เงาเพลิงสะท้านปฐพี เล่ม 5

丹姬 #5

by E Mei, 峨嵋, เอ๋อเหมย

งานประลองยุทธ์ที่จัดขึ้นโดยสามสำนักใหญ่แห่งดินแดนจิ้นเฉียน
สำนักชายขอบตะวันตกเฉียงใต้ได้รับเชิญให้มาร่วมงาน แสดงว่าต้องมีดี
ยิ่งเมื่ออายุเฉลี่ยทั้งกลุ่มนี้นับว่าน้อยที่สุดในบรรดาผู้เข้าร่วมทั้งหมด
ก็ให้ผู้คนพากันสงสัยระคนริษยาว่าสำนักเซิ่งจื้อไปเอาโชคมาจากไหนมากมาย
ถึงมีชนรุ่นหลังที่เก่งกาจจนเข้าขั้นวิปริตคราเดียวพร้อมกันมากเพียงนี้!
สายตาทุกคู่ล้วนพุ่งเป้ามายังพวกเขาด้วยความรู้สึกหลากหลาย
หากแต่สายตาคนสำนักเจาไช่ที่มีต่ออิ่นจื่อจางดูจะเร่าร้อนเป็นพิเศษ
ก็ใบหน้านั้นมันเป็นใบหน้าของคนสกุลหลินแห่งแคว้นอู่ชัดๆ!
แม้อิ่นจื่อจางยังไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้าคนเหล่านี้
แต่สถานการณ์ไม่อนุญาตให้เขาหลีกเร้นตัวอีกต่อไปแล้ว!!

Genres: China, Fantasy

416 pages, Paperback

First published April 2, 2013

About the author

Associated Names:
* 峨嵋 (Chinese)
* E Mei (English)
* เอ๋อเหมย (Thai)

Reviews

[M · Rating 5 out of 5]

เออ หยุดอ่านมะได้เลอ สู้กันตลอด แต่เล่มนี้ก็หวิดจะเจอกันละนะจูจูกะรัชทายาท พ่อลูกหลินอิ่นก็เจอกันซะที แต่เควสยังมีตลอด กลุ่มพระเอกดูไร้เทียมทานเกินไปล้าวว ถึงมันจะง่าย แต่เพราะเป็นการร่วมด้วยช่วยกันสู้ ก็พอเข้าใจได้ สู้คือให้คนอ่านลุ้นเฉยๆ จริงๆแล้วชนะนอนมาเลย 5555 แต่ที่เหนื่อยคือชื่อของ ชื่อวัตถุ ยาวเกิ๊น

