Ik vond het boek heel leuk, het was best eng en ik wilde gewoon blijven lezen. Het boek was zo verrassend, ik wist niet zeker wat er ging gebeuren, er waren zoveel wendingen die me in shock lieten.
Mijn favoriete personage is Martijn. Ik vind hem het leukst omdat hij altijd grappig is, zelfs als er iets ernstigs gebeurt. Hij zorgt er altijd voor dat iedereen kalm blijft en dat iedereen weet dat het niet echt is tijdens de ‘Fright Night’. Je kunt ook een zachte kant van hem zien in een stuk met Neele, en hoe hij een heel goede vriend is, en hoe hij voor iedereen zorgt.
Iets dat blijft hangen voor mij was toen Reza voor Dylan sprong en stierf, het toonde aan dat zelfs na alle jaren van haat die hij voor Dylan had, hij nog steeds van hem hield en dat hij nog steeds zijn broer was. Ik haat dat Reza dood ging want toen hij eindelijk vergaf Dylan en hij had een familie weer, hij ging dood.
Iets dat ik vond minder leuk uit het boek was Sophia, zij is heel irritant, ze veroorzaakte zoveel problemen en ze wilde altijd ieders persoonlijke leven weten. Ze is ook erg hypocriet, bijvoorbeeld zij werd heel boos op Dylan toen hij heeft gelogen… maar zij liegt net zoveel als hij.
Het spannendste moment was, toen Reza hoorde dat Neele bang voor hem was, vroeg hij Sandy om een mes omdat hij haar en Martijn pijn wilde doen. Het was zo spannend want, ten eerste, hij wou pijn aan hun doen… iets met een mes, en ten tweede, er waren 10 hoofdstukken tussen het moment dat hij zei dat hij ze pijn wilde doen en het moment waarop ze elkaar echt hebben gezien. Ik wist helemaal niet wat er zou gebeuren!
Ik heb wel een fout in het boek gevonden, toen Sandy en Reza in de bunker waren van plan om de anderen pijn te doen, hadden ze maskers op zodat ze onbekend zouden blijven, maar in een hoofdstuk dat vanuit Sophia's perspectief was, wist ze dat het Sandy was die het mes vasthield, maar hij had zijn masker op dus ze kon dat op geen enkele manier weten, ze wist ook op dat moment niet eens wie Sandy was.