Op 11 november 1918, exact om 11 uur, zwegen de wapens. Na 1561 dagen kwam de Eerste Wereldoorlog ten einde. Historicus Pieter Serrien schetst aan de hand van aangrijpende getuigenissen de duizelingwekkende geschiedenis van de zeer gewelddadige laatste oorlogsdag waarop er nog meer dan 2700 mensen sneuvelden. Elk hoofdstuk vertelt het verloop van één uur. Een unieke leeservaring waarbij de laatste 24 uren voor de wapenstilstand zich ontvouwen in een politieke en militaire thriller van formaat.
Herbeleef de laatste dramatische uren van WO1 De bikkelharde wapenstilstandsonderhandelingen in het Bos van Compiègne De vlucht van de onttroonde Duitse keizer naar Nederland De bloedige strijd om Bergen, Gent en de Maasoevers De revoluties in Kiel, Berlijn, Rotterdam, Brussel en Antwerpen Het politieke schaakspel in Den Haag en Loppem Het massale sterven door de Spaanse griep De vluchtelingenstromen in het zog van de Duitse terugtrekking De laatste slachtoffers van geallieerde bombardementen en munitieongelukken De dramatiek van de allerlaatste gesneuvelden van de Groote Oorlog
Mijn zesde boek is klaar!! Op 6 september 2018 verschijnt Het elfde uur bij Uitgeverij Horizon.
Ik vertel de duizelingwekkende geschiedenis van het einde van de Eerste Wereldoorlog in 24 hoofdstukken. Elk uur is een hoofdstuk, wat zorgt voor een unieke leeservaring.
De belangrijkste thema's: - De bikkelharde wapenstilstandsonderhandelingen in het Bos van Compiègne - De vlucht van de onttroonde Duitse keizer naar Nederland - De bloedige strijd om Bergen, Gent en de Maasoevers - De revoluties in Berlijn, Rotterdam, Brussel en Antwerpen - Het politieke schaakspel in Den Haag en Loppem - Het massale sterven door de Spaanse griep - De vluchtelingenstromen in het zog van de Duitse terugtrekking - De laatste slachtoffers door geallieerde bombardementen en munitieongelukken - De laatste gesneuvelden van de Groote Oorlog
Dit boek geeft een historische beschrijving van de laatste dagen van de eerste wereldoorlog, bekeken vanuit verschillende standpunten van onderhandelaars rond de wapenstilstand, de gewone soldaat aan de frontlinie tot de gewone burgers die de wapenstilstand vieren. Ondanks het feit dat het boek toch ruim 400 blz geschiedenis bevat, vond ik het heel aangenaam te lezen
Pieter Serrien reconstrueert aan de hand van onder meer officiële verslagen en dagboeken de laatste dagen van de Eerste Wereldoorlog. In een eerste deel focust hij op de aanloop naar het einde, om dan in het tweede deel de laatste 24 uur uur per uur te illustreren. In een derde deel staat hij stil bij wat er gebeurde na het elfde uur van de elfde dag van de elfde maand, het officiële einde van De Groote Oorlog. Daarmee schetst hij niet alleen een interessant maar vaak ook menselijk beeld ervan en brengt hij de lezer heel dicht bij de historische realiteit. Het enige minpuntje aan dit boek is de wat slordige eindredactie: de foutjes verstoren weliswaar de inhoud niet, maar zijn een beetje vervelend. Ik ga ervan uit dat dat in een herdruk rechtgezet zal worden...
Het einde van de 1e wereldoorlog is absurdistisch dat wordt wel duidelijk in dit boek. Waarom het zo gelopen is en de opstelling van met name Foch bij de onderhandeling met Erzberger had ik wel wat meer uitgewerkt willen zien. De tijdsgeest en de dreiging van communistische opstanden in Duitsland, Frankrijk, Belgie en Nederland geeft een mooi beeld. Ik had me dit niet zo gerealiseerd maar dat zet wel een beeld voor de achtergrond waartegen de oorlog ten einde kwam. De ‘spelers’ zijn hier zeker door beïnvloed. Vreemd ook dat uur dat op 11.00 op 11 november is vast gesteld dat heeft ook nog veel levens gekost. Omdat die tijd redelijk ver vantevoren werd vast gesteld is de aanloop daarheen ook verwarrend. Het helpt ook om te realiseren dat de wapenstilstand voor 36 dagen was. Men rekende nog met verlenging daarna en wilde tot op het laatst nog terrein veroveren. Het boek maakt langs deze lijnen het grote beeld zichtbaar. Maar het boek biedt ook de ‘kleine’ tragedieën van soldaten en burgers die aangrijpend zijn. De combinatie van de grote lijn en het individuele verdriet is erf mooi.