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม5 :
งานประลองยุทธ์ที่จัดขึ้นเพื่อสามสำนักใหญ่จะได้ดูความสามารถของสำนักต่างจบลง ผลจากการลงความเห็นกัน สำนักเซิ่งจื้อเป็นผู้ชนะ กลุ่มพันธมิตรห้าแคว้นฝั่งตะวันตกได้ที่สอง กลุ่มระดับหนึ่งที่เดิมทีเป็นไม้ประดับอีกสองกลุ่มก็มีกลุ่มหนึ่งได้เข้าสวมอันดับสาม จากการเป็นผู้ชนะรางวัลที่ได้สามารถมีสิทธิใช้น้ำพุจินเซินสมบัติในครอบครองของสำนักเจาไช่ ตระกลูหลินแคว้นอู่ ซึ่งทุกคนที่ได้เห็นความสามารถของอิ่นจื่อจางอยากดึงเค้ากลับสำนักเพราะเป็นนายน้อยสิบสกุลหลิน บุตรชายนายท่านรองแน่นอน ผู้สืบทอดอัจฉริยะแบบนี้จะปล่อยไว้ข้างนอกได้ยังไง จึงหาข้ออ้างมาชวนไปแคว้นอู่ ซึ่งเจิ้งเฉวียนกับตันหนีเห็นด้วยเพราะอยากใช้ความสามารถของแคว้นอู่ในการหลบซ่อนตัวจูจูเอาไว้ อิ่นจื่อจางจึงยอมไป เมื่อถึงก็เข้าพักเป็นแขกของสำนักเจาไช่ ก็โดนคนกลั่นแกล้งหาเรื่องตอนแช่น้ำพุร้อนกัน ผลคือมีการท้าประลองศิษย์พี่ทั้งห้าของจูจูได้ชัย จากนั้นก็รอวันงานขึ้นเจดีย์อู่เสิน ที่รัชทายาทแคว้นตัน เยี่ยนซื่อเทียนวางแผนจะยึดไปแต่แผนการล้มเหลวเพราะมีจูจูอยู่นางได้ใช้ไฟสวรรค์สองชนิดเข้าช่วยรักษาเจดีย์ทำให้รัชทายาทรู้ว่าจูจูอยู่ที่แคว้นอู่ จากนั้นเจิ้งเฉวียนและตันหนีได้ตามมาพบจูจู และบอกว่ารู้ที่อยู่ของ "ไฟพิสุทธิ์น้ำพุสุขาวดี" ไฟสวรรค์อีกชนิดหนึ่งแล้ว ตันหนีจึงวางแผนเบี่ยงเบนความสนใจเยี่ยนซื่อเทียนด้วยการปลอมเป็นจูจู และอีกสามเดือนให้จูจูรวมทั้งศิษย์พี่ออกเดินทางไปทะเลเหนือ ซึ่งสามสำนักใหญ่จะส่งศิษย์กลุ่มหนึ่งไปขุดค้น ผลึกวิญญาณน้ำแข็ง หาประสบการณ์ที่ทะเลเหนือ ในระหว่างสามเดือนจูจูและอิ่นจื่อจางยังได้เจอกับเพื่อนบ้านเก่าของอิ่นจื่อจางทำให้เกิดเรื่องที่ นายท่านใหญ่และนายท่านสามสกุลหลินแอบเล่นงานอิ่นจื่อจาง และอิ่นจื่อจางก็ค้นพบว่าท่านพ่อของตัวเอง นายท่านรองหลินเจิ้นจินยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งก็คือท่านพ่อไปช่วยไว้ได้ทัน อันตรายไม่ถึงชีวิต ทำให้ไปพักรักษาตัวอยู่กับพ่อระหว่างนี้ก็ปรับความเข้าใจกัน และฝึกฝนร่วมกัน ทำให้จูจูสงสัยจึงเอ่ยถามว่าการบำเพ็ญของหลินเจิ้นจินเป็นแบบใด ได้คำตอบว่าเป็นการบำเพ็ญแบบเต๋ามีใจ และได้รู้ว่าราชาเทพไฟน้ำแข็งถือกำเนิดในสายตรงสกุลหลิน นามเดิมว่าหลินเป้าสือ ในบรรดาศิษย์รุ่นอ่อนกว่ามีสาวน้อยที่มีพลังธาตุเดี๋ยวสายน้ำแข็ง และมีตบะรุดหน้าเลยแข่งกันมาตลอด การขึ้นไปที่เจดีย์อู่เสินชั้นที่เก้าจะมีกระแสความคิดและเคล็ดวิชาจำนวนมากที่ผู้ฝึกตนขั้นมหายานผู้เป็นยอดในแต่ละยุคสมัยของแคว้นอู่ทิ้งเอาไว้ ในจำนวนนั้นมี เคล็ดวิชาใจน้ำแข็ง อันเป็นเคล็ดวิชาของสกุลหลินรวมอยู่ด้วยซึ่งเป็นเคล็ดวิชาที่ปรมาจารย์หญิงท่านที่ทำให้ราชาเทพพ่ายแพ้ทิ้งเอาไว้ ถ้าได้รับการยอมรับจากดวงจิตเจดีย์อู่เสินก็จะกลายเป็นเจ้าของเจดีย์ได้อีก เจดีย์อู่เสินเป็นหนึ่งในวัตถุเทพสามชิ้นที่มีอยู่ในโลกนี้ และได้เปิดเผยว่าแหวนที่ท่านพ่อให้ไว้คือแหวนสุเมรุทั้งสองวงอยู่ที่อิ่นจื่อจาง ได้กล่าวว่าในแหวนเก็นความลับใหญ่เอาไว้เกี่ยวข้องกับสิ่งที่ผนึกอยู่ชั้นที่เก้าเจดีย์อู่เสิน ให้เก็บรักษาไว้ให้ดี บรรพบุรุษหญิงที่ชนะราชาเทพมีแซ่ว่าเอ๋า นามว่าเจียว ขนานนามตนเองว่า ราชินีเทพหยกพิสุทธิ์ สถานที่ขึ้นสวรรค์ของนางอยู่บริเวณทะเลเหนือกล่าวกันว่านางเคยนำ บัวสมุทรอวลกลิ่นน้ำแข็ง ไปปลูกไว้ ซึ่งนั้นเป็นสมุนไพรวิเศษขั้นเก้าจูจูอยากได้มากๆ และเตือนให้อยู่ห่างจากคนของวังไท่ซวีให้มาก เพราะศิษย์ของวังไท่ซวีชอบบำเพ็ญคู่
เมื่อออกเดินทางไปจนกระทั่งถึงทะเลเหนือ จึงได้ตกลงแยกย้ายกัน จูจูและอิ่นจื่อจางตัดสินใจไปเกาะอิ๋นซาตามหาผู้อาวุโสสกุลตันแต่ก็เกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้น

