Ροδάκινα

by Ευριπίδης Μακρής

Σ' ερωτεύτηκα μέσα από μια φωτιά, τόσο ισχυρή, που στο φιλί παρέδωσα κάθε ίχνος ορίων, κάθε ορίζουσα, κάθε επίταξη, επιταγή ή λύτρωση. Τόσα όνειρα παρέμεναν ανεκπλήρωτα κι εγώ σαρκωνόμουν και μορφωνόμουν προς το εσώτερο, ίδιος μεγάλος ερωτικός, προς το παν το δικό σου. Σ' ερωτευόμουν στη σκέψη την αναπότρεπτη, στα φεγγίσματα, που ανακάλυπτα τις μέρες. Σ' ερωτευόμουν για την ακαριαία συσπείρωση του δικαίου στον καυτό ήλιο, που συναντούσα στα γκρεμισμένα, από καιρό κι ανθρώπους, κάστρα. Σ' ερωτευόμουν πάντα μια μέρα πριν φανείς στα μάτια μου και σ' ερωτευόμουν στο απαρηγόρητα τρυφερό γιασεμί, που ανήκει πάντα στις μακρόπνοες νύχτες και στο πλέγμα του αδιάβατου.

280 pages, Paperback

First published January 1, 2017

Reviews

[L'amante des livres · Rating 3 out of 5]

Χθες το απογευμα, ειχα την ευκαιρια, την τιμη και τη χαρα να γνωρισω απο κοντα τον Ευριπιδη Μακρη, καθως και τους Χριστινα Χαραλαμποπουλου και Σπυρο Παπαϊωαννου, ιδιοκτητες του βιβλιοπωλειου "Ο Μωβ Σκιουρος" οι οποιοι υιοθετησαν στον ομωνυμο εκδοτικο τους οικο τα "Ροδακινα".
Προσωπικα, νιωθω απιστευτα τυχερη γι' αυτη τη γνωριμια. Στην ασχημια που κατακλυζει την καθημερινοτητα μας, ποσο υπεροχο ειναι να γνωριζει κανεις ανθρωπους οι οποιοι εκπεμπουν μια τοσο φωτεινη αυρα; Ενας ανθρωπος γεματος ευαισθησια, με ωραιο μυαλο, ωραιο λογο κι ωραιες αποψεις για τον κοσμο, τη ζωη, τους ανθρωπους. Ενας ανθρωπος ξεχωριστος, συνειδητοποιημενος, απο αυτους που δε συναντα κανεις και τοσο συχνα.
Τα "Ροδακινα" ειναι το πρωτο του βιβλιο κι οπως ειπε κι ο ιδιος προκειται για ενα βιβλιο αισθησεων -με την εννοια οτι δεν εχει η πλοκη τον πρωτο ρολο, αλλα ολα αυτα που αισθανεται ο αναγνωστης διαβαζοντας το-, για ενα ποιημα σε πεζο λογο. Πραγματι η γραφη ειναι απολυτα ποιητικη, λυρικη και η αφηγηση ρεει τοσο αβιαστα που παραπεμπει σε αυτοματη γραφη. Διαβαζοντας το πολλες φορες ενιωσα σα να βρισκομαι μεσα σε μια ονειρικη κατασταση οπου η μια εικονα διαδεχεται ξαφνικα την αλλη χωρις να μπορω να εξηγησω το πως και γιατι, ή σαν το ονειρο να παρεμβαλλεται στην πραγματικοτητα χωρις να ειναι ξεκαθαρα τα ορια του που σταματαει το ενα κι αρχιζει το αλλο.
Ο συγγραφεας με το κειμενο του φανερωνει τη μεγαλη αγαπη που εχει για τις λεξεις. Και μπορει ο τροπος που τις χρησιμοποιει να καθιστα την αναγνωση του εν λογω βιβλιου αρκετα δυσκολη και το υφος ιδιαιτερο, σε καμια περιπτωση ομως δεν μπορει το υφος του να χαρακτηριστει επιτηδευμενο και οι λεξεις επιλεγμενες με σκοπο τον εντυπωσιασμο. Αντιθετα, καθε λεξη μοιαζει να βγαινει κατευθειαν απο την ψυχη του συγγραφεα, σα να εχει νιωσει στο μεγιστο βαθμο ολα αυτα που καταγραφει στο χαρτι.
Εδω οφειλω να ομολογησω πως εγω και η ποιηση δεν εχουμε ακομη τις καλυτερες σχεσεις, αγαπω πολυ τον πεζο λογο, οποτε αυτο το στυλ γραψιματος αρχικα με ξενισε και το βρηκα ιδιαιτερα απαιτητικο για καποιον που δεν ειναι εξοικειωμενος με την ποιητικη εκφραση. Ομως, μετα τη γνωριμια και τη συζητηση με το συγγραφεα, ειδα το βιβλιο με αλλη ματια και χαιρομαι πολυ που στο εξης θα εχει κι αυτο τη δικη του θεση στη βιβλιοθηκη μου. Να συμπληρωσω εδω πως η εκδοση ειναι ιδιαιτερως φροντισμενη και καλαισθητη.
Παραθετω καποια χαρακτηριστικα αποσπασματα:

