Ο Βουδισμός, όπως αναπτύχθηκε στην Ινδία από την εποχή του ιδρυτή του μέχρι την ανάδυση του Μαχαγιάνα, περιέχει τις αρχαιότερες μορφές αυτής της θρησκείας. Περιέχει επίσης τα μεγαλύτερα προβλήματα που υπάρχουν γύρω από αυτήν. Πότε έζησε ο ιστορικός Βούδας; Πώς σχηματίσθηκε η κύρια πηγή από όπου αντλούμε τις πληροφορίες γι' αυτήν την περίοδο, ο Κανόνας Πάλι; Ποια η αξιοπιστία του; Ποια διδασκαλία περιέχεται σ' αυτόν; Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει η έρευνα προκειμένου να την εντοπίσει και ανασυγκροτήσει; Τι έννοια έχουν όροι όπως «νιρβάνα», «εξαρτημένη παραγωγή», «μη-ουσιαστικότητα»;
Ο συγγραφέας δείχνει ότι για όλα αυτά δεν υπάρχει σαφής και βέβαιη γνώση, αλλά μια συνεχής προσπάθεια των ειδικών επιστημόνων να βρεθούν οι ορθές απαντήσεις. Σ' αυτήν τη σύντομη αλλά περιεκτική εισαγωγή επιχειρεί να παρουσιάσει τον αρχαίο ή ινδικό Βουδισμό μέσα από μια επισκόπηση της επιστημονικής έρευνας γύρω από τα ενλόγω ζητήματα, δίνοντας μια σαφή εικόνα των σχετικών συζητήσεων.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ *Πρόλογος Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ: 1. Η εξέλιξη της έρευνας 2. Πολλοί Βουδισμοί ΙΙ. Ο ΑΡΧΑΙΟΣ ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ: 1. Το πρόβλημα του όρου 2. Οι πηγές του αρχαίου Βουδισμού 3. Δημιουργία και αξιοπιστία του Κανόνα Πάλι 4. Σιντάρτα Γκαουτάμα: ο ιστορικός Βούδας 5. Η διδασκαλία του Κανόνα Πάλι 6. Η κοσμολογία 7. Το πρόβλημα: ο κύκλος των μετενσαρκώσεων 8. Το κάρμα 9. Οι «τέσσερις ευγενικές αλήθειες» 10. Ο πόνος 11. Η αιτία του πόνου 12. Η κατάπαυση του πόνου 13. Το μονοπάτι που οδηγεί στην κατάπαυση του πόνου 14. Η μη-ουσιαστικότητα 15. Η κεντρική διδασκαλία: η «εξαρτημένη παραγωγή» 16. Η Αμπιντάρμα ΙΙΙ. Ο ΜΑΧΑΓΙΑΝΑ ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ: 1. Τόποι και αριθμοί 2. Πηγές 3. Η διδασκαλία 4. Η νέα κοσμολογία 5. Οι Βούδες και τα είδη τους 6. Οι μποντισάτβα *Βιβλιογραφία
Ο Στέλιος Λ. Παπαλεξανδρόπουλος είναι θρησκειολόγος, ειδικευμένος στις Ιαπωνικές θρησκείες. Εργάζεται ως τακτικός καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε Θεολογία στο ίδιο πανεπιστήμιο και στην Ελβετία και Ιαπωνικό Βουδισμό στο Πανεπιστήμιο του Τοκύου.
Έχει εκπονήσει ερευνητικά προγράμματα σχετικά με τις Ιαπωνικές θρησκείες, ιδίως σχετικά με τον ιδρυτή του Ιαπωνικού Σότο Ζεν (Sōtō Zen), Ντόγκεν (Dōgen), σε πολλά Ιαπωνικά πανεπιστήμια και επιστημονικά ιδρύματα.
Κυριότερα έργα: "Ο Ιάπωνας φιλόσοφος Νισίντα Κιταρό (Nishida Kitarō)", "Θεότητες και κόσμος στην κοσμογονία του Κοτζίκι (Kojiki)", "Η αληθινή πραγματικότητα στο έργο του Ντόγκεν (Dōgen)", και "Ιστορία της Τέχνης του Ιαπωνικού Βουδισμού (552-794 μ.Χ.)".
Επίσης έχει γράψει εκτεταμένα γύρω από τα Νέα Θρησκευτικά Κινήματα. Έχει ακόμη ασχοληθεί με την ιαπωνική λογοτεχνία, κάνοντας μεταφράσεις από τα έργα των: *Αμπέ Κόμπο (Abe Kōbō) "Η γυναίκα της άμμου" (Ιαπωνικά: 砂の女 "Suna no Onna"), *Ουέντα Ακινάρι (Ueda Akinari) "Ουγκέτσου μονογκατάρι", Ιαπωνικά: 雨月物語 "Ugetsu Monogatari"), και *Σίγκα Ναόγια (Shiga Naoya) (διηγήματα).
Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ιαπωνικών Σπουδών (European Association of Japanese Studies, EAJS) και άλλων διεθνών ακαδημαϊκών εταιρειών.