[林雅君 · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้คือเรื่องของอาจางจริงๆ นอกจากจะได้รับรู้อดีตและความลับของตระกูล ได้ถือโอกาสสะสางความแค้น ได้เจอพ่อปรับความเข้าใจ อาจางคือโชว์เทพทั้งเล่ม เล่มนี้ต้องยอมให้พี่เค้าคนเดียวเลย ความวิปริตของพี่แกช่างน่ากลัวนัก เล่นอัพสกิลรัวๆเลื่อนขึ้นขั้นหลอมรวมปลายแบบชิวๆ(?)ไม่ได้เกรงใจบรรดาศิษย์พี่เล้ยยย (เอาจริงๆก็วิปริตกันทั้งแก๊ง) แถมความเก่งกาจเกินหน้าเกินตานี้ยังไปต้องตาเพื่อนสาวสมัยเด็กอีก คราวนี้ถึงตาจูจูได้หึงบ้างละ ละดูท่านางจะร้ายด้วยนะ จูจูสู้เขานะลูก

[orangejasmine · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้กลับไปดรอปอีกแล้วเพราะประลองกันอีกแล้ว ดูเหมือนโลกผู้บำเพ็ญนี่จะประลองกันไม่จบไม่สิ้นจริงๆ มีชวนตื่นเต้นเอาตอนท้ายเรื่องที่รัชทายาท(ที่ในที่สุดเราก็ได้รู้ชื่อเขาแล้ว)มาอวดสักดาถึงแคว้นอู่จนเจดีย์คู่บ้านคู่เมืองเกือบพัง กับดราม่าพ่อลูกเล็กๆ ระหว่างอิ่นจื่อจางกับพ่อหลิน (คนนี้แอบเดาถูกจากเล่มสี่ด้วยว่าเป็นคุณพ่อหลินของอาจาง)

.

เรื่องประลองส่วนตัวก็ไม่รู้สึกว่ามีอะไรพลิกโผอีกแล้วค่ะ แค่รอดูว่าแก๊งเซิ่งจื้อจะเอาชนะคนแกร่งกว่าด้วยวิธีไหนมากกว่า เพราะยังไงก็ชนะอยู่แล้ว มีพลาดพลั้งไปบ้าง แต่ก็ไม่แพ้ อ่านๆ ไปก็มีเบื่อเหมือนกันแหละ คนอะไรไม่แพ้เลย แถมอัจฉริยะอย่างอาจางยังจะเลื่อนขั้นต่อหน้าผู้ชมอีก(แล้ว)ด้วย คนนี้ก็เลิกอัศจรรย์ใจกับความอัจฉริยะเขาแล้วเหมือนกัน ถ้าเล่มถัดไปจะมหายานแล้วก็ไม่แปลกใจละอะ เพราะโปรยท้ายเล่มก็เหมือนจะไปแข่งหาของวิเศษอะไรอีกแล้วก็ไม่รู้ หนทางจะอัปเวลเหมือนจะมาอีกแล้ว

.

