Jump to ratings and reviews
Rate this book

La chance de leur vie

Rate this book
Hector, Sylvie et leur fils Lester s'envolent vers les États-Unis. Là-bas, une nouvelle vie les attend. Hector a été nommé professeur dans une université de Caroline du nord. Très vite, son charisme fait des ravages parmi les femmes qui l'entourent.
Fragile, rêveuse, Sylvie n'en observe pas moins avec lucidité les effets produits par le donjuanisme de son mari, tandis que Lester devient le guide d'un groupe d'adolescents qui, comme lui, cherchent à donner une direction à leurs élans.
Pendant ce temps, des attentats meurtriers ont lieu à Paris, et l'Amérique, sans le savoir, s'apprête à élire Donald Trump.

304 pages, Paperback

First published August 16, 2018

8 people are currently reading
46 people want to read

About the author

Agnès Desarthe

101 books48 followers
Agnès Desarthe est un écrivain et traductrice français. Elle écrit aussibien des livres pour adultes que de livres pour enfants.

Agnès Desarthe is a French writer and translator. She writes both for adults and for children.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
8 (7%)
4 stars
29 (25%)
3 stars
45 (39%)
2 stars
28 (24%)
1 star
3 (2%)
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
Profile Image for Jin.
846 reviews148 followers
December 6, 2020
Sie war zur Frau geworden, dann Mutter und danach das, was sie heute war und was keinen Namen hatte.


Eine französische Familie hat die Chance eine Zeit in USA zu verbringen; der Mann ein Professor, die Mutter eine alternde Hausfrau und dazwischen ein Teenager, der noch seinen Platz sucht. Zentraler Punkt war aus meiner Sicht die Frau, die sich so furchtbar leer fühlt und zu allem eine gewisse Distanz pflegt. Ihr Kopf ist voll mit Gedanken, die sie quälen, aber alles was rauskommt ist Stille. Mit der Entfernung zur Heimat verliert auch die Familie ihren Halt bis sie am Ende doch wieder zueinander finden.
Der Erzählstil hat sich irgendwie sehr französisch angefühlt. Es war sehr emotional, mitfühlend und auch schonungslos ehrlich. Die Gefühlswelt von Sylvie wird aus jedem Blickwinkel ausgeleuchtet und auch wenn die Geschichte auch aus Hectors oder Lesters Sicht erzählt wird, steht doch Sylvie im Mittelpunkt. Am meisten tat mir Sylvie leid, weil sie sich selbst noch nicht gefunden hatte. Sie irrt umher und stürzt immer weiter hinab, wo sie sich in ihrem Stolz, Arroganz und ihrer vorgetäuschten Gleichgültigkeit verliert. Sie erzählt z.B. nebensächlich wie es sich anfühlt, als würden ihr "sachte die Handgelenke abgesägt" werden. Oder dass sie nicht krank ist, sondern nur gerne über Dinge sprechen würde, aber trotzdem niemanden zum Gespräch findet. Es gibt so viele Textpassagen, wo ich sie gerne einfach nur getröstet hätte.
Insgesamt hat mir das Buch sehr gefallen, auch wenn ich mir gewünscht hätte noch mehr von Lester zu erfahren.

Am Ende habe ich mich dann auch gefragt, was der Titel genau zu bedeuten hat. Wo oder was ist/war die Chance in ihrem Leben? Spricht man hier von Sylvie oder gar von der ganzen Familie? Ist das überhaupt eine Chance für Sylvie (und ihre Famlie) gewesen? Den Titel findet ich super passend zur Story und hat nochmal einen anderen Blickwinkel zur Geschichte eingebracht.

