ลำนำราตรี เล่ม 1

夜行歌 #1

by Zi Wei Liu Nian, 紫微流年, จื่อเวยหลิวเหนียน

เด็กหญิงผู้ซุกซนสดใส ต้องพลัดพรากจากครอบครัวที่รัก ถูกจับตัวมาอยู่ในลัทธิมาร เติบโตท่ามกลางความทรงจำดำมืด ต่อสู้ดิ้นรน พิสูจน์ฝีมือกระทั่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสังหาร นางฝึกศาสตร์วิชาลับถึงขั้นทำลายตนเอง ชีวิตนี้เป็นหรือตาย มีรักหรือไร้รัก ล้วนไม่ไยดี ทั้งหมดเพื่อการแก้แค้น

เด็กหนุ่มวัยสิบห้าถูกจับตัวเข้าลัทธิมาร เจ็ดปีที่สาบสูญ ถูกเคี่ยวกรำให้เป็นมือสังหาร กระทั่งเป็นผู้คุ้มกันเงาของนาง ยอมทำตามบัญชา คร่าชีวิตผู้คนนับไม่ถ้วน ชีวิตนี้ต้องอยู่รอดเพื่อรอคอยโอกาสหลบหนี หวนคืนมาตุภูมิ

สองดวงใจมาผูกพันด้วยปณิธานที่แตกต่าง… หนึ่งผลักไส หนึ่งไล่ตาม นางยอมแลกทั้งชีวิตเพื่อหนี้เลือดที่รอการสะสาง เขายอมแลกทั้งหัวใจเพื่อแบกรับทุกอย่างแทนนาง เพื่อดึงนางออกมาจากอนธการแห่งเงาอดีตและพานางกลับมาด้วยกัน…กับเขา

Genres: China, Romance

447 pages, Paperback

Published August 1, 2018

About the author

Associated Names:
* Zi Wei Liu Nian (English)
* 紫微流年 (Chinese)
* จื่อเวยหลิวเหนียน (Thai Profile)

Reviews

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

♥ อ่านจบตั้งแต่ปีที่แล้ว แต่ดองรีวิวไว้เพราะชอบมากจนอยากรีวิวดีๆ ♥
(รีวิวรวบยอด 2 เล่ม) ตอนอ่านได้ไม่ถึงครึ่งเล่มก็รู้เลยว่ามันกำลังจะเข้ามาอยู่ใน Favorites shelve แน่ๆ

>> ภาษา ละเมียดละไมมาก ชื่นชมทั้งนักเขียนและนักแปล ใช้คำได้สวยงามแต่เข้าใจง่าย จนเราที่เป็นนักเขียนเองเหมือนกันแอบอับอายกับภาษาในงานเขียนตัวเอง /ปาดน้ำตา T...T

>> ตัวละคร ส่วนใหญ่ตัวละครหลักเป็นสีเทา มีด้านดีและมีด้านร้าย เราชอบจุดนี้มาก นักเขียนดีไซน์ตัวละครออกมามีหลายมุมหลายด้าน ไม่แบนมิติเดียว และยังมีการพัฒนาเติบโตด้านอารมณ์ ความคิดทัศนคติตามการดำเนินเรื่อง(ที่เห็นได้ชัดที่สุดคือพระเอก) ส่วนนางเอก เราว่าน่าสนใจมากที่นักเขียนสามารถถ่ายทอดคาแรคเตอร์ของนางเอกที่แข็งกระด้างเย็นชาขนาดนี้ออกมาให้ดูน่ารัก น่าเห็นใจ น่าเอาใจช่วย นักอ่านอย่างเราสามารถเข้าใจได้เลยที่นางเอกไม่ยอมเปิดใจให้พระเอกแบบเต็มร้อยสักที เพราะนางผ่านอะไรมาเยอะมาก ต้องเอาตัวรอดในบ่อเสือบ่อจระเข้ด้วยตัวเองมาตั้งแต่เด็ก อยู่ๆ จะให้เปลี่ยนมาพึ่งพิงคนอื่นเลยก็คงเป็นไปได้ยาก (ที่สำคัญคือเรื่องนี้บรรยายให้เรารู้สึกถึงความสวยของนางเอกได้แบบไม่ยัดเยียด ชอบฉากงานแต่งพระนางที่ม่านไข่มุกขาดหล่นกระจาย ผ้าคลุมหน้าหลุด ทั่วทั้งงานตื่นตะลึงกับความสวยของเจ้าสาว 555555)

>> ความรักพระนาง เราชอบมาก มันค่อยๆ สะสม ค่อยๆ ลงรากลึกจากเหตุการณ์เล็กน้อยไปจนถึงเหตุการณ์ใหญ่ขั้นเป็นตายที่พระเอกนางเอกเผชิญร่วมกันมา โดนใจเราที่ชอบความรักสไตล์ค่อยๆ สะสมจนตกผลึก พอดำเนินไปถึงท้ายเรื่องมันยิ่งทำให้เราเชื่อว่าสองคนนี้รักกันมากจริงๆ ทั้งสองคู่ควรที่จะได้อยู่ด้วยกันที่สุด

>> บู๊กำลังภายใน เราว่านิยายเรื่องนี้หนักค่อนไปทางความรักมากกว่าบู๊ แต่ในฉากบรรยายการต่อสู้ก็ไม่ได้ขี้เหร่ (อย่างที่บอกว่าเรื่องนี้ภาษาสวยแต่เข้าใจง่าย) การดำเนินเรื่องทำให้เรารู้สึกว่านางเอกฝีมือร้ายกาจมากๆ ฉลาดมากๆ ด้วย โดยที่นางไม่เคยโอ้อวดตัวเองเลยสักครั้ง (เรารู้สึกว่านางเอกเก่งแล้วก็ฉลาดโดยที่นักเขียนไม่ได้พยายามยัดเยียดความเทพของนางเอก)

>> ชอบที่ท้ายเรื่องเล่นประเด็นเซี่ยเฟยหลานกับไป๋เฟิ่งเกอ สองตัวละครนี้ยิ่งขับเน้นให้เราเห็นชัดเจนว่านางเอกช่างเป็นสตรีที่ดี มีเสน่ห์น่าดึงดูดสุดๆ ส่วนพระเอกก็เป็นสามีแห่งชาติที่ต่อให้ต้องตายก็ขอเสี่ยงชีวิตแย่งดูซักที! 55555 (ง่ายๆ ก็คือเป็นคู่รักสะเทือนแผ่นดินที่น่าอิจฉาโคตรๆ)

>> ชอบที่สุดคือ นางเอกไม่ได้ทำตัวน้ำเน่าดราม่าอะไรขนาดนั้น เพราะพอนางเอกแล้วว่ายังไงพระเอกก็ไม่ยอมปล่อยมือของตนเองแน่ๆ ต่อให้มีอุปสรรคชิ้นใหญ่ขนาดไหนก็ตาม หลังจากนั้นนางก็ยึดเอาความต้องการของพระเอกเป็นอันดับหนึ่ง โนแคร์โนสนต่อให้ทั่วหล้าต่างไม่สนับสนุนความรักของพวกเขา แม้แต่ครอบครัวพระเอกนางก็ไม่สนแล้วจ้า ตราบใดที่อวิ๋นซูยังต้องการนาง นางก็จะไม่จากไป (โคตรเท่)

♥♥♥ สรุปก็คือ ชอบมากๆ อยากให้ดาวสักร้อยดวง อ่านจบไปแล้วสองรอบ และจะมีรอบต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าจะรู้สึกอิ่ม ♥♥♥

[Or_O · Rating 5 out of 5]