ส่วนโลเคชั่นหลักๆ ในเรื่องนี้จัดขึ้นที่แคว้นอู่ พาเราไปรู้จักผู้เฒ่า(ที่น่าโมโห)ผู้นำแคว้นอู่ จากตอนแรกอยากให้พ่อลูกรวมพลังเอาแคว้นอู่มาครองแล้วไปช่วยจูจูไฝ้กับรัชทายาท อ่านจบเล่มนี้คือ หนีไป อย่าได้ไปยุ่งกับตาแก่บ้าน้ำลายพวกนี้เลย นอกจากนั้นก็พาเราไปเที่ยวอีกสองสำนักหลักของจิ้นเฉียนด้วยหลังจากโผล่มาแจมๆ ในเล่มก่อนเล็กๆ น้อยๆ และที่จะขาดไปไม่ได้เลยคือ คนมาหาเรื่องแก๊งเซิ่งจื้อ มันจะอยู่สงบๆ สบายๆ สักเล่มไม่ได้เลย ไม่ไปท้าเขาก็เขามาท้าอะ

.

ส่วนพัฒนาการตัวละคร เล่มนี้น้องจูจูโดดเด่นขึ้นมาเลย จูจูคนขี้ขลาดไม่มีอีกแล้ว ถามว่ากลัวรัชทายาทมั้ยก็ยังกลัวจับใจอยู่ แต่พอมีคนที่มีค่าพอให้ปกป้อง น้องก็กล้าชนเหมือนกัน ใครอย่าคิดมาแตะต้องศิษย์พี่ของน้องเชียว น้องสู้ตายมาก รู้ตัวจริงก็รู้ไปสิ ฉากที่เจดีย์อู่เสินน้องจูจูเท่มากจริงๆ ตอนเข้าไปฉอดกับจักรพรรดิแคว้นอู่ก็ปากแซ่บไม่ไหว สู้มาก ประทับใจ ส่วนแก๊งศิษย์พี่นั่นพัฒนาการในเรื่องเป็นไปในทางตบะ ตอนนี้ก็คือขึ้นขั้นหลอมรวมกันหมดแล้ว เก่งเวอร์ ไอ้พวกอัจฉริยะบวกมีของดี รู้สึกเอาเปรียบเพื่อนร่วมวงการบำเพ็ญนิดๆ เหมือนกัน แต่ก็ว่าไม่ได้ เพราะก็เป็นตัวพวกเขาไปขวนขวายหามากันเองทั้งนั้นอะนะ

.

อีกตัวละครที่น่ารำคาญพอๆ กับแก๊งผู้เฒ่าแคว้นอู่คือ โหรวโหรว จะอยู่ดีๆ เงียบๆ ไปไม่ได้เลย มันจะต้องลุกมาทำตัวเป็นตัวอิจฉา อาจางเขาอุตส่าห์เห็นแก่มิตรภาพแต่เก่าก่อน แต่หร่อนเลือกจะทำแบบนี้อีกเองนะ หร่อนก็เกียมตัวเป็นได้แค่คนเคยรู้จักได้เรย แอบสมน้ำหน้าตอนโดนจูจูเอดจูเขตไปหนึ่งกรุบด้วย อาจางข้าใครอย่าแตะเวอร์ 55555

.

