What do you think?
Rate this book
Τρέξε να σωθείς
Ένας εικοσιπεντάχρονος καθηγητής μαθηματικών, ο Λάμπης Δεμίρης, υπερέβη τα εσκαμμένα. Δημιούργησε ερωτικό δεσμό με μαθήτριά του, την οποία τελικά νυμφεύθηκε, γιατί η δεκαπεντάχρονη Αλίκη Πετρίδη έμεινε έγκυος. Ένα κακό προαίσθημα έτρωγε τα σωθικά του πεθερού του, ο οποίος από την πρώτη στιγμή δεν είδε με καλό μάτι τον γαμπρό του. Το προαίσθημα επιβεβαιώθηκε.
Αλλά πριν αποκαλυφθούν τα δύο προσωπεία του καθηγητή, ένα που χρησιμοποιούσε στην οικογένεια και την κοινωνία και ένα που του υπαγόρευαν τα σκοτάδια της ψυχής του, ο Λάμπης είχε προλάβει να τσαλαπατήσει κοριτσίστικα όνειρα και να ματώσει αθώες καρδούλες...
Αλλά πριν αποκαλυφθούν τα δύο προσωπεία του καθηγητή, ένα που χρησιμοποιούσε στην οικογένεια και την κοινωνία και ένα που του υπαγόρευαν τα σκοτάδια της ψυχής του, ο Λάμπης είχε προλάβει να τσαλαπατήσει κοριτσίστικα όνειρα και να ματώσει αθώες καρδούλες...
206 pages, Paperback
Published May 1, 2018
3 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
October 20, 2018
Τρέξε να σωθείς.
[ ]
Όλοι τρέχουμε να σωθούμε από τα σκοτάδια μας, τις αμαρτίες που βαραίνουν την ψυχή μας αλλά πόσοι τελικά τα καταφέρνουμε;
[
Ο Λάμπης είναι ο κεντρικός, σκοτεινός ήρωας του βιβλίου. Ένας άνθρωπος με βήματα βαρια, παπούτσια ξεφτισμενα από τα πολλά κρίματα που βαραίνουν την ψυχή του. Στο διάβα της ζωής του θα μπερδευτεί και θα χαθεί σε σκοτάδια που θα τον γεμίσουν φως και λύτρωση αλλά μόνο στα δικά του μάτια. Γιατί τα σκοτάδια του είναι βρώμικα και ματωμένα για τους άλλους, εκείνους που δε αισθάνονται την δική του ανάγκη, δε νιώθουν το δικό του πάθος για λίγα κύματα ευτυχίας και Αγαλλίασης.
Η συγγραφέας γνέθει στον αργαλειό της πένας της ένα ψυχογράφημα κοινωνικού, τραγικού πονήματος ένα βιβλίο που σπαράζει στις σελίδες του για ένα θέμα που αν και δε είναι ταμπού πια στη λογοτεχνία• με κάνει πάντα να πονώ και να ανατριχιάζω. Η κακοποίηση της ψυχής ενός ανθρώπου ανοίγει πληγές στη ψυχή μου. Σε αυτό το βιβλίο βλέπουμε τη κακοποίηση σε μεγάλο βαθμό. Κακοποίηση ψυχής και σώματος. Κακοποίηση συναισθημάτων, κακοποίηση της ανθρώπινης ύπαρξης.
Όσο και αν προσπάθησαν οι ήρωες να τρέξουν να σωθούν, η μοίρα δε τους έκανε το χατίρι. Ήταν στην επόμενη γωνία και τους περίμενε και ανάλογα το θύμα φορούσε και το αντίστοιχο προσωπείο. Πότε ψυχρή, ποτέ αμαρτωλά ερωτική και ποτέ εριστικη και σατανική. Δε λυτρωσε, δε έδωσε χαρά μα ούτε λίγα ψυχούλα ευτυχίας σε κανέναν. Δε χαρίστηκε, δεν έδωσε.
Μου άρεσε πολύ η πρώτη προσπάθεια της συγγραφεας. Θίγει στις σελίδες τους με αρκετά ώραια γραφή την σχέση Γονιών- παιδιών σε μια άλλη εποχή αν και δε έχουν αλλάξει και πολλά από τότε στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Έκανε λίγο κοιλιά αλλά απορροφήθηκα τόσο πολύ από το ψυχογράφημα των ηρώων που δε με ενόχλησε.
