Zeiseman

by Martha Heesen

Een oude man zit naast zijn huis, onder een ritselende abeel in de avondzon. Wie is hij, wat heeft zijn levensloop betekend? Het betoverende proza van Martha Heesen dient de lezer zeer stapsgewijs het bijzondere verhaal van de Zeiseman toe.
Remigius is alleen op de wereld, hij heeft veel verloren, maar in zijn hoofd is alles er nog, als jaarringen in een stronk zien we de verschillende fasen in zijn leven bijna tegelijkertijd. Een mens is een bewaarplaats van herinneringen, een oude mens is alles in een: het kind, de jongen, de jongeman, de vader, de oude man.
Met ontzag voor wat onbekend moet blijven schetst Heesen een compleet leven in een korte lyrische roman. De stijl is uitbundig en ingetogen tegelijk. De engelen uit het glas-in-loodraam voorzien de dagen en werken van Remigius van commentaar.

124 pages, Paperback

Published June 1, 2018

Reviews

[Will · Rating 3 out of 5]

Bijzonder boek, zwaar maar mooi. Ritmisch geweldig.
3,5*

[Marie-lynn · Rating 3 out of 5]

3,5 ⭐️

[Elly Lewin · Rating 5 out of 5]

O zo prachtig proza, o zo mooie poëzie. Ik heb mijn hart verloren aan Zeiseman (en aan Martha Heesen).

[Lars Meijer · Rating 4 out of 5]

Een aparte roman, die mij bij vlagen deed denken aan Terrence Malicks 'The Tree of Life'.

[Thomas Lambrecht · Rating 2 out of 5]

Met een warrige en eigenaardige schrijfstijl kon dit boek me toch op een intrigerende wijze boeien. Met ellenlange zinnen, aaneengeregen met salvo's komma's, van gedachtespinsels naar gebeurtenissen in het heden en om de haverklap naar flashbacks uit het verleden hopt dit verhaal pagina per pagina verder. Lyrisch en poëtisch. Mijn indruk is dat het gaat over een dementerende oude man, vertelt vanuit de derde persoon (de alwetende verteller) en naadloos wordt er geswitcht naar de eerste persoon, hij, Remigius, het hoofdpersonage.

"Er zit een oude man op een bankje, onder de witte abeel..." Het speelt zich af in een tijd kort na de oorlog (heden, 1940) en verspringt zonder redens en om de haverklap naar de kindertijd. Het speelt zich af in Nederland, verschillende streken, naargelang het tijdsbestek.

[Bib Ieper · Rating 3 out of 5]

Altijd fan van Martha Heesen geweest - dus benieuwd naar haar eerste werk voor volwassenen. Geen makkelijke kluif - en ik weet niet eens zeker of ik het hele verhaal begrepen heb - de hoofdpersoon is dan ook niet meer helder. Dat er een koor nu en dan probeert hem (en ons) bij de les te houden, helpt niet écht. En ook de Nederlandse omstandigheden vragen een beetje extra concentratie. Maar ik liet me wel meevoeren op het ritme en op de structuur en na een tijdje zit je wel in het hoofd van Remies. En voel je mee hoe het is om 'sigeune' te zijn in je dorp en wat vriendschap is en hoe gemeenschap botst met persoonlijkheid. Fijn boek. Benieuwd naar meer.

[Hendrik Dejonckheere · Rating 1 out of 5]

De taal kan geen vervanging bieden voor het gebrek aan reële inhoud. De poging om weer te geven wat een dement iemand ervaart is wat mij betreft faliekant mislukt. Ik vraag me af hoe iemand bedenkt dat je jezelf in het hoofd van een dementerende kan begeven en uiting kan geven aan wat zich daar afspeelt.
Ik moet daarbij toegeven dat ik het na 84 pagina's echt helemaal beu was.

[Rozemarijn · Rating 3 out of 5]

"Suja su Remigius,
daar buiten schijnt de maan,
u bent een Zeissemannetje
maar trek het u niet aan."

[Moira Macfarlane · Rating 5 out of 5]

Wat een talent. Schoonheid in taal, compositie en ritme.

'De zeis, waar heeft hij de zeis gelaten, hij moet nu die brandnetels gaan doen, hij mag niet wegraken, maar hij raakt weg, hij voelt het, als water is hij uitgegoten, zijn gebeente valt uiteen, zijn hart is als was, het smelt in zijn lijf.'