ลำนำราตรี เล่ม 2

夜行歌 #2

by Zi Wei Liu Nian, 紫微流年, จื่อเวยหลิวเหนียน

เด็กหญิงผู้ซุกซนสดใส ต้องพลัดพรากจากครอบครัวที่รัก ถูกจับตัวมาอยู่ในลัทธิมาร เติบโตท่ามกลางความทรงจำดำมืด ต่อสู้ดิ้นรน พิสูจน์ฝีมือกระทั่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสังหาร นางฝึกศาสตร์วิชาลับถึงขั้นทำลายตนเอง ชีวิตนี้เป็นหรือตาย มีรักหรือไร้รัก ล้วนไม่ไยดี ทั้งหมดเพื่อการแก้แค้น

เด็กหนุ่มวัยสิบห้าถูกจับตัวเข้าลัทธิมาร เจ็ดปีที่สาบสูญ ถูกเคี่ยวกรำให้เป็นมือสังหาร กระทั่งเป็นผู้คุ้มกันเงาของนาง ยอมทำตามบัญชา คร่าชีวิตผู้คนนับไม่ถ้วน ชีวิตนี้ต้องอยู่รอดเพื่อรอคอยโอกาสหลบหนี หวนคืนมาตุภูมิ

สองดวงใจมาผูกพันด้วยปณิธานที่แตกต่าง… หนึ่งผลักไส หนึ่งไล่ตาม นางยอมแลกทั้งชีวิตเพื่อหนี้เลือดที่รอการสะสาง เขายอมแลกทั้งหัวใจเพื่อแบกรับทุกอย่างแทนนาง เพื่อดึงนางออกมาจากอนธการแห่งเงาอดีตและพานางกลับมาด้วยกัน…กับเขา

Genres: China

420 pages, Paperback

Published August 1, 2018

About the author

Associated Names:
* Zi Wei Liu Nian (English)
* 紫微流年 (Chinese)
* จื่อเวยหลิวเหนียน (Thai Profile)

Reviews

[M · Rating 5 out of 5]

บทสรุปของความรักที่ต้องไล่ตาม ความลึกซึ้งละมุนของหนุ่มสาววว

คือดีมากกก ชอบมากกก
ในเล่มนี้มันคือการตามล่านางเอกของพระเอก คือจริงๆแล้ว ส่วนตัวจะมีความรำคาญนางเอกที่หนีพระเอกอยู่ประมาณนึง ถ้าคนเขียนๆ ไม่ดีนะ แต่ที่อ่านมา นี่ไม่รู้สึกรำคาญจย่าเยี่ยเลย เพราะเค้าเขียนให้นางมีคาแรกเตอร์ที่แบบ นี่คือนิสัยของนางจ้า และเหตุผลก็ไม่ใช่ว่าไม่เข้าใจ

อย่างไรก็ตามมันก็ทำให้เราได้ลุ้นไปกับพระเอกว่าจะเจอเมื่อไหร่ สิ่งที่กลัวคือ นี่ชั้นจะต้องอ่านการไล่ล่านี้ไปนานแค่ไหนนน ปรากฎว่าแป๊บเดียวจ้ะ แถมยังทำให้เราชอบพี่ชายของนางเอกเพิ่มเข้าไปอีก...รู้สึกว่าคนๆ นี้ชอบเห็นความสนุกสนาน 555
ถูกใจในการดำเนินเรื่องที่พลอตมีความดราม่า แต่อ่านแล้วยังทำให้เราอมยิ้มได้ แต่จุดที่สะเทือนก็กดปุ่มน้ำตาได้เลยนะ

เขียนดีจนรู้สึกสะเทือนใจตามพระเอกจริงจริ๊งง เล่มนี้แม้นางเอกไม่ได้แสดงความพีคอะไรมาก เพราะส่วนใหญ่เป็นเรื่องสุขภาพ แต่ในตอนพิเศษก็ยังได้เห็นช่วงหลังแต่งงานของพระ-นาง แล้วยังมีเรื่องอื่นๆ ที่คนเขียนเขียนจากมุมของตัวละครตัวอื่นด้วย

เป็นเรื่องที่สนุกมาก เป็นสองเล่มที่รู้สึกเขียนได้ลึกซึ้ง ผูกเรื่องได้ไหลลื่น ตัวละครมีมิติ ภาษาคือดี และชักนำอารมณ์ได้ไม่ขัดข้อง
ควรค่าแก่การอ่านมากเว่อ

[Misspharaoh · Rating 3 out of 5]