คุยกันหลังอ่าน

แค่เปิดหน้าแรกอ่านจิตใจก็สั่นระรัว ระริกระรี้อยากแวะมากรี๊ดกับทุกคนก่อน แต่กลัวว่าอ่าน ๆ ไปแล้วช่วงหลังจะผิดหวัง ยัง เราจะอดทนไว้จนกว่าจะอ่านจบ

เป็นกลิ่นอายที่โอถวิลหามานาน ลักษณะประมาณนี้ ตัวละครประมาณนี้ ความดุดันของเนื้อเรื่องประมาณนี้

เรื่องเริ่มต้นด้วยการเล่าถึงลัทธิมาร ลัทธิมืดที่ป่าเถื่อน จับเด็กมากมายมาขัง ฝึกเคี่ยวกรำเฆี่ยนตี คนที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด พระเอกก็เป็นหนึ่งในเด็กที่อยู่ในนั้น

แรกเริ่มเนื้อเรื่องยังไม่เปิดเผยที่มาของพระเอกนัก บอกแค่ว่าเขาเป็นชาวจงหยวน ถูกจับมาเพราะความไร้เดียงสาต่อโลก คิดเพียงว่าตอนนั้นตนเก่งแล้ว แท้จริงยังมีผู้ที่มีความสามารถเหนือกว่ามากจนไม่อาจเทียบ เป็นคนเงียบ ๆ ไม่วิงวอนโชคชะตา คิดเพียงว่าเพราะตอนนั้นตนอ่อนแอเองจะโทษใครได้ ได้แต่กัดฟันอดทน ยึดมั่นให้ถึงที่สุด เพื่อที่จะสามารถอยู่ต่อไปได้

กัดฟันอยู่หนึ่งปี ค่ายเชลยก็ต้องการคัดเลือกคน จากสามร้อยขอเพียงสามคนที่สามารถมีชีวิตรอดไปได้ ให้เวลาหกวัน พระเอกสามารถยืนหยัดมีชีวิตอยู่ และเหตุการณ์นี้ก็ทำให้เขาได้เพื่อนตายหนึ่งคน ตอนนั้นพวกเขาอายุสิบห้าปี

รอดจากด่านคัดตัวค่ายเชลย จึงได้รับชื่อจากเจ้าลัทธิ พระเอกชื่อ ซูอิ่ง เพื่อนของเขาชื่อ จิ่วเวย เจ้าลัทธิมอบซูอิ่งให้เป็นผู้คุ้มกันเงาของจยาเยี่ย นางเอก หนึ่งในเจ็ดสังหาร ซึ่งเป็นเพียงเด็กสาวอายุเพียงสิบสองสิบสามปีเท่านั้น

เจ็ดสังหารลัทธิมารเป็นมือสังหารที่มีฝีมือโดดเด่น มีบทบาทสำคัญต่อลัทธิ และได้รับมอบหมายแต่งานสำคัญ จยาเยี่ยเองแม้จะดูเด็ก แต่อุปนิสัยเย็นชา เข้าถึงยาก มักทำอะไรเพียงคนเดียว แม้จะได้ซูอิ่งมาเป็นผู้ช่วย แต่ก็มีปฏิสัมพันธ์กับเขาน้อยมาก

จย่าเยี่ยเปรียบเหมือนหัวหน้าของซูอิ่ง นางสามารถสั่งเขาได้ เปรียบเหมือนเจ้าชีวิต นางอยู่เขาอยู่ นางตาย เขาไม่รอด เปรียบเหมือนอาจารย์ มือสังหารไม่ใช่แค่การฆ่าคนเพื่ออยู่รอด แต่คือการปฏิบัติหน้าที่ให้สำเร็จลุล่วง และสามารถถอนตัวอย่างปลอดภัย ในค่ายเชลย ซูอิ่งใช้ความสามารถและความอดทนเอาตัวรอด แต่ในฐานะมือสังหาร มีรายละเอียดปลีกย่อยที่เขาต้องเรียนรู้มากมาย การสืบเสาะ แฝงตัว การค้นหาเป้าหมาย การคิดวิธี การใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ แต่ที่เหนือกว่าสิ่งอื่นใดคือจิตใจ จยาเยี่ยรู้มาตลอดว่าซูอิ่งไม่เหมาะกับการเป็นมือสังหาร เขาไม่ใช่คนในโลกมืดเช่นนางหรือคนอื่น ๆ หลักการที่เขายึดถือจะทำให้เขาตาย ดังนั้นจยาเยี่ยจึงให้ทางเลือกแก่ซูอิ่ง ในที่สุดซูอิ่งก็ตกลงทั้งกายและใจ ยอมเป็นมือสังหาร ทิ้งหลักการที่เคยยึดมั่น ซูอิ่งจึงกลายเป็นมือขวาคนสำคัญของจยาเยี่ยนับแต่นั้น

เหตุการณ์มากมายเกิดขึ้นในลัทธิมาร ร่วมมือกันเพื่อวัตถุประสงค์ ขัดขากันเพราะวัตถุประสงค์ ขั้วอำนาจเปลี่ยนมือ พริบตาผ่านไปหลายปี ซูอิ่งและจยาเยี่ยออกจากลัทธิมาร

ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มต้นอย่างไม่ชัดเจน อยู่ร่วมกันหลายปีจนกลายเป็นความผูกพัน จยาเยี่ยทั้งเฉยชา ใช้ประโยชน์ ให้ประโยชน์ ช่วยเหลือ และยังคงเป็นปริศนาสำหรับซูอิ่งเสมอ แม้เวลาจะผ่านไปหลายปี จยาเยี่ยยังคงมีรูปลักษณ์เป็นเด็กสิบสองสิบสามปีเหมือนครั้งแรกที่พบ

จากลัทธิมาร แดนตะวันตกป่าเถื่อน สู่จงหยวน ดินแดนแห่งอารยธรรม มืดสู่สว่าง หลงทางสู่มาตุภูมิ ไร้สถานะ กลับคืนสู่สถานะ

แต่ชีวิตยังคงสับสน ต้องดิ้นรนดังเดิม


+++


ตอนที่โออ่าน 'เกี่ยวกับผู้เขียน' หน้าสุดท้ายในเล่มหนึ่ง มีคำอธิบายตัวผู���เขียนเองไว้ว่า 'แนวที่เขียนมีความละเอียดลออ นิสัยตัวละครแปลกใหม่' โอเลิกคิ้วนิด ๆ แต่พออ่านจบเล่มสอง เจอ 'เกี่ยวกับผู้เขียน' ท้ายเล่มอีกครั้ง โอพบว่าคำนิยามนี้ใช้ได้กับงานของผู้เขียนจริง ๆ

ถ้าส่วนแรกเป็นความดุเดือดของการดิ้นรนเอาชีวิตรอด ส่วนที่สองคือการขับเคี่ยวชิงไหวชิงพริบ ส่วนที่สามคือการต่อสู้ทางความคิดและอารมณ์ ส่วนสุดท้ายกลับเหมือนเกลียวคลื่นที่ซัดเข้าริมฝั่งทราย คลายเกลียว ไหลซึมเข้าแผ่นดิน โอเตือนก่อนสำหรับคนที่คิดว่าเรื่องนี้จะเลือดพล่านทั้งเรื่อง นี่ไม่ใช่เรื่องที่มีการขับเคี่ยวต่อสู้กันแบบนั้นค่ะ

โอคิดว่าแก่นเรื่องของนิยายเรื่องนี้เรียบง่ายสมถะมาก มันคือการดำรงอยู่ของแต่ละบุคคล การมีชีวิต การใช้ชีวิต ความสัมพันธ์ที่เมื่อเกิดกับบุคคลใดแล้วย่อมก่อให้เกิดผลกระทบ คนมากกว่าหนึ่งคนอยู่ร่วมกันแล้วย่อมเกิดสังคม สังคมกับคนไม่สามารถแยกตัดขาดกันได้อย่างสิ้นเชิง คนจึงต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับสังคมให้ได้