** Dieses Buch wurde mir über NetGalley als E-Book zur Verfügung gestellt **
Profile Image for miss.mesmerized mesmerized.
1,405 reviews42 followers
December 1, 2020
Eine Chance, die sie nicht ausschlagen können. Hector erhält das Angebot einer Gastprofessur an einer amerikanischen Universität. In Paris fühlen sie sich nach den Anschlägen auf Charlie Hebdo ohnehin nicht mehr wohl und so brechen sie gemeinsam in die neue Welt auf. Hector lebt sich sofort an seinem neuen Arbeitsplatz ein, der sonst eher zurückhaltende und unscheinbare Philosoph wird plötzlich bewundert, die Frauen scharen sich nur so um den 60-Jährigen. Seine Frau Sylvie hingegen hat größere Schwierigkeiten in der neuen Umgebung anzukommen, ihr bisherigen Dasein wird durcheinandergeworfen und darin verliert sie sich selbst. Ihr Sohn Lester, der im Flugzeug einer Eingebung folgend beschlossen hat, sich zukünftig nur noch „Absalom Absalom“ nennen zu lassen, lebt sich auf ganz eigene Weise in seiner High-School ein.

„Das Leben von ihnen dreien würde so radikal auf den Kopf gestellt, dass das Motto von Edwina, ihrer Schwiegermutter, hier doch einmal passte: „Sich immer wundern, aber nie die Fassung verlieren.““

Agnès Desarthe folgt in ihrem Roman dem klassischen dramatischen Aufbau. Der verheißungsvolle Aufbruch, erste Störungen des Gleichgewichts, der dramatische Höhepunkt und das etwas übereilte Ende, das einen Punkt hinter das Abenteuer Amerika setzt. Dazwischen explorieren die Figuren wo sie angekommen sind in ihrem Leben, vor allem Sylvie analysiert und hinterfragt, wo nach fast vier Jahrzehnten ihre Ehe steht, die sich in Paris noch in einer perfekt austarierten Balance befand, die durch Hectors unerwartete neue Popularität ins Wanken gerät.

„Sylvie weiß es nicht. Ich liebe dich, sagt sie in Gedanken, an Hector gerichtet. Dann sagt sie: Ich liebe dich nicht. Ihr scheint, dass keiner der beiden Sätze richtig ist.“

Die Ehe von Sylvie und Hector folgt ganz eigenen Gesetzen. Er der denkende Intellektuelle, der seine Frau benötigt, um ihm die Bestätigung zu geben, die ihm sonst verwehrt wird. Zwar hat er eine hohe Position erreicht, aber in Paris scheint er eher unscheinbar. Die eigensinnige Definition Sylvies von Freiheit - kein Beruf engt sie ein, keine Tätigkeit schreibt ihr einen Tagesablauf oder Gemütszustand vor - hat ihn von je her fasziniert und lässt Sylvie trotz der körperlichen Veränderungen, die mit dem Alter unweigerlich einhergehen, immer noch eine begehrenswerte Frau für ihn sein. Nichtsdestotrotz verfällt er der Bewunderung der Amerikanerinnen, stellt jedoch seine Ehe zu keinem Zeitpunkt in Frage.

„Sind Sie auch Professorin?“ „Nein“, antwortete Sylvie leise. „Ich bin nichts.“

Auch Sylvie empfindet ihre Verbindung ähnlich, sie weiß bald von den Affären, beobachtet diese sogar, doch mehr noch als an der Ehe zu zweifeln, hinterfragt sie ihr Selbstbild und die Art, wie sie ihr Leben eingerichtet hat. Sie ist nicht Hausfrau und Mutter, verweigert sich diesen Definitionen ganz aktiv, doch in der Ferne, herausgerissen aus dem bekannten Umfeld, stellt sie ihr Lebensmodell infrage und fühlt sich genötigt, neue Wege zu gehen.

Lester erfindet sich selbst völlig neu. In einem religiösen Wahn glaubt er, erleuchtet zu sein und schart seine Mitschüler wie ein Sektenführer um sich. Hörig folge sie ihm und lassen sich von seinem Geist beseelen.