ตอนที่ชอบในเล่มนี้อีกตอนคือตอนที่พ่อลูกกลับมารียูเนี่ยน ไม่กี่หน้าก็ยังเรียกน้ำตาได้ ตั้งแต่อาจางเห็นบ้านที่เหมือนบ้านที่เคยอยู่สมัยเด็กกับพ่อแม่ไปจนถึงจังหวะที่เจอหน้าพ่อจังๆ น้ำตาหยดแหมะๆ สงสารทั้งพ่อสงสารทั้งอาจาง ณ ตอนนั้นอยากให้เขากลับมาดีกันไวๆ อยากเห็นโมเมนต์พ่อลูก ซึ่งในเล่มนี้ก็มีมาให้เห็นนิดๆ หน่อยๆ แล้วในช่วงท้ายๆ

.

ไปค่ะ ต่อกันที่เล่มหก ทิ้งท้ายไว้ซะน่าตื่นเต้นเลย ฉลามบุกเกาะที่จะต้องไปตามหาผู้อาวุโสมาหลอมยาลูกกลอนให้จิ้งจอกปีศาจแล้ว

.

[Rintea W · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เรียกว่าครบรสขึ้นแล้ว รัชทายาทตัวร้ายมาแล้ว แถมมาเวลาเดียวกับจื่อจางไปแคว้นอู่ของสกุลหลินเสียด้วย เวลาช่างประจวบเหมาะ จูจูกับผู้อาวุโสใหญ่ขั้นมหายานเลยได้ร่วมรบด้วยกัน กำลังรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาหน่อย แต่มันก็ดรอปลงมาด้วยความริษยาของคนสกุลหลินที่วนไปวนมา
ขอบ่นหน่อยเถอะ ผ่านมาห้าเล่มแล้ว ไม่ต้องบรรยายแล้วก็ได้ว่าพระเอกอัจฉริยะขั้นวิปริตขนาดไหน แล้วก็ไม่ต้องย้ำความหน้าบ้านๆของนางเอกบ่อยก็ได้ รู้แล้ว เล่มนึงพูดเรื่องนี้ไม่ต่ำกว่ายี่สิบรอบแล้วมั้ง มันเลยทำให้ขาดความกระชับและน่าติดตามไปเยอะ ถ้าดำเนินเรื่องเร็วกว่านี้ ต้องสนุกกว่านี้แน่

[Gigi W · Rating 4 out of 5]

ใช้เวลานานมากว่าจะกลับมาหยิบเล่มนี้ มันก็มีเบื่อการเดินเรื่องแบบเดิมๆ น่ะแหละ เหมือนต้องฝ่าด่านไปเรื่อยๆ ทำอะไรเหนือความคาดหมาย ผิดมนุษย์มนาต่างๆ นาๆ แต่พอได้หยิบมาอ่านไปเรื่อยๆ มันก็หยุดไม่ได้นะ ยิ่งอ่านยิ่งอยากรู้ยิ่งติด เหลืออีกสามเล่ม บอกเลยว่าไม่เคยอดทนอ่าน arc ยาวๆ แบบนี้ได้มาก่อน เรื่องนี้เป็นเรื่องแรก และคิดว่ายังไงก็จะให้อ่านให้จบให้ได้ หวังว่าเล่มต่อๆ ไปจะไม่ทำให้ผิดหวัง

[Wanmata · Rating 4 out of 5]

มันก็สนุกแหละ เขียนดี บรรยายดี แต่พล็อตมันเริ่มจะซ้ำแล้วอ่ะ
ประลองยุทธ์ ชนะ เลื่อนขั้น หาสมบัติ แข่งอะไรซักอย่าง ชนะ เลื่อนขั้น หาสมบัติ
ตัวร้ายก็เยอะเหลือเกิน ศัตรูดาหน้ามาไม่หยุด

หวังว่าเล่มหน้าจะมีพัฒนาการด้านเนื้อเรื่องบ้าง

[Lomabee · Rating 4 out of 5]