Έχει αρκετά στοιχεία και αστυνομικού θρίλερ αλλά πιστεύω ότι δε ανήκει σε αυτή τη κατηγορία. Είναι ένα κοινωνικό βιβλίο που ανοίγει το μυαλό μας για το πώς σκέφτονται οι άνθρωποι που είναι βυθισμένοι σε απαγορευμένα σκοτάδια γεμάτα χρώματα στην δική τους ψυχή μα στην πραγματικότητα είναι απλά δεμένοι με τα δεσμά του γλυκού μα αρρωστημένου πόθου και ζουν την ζωή σαν παιχνίδι με δικους τους κανόνες.
[ ]
Όλοι τρέχουμε να σωθούμε από τα σκοτάδια μας, τις αμαρτίες που βαραίνουν την ψυχή μας αλλά πόσοι τελικά τα καταφέρνουμε;
[
Ο Λάμπης είναι ο κεντρικός, σκοτεινός ήρωας του βιβλίου. Ένας άνθρωπος με βήματα βαρια, παπούτσια ξεφτισμενα από τα πολλά κρίματα που βαραίνουν την ψυχή του. Στο διάβα της ζωής του θα μπερδευτεί και θα χαθεί σε σκοτάδια που θα τον γεμίσουν φως και λύτρωση αλλά μόνο στα δικά του μάτια. Γιατί τα σκοτάδια του είναι βρώμικα και ματωμένα για τους άλλους, εκείνους που δε αισθάνονται την δική του ανάγκη, δε νιώθουν το δικό του πάθος για λίγα κύματα ευτυχίας και Αγαλλίασης.
Η συγγραφέας γνέθει στον αργαλειό της πένας της ένα ψυχογράφημα κοινωνικού, τραγικού πονήματος ένα βιβλίο που σπαράζει στις σελίδες του για ένα θέμα που αν και δε είναι ταμπού πια στη λογοτεχνία• με κάνει πάντα να πονώ και να ανατριχιάζω. Η κακοποίηση της ψυχής ενός ανθρώπου ανοίγει πληγές στη ψυχή μου. Σε αυτό το βιβλίο βλέπουμε τη κακοποίηση σε μεγάλο βαθμό. Κακοποίηση ψυχής και σώματος. Κακοποίηση συναισθημάτων, κακοποίηση της ανθρώπινης ύπαρξης.
Όσο και αν προσπάθησαν οι ήρωες να τρέξουν να σωθούν, η μοίρα δε τους έκανε το χατίρι. Ήταν στην επόμενη γωνία και τους περίμενε και ανάλογα το θύμα φορούσε και το αντίστοιχο προσωπείο. Πότε ψυχρή, ποτέ αμαρτωλά ερωτική και ποτέ εριστικη και σατανική. Δε λυτρωσε, δε έδωσε χαρά μα ούτε λίγα ψυχούλα ευτυχίας σε κανέναν. Δε χαρίστηκε, δεν έδωσε.
Μου άρεσε πολύ η πρώτη προσπάθεια της συγγραφεας. Θίγει στις σελίδες τους με αρκετά ώραια γραφή την σχέση Γονιών- παιδιών σε μια άλλη εποχή αν και δε έχουν αλλάξει και πολλά από τότε στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Έκανε λίγο κοιλιά αλλά απορροφήθηκα τόσο πολύ από το ψυχογράφημα των ηρώων που δε με ενόχλησε.
Έχει αρκετά στοιχεία και αστυνομικού θρίλερ αλλά πιστεύω ότι δε ανήκει σε αυτή τη κατηγορία. Είναι ένα κοινωνικό βιβλίο που ανοίγει το μυαλό μας για το πώς σκέφτονται οι άνθρωποι που είναι βυθισμένοι σε απαγορευμένα σκοτάδια γεμάτα χρώματα στην δική τους ψυχή μα στην πραγματικότητα είναι απλά δεμένοι με τα δεσμά του γλυκού μα αρρωστημένου πόθου και ζουν την ζωή σαν παιχνίδι με δικους τους κανόνες.