ความสัมพันธ์ของแต่ละตัวละครมาพร้อมกับการตัดสินใจ ซึ่งนำไปสู่ทางแยกของการตัดสินใจ ต่างคนต่างตัวตน ต่างที่มา ต่างความคิด ต่างตั้งอยู่ในความรับผิดชอบที่ต่างกัน และการตัดสินใจที่ต่างกันก็นำไปสู่ผลลัพธ์ที่ไม่เหมือนกัน

นอกจากประเด็นเรื่องของคน ที่เน้นในเรื่องนี้ก็จะเป็นเรื่องของครอบครัว ความสัมพันธ์ระหว่างคนรัก พ่อแม่ พี่น้อง ญาติ รวมถึงกลุ่มคนที่ไม่อาจตัดความสัมพันธ์ได้ขาด

ซึ่งมันเป็นหัวข้อที่ง่าย แต่ลึก และยากที่จะเขียนถึงมาก แต่ผู้เขียนก็ทำได้ดีมาก

โอชอบบทสนทนาของตัวละครหลาย ๆ ครั้งเลย เป็นแนวคิดของผู้เขียนที่ใช้ตัวละครส่งผ่านมาให้ผู้อ่าน

ตัวละครของเรื่องนี้ค่อนข้างแปลกจริง ๆ แปลกในแบบที่มีตัวตนในชีวิตจริงอย่างคาดไม่ถึงเลย อย่างตัวละครบ้านพระเอก โดยปกติบ้านพระเอกจะเป็นตัวละครฝั่งดี หรือสีออกค่อนข้างขาวเป็นหลัก แต่เรื่องนี้เราไม่สามารถแยกแยะได้ พวกเขาเป็นคนดีนะคะ แต่ก็มีความเป็นมนุษย์ปุถุชนมาก ๆ มีความเห็นแก่ตัว ไม่ได้สมบูรณ์พร้อม อย่างตัวละครพี่ใหญ่กับพี่รองของพระเอกจะเห็นชัดมาก พี่ใหญ่เป็นพี่ชายที่ดี เคร่งครัด นึกถึงตระกูลเป็นหลัก แต่เขาเป็นคนเดียวในบ้านที่แต่งอนุ หรือพี่รอง คู่ครองของเขาเป็นคนที่ปากคอร้าย เอาแต่ใจ แต่พี่รองก็เกรงใจภรรยา แม้จะมีคนรักอื่น ก็ไม่กล้าแต่งให้เป็นอนุ แต่ในบทบาทของการเป็นพี่ชาย เขาทำได้ดีมาก รักพี่น้อง ยอมช่วยเหลือตามคำขอพระเอกทุกอย่าง นอกจากนี้ยังมีตัวละครอื่น ๆ ที่จะทำให้เราเห็นภาพชัดว่าเขาเล่นเรื่องประเด็นของครอบครัว บทบาท และตัวตนไว้มาก

พูดถึงตัวละครพระนางบ้าง

เริ่มที่พระเอกก่อน พระเอกเป็นคนหน้าตาดี โดดเด่นเลยค่ะ สมัยที่อยู่ลัทธิมาร เพื่อนยังเคยเตือนเลยว่าอย่ายิ้ม จะเป็นภัยต่อตัว เป็นตัวละครที่สมบูรณ์แบบในเรื่องของการรักมั่นต่อคนรัก เขารักปักใจต่อนางเองเพียงคนเดียว โดยพื้นฐานเป็นคนจิตใจดีหวังผดุงคุณธรรม ซึ่งดันไปขัดกับหลักปฏิบัติในลัทธิมารเข้า เพื่ออยู่รอดจึงต้องทิ้งหลักการเดิม หลังออกจากลัทธิมา บางครั้งเพื่อให้ได้ผลประโยชน์ที่ต้องการ เขาก็ยังมีความเย็นชาเด็ดเดี่ยวในการตัดสินใจติดมาด้วยค่ะ

เรื่องนี้จะแปลกอีกตรงที่ ในนิยายเรื่องอื่น เรามักจะรู้จักพระเอกน้อยกว่านางเอก แต่เรื่องนี้ตรงกันข้าม เราโตมากับพระเอก อยู่กับความคิดพระเอกเป็นหลัก ตอนเขาอ่อนแอ สับสน เราสงสาร ตอนเขาหมดทาง เราเห็นอยู่ ตอนเขาดิ้นรน เราเอาใจช่วย เราจะเห็นทุก ๆ อารมณ์ของเขา ซึ่งทำให้พระเอกมีความเป็นมนุษย์มาก ๆ

ส่วนนางเอก จะตรงกันข้ามกับพระเอกเลย นางเป็นตัวละครลึกลับที่คนอ่านอย่างเรารู้จักน้อยมากในช่วงแรก แสดงออกทางอารมณ์น้อยมาก เป็นคนที่ไม่แยแสคนอื่น ไม่แยแสแม้กระทั่งตนเอง เป็นคนที่คนอ่านอย่างเราจะอึดอัดกับนางมาก ๆ แต่ก็จะเข้าใจนางด้วย

โอว่าผู้เขียนเขียนตัวละครนางเอกดีนะ ถ้าเขาให้เหตุผลไม่ดีพอ ตัวละครนางเอกจะเป็นตัวละครที่น่ารำคาญมาก แต่ในเรื่องนี้เราอาจจะหงุดหงิด แต่เราจะเข้าใจนาง เมื่อเราหงุดหงิด ผู้เขียนคลายปมบางอย่างออกมา เราเข้าใจ เราเริ่มหงุดหงิดใหม่ ผู้เขียนเฉลยปมใหม่เข้ามาอีก เป็นอย่างนี้เรื่อย ๆ

ความรักของคู่นี้เป็นความรักหวานอมขม รักกัน แต่มีอุปสรรคมากมาย กว่าจะผ่านแต่ละครั้ง แต่ละเงื่อนไขนี่ สะบักสะบอมเลย ตอนแรกโออึดอัดกับเหตุการณ์ที่เหมือนวนในอ่าง หาทางออกไม่เจอ พระเอกยึดจับ นางเอกหาทางสะบัดออก แต่พอมาคิด ๆ ดู เหตุการณ์ดูเหมือนวน แต่ความรู้สึกไม่วนนะ ทุก ๆ ครั้งจะมีเรื่องใหม่เกิดขึ้น เกิดความเข้าใจใหม่ขึ้น และเกิดเงื่อนไขใหม่ขึ้น ที่สำคัญบทสนทนาที่เขาใส่มามันอธิบายและให้อะไรเราหลาย ๆ อย่างเลย

พูดถึงเหตุการณ์ในเรื่องบ้าง โอว่าผู้เขียนเล่าค่อนข้างละเอียดเลยนะ ถ้าอ่านใกล้ ๆ อาจดูเหมือนยาก ดูเยอะยิบย่อยไปหมด แต่ถ้าถอยออกมามองภาพรวม เรื่องนี้เข้าใจไม่ยากเลยค่ะ หลายอย่างสามารถเดาได้ด้วยซ้ำ แต่แม้จะเดาได้ เนื้อเรื่องก็ยังสนุกอยู่ดี และถึงแม้บางครั้งจะเดาได้ แต่หลายครั้งก็มีอะไรให้เราอึ้ง โอชอบเบื้องหลังของแต่ละตัวละคร และปริศนาที่ค่อย ๆ คลี่คลายออกมา