Drei Figuren, die gemeinsam ausbrechen und sich selbst ganz neu erleben oder definieren. Eine Chance fürwahr, doch ob dieser Neuanfang auch Glück bringt? Ein ruhiger Roman, der sehr eng bei den Gedanken der Familienmitglieder ist und ihre Zweifel und Emotionen offenlegt. Außergewöhnliche Charaktere, von denen ebenso eigenwillig erzählt wird.
1,352 reviews58 followers
August 22, 2018
Sylvie et Hector s’aiment à leur façon. Hector se voit proposer un poste d’un an dans une université de Caroline du Nord. Il accepte et emmène avec lui sa femme Sylvie et son fils Lester qui désire se faire dorénavant appeler Absalom Absalom.
Si Hector et Absalom Absalom sont vite dans le bain de leur vie américaine, il n’en va pas de même pour Sylvie qui peine à trouver un intérêt dans cette nouvelle vie.
Elle soupçonne son mari de la tromper, mais elle le connaît et elle sait qu’elle seule est la femme de sa vie.
J’ai aimé suivre ce couple et surtout Sylvie, si aérienne. Sa découverte de la création artistique grâce à l’atelier de poterie auquel elle s’inscrit. Ses créations si originales.
J’ai aimé découvrir leur passé et leur blessure commune par petites touches, comme un souvenir douloureux qui revient parfois en mémoire.
Mais j’ai trouvé que leur fils, qui n’apparaît qu’en filigrane, n’était qu’un personnage prétexte qui sert à l’auteure pour la fin de son roman. Malgré son vrai prénom Lester, j’ai trouvé sa présence bien légère dans la vie de ses parents. Il ne les leste pas dans le présent.
J’ai aimé le style, les mots, le rythme des phrases. J’ai laissé partir cette famille à regret.
L’image que je retiendrai :
Celle des créations de Sylvie : légumes et vieilles chaussures.

https://alexmotamots.fr/la-chance-de-...
Profile Image for Emma.
874 reviews44 followers
October 9, 2019
3/5
La famille Vickery déménage aux États-Unis. Hector, le père, a obtenu un poste en tant qu'enseignant à l'Université de Earl. Sa femme Sylvie, et leur fils, Lester, viennent aussi. Le rêve américain se confronte au fantasme français.

C'est le premier roman que je lis de cette autrice et je dois commencer par noter la belle prose. C'est fin et plein d'esprit. Parfois drôle. J'ai trouvé qu'elle arrivait avec beaucoup de subtilité à dénoncer les travers du mythe américain. Placer le livre à cette époque (en 2015) si compliquée pour la France est plutôt intelligent car c'est un moment qui a vu ressurgir un fort sentiment national.

Le personnage de Sylvie est attachant, mais c'est bien la seule. Hector est un cliché, Lester, une ombre sans grand intérêt. Leur dynamique était absente car chacun vivait sa vie de son côté, plutôt indépendamment les uns des autres. J'étais plutôt déçue par les différents rebondissements qui m'ont paru attendus et stéréotypés, et cette fin qui là aussi est décevante.

C'est loin d'être un mauvais livre car il est bien écrit et parle très bien de la condition d'expatrié, mais j'ai trouvé que l'intrigue manquait de corps et qu'il n'y avait pas vraiment d'originalité.
1,208 reviews5 followers
January 29, 2020
Agnès Desarthe c'est bien vous l'auteure de Ce coeur changeant, de Dans la nuit brune qui avez commis La chance de leur vie? Je n'ose y croire. Pourtant forte de mes lumineux souvenirs de lecture j'ai sans hésitation suivi Hector, Sylvie et Lester dans leur migration américaine. J'avoue que je ne m'attendais pas à une telle déception.
Alors oui on retrouve l'élégance de votre écriture mais hormis cela qu'avez vous voulu nous dire? Les vicissitudes d'un couple qui vieillit , les tentations de sortir son chez-soi lorsque l'on s'expatrie, le regard halluciné d'un adolescent qui ne souhaite que le bonheur de ceux qui l'entourent, le vécu à distance de ces traumatismes sanglants qui nous ont endeuillé. Sans doute tout cela à la fois mais cette fois-ci à mon grand regret vous ne m'avez pas convaincue, j'ai trouvé vos personnages attristants, dépressifs et déprimants ce n'était vraiment pas ce que j'espérais!
Profile Image for NoID.
1,582 reviews14 followers
July 19, 2022
Une petite famille – les parents et l’ado – partent pour une année aux États-Unis à la suite de Monsieur qui a trouvé une place de prof dans une université.

