel verhaal gemaakt van een reeds uitgekauwde geschiedenis. Knap!
Dat blijft wel een beetje knagen tot aan het einde van het boek. De mooiste scene vind ik die waar Nixon op de dag van de presidentsverkiezingen tijdens de autotocht naar Mexico op bezoek gaat bij zijn moeder, samen met een paar van zijn vertrouwelingen. De sfeer en de gesprekjes in dat huis(je) zijn interessant omdat het denkelijk net zo goed zou kunnen gaan om mensen die nu Trump of Baudet of Wilders kiezen. Het gaat over de afstand van gewone mensen die leven in dezelfde wereld maar die 30 jaren geleden zijn blijven steken in hun eigen denkraam. En dan zijn er "leiders" die hen nog "begrijpen" en op dat denkraam inspelen. Auke Hulst heeft een origineel verhaal gemaakt van een reeds uitgekauwde geschiedenis. Knap!
Displaying 1 - 27 of 27 reviews