โอชอบที่แม้พระนางจะเก่งกาจ แต่ทุกอย่างไม่ได้ง่ายเลยนะคะ วางแผนแต่ละครั้งเกิดเรื่องพลิกผันได้ตลอดเวลา พระนางนี่เรียกได้ว่ารากเลือดจนโอสงสารเลย และความเก่งอย่างเดียวไม่ได้รับประกันว่าจะรอดเสมอไป ขึ้นอยู่กับปัจจัยต่าง ๆ ด้วย โอว่าสิ่งที่ผู้เขียนกำลังบอกเราเป็นนัย ๆ ว่าถึงจะเก่ง แต่อย่าทะนงตน โลกนี้ยังมีคนเก่งกว่าเราเสมอ ความเก่งกาจก็ยังสู้การเรียนรู้ เข้าใจ และเตรียมพร้อมรับมือศัตรูไม่ได้ โอว่าตัวละครเหล่านี้กำลังสอนเราให้รู้จักสังเกต วิเคราะห์ แยกแยะ

โอชอบตัวละครจิ่วเวย เพื่อนพระเอกด้วย ท่ามกลางความสิ้นหวัง เขาเป็นเพื่อนที่ทำให้พระเอกยังสามารถแสดงความรู้สึกออกมาได้ตรง ๆ สำหรับจิ่วเวยเองก็เช่นกัน เสียดายที่น่าจะเล่าถึงเขามากกว่านี้

ตัวละครประกอบอื่น ๆ อย่างตัวละครลูกน้องพระเอก สี่ปักษา หรือน้องห้าของพระเอก ก็สร้างสีสันในเรื่องได้ดี ทำให้เรื่องไม่ทึมจนเกินไป



เป็นเรื่องที่โอชอบตัวละคร ชอบบทสนทนา ชอบสิ่งที่แฝงไว้มาก ๆ โอว่ามันกึ่งจะเป็นปรัชญาด้วยซ้ำ ถ้าใครกำลังเบื่อ ๆ กับนิยาย อยากลองแนวใหม่ ๆ ดู โอแนะนำเรื่องนี้นะ เป็นนิยายแนวที่หาอ่านยาก จับตาผู้เขียนไว้ได้เลย

5 ดาว

[Polyj · Rating 5 out of 5]

สำนวนแปลดีมากค่ะ
อารมณ์ในเรื่องจะค่อนข้างละเมียดละไม แม้จะฆ่ากันตายเป็นทะเลเลือด ก็ยังรู้สึกไม่ได้รุนแรงขนาดน้านนนนน 555
เราชอบนางเอกมาก นางนิ่งๆ แต่ฉลาดล้ำ
ส่วนพระเอกก็หล่อลาก แถมรักเดียวใจเดียวไม่มีแลเหลียวใคร
จริงๆ กว่าทั้งคู่จะฝ่าฟันอุปสรรคมาได้นี่ก็สะบักสะบอม เราอ่า��ไปก็ลุ้นไป
ชอบมากค่ะ

[M · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้ดองไว้นานมาก มาก มากกกก แต่ได้ยินว่าดี
ซึ่งมันก็ดีจริงๆ

ลำนำราตรีเป็นงานเขียนที่ให้ความรู้สึกของความเศร้าแบบหวานๆ อบอุ่นแต่ขมๆ คาแรกเตอร์มีความละมุนแต่เฉียบขาด คือมันมีความย้อนแยงในตัวเยอะสิ่งมาก
เรื่องเปิดมาโดยการเล่าชีวิตของพระเอกที่ถูกจับมาอยู่ในลัทธิมาร ต้องฝ่าฟันนานับประการ จนสุด���้ายได้มาเจอจย่าเยี่ย มาเป็นมือขวาของจย่าเยี่ยนั่นแหละ
ประมาณ 50% ของเล่มจะเล่าเรื่องของชีวิตในลัทธิ การวางแผน ใช้เล่ห์เหลี่ยม แต่ในขณะเดียวกันยังปูพรมเรื่องความแค้นของตัวละคร เบื้องลึกเบื้องหลังของตัวละครที่จะมีบทบาทต่อไป ทั้งยังให้เห็นถึงความสัมพันธ์หวานขมของพระ-นาง ซึ่งนี่อ่านไปก็ยิ้มไปบ้าง ขมใจบ้าง
คือมันเป็นความรักที่ชวนหน่วงมากกก ไม่เศร้านะ แต่หน่วง มันแบบ เห้อออออออ สู้ๆ นะ
อีกครึ่งหลังเหมือนเป็นอีกแบบ หน่วงกว่าเดิม 555555 มันคือความย้อนแยงในตัวละคร ความรักแต่หวังดี แต่หวังดีแบบไม่ถามความสมัครใจไง

ตัวพระเอกเนี่ย ซูอิ่ง/เซี่ยอวิ๋นซู คือเทพบุตรรูปงาม มีความใส จอมยุทธ์น้องใหม่ที่กำลังไฟแรง ดันไปพิทักษ์มีเรื่องผิดคนเลยโดนจับมาปรับทัศนคติที่ลัทธิมาร ต้องปรับตัวเองจนสามารถเป็นมือขวาของจย่าเยี่ยได้ ซึ่งกว่าจะได้ทำงานนั้นก็ต้องพิสูจน์ฝีมือกันไปอีก ทั้งนั้นทั้งนี้ พระเอกพื้นเพเป็นคนจิตใจดี ฉลาด พอมาที่ลัทธิเลยเหมือนถูกเหลาเอาความใสออกไป ความชายหนุ่มกระทงทองปลิวหายไปตามทางเลย หล่อหลอมออกมากลายเป็นนักฆ่าระดับพระกาฬ แต่เค้าแอบหลงรักจย่าเยี่ย อืม...ก็ไม่ค่อยแอบหรอก หุหุ
นางเอก จย่าเยี่ย อ่ะ เค้าบรรยายว่าสวยเว่อร์ สวยแบบอภิมหานางสวรรค์ อายุใกล้เคียงพระเอก แต่รูปลักษณ์แค่สิบสาม อ่ะ ด้ายยย ไม่ว่ากัน ลิลลี่ในเดอะเฟสตอนมาคัดก็อายุ 13 ดูไม่เด็กจนรับไม่ได้
นางเป็นตัวท็อปของลัทธิในการออกปฏิบัติภารกิจ ตัวละครนี้เป็นตัวละครที่คนเขียนสร้างให้มีปม และไม่เฉลยปมง่ายๆ 555 เค้าจะค่อยๆ คายออกมาค่ะ ซึ่งนี่เองเป็นจุดที่ทำให้เราติดตามมาด้วยส่วนหนึ่ง แต่คาแรกเตอร์จย่าเยี่ยมีความซับซ้อนพอสมควร คือเป็นคนที่มีหลักเป็นเหตุเป็นผล และคิดวางแผนรัดกุม แต่กับความรู้สึก ณ เล่มนี้ นางยังพยายามควบคุม
ถามว่านางชอบพระเอกไหม โอ้โห...คงพูดว่าไม่ชอบไม่ได้ละนะเจ้ แต่นางแสดงออกในเวย์ของนาง ตรงนี้แหละที่ความหน่วงจะเข้ามา คือพระเอกกลัวมากว่านางจะเท แต่นางเอกเนี่ย เราก็เดาทางอะไรไม่ได้เลย เพราะจากนิสัยที่อ่านผ่านมาบทก่อนๆ เจ้นี่คือคนจริง พีคมาก ใจเด็ดและโหดเหี้ยมจริงจัง เดาไม่ได้
ไม่มีแนวว่า "แน่ะ ไม่รอดหรอกแก" "นั่นไง ตูว่าละ" คือใช้ไม่ได้กะจย่าเยี่ย...5555 เป็นตัวละครที่น่าสนใจ