Et tout le monde se cherche. Monsieur à travers la séduction, Madame à la création artistique et le fils dans une transe mystique.

Qui de trouver ou se trouver, perdre ou se perdre, grandir, s’épanouir ou se faner dans les codes d’une amérique qui ne ressemble guère au Paris quitté (et fantasmé) alors que les attentats du Bataclan bouleversent la France

Et ?

… pas grand chose en fait

https://www.noid.ch/la-chance-de-leur...
269 reviews2 followers
November 6, 2021
Bien écrit mais étrange. Une femme aux sentiments étranges - sans but, sans besoin, sans intérêts. Une existence qui semble vide. Une épouse dévouée et en même temps indifférente. Une mère attendrie et dépassée. Une étrange épopée - un déracinement de la famille qui entraîne de multiples changements en son sein. Chaque être semble trouver son aboutissement - sa raison d’être - et par la perturbe leurs relations.

Ce livre m’a tout de même donné envie d’en lire d’autres d’Agnes Desarthe.
Profile Image for Mélanie.
915 reviews185 followers
December 14, 2019
Avec la fantaisie et l'humour décalé qui caractérise son style, Agnès Desarthe livre ici une comédie dramatique familiale où tout n'est que faux-semblants. Avec malice, c'est à travers cette famille de français expatriés aux Etats-Unis qu'elle dépeint aussi bien l'absurdité de notre époque que celle de nos morales bourgeoises. Divin !
33 reviews
September 30, 2018
Une drôle de réflexion sur l'usure et l'éternité du couple.
143 reviews2 followers
November 11, 2018
Un livre un peu étrange sur l'histoire d'une famille française que s'installe aux États-Unis.
16 reviews1 follower
January 30, 2019
Un bon roman mais désarmant aussi sur la vie de famille et la vie de couple. Une vision originale sur les relations mère/fils et mari/femme. Il donne à réfléchir pour éviter la colère et l'aigreur...
184 reviews3 followers
November 10, 2019
Un estil molt elegant amb algunes descripcions i percepcions divertides o sorprenents. Però el final i la conversa transcendent arriba massa tard.
Al final, dona la sensació de ser aventures de "pijos".
Profile Image for Marie-Hélène .
467 reviews12 followers
May 29, 2020
Livre étrange, j'ai trouvé peu d'intérêt à cette lecture. Heureusement, il est facile à lire, beau style mais je n'ai vraiment pas accroché à cette histoire et à cette famille.
79 reviews
October 31, 2021
Déstabilisant, étrange… Je ne m’attendais pas trop à ce style. Les personnages sont originaux, leurs pensées et relations particulières. J’ai malgré tout fini ce livre sur fond de perplexité…
Profile Image for Caroline Segal.
142 reviews1 follower
September 3, 2023
Un roman sur l'amour, le couple, les aventures extra-conjugales avec des pages cinglantes.
Profile Image for Inge H..
444 reviews7 followers
November 29, 2020
Französischer Stil

Die französische Schriftstellerin Agnès
Desarthe beschreibt in ihrem Roman „Die Chance ihres Lebens“ das Leben einer Familie.
Hector, Sylvie und ihr 14jähriger Sohn Lester ziehen für einige Zeit von Paris in die USA. Hector hat dort eine Professur.

Sylvie erzählt in einem wahren Stakkato von ihren Emotionen und den Beobachtungen ihres Mannes und Sohnes.
Sie sind beide um die 60 Jahre alt, sie sind spät Eltern geworden.
Hector lebt sich gerne aus.
Lester fängt an etwas eigenartig zu werden. Er nennt sich plötzlich Absalom- Absalom.

die Autorin schreibt über das Älter werden in einer Partnerschaft. Dazu gehört viel Geduld und Liebe.
Der Schreibstil ist echt französisch. Eigentlich ist das nicht ganz mein Geschmack, aber Agnes Desarthes Art in dieser Roman gefällt mir.
Displaying 1 - 19 of 19 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.