Amsterdam, oktober 1634. Naast de Westerkerk wordt een lijk gevonden. In de verse sneeuw is een vreemd symbool getekend en de hand van het naakte lijk omklemt een rapier. Wanneer meer doden onder vergelijkbare, mysterieuze omstandigheden worden aangetroffen, wordt de hulp ingeschakeld van een beroemde inwoner van de stad: René Descartes. De Franse filosoof zet zijn befaamde methode in om het mysterie te ontrafelen. Descartes in Amsterdam is niet alleen een spannende detective, maar ook een filosofische en historische roman. Het boek biedt een introductie in de vroege cartesiaanse methode en dompelt de lezer onder in het sociale en politieke leven van het zeventiende-eeuwse Amsterdam, bevolkt door beroemde historische figuren als Caspar Barlaeus, Andries Bicker en Nicolaes Tulp.
Herman de Regt en Hans Dooremalen zijn als wetenschapsfilosofen verbonden aan Tilburg University. Ze schreven onder meer het wetenschapsfilosofisch handboek Exploring Humans en Het snapgevoel. Hoe de illusie van begrip ons denken gijzelt, dat een vervolg is op Wat een onzin!
Een interessant boek, zeker als je geïnteresseerd bent in filosofie. Aanvankelijk moest ik wel wat wennen aan de schijfstijl. Naarmate in verder in het boek kwam, werd ik door het verhaal gegrepen. In het kort: in Amsterdam in 1634 wordt een aantal lijken aangetroffen. Descartes neemt de taak op zich om te onderzoeken of er sprake is van moord en door wie deze moorden gepleegd zijn. Dit alles vanuit het perspectief van zijn valet de chambre.
Shoutout naar jou Hans. Ik vond het erg vermakelijk en interessant om te zien hoe Hans zich (in een vorm) in Descartes verplaatste en Descartes’ denkwijze blootleggen. Het stukje geschiedenis in Nederland van die tijd, inclusief het beschrijven van de ambiance, vind ik een leuk onderwerp om over te lezen. Stilistisch gezien vond ik het wat minder, doordat zinnen lichtelijk cliché en voorspelbaar waren. Qua mysterie evenaart het natuurlijk niet de Godin Agatha, maar als je dit boek waardeert voor wat het is: een inhoudelijk sterk verhaal geschreven door iemand die uitermate (understatement) veel verstand heeft van z’n kennis, dan is het zeker de moeite waard.
Een uitstekende manier om een globaal beeld te krijgen van Descartes - wat hij vond en wie hij was. Soms zijn de verwijzingen naar ‘de methode’ van Descartes ietwat geforceerd. Als detective niet pakkend genoeg, maar de schrijfstijl is helder en leest vooral ‘s avonds lekker weg.