Xoguetes para un tempo prohibido

by Carlos Casares

Na súa terceira novela, Carlos Casares acompaña ao protagonista, Elías Paz, desde a nenez nunha pequena vila ourensá ata os tempos de estudante universitario en Compostela. O texto enlaza nunha hábil mestura a segunda e a terceira persoas, no que é considerado o cumio da etapa máis experimental do seu autor.

Xoguetes para un tempo prohibido percorre os diversos escenarios da represión diaria que se vivía na Galicia da ditadura franquista: a violencia imperante nos colexios relixiosos e nas igrexas, primeiro; a descuberta do amor e as relacións entre os dous sexos, condicionadas polas convencións e o medo; a loita política, despois, as súas escuridades e os os seus servilismos; a censura; e a dramática aceptación da derrota, finalmente.

Esta novela de aprendizaxe é considerada un dos fitos da chamada Nova Narrativa Galega e retrata a toda unha xeración, criada na posguerra e que soñou coa revolución nos anos sesenta, para despois verse sumida no desencanto. Xoguetes para un tempo prohibido recibiu o premio Galaxia en 1975, converténdose inmediatamente en referencia da literatura dunha época.

151 pages, Paperback

First published January 1, 1975

About the author

Carlos Casares Mouriño naceu en Ourense en 1941 e morreu en Vigo en 2002. Escritor e crítico literario, foi unha das personalidades máis importantes da cultura galega das últimas catro décadas. É autor de obras tan significativas como as novelas Ilustrísima e Os mortos daquel verán e os libros de relatos Vento ferido e Os escuros soños de Clío. Dirixiu a editorial Galaxia e a revista Grial ata o seu pasamento.
É de destacar, tamén, o traballo como columnista, principalmente en La Voz de Galicia entre 1992 e 1998, recollido en sete volumes publicados por Galaxia de 2005 a 2008, titulados Á marxe. O ano 2017 dedicóuselle o Día das Letras Galegas.

Reviews

[Moraima Aragundi · Rating 3 out of 5]

tiña este libro pendente desde hai varios anos, olvidado nun estante, e quizais aínda precise unha relectura porque a maneira de narrar é interesante pero estou algo espesa e custoume seguir o ritmo rápido e fragmentario, con constantes cambios de situacións e personaxes, e cun ton poético

[A Librería · Rating 4 out of 5]

En este libro tenemos otra visión de la adolescencia y la primera juventud. Es casi inevitable que el lector se sienta como ese niño expulsado de repente del paraíso y abocado a una vida de desencanto. Por su especial manera de contar la historia de Elías, es sin duda un buen exponente de la narrativa moderna. También da una visión crítica del modo de vida, la manera de sentir el amor y el momento histórico que le tocó vivir a sus personajes.

Crítica completa en: https://alibreria.com/2017/05/19/%E2%...

[Lorena · Rating 3 out of 5]

Carlos Casares es indudablemente de los mejores narradores que tenemos en Galicia y una de mis cosas favoritas de esta novela ha sido la narración lineal y continuada, que tiene mucha coherencia con el relato. Pero lo cierto es que me ha costado seguir el hilo muchas veces porque me iba y volvía en mis propias cavilaciones (más culpa mía que del autor).
Y otra cosa, honestamente (VOY A BANALIZAR TODO MUCHO A CONTINUACIÓN ESPERO QUE SE ME PERMITA LA LICENCIA) para escuchar cómo a alguien (también infiel como en los libros que últimamente he estado leyendo lo son todos los hombres, ya a este punto parece un rasgo intrínseco de su naturaleza) le ponen los cuernos treinta veces prefiero escuchar a una chica divertida que al menos no se muere al final.
Puede que en otro momento de mi vida si regreso a esta historia me flipe pero a día de hoy le reconozco el valor y ya.

[Manuel Gil · Rating 3 out of 5]

3'5*

Un vento ferido cun pouco de leite para que sexa menos amargo. A técnica narrativa, o mellor.

[meri · Rating 3 out of 5]

Non entendín a metade, síntoo. Unha estrela máis por darme morriña de Compostela.

[Helena Cupper · Rating 5 out of 5]

El libro favorito de mi abuelo con una historia que me hace pensar en mis años estudiando en santiago :'(