ถามว่าพระเอกล่ะ รายนั้นก็ไม่ได้หลงจนตาเป็นรูปหัวใจนะ แต่คืออ่อนโยนมากเว่อ คืออ่านแล้วยังละลายแทน มันก็คงต้องละลายได้เบอร์นี้ ถึงจะทำให้จย่าเยี่ยมีความรู้สึกมาหน่อยอะเนอะ แต่แน่นอนว่าพระเอกก็มีความโมโห มีจุดนึงที่เกือบจะพูดได้ละว่า แน่ะ ว่าละ...แต่ต้องหักโค้งยูเทิร์น 555 อ่ะ เราไม่สามารถเอานิสัยเด็กน้อยมาใช้กับนักฆ่าผู้สุขุมแบบพระเอกได้

ตอนนี้ก็ยังขมอยู่ ยังหวานอยู่ ละมุนก็มี แต่อกสั่นขวัญแขวนแทนพระเอกเล็กๆ และเอาใจช่วยให้นางเอกเอาชนะอดีตของตัวเองได้เสียที

[Esther · Rating 5 out of 5]

ลำนำราตรีเป็นนิยายกำลังภายใน+โรแมนติก ความยาว 2 เล่มจบเอง

เรื่องนี้ก้เป็นหนึ่งในนิยายช่วงนี้ที่อยากอ่านอยู่ ตอนอ่านเรื่องย่อก็รู้สึกน่าสนใจดี ดูน่าสนุกดีด้วย แต่ก็ยังไม่ได้ซื้อทันทีที่มันขาย
เพราะแอบไม่มั่นใจว่าจะสนุกหรือเปล่า แต่หลังอ่านช่างร้ายเหลือ(ไม่จบ) ก็เซ้งๆไปกำลังคิดว่าจะไปอ่านหายท้าฯต่อกว่า แล้วสุดท้ายก็เลือกอ่านลำนำราตรีแทน (อยากได้เล่ม หาญท้าเล่ม 14 ก่อน จะได้ไปยาวๆ 55555)

แน่นอนช่วงแรกๆยังแอบงงเล็กน้อยกับการแปลของเรื่องนี้ แต่ก็ไม่ได้ทำความเข้าใจยากอะไร
เนื้อเรื่องดำเนินค่อนข้างไว หยอดความหวานเล็กน้อย ค่อยๆหว่านล้อมให้เราค่อยๆอินไปกับตัวละคร

เราชอบตัวพระนางมากๆๆ พระเอกสายเปิดเผย เห็นมาตั้งแต่ดาวเสาร์เลยว่าYou รัก Her /// ชอบความเปลี่ยนไปของพระเอกที่จากเด็กหนุ่มเข้าสู้มือสังหารที่เยือกเย็น แต่รักและเทิดทูนนางเอกสุดๆ (จากหลายๆอย่างที่นางเอกทำให้พระเอก ไม่แปลกที่พระเอกจะเป็นห่วงขนาดนี้) ถึงอย่างนั้นก็ยังโดนไล่บ้าง จะโดนทิ้งไว้บ้าง 555555 #แอบสงสารพี่แกจริงๆ #สู้ต่อไปนะทาเคชิ 55555 #ผิดเรื่องล่ะๆๆ
ส่วนนางเอกก็สายซึนเลย 5555555 เย็นชาจริงๆ ผลักไส้พระเอกได้ตลอด (แต่ก็เพื่อพระเอกล้วนๆเลย ) และเป็นสาวน้อยที่รูปโฉมเป็นภัยจริงๆ ขนาดร่างกายเป็นเด็กยังโดดเด่นขนาดนี้เลย ถ้าเป็นร่างกายปกติจะขนาดไหน (พระเอกก็ใช่ย่อย หัวกระไดไม่แห้งเลย) แต่ท้ายเล่ม1 ก็มีการเปลี่ยนแปลงเล็กๆน้อยๆ น่าจะเป็นสัญญาณที่ดี

นอกจากประเด็นรักๆ ที่แอบหยอดมาเรื่อยๆ ก็คือเรื่องกำลังภายใน + บอส --- กำลังภายในเรื่องไม่ได้บรรยายอะไรเยอะแยะ หลายครั้งที่พระเอก/นางเอกมีภารกิจต้องสังหารคนก็ไม่ได้เล่าตรงๆ ส่วนใหญ่จะตัดไปตอนท้ายภารกิจ/บอกเลยว่าภารกิจเสร็จสิ้นด้วยดี จะเน้นไปฉากสำคัญๆเลย แต่ก็ไม่น่าเกลียดนะ เพราะรู้สึกว่ามันไม่ได้เวอร์อะไรมาก เป็นกำลังภายใน (ที่ไม่ได้อยู่นิยายกำลังภาในโคตรๆๆ) ที่ยอมรับได้ ตัวละครเจ็บเป็น พลาดได้ เป็นเรื่องธรรมดา #ไม่เหมือนเรื่องช่างXXที่นางเอกเก่งจนน่าเกลียด #จะแซะจนกว่าฮาจะพอใจ 55555555


ไม่รู้จะรีวิวไรดีแหละ แต่เรื่องนี้้เป็นม้ามืดจริงๆๆนะ สนุกเกินคาดไวเยอะ แม้ความรักของพระนางจะเป็นไรที่อธิบายได้ยากหน่อย แต่มันไม่น่ารำคายเลย


/ต่อเล่ม 2เลย

[Sortletter · Rating 4 out of 5]

เราให้ 4.5 ทั้งเรื่อง เล่ม 1-2

สนุกกว่าที่หวังไว้ อาจเพราะไม่มั่นใจกับนิยายค่ายนี้เท่าไหร่ เลยไม่ได้ตั้งความหวังอะไรมากมาย แต่เรื่องนี้ชอบมาก

เป็นเรื่องของนางเอก จยาเยี่ย ที่ถูกจับตัวมาอยู่ในค่ายลัทธิมารตั้งแต่เด็ก เพราะแม่ของนาง เป็นคนสวยมาก เป็นที่ต้องตาของเจ้าลัทธิ แต่แม่ของนางตัดสินใจทำให้ตัวเองตายก่อนโดนเจ้าลัทธิมารทำอะไร ทิ้งนางเอกให้โตในดงมาร เมื่อนางเอกโตจึงแก้แค้น

พระเอกคือคุณชายเซี่ยจากสกุลใหญ่ ถูกจับมาตอนเริ่มหนุ่มแล้ว หลังจากต่อสู้กันในรูปแบบที่เห็นในนิยายจีนหลายเรื่องคือฆ่ากันเองใครไม่ตายก็คือรอด (เรื่องนี้เรียกว่าบรรยายเลือดท่วมน้อยแล้ว ตอนอ่านจอมนางจารชนหน่วย 11 นี่เราแทบเลิกอ่านต่อเลย) พระเอกก็ได้เป็นผู้คุ้มครองเงาของนางเอก

หลังจากจัดการความแค้นจบ พระเอก ก็พานางเอกกลับบ้านตัวเอง และเริ่มเข้าสู่ระบบสังคมชนชั้นของเมือง ซึ่งจะมีคำถามมากมายกับที่มาที่ไปของนางเอก ตัวนางเอกเองก็ฝึกการแก้แค้นก็ได้ฝึกยุทธจนอันตรายต่อชีวิตตัวเอง

พระ นาง ต้องร่วมกันต่อสู้กับลัทธิมาร และเรื่องราวในสังคมเมือง เนื่องจากพระเอกเนื้อหอม ตระกูลใหญ่ เป็นที่ต้องตาของสาวมากมาย นางเอกมีจุดอ่อนที่ประวัติที่มา และสุขภาพ แต่สองคนก็ฝ่าฟันกันมาได้

เป็นนิยายรักที่ไม่หวานเลี่ยน อ่านแล้วมีลุ้นในเรื่องราวเป็นช่วงๆ มีลูกน้องพระเอกเป็นตัวผ่อนคลายความตึงเครียดของนิยายคือแกมีความตลกเล็กๆ แต่ตอนท้ายแอบรู้สึกว่า น่ามีเรื่องหวานๆกว่านั้นสักหน่อยก็จะดี

