Στο Παρίσι, στο νοσοκομείο "Νεκέρ" ένα στυγερό έγκλημα αφήνει άφωνους τους πάντες: δυο παιδιά δολοφονούνται! Οι δολοφόνοι υπογράφουν με το αίμα των μικρών θυμάτων αφήνοντας πίσω τους ένα ισλαμικό σύνθημα. Η αστυνομία, παρά την καλοστημένη σκηνοθεσία, αρνείται να πιστέψει στην τρομοκρατική ενέργεια. Τι κρύβεται όμως πίσω από τη στυγερή αυτή δολοφονία των παιδιών; Το βάρος για τη διαλεύκανση της υπόθεσης θα πέσει στο διοικητή Πατρίκ Ζιράρ και την ομάδα του. Στην Ισπανία, επαγγελματίες κακοποιοί οργανώνουν μια μεγάλη επιχείρηση: μεταφορά μιας ασύλληπτης ποσότητας ναρκωτικών από εκεί στη Γαλλία. Στη Νίκαια, στη νότια Γαλλία, η Λεάν Βαλορί, της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών, εργάζεται ήδη πάνω στην ισπανική "αποστολή" που ετοιμάζεται να παραλάβει ένας ντόπιος Νονός. Η Λεάν προετοιμάζεται και περιμένει την περίφημη άφιξη. Γεγονότα και καταστάσεις που φαινομενικά δεν έχουν σχέση μεταξύ τους. Παρ' όλα αυτά οι πρωταγωνιστές δεν θα αποφύγουν τη μοιραία συνάντηση. Αστυνομικοί και εγκληματίες, παραφροσύνη και βιαιότητα... "Οι έρευνες του Ναρκωτικών δεν είναι ένα ήσυχο, μακρύ ποτάμι. Η δίνη παρασέρνει κι εμάς, ερχόμαστε σε επαφή με τα σκατά και συχνά κολυμπάμε μέσα σ' αυτά για να φτάσουμε σε κάποιο αποτέλεσμα...", λέει η Λεάν. Το ανελέητο κυνηγητό έχει αρχίσει...
Este premio me encanta y cada vez que tengo la oportunidad de visitar alguna ciudad francesa, regreso a casa con el ganador en la maleta. Lectura un poco atrasada pues desde el 2017 que estaba esperando pacientemente en mi estantería a que le hiciera caso. Lo que más disfruté de la lectura fue la precisión de los procesos y protocolos que se siguen en la lucha de este tipo de delitos (tráfico de drogas).
Επτά χρόνια μετά την αγορά του, αποφάσισα να διαβάσω τη συγκεκριμένη αστυνομική περιπέτεια του Πιερ Πουσερέ, που το 2022 έγινε και ταινία από τον αρκετά αξιόλογο Ολιβιέ Μαρσάλ (βλέπε "36th Precinct", "MR 73", "Les Lyonnais", "Carbone", "Bronx" κ.λπ.). Καλό ήταν, γρήγορο, εθιστικό, σε σημεία αρκετά έντονο, με διάφορα κυνηγητά, σκοτωμούς, πίου-πίου και τα τοιαύτα, με ολίγον τι χάρτινους και επίπεδους χαρακτήρες και με γραφή που σίγουρα κάνει τη δουλειά της αλλά δεν θα έλεγα ότι διεκδικεί και δάφνες ποιότητας, μιας και αντικειμενικά είναι αρκετά απλή και δεν διαθέτει αυτό το νεύρο που έχουν συνήθως τα κορυφαία βιβλία του είδους. Με λίγα λόγια (γιατί δεν χρειάζεται να γράψω και πολλά για ένα... φαστ φουντ βιβλίο), το "Έμποροι θανάτου" είναι ό,τι πρέπει για μια ανάγνωση στην παραλία, όπου η όλη τριγύρω φασαρία δεν θα είναι ικανή να σε αποπροσανατολίσει από το βιβλίο, μιας και δεν χρειάζεται και τόση προσοχή και εμβάθυνση στη γραφή και την πλοκή. Κανονικά, τρία αστεράκια αξίζει, όμως εγώ έστω και τελευταία στιγμή θα του βάλω τέσσερα, γιατί πέρασα ψυχαγωγικά την ώρα μου, και πολλές φορές στις καλοκαιρινές διακοπές αυτό αρκεί. (7.5/10)