July 22, 2018
Είναι ένα βιβλίο που δεν μπορείς να το αφήσεις κάτω και σου προκαλεί έντονα συναισθήματα συμπόνοιας, οργής και στο τέλος υπάρχει μια κάποια κάθαρση· με το μια κάποια εννοώ ότι ένα ψυχικό τραύμα μπορεί να μη ξεπεραστεί ποτέ τελείως και στο τέλος αυτός που υποφέρει περισσότερο δεν είναι το θύμα, αλλά η οικογένεια του και τα κοντινά του πρόσωπα.
May 8, 2019
Υπάρχουν ορισμένες λεπτές, διαχωριστικές γραμμές, που καλό θα ήταν να μην ξεπερνάει κανείς. Έτσι λειτουργεί σωστά μια κοινωνία, έτσι διατηρούνται κάποια ηθικά πλαίσια μέσα στα οποία μπορεί ένα ανθρώπινο σύνολο να λειτουργήσει. Όταν, όμως, μπαίνει στη μέση το συναίσθημα, ίσως να πει κάποιος, τότε τι μπορείς να κάνεις; Πώς μπορείς να ελέγξεις τον εαυτό σου και να καταπιέσεις τα θέλω σου μπροστά στα πρέπει που κάποιοι άλλοι σου επιβάλλον; Και ναι, ο καθένας μας μπορεί να τα κατανοήσει όλα αυτά, έστω και σε κάποιον βαθμό, ακόμα και να βάλει τον εαυτό του στη θέση του άλλου. Όμως η περίπτωση που περιγράφεται στο "Τρέξε να σωθείς", στο πρώτο μυθιστόρημα της Βιργινίας Μάρκου, είναι από εκείνες που δεν μπορείς και δεν πρέπει να αντιμετωπίσεις συναισθηματικά.
Ο Λάμπης Δεμίρης είναι ένας εικοσιπεντάχρονος καθηγητής που παρά τη θέση του, συνάπτει σχέση με τη δεκαπεντάχρονη μαθήτριά του, Αλίκη Πετρίδη. Όταν εκείνη μείνει έγκυος, το να παντρευτούν είναι μονόδρομος, αφού το νεαρό κορίτσι δεν μπορούσε να μείνει με το στίγμα της ατιμασμένης. Παρ' όλα ταύτα, όμως, ο πατέρας της ποτέ δεν είδε με καλό μάτι τον γαμπρό του, ποτέ δεν τον συμπάθησε, από την πρώτη κιόλας στιγμή διέκρινε κάτι αλλόκοτο και σκοτεινό πάνω του, όμως δεν μπορούσε να καταλάβει τι ήταν αυτό, ούτε μπορούσε να αρνηθεί να τον κάνει μέλος της οικογένειάς του. Η απόφασή του δεν μπορούσε να είναι διαφορετική, γιατί ο ίδιος ο κόσμος δεν μπορεί να είναι διαφορετικός, παρά εμμένει στο να κρίνει, να κατακρίνει, να λιθοβολεί όποιον τολμάει να του θυμίζει μέρος από το σκοτάδι που ο ίδιος κρύβει στην ψυχή του.
Η συγγραφέας, σε αυτή την πρώτη της προσπάθεια, τα καταφέρνει πολύ καλά, τόσο όσον αφορά την σκιαγράφηση των χαρακτήρων και την ανάλυση των ψυχογραφημάτων αυτών, όσο και ως προς την αφήγηση, που στο μεγαλύτερό της μέρος διατηρεί μια καλή, σταθερή ροή γεγονότων, και μια ακόμα καλύτερη ανάπτυξη των συνεπειών που τα γεγονότα αυτά, τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν, επιφέρουν στους εμπλεκόμενους στην ιστορία αυτή, είτε με έμμεσο είτε με άμεσο τρόπο. Γιατί, όταν κάποιος γίνεται έρμαιο των παθών του και του σκοταδιού που υπάρχει μέσα του, όταν χάνει τον έλεγχο και αφήνει όλα τα αρρωστημένα θέλω και τα απωθημένα του να τον κυριεύσουν, δεν επηρεάζεται μόνο ο ίδιος, ως θύτης, αλλά και όσοι βρίσκονται γύρω του. Φίλοι, οικογένεια, κοινωνικός περίγυρος, είτε δεν ήξεραν είτε παριστάνοντας πως δεν ήξεραν κλείνοντας στωικά τα μάτια τους μπροστά σε όλα όσα δεν μπορούσαν να αντέξουν.