[Celeste · Rating 5 out of 5]

มีเรื่องเดียวที่เราอ่านซ้ำๆ อยู่นั่น อินมากจน Move on ไม่ได้อยู่นานคือเรื่องลำนำราตรีนี่ล่ะค่ะ

เพราะเราชอบในคาแรคเตอร์ของตัวเอกทั้งคู่ที่ได้มาอยู่ในเรื่องเดียวกันด้วย เป็นความน้ำเน่าที่ลงตัว เราชอบที่พระเอกรักมากหลงมากในตัวนางเอกแบบนี้แหละค่ะ

เรื่องอื่นส่วนใหญ่ชิงไหวชิงพริบกันจนหาความรักไม่เจอ เก็บความในใจสู้หาผลประโยชน์กันอยู่ดีๆ รักกันเฉยไม่ค่อยอินในความรักของพวกเค้าเท่าไหร่ 55 อินในแผนการไต่เต้าจนได้ผลสมประสงค์มากกว่า แต่มันไม่บรรลุในฐานะนิยายรักอีก

แปลก็ดีมากๆ จำนวนเล่มไม่สั้นไม่ยาวเกินพล๊อตเรื่องจนเฝือ ประทับใจมาก ได้ซื้อมาแบบไม่ตั้งใจมาก่อนพร้อมไม่ลืมรักเราแต่ชอบเรื่องนี้มากกว่า

เป็นเรื่องที่เราจำชื่อนางเอกได้ด้วยแบบไม่นึกถึงโครงเรื่อง
จยาเยี่ย - จวินเพียนเซียน แม่ผีเสื้อน้อย ปกติอ่านจบชอบลืมชื่อตัวละคร อาจเพราะเป็นภาษาจีนด้วยแต่เรื่องนี้เราไม่ลืม

ถือเป็นงานขึ้นหิ้งของอรุณสำหรับเรา หลังจากเรื่องนี้ยังไม่เจอเรื่องที่ชอบมากๆ แบบคลั่งไคล้ไหลหลงจากที่นี่เท่าเรื่องนี้อีกเลยค่ะ มีแค่ดี - ดีมาก - เสมอตัว - ลงถังดองต่อไปค่ะ จบแล้วก็จบกันไปไม่คาใจ ไปหาเรื่องอื่นอ่านต่อได้เรื่อยๆ 😁

เราอ่านจบมานานมาก แต่ยังเขียนความรู้สึกตอนอ่านออกมาไม่ได้ซะที จนวันนี้ได้พรั่งพรูออกมาค่ะ แอบดีใจได้บันทึกเก็บไว้ได้แล้ว น่าจุดพลุฉลอง ❤️🎉

[Ahgase · Rating 4 out of 5]

อ่านแล้วมึนหน่อยๆตอนต้น
ด้วยแบบภาษาแปลมันสวยอะ เลยเข้าใจยากนิดนึง
มู้ดโทนของเรื่องคือสีเทา ไม่ขำ ไม่ตลก และจริงจัง
ด้วยความที่ต้องเอาตัวรอดอะ จะให้ตลกสดใสมันก็ไม่ใช่
แต่หนักหัวมั้ย หนักอยู่นะ ตอนแรกเลยอ่านซะ2-3วัน
พอตอน2นี่อ่านรวดเดียวจบเลย

เห็นต่างจากคนอื่นนิดนึง คือไม่ซึ้งความรักพระเอก
และเข้าใจความเบื่อหน่าย ความไม่อยากวุ่นวายของนางเอกเลย
รู้นะว่าเพราะนางเอกช่วยหลายอย่างพระเอกเลยรัก
นางเอกก็ชอบแหละ แต่แบบเข้าใจปะ ว่าความสัมพันธ์มันวุ่นวาย
ก่อนจะได้รักมันต้องฟันฝ่าอะไรอีก ที่ผ่านมาก็เหนื่อยแล้ว
กุลุ้นตลอด ให้หนีเหอะ กุก็เบื่อ5555
แล้วพ่อพระเอกอ่ะ อีห่า นางเอกช่วยลูกมึง2คนโดนแทงร่างพรุน
ขอบคุณสักคำยังไม่มี พี่สะใภ้ก็ปากดี น้องชายก็ปากหมา
โอย เนี่ย มันรุงรังอ่ะ ไม่รู้ดิ ถ้าเป็นกุ รักกันมันไม่พอว่ะ

ไม่เชียร์ให้รักกันเลย มันลำบากใจ เหนื่อยแทน

[Ning · Rating 3 out of 5]

ครึ่งแรกน่าติดตามดี ลุ้น สนุก แม้ว่าจะไม่เช้าใจเหตุผลใดๆเลย แต่ละคนอมพะนำ ไม่พูดไม่จา ตัวร้ายไม่บอกที่มาที่ไป ตัวละครอื่น ไม่เขียนถึงเลย แต่ยังอ่านสนุกอยู่

ครึ่งหลัง งง วนไปวนมา วนๆๆๆ อยู่ที่เดิม งงใจว่าทำไปทำไม ช่วยเดินเรื่องหน่อย แต่มันก็ยังอ่านได้เพลินอยู่

รอลุ้นเล่มต่อไป จะไปทางไหนต่อ และจะไปยังไง อ่านกันต่อไป

[lonelypoppy · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายแนวกำลังภายปนแฟนตาซี รู้สึกว่าสนุกกว่าที่คาดไว้ ค่อนข้างประทับใจเลย
เริ่มเรื่องคือ พระเอก อายุประมาณ 15 ถูกจับไปอยู่พรรคมารในฐานะเชลย จะรอดได้คือต้องฆ่าคนอื่นเพื่อเลื่อนสถานะมาเป็นนักฆ่าในพรรคมาร
นางเอกเปิดตัวเป็นนักฆ่าตำแหน่งสูงในพรรคมาร อยู่ในร่างเด็กที่ไม่มีวันโต เหมือนคนโหดเหี้ยมไร้ใจ ฉากนองเลือดพอสมควร ฆ่าคนแบบไม่ต้องมีเหตุผลก็ได้ (จริงๆก็มีเหตุผลของนางเอก แต่ในมุมมองคนยุคปัจจุบันอาจจะรู้สึกมันโหดไปหน่อย) เรื่องค่อยๆเฉลยปมมาว่านางทำทุกอย่างเพื่อแก้แค้น
ท้ายเล่มเป็นเรื่องราวในจงหยวน หลังจากนางเอกแก้แค้นเสร็จแล้วหนีออกจากพรรคมาร เร่ิมมีความหวานบ้างเล็กๆน้อยๆ

[Patrawan Dear]

#ลำนำราตรี (เล่ม 1/2)

คำนำสำนักพิมพ์บอกว่าลำนำราตรีเป็นนิยายรักแนววิทยายุทธ์ค่ะ เป็นเรื่องราวของการดิ้นรนต่อสู้เอาชีวิตรอดในลัทธิมารของพระเอกและนางเอก ช่วงต้นเรื่องทำให้คิดถึงเรื่องกระบี่กล้า จันทราเรือง เพราะฉากเปิดเรื่องคล้ายกันมาก ผิดกันที่เรื่องนี้เบากว่า  และไม่ได้เน้นฉากต่อสู้เท่า