ขอรีวิวรวมๆ เล่ม 1-8

เป็นเรื่องที่อ่านเพลินๆ สนุกดี ถ้าใครชอบเรื่อง ชายาสะท้านแผ่นดิน ก็น่าจะชอบเรื่องนี้ นางเอกจากที่ไม่เก่งเลย ก็จะค่อยๆ เก่งขึ้นเรื่อยๆ เก่งแบบเว่อๆ พระเอกก็เก่งเว่อๆ ลูกหมูก็น่ารัก น่าเลี้ยง ศิษย์พี่ศิษย์น้องของนางก็น่ารักดี

[Nessy Bunny · Rating 4 out of 5]

เนื้อหาข้อนข้างวนเข้ามาลูบเดิม เดินทางแบบเดิม ต่อให้มีเนื้อหาใหม่มีการเคลียร์ปลมชีวิตของอาจางเพิ่มเข้ามา แต่มันเกิดอารมณ์อืดๆ วางหนังสือไปหลายรอบอยู่เหมือนกัน แต่สุดท้าย เพราะอยากรู้ตอนต่อไป ก็ยังอ่านต่ออย่างตั้งใจ

[Nattapan · Rating 4 out of 5]

Some hidden truths were revealed. The open and violent confrontation has begun.

[Hammu · Rating 3 out of 5]

เริ่มเฉลย หรือบอกปมความลับหลายๆ อย่างแล้ว แต่เล่มนี้เนื้อเรื่องค่อนข้างวนลูปนิดๆ เลยทำให้อ่านๆ ไปก็ไม่ค่อยจะลุ้นกับความเทพของกลุ่มตัวเอกเท่าไหร่

[Surisa · Rating 5 out of 5]

เข้มข้นทุกขณะ นางเอกเกือบจัต้องปะทะกับศัตรูของตน พัฒนาการความสามารถของศิษย์ช่างรวดเร็วมาก อย่างไรก็ตามจะตามนางเอกทันไม๊น้า

[Anida · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้คือเรื่องของอิ่นจื่อจางจริงๆ

[Noo · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้มีนางอิจฉาแล้วนะ 55 แต่ความหวานคงที่ คือหวานน้อยแหละ
.
.
.
.
.
.
-มาเมืองอู่ แช่น้ำพุ
-อิ่นตื่อจางพ่อลูกพบกัน
-ขึ้นเจดีย์ เจอรัชทายาท จูจูเผยไฟตัวเองเพื่อปกป้องเจดีย์ อิ่นจื่อจางเลื่อนขั้นหลวมรวมปลาย
-เพื่อนสมัยเด็กอิ่นจื่อจางโผล่มา จูจูหึงสิ 55 แถมเป็นเหยื่อล่อให้อิ่นจื่อจางถูกขั้นกำเนิดใหม่สองคนทำร้าย
-ลงเรือ ออกทะเลตามหาผู้อาวุโสสกุลตันเพื่อหลอมยาให้จิ้งจอก

[Patrawan Dear]

#เงาเพลิงสะท้านปฐพี (เล่ม 5/8)

ผ่านมาครึ่งเรื่องแล้วก็ยังคงลุ้นแทบลืมหายใจค่ะ แม้ปมเก่าจะค่อย ๆ คลี่คลาย แต่ก็มีปมใหม่หยอดเข้ามาดึงดูดความสนใจให้ไปต่อ ที่ชอบมากคือการดีไซน์คาแรกเตอร์ตัวละครกลุ่มห้าศิษย์พี่ศิษย์น้อง ที่ทำได้แบบพอเหมาะพอดี ชนิดที่เรียกว่ามากไปกว่านี้ก็ไม่ใช่ น้อยไปกว่านี่ก็คงไม่ชอบ

และถึงแม้ความหวานจะน้อย ไม่ค่อยเน้นรัก แต่ขอศิษย์พี่ใหญ่ออกมาเรียกเรทติ้งบ้าง...ไม่ต้องหนัก...แค่เล่มละนิดละหน่อย เราก็อารมณ์ดีไปทั้งวันแล้วล่ะค่ะ คนอะไรตลกจริง ๆ :)