Er zijn van die boeken waarvan je hoopt dat ze nooit geschreven moeten worden. Het Elfde Uur van mijn broer Pieter Serrien is daar 1 van. De laatste weken en uren van WO1 zijn zo absurd en gruwelijk, dat je bij het lezen vaak de vraag stelt of het allemaal wel echt gebeurd is. Maar hoe onmenselijk de oorlog ook was, het beschrijven ervan heeft zijn waarde. Het respect en het oog voor detail waarmee Pieter schrijft, geven de slachtoffers een stem en een gezicht. Dit is belangrijk omdat beschrijven een mogelijkheid geeft tot betekenis, zelfs in de meest chaotische periodes van de menselijke geschiedenis. De hoop ligt immers in de brokstukken zelf zei de bekende filosoof Adorno destijds. Het boek drukt een wens uit dat de mensheid ooit gaat begrijpen dat gewelddadige conflicten als WOI zinloos en wansmakelijk zijn. 100 jaar later zijn er in de wereld nog steeds oorlogsconflicten. Maar de hoop doet duidelijk leven. Als we eerlijk zijn, is de wereld nog nooit zo oorlogsvrij geweest. De media doet ons graag andere zaken geloven, maar vergeet niet dat zelfs zwartgallige oorlogsoverlevers als Adorno vandaag een beetje vrolijk zouden worden van het idee dat er 100 jaar na 1918 al een hele tijd geen gewapende conflicten zijn geweest in West-Europa. Fingers crossed.
Het gegeven; een verslag van de laatste dag van de Eerste Wereldoorlog is zeer interessant en Peter Serrien geeft ons volop diverse informatie. Het is alleen jammer dat de zogenaamde revoluties (die overal in West Europa grandioos mislukte) zoveel aandacht krijgen. Dat België overbelicht wordt zei hem vergeven, Serrien is tenslotte een Belg.
Vorig jaar kwam het videospel 'Battlefield 1' uit. In de indrukwekkende allereerste missie van dat spel werd je midden in de actie van de eerste wereldoorlog gedropt. Je kon niet anders dan sterven, wat je ook probeerde. Telkens dat gebeurde werd je uit het lichaam gesleept van het huidige karakter en via een vogelperspectief kwam je in een ander karakter terecht, elke keer weer. Het blijft mijn favoriete gamelevel aller tijden. Enfin, genoeg over mijn andere hobby's; wat dat level gemeen heeft met dit boek is het verteltempo; je krijgt 24-gewijs de laatste uren van de eerste wereldoorlog voor de kiezen. Van uur tot uur. En telkens ga je, middels getuigenissen in eerste persoon, van personage tot personage. Met Duits onderhandelaar Matthias Ertzberger als Jack Bauer van dienst in een wanhopige poging de oorlog zo snel en voor Duitsland zo elegant mogelijk te beëndigen. Dat maakt dat je de personages kort op de huid zit. De rol van de Spaanse Griep en de revoluties in Duitsland komen uitgebreid aan bod en de waanzin van de schijnaar nutteloze laatste aanvallen wordt uitgebreid belicht. Dit is geen 'kanonnen van augustus' of 'De Groote Oorlog', maar toch een zeer aan te bevelen standaardwerk-in-wording over de laatste dagen van de enorme slachting van 14-19.
Op 11 november 1918 kwam, na 1561 dagen, een einde aan de Eerste Wereldoorlog. Historicus Pieter Serrien schetst aan de hand van aangrijpende getuigenissen de geschiedenis van de zeer gewelddadige laatste oorlogsdag, waarin nog meer dan 2.700 mensen sneuvelden. Elk hoofdstuk vertelt het verloop van één uur. De laatste 24 uren voor de wapenstilstand ontvouwen zich als een politieke en militaire thriller van formaat. Pieter Serrien verliest in zijn verhaal niet één, klein maar belangrijk detail uit het oog. De uren tussen 10 november 11 uur en 11 november 11 uur verliepen uiterst bloedig, spannend en dramatisch. Het elfde uur is het verhaal van mannen op leeftijd en van jonge gasten aan het front, verzeild in wat een eindeloze oorlog leek te worden.
Misschien redelijk streng, maar het boek loste helaas niet mijn verwachtingen in… “elk hoofdstuk vertelt het verloop van 1 uur” lees je op de achterzijde, dat had ik dus liever niet gelezen, want wat ik daardoor meer verwacht had over de vertelwijze gebeurt voor mij eigenlijk enkel in het hoofdstuk 10u-11u. Serrien geeft een inleiding waardoor hij claimt dat je dit boek ook kan lezen als leek, maar door de enorme hoeveelheid aan namen van sergeanten, majoren,… vind ik dat dat niet echt op gaat waardoor het soms echt een moeilijk boek is. Pas op, zoals ik begon: misschien klink ik nu te streng, want heb ik iets bijgeleerd uit dit boek? 100% ja… maar vond ik dit makkelijk leesbaar? Zeker niet dus.
Een geschiedenis boek, WWI en dan met name de laatste dag, die tevens ook een afschuwelijke en gewelddadige dag werd. Uur voor Uur uitgewerkt, van persoon tot persoon, Keizer Wilhelm, Politieke Figuren, Soldaten en burgers, op basis van documentatie etc. Een boek dat dus best wel veel research heeft gehad en dat is goed te merken. Het Elfde Uur is zeer toegankelijk geschreven, het leest weg als een roman of Spannende thriller, dat maakt dit geschiedenis document toegankelijk voor ieder die hier interesse in heeft, maar vaak wordt tegengehouden door een moeilijke of wetenschappelijk schrijfstijl, dat is hier dus niet aan de orde. Een goed en boeiend boek.
Mooi en interessant boek over de laatste 24 uur van de eerste wereldoorlog. Van het aftreden van de Duitse keizer tot het Amerikaanse offensief. Beschrijft op basis van persoonlijke ervaringen hoe het einde van de oorlog is gelopen. Gaat ook in detail over de treurige dood van de laatste slachtoffers en het zinloze geweld op de laatste dag.