ช่วงประมาณ 150 หน้าแรกอ่านไปได้แบบฝืดและหนืด แต่พอผ่านไปได้ก็ดีขึ้นเยอะ อ่านจบเล่มแรกยังไม่สามารถเดาทางได้ ยังมองไม่ออกว่าผู้เขียนตั้งใจจะสื่อสารอะไร แก่นของเรื่องอยู่ตรงไหน แต่อ่านไปเรื่อย ๆ ก็เพลินดี ที่ชอบเป็นพิเศษคือคาแรกเตอร์ของพระนาง เป็นความแตกต่างที่ลงตัว โดยเฉพาะนางเอกมีความน่าสนใจจนสามารถดึงเราให้อยู่กับเรื่องได้ ประกอบกับวิธีหยอดปมแล้วคลายทีละนิดของผู้เขียน ในจังหวะที่พอเหมาะพอดี พออยากรู้ ก็ได้รู้ ช่วงครึ่งเล่มหลังจึงอ่านได้คล่องขึ้น

ด้านสำนวนแปลไม่มีประเด็นใด ๆ ผู้แปลท่านนี้เชื่อมือได้อยู่แล้วค่ะ :)

[Mo Melody · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกก เรื่องราวในยัทธภพชิงไหวชิงพริบ เป็นเรื่องที่นางเอกเก่ง เด็ดเดี่ยว และใจแข็งมากกก ตัวละครเยอะทีเดียวแต่ไม่ได้ออกทะเล เนื้อเรื่องสนุกน่าติดตาม

[mmm _md · Rating 5 out of 5]

เขารีวิวว่าดีก็เลยตามอ่าน ก็ถือว่าดีใช้ได้เลยนะ
แต่ส่วนตัวเราว่าค่อนข้างซับซ้อน มีความลึกซึ้ง ต้องค่อย ๆ อ่าน ค่อย ๆ เข้าใจ
ถ้าไม่ตั้งใจอ่านอาจจะ งง เพราะบทมีความละเอียดพอสมควร อิบายยิบย่อยเยอะ
แต่ตรงจุดนี้ทำให้เนื้อเรื่องมีเสน่ห์มาก

เป็นแนวยุทธภพที่หนักไปทางความรักของพระนาง หวานปนขม ด้วยความที่พระนางไม่อาจรักกันได้ ส่วนนี้ทำให้เราลุ้นไปด้วยว่าจะรักกันยังไงหนอ รวมถึงภารกิจต่าง ๆ ในลัทธิมาร พระนางจะเอาตัวรอดออกมาได้ยังไง อันนี้ก็สนุกและขมวดปมได้ดี พอใกล้จบก็ยังทิ้งปมความสงสัยให้คนอ่านอยากไปต่อเล่ม 2

ชอบคาแรคเตอร์ของพระเอกเรื่องนี้มากกกกกกกก หนักแน่น มั่นคง เยือกเย็นแต่ว่าอ่อนโยน รักนางเอกมา��ไม่กลัวคำครหาใดใด อารมณ์แบบสายตาฉันมีแค่จยาเยี่ยคนเดียวเท่านั้น ผู้หญิงคนอื่นเป็นมดกรวด 55555555 ถนุถนอมนางเอกมากแบบม้ากกกกก ชอบการบรรยายถึงความรักที่พระเอกมีให้นางเอก ทำให้เรารู้สึกได้จริง ๆ ว่าพระเอกรักนางเอกมากขนาดนี้เลย นางเอกก็เก่ง ฉลาด เข้มแข็งมาก นางรักพระเอกแต่นางเข้าใจเรื่องราวทุกอย่าง นางเลยไม่ดึงดันที่จะอยู่ด้วยกัน ยอมแบกทุกอย่างไว้คนเดียว พระเอกก็เข้าใจนางเอกนะ แต่ก็ยืนยันว่าจะรักจะอยู่ข้างนางเอก อุมมมันทับใจอะ

ที่ชอบอีกอย่างคงเป็นการแปล แปลดีมากจริง ๆ ภาษาสละสลวย อ่านแล้วก็อดชมไม่ได้ การพรรณาบรรยากาศสิ่งแวดล้อม รวมไปถึงการบรรยายถึงพระนาง ตรงนี้ชอบที่สุด พรรณารูปลักษณ์พระนางได้พอเหมาะพอดี อย่างบางเรื่องเราจะเห็นบ่อย ๆ ที่บรรยายถึงพระนางว่า ร่างสูงงดงามทว่าแข็งแกร่งผิวสีคล้ำเพราะแดดบลา ๆ อะไรแบบนี้ซ้ำๆ หลาย ๆ บท จนเอือม รู้ละจ้าว่าพระเอกหล่อไรงี้ แต่เรื่องนี้เราจะรับรู้ว่าพระเอกหล่อมาก หรือนางเอกสวยมากจากมุมมองของพระนางเองหรือคนรอบข้าง มันทำให้รู้สึกว่าสมจริงและอดนึกภาพตามไม่ได้ ดีกว่าบรรยายมาตรง ๆ แข็ง ๆ โดยรวมละดี ชอบ

[Doco · Rating 4 out of 5]

ปกสวยมากกกกก

อ่านจากคำโปรยแล้วนึกว่าจะเป็นเรื่องนักฆ่าบู้เลือดสาดกันทั้งเล่ม ปรากฏว่าเป็นนิยายรัก เน้นเรื่องรักเป็นส่วนใหญ่ มีเรื่องต่อสู้หรือชิงไหวชิงพริบน้อย ประมาณอาจจะไม่ถึงหนึ่งในสาม เรื่องราวที่พระเอกนางเอกอยู่ในลัทธิมารมีแค่ครึ่งเล่มแรกเท่านั้น นอกนั้นอบอวลไปด้วยกลิ่นของความรัก เนื้อหาช่วงหลังๆยิ่งเน้นไปในทางชิงดีกันของหลังบ้าน ส่วนตัวแล้วคิดว่าถ้าขยายเรื่องชิงไหวชิงพริบ หรือต่อสู้มากกว่านี้สักหน่อยจะสนุกมากกว่านี้ เพราะเนื้อเรื่องในพาร์ทเหล่านี้คนแต่งเล่าเหมือนเรื่องย่อ ทั้งที่พล็อตในส่วนนี้ถือว่าน่าสนใจมาก แต่ถูกให้ความสำคัญน้อยไปหน่อย

ทั้งนี้สำหรับคนชอบนิยายรักแบบเนื้อหาไม่หนักหน่วงอาจจะถูกใจหนังสือเรื่องนี้

สำหรับสำนวนการแปลนั้น ใช้ภาษาได้สละสลวย แต่หลายประโยคอ่านแล้วงง อ่านซ้ำหลายรอบบางทียังไม่เข้าใจเต็มร้อย บางประโยคไม่มีประธานของประโยค อ่านแล้วสับสนว่าตัวละครไหนเป็นคนพูด หรือการกระทำนี้ตัวละครไหนเป็นคนทำ ไม่แน่ใจว่าเป็นจากต้นฉบับหรือจากการแปล ส่วนคำผิดก็มีให้เห็นพอสมควร แต่อยู่ในเกณฑ์ที่พอรับได้ ไม่มีส่วนกระทบกับเนื้อหา

[Dokkoon · Rating 5 out of 5]

งานดีมาก สำนวนสวยและลายเซ็นชัดมาก
ปกติไม่ใช่แฟนแนวสายต่อสู้ เลยผ่านค่อนเล่มแรกไปอย่างอืดๆ แต่ก็วางไม่ลง เพราะมันเป็นหนังสือรักที่ดูมีอะไรมากว่ารัก ยิ่งได้อ่านคอมเมนต์คนแต่งหลังจบยิ่งอิ่มว่าเขาวางกรอบเรื่องไว้ได้ดีจริงๆ ที่สำคัญคือดำเนินเรื่องไม่ออกนอกกรอบเลย

คนแต่งวาง​คาแรคเตอร์ตัวละครได้ดี ยิ่งคงคาแรคเตอร์ตัวละครได้ดีมากๆ ตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่มีหลุดเลย นางเอกแข็งนอกอ่อนใน พระเอกอ่อนนอกแข็งใน มาอยู่รวมกันแล้วค่อยๆ ละลายพฤติกรรมกันและกัน ส่งกันและกันได้ดีมาก