"Ζωη ειναι το πεδιο της μαχης που πολεμαμε για οτι αγαπαμε, εναντια σ' ο,τι μας εμποδιζει να τ' αγαπαμε".

"Η αγαπη ειναι η αγαθοτερη εκφραση του δικαιωματος της αυτοδιαθεσης".

"[...] η καθε ψυχη πλαθεται για ν' αγαπαει κι οχι για ν' αγαπιεται. Αν ολες οι ψυχες αγαπανε, τοτε το διχως αλλο θ'αγαπηθουν, μα αν ολες οι ψυχες αποφασισουν ν' αγαπηθουν, τοτε τιποτα δεν θα υπαρχει για να τις αγαπησει. Οι ψυχες, λοιπον, πλαθονται για ν' αγαπανε".

[Xenia Germeni · Rating 3 out of 5]

Μας τσακισατε Ευριπίδη... πολύ μας τσακισατε...Όσο καιρό διάβαζα το βιβλίο σου δεν αισθανομουν πολλά.. ειδικά στο πρώτο μέρος.. Εικόνες σαν φωτογραφίες.. μετά όμως στο δεύτερο μέρος μεταφερθηκα αλλού.. κάπου άγνωστα αλλά και γνωστά.
Με πολύ νερό..και όμορφες μυρωδιές..
Και μετά ήρθαν τα ροδάκινα...
Λάθος ώρα..ένα μαχαίρι με διέλυσε..
Και όλες οι προτάσεις του βιβλίου σου βγήκαν στην επιφάνεια..
Ομολογώ ότι αρχικά δυσκολευτηκα να καταλάβω τι κάνεις μέσα στο βιβλίο.
Και πολλές φορές είπα οκ άστο στην άκρη..
Κι όμως έχει προτάσεις και κάποιο τρόπο να ηρεμεί τον αναγνώστη..Οι άνδρες δύσκολα θα αποδεχτούν να το διαβάσουν
Οι γυναίκες πάλι θα μισήσουν τον Άρη ή άλλες απλά θα τον συμπονεσουν
Δεν ξέρω αν ο Άρης είναι εκείνος τελικά που χρειάζεται συμπόνια
Εγώ πιστεύω ότι και η Ευριδίκη χρειάζεται την ίδια συμπόνια
Το θέμα είναι να μπορέσει ο αναγνώστης να αγάπησε και να αγκαλιάσει τον εαυτό του μετά από αυτή την ανάγνωση
Πιστεύω ότι ήταν ένα βιβλίο κάθαρση για σένα.. νιώθω ότι κάποια μέρη του έχουν γραφτεί σε διαφορετικές στιγμές της ζωής του..