დავით წერედიანის „თემა და ვარიაციები“ წლების განმავლობაში იწერებოდა, ავტორისთვის დამახასიათებელი სიდინჯით, აუჩქარებლობით, ამა თუ იმ საზოგადოებრივ-ლიტერატურულიპრობლემის სიღრმისეული გააზრებით.
ეს წიგნი ერთდროულად დღიურიცაა, პირადი ჩანაწერებიც, უაღრესად საინტერესო შემოქმედებითი ლაბორატორიის გასაჯაროების ცდაც და პროფესიული მასტერკლასიც, რომელიც ძალიან გამოადგება ყველას, ვისთვისაც ცხოვრება და ლიტერატურა მუდმივი ძიების, აზროვნების, კერპების მსხვრევისა და აღმოჩენების გამოა მიმზიდველი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი 1960 წელს.
„დავით წერედიანი 1963 წლიდან შოთა რუსთაველის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტში მუშაობდა, 1981 წლიდან ეწევა მთარგმნელობით საქმიანობას. წერედიანის სახელი მის კონგენიალურ თარგმანებთან არის გაიგივებული. მის მიერ უბადლო ქართულით არის ამეტყველებული გერმანული ლიტერატურის ორი უმნიშვნელოვანესი ნაწარმოები: გოეთეს „ფაუსტი“ და ძმები გრიმების „ზღაპრები“, რომლის გარეშეც ჩვენი ლიტერატურა ბევრად ღარიბი იქნებოდა. „ფაუსტი“, რომელსაც დიდი გერმანელი მწერალი და მოაზროვნე, იოჰან ვოლფგანგ გოეთე (1749 – 1832) თითქმის მთელი სიცოცხლის განმავლობაში წერდა, მსოფლიო ლიტერატურის ერთ-ერთი უმაღლესი ქმნილება სიმბოლურ-ალეგორიული ნაწარმოებია. მისი ექვივალენტის შექმნას ისეთივე ტიტანური შრომა სჭირდება, როგორც ავტორისა."
2017 წლის 30 მაისს, თბილისის მე-3 საერთაშორისო ლიტერატურის ფესტივალზე დავით წერედიანს გადაეცა გოეთეს ინსტიტუტის და DVV International-ი “გივი მარგველაშვილის სახელობის” პრემია ქართულ-გერმანული კულტურული ურთიერთობების გაღრმავებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის.
მთელი წიგნი არაჩვეულებრივია, მაგრამ განსაკუთრებით ემიციური იყო ჩანაწერები შოთა ჩანტლაძის შესახებ, ყველაზე საინტერესო კი - დასასრული, ვეფხისტყაოსანზე. 3 წელია, არ წამიკითხავს და ვიგრძენი, რომ დაბრუნების დროა
მე ვარ ხიბლში ჩავარდნილი. სანამ ახალი აღმოჩენილი მყავს დავით წერედიანი, აქა-იქ ვარიაციასაც ვესესხები და პოეტურ ქარგასაც, აღფრთოვანებულზე მეპატიება. ამ ეტაპზე ის არის მამა, რომლის მოკვლაც მომიწევს და ეს სულ არ იქნება ადვილი საქმე.
ისე კი, მაიმუნობის გარეშე, ეს კაცი არის გენიოსი. თანამედროვე და ამხელა მე მეორე არ ვიცი.
წერედიანს რომ რამე დაეწეროს და ცუდი გამოსულიყო, ეგეთი ჯერჯერობით არაფერი შემხვედრია და იმედი მაქვს, არც შემხვდება. ამ შემთხვევაში, სასიამოვნოდ საკითხავი ჩანაწერებია, ალაგ-ალაგ დამაფიქრებელიც და განსხვავებული მხრიდან დანახულიც.