ไม่ได้อ่านเรื่องที่แต่งได้ดีอย่างนี้มานานแล้ว ดีใจจริงๆ ที่เราได้เจอกัน

[Isarin Luansutham · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องที่ดีครับ แปลก็ดี ตัวละครมีความสมเหตุสมผลและมีมิติ

แต่อ่านแล้วค่อนข้างเครียดครับ คือไม่ใช่ไร ในมุมมองนางเอกนี้อ่านแล้วมีแต่ความหวาดกลัว คือมันห่ามมากอ่ะนางเอก

ในขนาดที่พระเอกก็โคตรบีบหัวใจ 5555+ เนื่องจากเรื่องนี้พระเอกไม่ได้เก่งเทพและไม่ได้มีอำนาจล้นฟ้า พออ่านไปเรื่อยๆรู้สึกความกลัวของพระเอกนี้ยิ่งลึกล้ำ บีบหัวใจสุดๆ เรื่องนี้สงสารพระเอกสุดและ คือเหมือนโดนนางเอกทำร้ายตลอดเรื่อง ไม่เคยอ่านเรื่องที่พระเอกเยินขนาดนี้

[Fonfoniny · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้ไม่ได้คาดหวังอะไรมากมายเพราะชื่อสนพ. เรื่องนี้ดีเป็นอันดับต้นๆของสนพ.เลย มีคำผิดบ้างประปราย ชอบนางเอกมากๆมีความสตรอง เข้มแข็ง ฉลาด มีไหวพริบ ไม่ฟูมฟายเวลาเจอปัญหา ไม่ได้อวดเก่งหาเรื่องใส่ตัว เป็นตัวละครที่เทาเข้มๆ
ตัวรองชอบจิ่วเวยมาก ดูมีความร้ายๆเจ้าเล่ห์ เจ้าแผนการ นิสัยคล้ายนางเอกเวอร์ชันโผงผาง

[Onezer · Rating 4 out of 5]

ไปอ่านรีวิวมา เห็นว่าน่าจะเป็นเเนวที่เราชอบ
แต่ไม่ใช่อ่ะ โดยรวมเเล้วสนุกอยู่

นางเอกเหมือนคนปล่อยวาง ไม่มีเป้าหมาย ไม่อยากมีชีวิต... แต่ก็มีพระเอกที่คอยเหนี่ยมรั้งไว้

จุดเด่นของเรื่องนี้ เราว่าน่าจะขาย ความรักเเละความพยายามที่พระเอกมีให้นางเอกค่ะ
โดยรวมก้สนุกดี มี wow ในเล่มเเรกๆ เเต่เล่มหลังเราว่าธรรมดาๆ แต่ก็ไม่ได้ผิดหวังนะ

อ่านได้เพลินๆ

[PMT · Rating 3 out of 5]

จะว่าไม่สนุกก็ไม่ใช่ ครึ่งแรกน่าติดตามเลย พระเอกถูกจับมาอยู่ในพรรคมาร มีนางเอกเป็นหัวหน้า มีความขัดแย้งต่างๆ ในพรรค แล้วพระเอกนางเอกก็ต้องเอาตัวรอด แต่พอครึ่งหลังของเล่มอ่านแล้วแบบอยากให้จบๆไป เนื้อเรื่องโดยรวมสนุกดี แต่รู้สึกว่าอธิบายละเอียดเกินไป วนอยู่กับว่านางเอกใจแข็งไม่รับรักพระเอกเพราะคิดว่าตัวเองไม่เหมาะกับพระเอก

[I'm not the moon · Rating 5 out of 5]

สนุกดี เปิดเรื่องมาได้น่าสนใจ ทำให้นึกถึงเรื่องศึกรักประลองใจของอวี้ฉิงเลย เรื่องนั้นเราก็ชอบมาก..เรื่องนี้พระเอกเป็นสายคลั่งรักหนักมาก รักเดียวใจเดียว ไม่เเลหญิงใดเลย มีความช่างตื้อไม่ยอมเเพ้ ส่วนนางเอกก็สายซึนน่ะเเต่อ่านไปจะรู้ว่านางก็หวั่นไหวมากเช่นกันเป็นเรื่องเเนวต่อสู้ ชิงไหวพริบกัน เเต่อ่านเเล้วไม่เบื่อเลย...รอดูเล่มต่อไป

[Wanmata · Rating 3 out of 5]

เรื่องราวดราม่าเข้มข้น สู้รบกันมากมาย คนตายท่วมหนังสือ
รู้สึกรายละเอียดเยอะไป ตัวละครเยอะ เรื่องราวเยอะ
เบื้องลึกเบื้องหลังเยอะ ใช้เวลาอ่านนานมากกว่าเล่มอื่น

ไม่มีบทตลก อ่านได้เรื่อยๆ
รออ่านตอนจบ

[Tkpslc. · Rating 5 out of 5]

ใครชอบเรื่องราวที่พระเอกรักซึมลึกต้องตำค่ะ

เรื่องราวสนุกมาก เป็นเรื่องในยุทธภพ ชิงไหวชิงพริบ รายละเอียดดีมากและก็ใช้เวลาอ่านนานมากเช่นกันกว่าจะจบเล่มนึง555 แปลก็ดี ตัวเอกฉลาด เก่งกันทั้งคู่ไม่งี่เง่าน่ารำคาญ

[Noo · Rating 5 out of 5]

ดีงาม สำนวนยิ่งงาม แปลและเรียบเรียงได้สละสลวย เนื้อเรื่องหลักโหดร้าย โลกไม่สวยแต่ชอบความเหมาะควร พระ-นางมีเหตุผลรองรับความคิดและอารมณ์เสมอ ���ป็นอีกเรื่องที่กรี๊ด ถูกใจมากก

[Yupaporn Zuyu · Rating 3 out of 5]

อ่านลำนำราตรีจบแล้ว เล่มแรกเป็นเรื่องเกี่ยวสำนักมาร ความเก่งกาจของพระเอกนางเอก ยังไม่ค่อยมีบทหวานๆของคู่พระนาง โดยรวมสองเล่มสนุกค่ะ

[Keen · Rating 4 out of 5]

Bittersweet

[Anida · Rating 4 out of 5]

บอกไม่ถูกว่าอ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกยังไง หม่นมาก

[IB Nungruthai]

เป็นเรื่องที่เราอ่านแล้วไม่รักนางเอกเลย

[J · Rating 3 out of 5]

ให้ 3 ดาวก่อนนะ คือมันต้องใช้ความพยายามมากไปในตอนอ่าน ๆ มาทั้งคืนก็ยังไม่จบ อีก 4-5 วันจะพยายามมาอ่านใหม่...

[Hootpiop · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้ สนุกมาก
เนื้อเรื่องแบบเนื้อเน้นๆ
ไปเร็ว เข้มข้น โดนใจ
สนุก ชอบมาก

[Nim Ritt · Rating 5 out of 5]

เนื้อหาเรื่องนี้ถือว่าค่อนข้างหนักสำหรับเรา แต่เพราะอ่านโดยที่ไม่ได้คาดหวังอะไรเลย รีวิวก็ไม่ได้หามาอ่านแบบทุกที ปรากฎว่าชอบมากกก นักเขียนเอาอยู่ค่ะ วางบทเนื้อเรื่องได้ดีมากๆ อ่านแล้วทั้งลุ้นทั้งชวนติดตาม พระเอก นางเอก งานดีทั้งคู่ หล่อ สวย ฉลาด เก่ง กว่าทั้งคู่จะฝ่าฟันอุปสรรคไปได้ถึงตอนจบนี่ โอ๊ย ลุ้นกันสุดฤทธิ์สุดเดช