Το "Τρέξε να σωθείς" είναι ένα βιβλίο που μιλάει για την κακοποίηση, ψυχική και σωματική, με τρόπο ρεαλιστικό και σκληρό στα σημεία, που κάνει το στομάχι σου να σφίγγεται, ενισχύει τους φόβους, τις αγωνίες σου, τις ανασφάλειές σου, τόσο σε προσωπικό επίπεδο, όσο και σε ένα πιο ευρύ πλαίσιο, όπως π.χ. αν είσαι γονιός, όπου καλείσαι να σκεφτείς πως θα αντιμετώπιζες μια παρόμοια συνθήκης, είτε αν βρισκόσουν από τη μεριά του θύτη είτε του θύματος που, τελικά, στην πραγματικότητα, ίσως η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους δυο τους να είναι εξαιρετικά λεπτή, αφού η κακοποίηση και η "αρρώστια" έχει δεκάδες πρόσωπα, τις μορφές των οποίων πολλές φορές δεν μπορούμε καν να φανταστούμε.
Η Βιργινία Μάρκου, αξιοποιώντας έντονα στοιχεία της δημοσιογραφικής της πένας, μοιράζεται μαζί μας μια ιστορία που, δυστυχώς, θα μπορούσε να είναι πέρα για πέρα αληθινή. Δε μιλάει για κάτι μυθοπλαστικό, αλλά για μια πραγματικότητα που ίσως να βρίσκεται πιο κοντά μας απ' όσο πιστεύουμε. Μια ιστορία για τα ψυχικά τραύματα και τις ανοιχτές πληγές που αυτά αφήνουν, που συνεχώς αιμορραγούν και δηλητηριάζουν το μυαλό και την ψυχή ορισμένων ανθρώπων, πιο αδύναμων, πιο ευαίσθητων... Ποιος ξέρει! Σίγουρα, πάντως, εκείνων που αφήνονται στα σκοτάδια τους και τους κυριεύουν οδηγώντας τους στις χειρότερες κατευθύνσεις που θα μπορούσαν να πάρουν. Άνθρωποι χαμένοι, που οι ευθύνες των πράξεών τους δεν είναι μόνο δικές τους, αλλά και των οικείων τους, της οικογένειάς τους, που αντί να γιατρεύει σκαλίζει ακόμα πιο βαθιά, στερώντας όλα όσα θα μπορούσαν να οδηγήσουν, αν όχι σε μια απόλυτη, σε μια μερική λύτρωση, που και παλι θα ήταν καλύτερη απ' το τίποτα.
Ο Λάμπης Δεμίρης είναι ένας εικοσιπεντάχρονος καθηγητής που παρά τη θέση του, συνάπτει σχέση με τη δεκαπεντάχρονη μαθήτριά του, Αλίκη Πετρίδη. Όταν εκείνη μείνει έγκυος, το να παντρευτούν είναι μονόδρομος, αφού το νεαρό κορίτσι δεν μπορούσε να μείνει με το στίγμα της ατιμασμένης. Παρ' όλα ταύτα, όμως, ο πατέρας της ποτέ δεν είδε με καλό μάτι τον γαμπρό του, ποτέ δεν τον συμπάθησε, από την πρώτη κιόλας στιγμή διέκρινε κάτι αλλόκοτο και σκοτεινό πάνω του, όμως δεν μπορούσε να καταλάβει τι ήταν αυτό, ούτε μπορούσε να αρνηθεί να τον κάνει μέλος της οικογένειάς του. Η απόφασή του δεν μπορούσε να είναι διαφορετική, γιατί ο ίδιος ο κόσμος δεν μπορεί να είναι διαφορετικός, παρά εμμένει στο να κρίνει, να κατακρίνει, να λιθοβολεί όποιον τολμάει να του θυμίζει μέρος από το σκοτάδι που ο ίδιος κρύβει στην ψυχή του.
Η συγγραφέας, σε αυτή την πρώτη της προσπάθεια, τα καταφέρνει πολύ καλά, τόσο όσον αφορά την σκιαγράφηση των χαρακτήρων και την ανάλυση των ψυχογραφημάτων αυτών, όσο και ως προς την αφήγηση, που στο μεγαλύτερό της μέρος διατηρεί μια καλή, σταθερή ροή γεγονότων, και μια ακόμα καλύτερη ανάπτυξη των συνεπειών που τα γεγονότα αυτά, τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν, επιφέρουν στους εμπλεκόμενους στην ιστορία αυτή, είτε με έμμεσο είτε με άμεσο τρόπο. Γιατί, όταν κάποιος γίνεται έρμαιο των παθών του και του σκοταδιού που υπάρχει μέσα του, όταν χάνει τον έλεγχο και αφήνει όλα τα αρρωστημένα θέλω και τα απωθημένα του να τον κυριεύσουν, δεν επηρεάζεται μόνο ο ίδιος, ως θύτης, αλλά και όσοι βρίσκονται γύρω του. Φίλοι, οικογένεια, κοινωνικός περίγυρος, είτε δεν ήξεραν είτε παριστάνοντας πως δεν ήξεραν κλείνοντας στωικά τα μάτια τους μπροστά σε όλα όσα δεν μπορούσαν να αντέξουν.
Το "Τρέξε να σωθείς" είναι ένα βιβλίο που μιλάει για την κακοποίηση, ψυχική και σωματική, με τρόπο ρεαλιστικό και σκληρό στα σημεία, που κάνει το στομάχι σου να σφίγγεται, ενισχύει τους φόβους, τις αγωνίες σου, τις ανασφάλειές σου, τόσο σε προσωπικό επίπεδο, όσο και σε ένα πιο ευρύ πλαίσιο, όπως π.χ. αν είσαι γονιός, όπου καλείσαι να σκεφτείς πως θα αντιμετώπιζες μια παρόμοια συνθήκης, είτε αν βρισκόσουν από τη μεριά του θύτη είτε του θύματος που, τελικά, στην πραγματικότητα, ίσως η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους δυο τους να είναι εξαιρετικά λεπτή, αφού η κακοποίηση και η "αρρώστια" έχει δεκάδες πρόσωπα, τις μορφές των οποίων πολλές φορές δεν μπορούμε καν να φανταστούμε.
Η Βιργινία Μάρκου, αξιοποιώντας έντονα στοιχεία της δημοσιογραφικής της πένας, μοιράζεται μαζί μας μια ιστορία που, δυστυχώς, θα μπορούσε να είναι πέρα για πέρα αληθινή. Δε μιλάει για κάτι μυθοπλαστικό, αλλά για μια πραγματικότητα που ίσως να βρίσκεται πιο κοντά μας απ' όσο πιστεύουμε. Μια ιστορία για τα ψυχικά τραύματα και τις ανοιχτές πληγές που αυτά αφήνουν, που συνεχώς αιμορραγούν και δηλητηριάζουν το μυαλό και την ψυχή ορισμένων ανθρώπων, πιο αδύναμων, πιο ευαίσθητων... Ποιος ξέρει! Σίγουρα, πάντως, εκείνων που αφήνονται στα σκοτάδια τους και τους κυριεύουν οδηγώντας τους στις χειρότερες κατευθύνσεις που θα μπορούσαν να πάρουν. Άνθρωποι χαμένοι, που οι ευθύνες των πράξεών τους δεν είναι μόνο δικές τους, αλλά και των οικείων τους, της οικογένειάς τους, που αντί να γιατρεύει σκαλίζει ακόμα πιο βαθιά, στερώντας όλα όσα θα μπορούσαν να οδηγήσουν, αν όχι σε μια απόλυτη, σε μια μερική λύτρωση, που και παλι θα ήταν καλύτερη απ' το τίποτα.
August 31, 2025
ΒΙΒΛΙΟ 48
Πολύ καλό βιβλίο!
Από τα λίγα βιβλία που ενώ τα διάβαζα δεν παρακολουθούσα σε ποια σελίδα ήμουν.
Συχνά ένιωθα πως δεν θέλω να τελειώσει.
Ενδιαφέρουσα η κάθε σελίδα του.
9/10
Πολύ καλό βιβλίο!
Από τα λίγα βιβλία που ενώ τα διάβαζα δεν παρακολουθούσα σε ποια σελίδα ήμουν.
Συχνά ένιωθα πως δεν θέλω να τελειώσει.
Ενδιαφέρουσα η κάθε σελίδα του.
9/10
Displaying 1 - 4 of 4 reviews