เฮ้ออออออออออเหนื่อย

ขอมอบเพลงเหล่านี้ให้กับพระเอกเรื่องนี้

แรกๆ
มีเมียเด็กต้องหมั่นตรวจเช็คร่างกาย🎶🎶
เอาจริงๆ เราตกใจแล้วก็รู้สึกแปลกๆนะ คือถึงจริงๆนางเอกจะไม่เด็กแล้ว แต่กายหยาบรู้สึกจะอายุแค่13-14เอง ครือว่าเอ่อ พระเอก... นั่นแหละ ก็หยิวๆดีค่ะ

ต่อมา
ทั้งรักทั้งเหนื่อย
รักเธอจนเหนื่อยหัวใจ

เอาเป็นว่าอ่านไปเหนื่อยไปกับความพยายามที่ไม่สิ้นสุดของพระเอกจริงๆ เหนื่อยแทนมากกกกกกก รักนางเอกมาก ตื๊อมาก ไม่ยอมแพ้โชคชะตาเลย โดนเทก็ไม่หวั่น โดนซึนใส่ก็โนแคร์ นับถือความถึกทนของฮีจริมๆ

[Fonfoniny · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้ดีงามมากกกก บางคนอาจจะรู้สึกว่านางเอกน่ารำคาญ พระเอกทำเพื่อเธอขนาดนี้ทำไมไม่ยอม คือนางเอกเป็นคนพึ่งพาตัวเองมาแต่แรกอยู่เเล้ว นางอยู่ในลัทธิมารตัวคนเดียวตั้งแต่เด็กต้องต่อสู้ดิ้นรนยืนอยู่บนลำแข้งตนเองมาตลอด วันนึงจะให้ใช้ชีวิตโดยพึ่งพาคนอื่นมันก็ยากจะยอมรับ ไหนจะเสียงครหานินทา ตอนนี้พระเอกไม่สน อนาคตล่ะ ยิ่งมีเรื่องของเฟยชินนางเอกก็ยิ่งกลัว ถ้าเกิดวันนึงไว้ใจพึ่งพิงพระเอก แล้ว พระเอกเกิดเปลี่ยนใจรังเกียจนางขึ้นมาจะทำยังไง ไม่สู้ตัดใจดีกว่าถลำลึกแล้วถอนตัวยาก
ตัวละครที่ชอบที่สุดกลับเป็นจิ่วเวย ตอนแรกแอบกลัวว่าพี่แกจะร้ายรึเปล่า พอเห็นไม่ทิ้งพระเอกเลยโล่งอกเพราะถ้าสองคนสู้กันเราคงเชียร์ให้จิ่วเวยชนะ ตอนพิเศษแต่ละตอนสนุกมากก อ่านแล้วอิ่มเอมใจ ไม่ผิดหวังเลยสักนิด

[Ning · Rating 4 out of 5]

เอ๊ะ ก็ว่าอ่านนิยายจีน ทำไมกลายเป็นนิยายอินเดียไปได้????

วิ่งหนีข้ามเขา ข้ามห้วยกันไปสิคะ ส่ายหัวกะยึกกะยักไปด้วยนะ ผลุบต้นไม้นั้น โผล่ต้นไม้นี้ ... หนีกันทั้งเล่มล่ะค่ะ ฮาา

แต่โอเคนะคะ ดราม่าดึงอารมณ์ได้ดี บทจบห้วนๆ ไปหน่อย แต่มาแก้ด้วยบทพิเศษ

อ่านได้เพลินๆ สนุกดีค่ะ

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

เป็นอีกเรื่องที่สนุกเลยค่ะ การแปลก็ดีเลยทีเดียว เนื้อเรื่องเข้มข้น พระเอกสายเปย์มากกก รักนางเอกมากกก ไม่ว่าอะไรก็หามาให้ ขอแค่นางเอกไม่ทิ้งไป เพราะในช่วงเวลาที่ตกต่ำในชีวิต นางเอกของเราก็นำพาพระเอกรอดชีวิตมาได้ ปกป้องด้วยชีวิตของตัวเอง และไม่ได้หวังอะไรตอบแทน มีแต่คิดว่าตัวเองไม่เหมาะสม เพราะพระเอกเราอยู่ในตระกูลใหญ่ ทั้งยังมีหน้ามีตา จะมารักกับนางมารอย่างนางเอกได้ยังไง แต่พระเอกเราก็ไม่ยอมแพ้ค่ะ ส่วนตัวเข้าใจในพระนางเพราะต่างมีเหตุผลของตัวเอง แล้วคนแบบนางเอกก็เหมือนไม่อยากเจ็บปวด

เล่มหนึ่งออกแนววางแผนประลองยุทธ ส่วนเล่มสองเน้นไปที่ความรักพระนางเป็นส่วนใหญ่ค่ะ แต่โดยรวมแล้วชอบค่ะ

[Patrawan Dear]

#ลำนำราตรี (เล่ม 2/2)

เล่มจบทำให้เราเข้าถึงแก่นของเรื่องได้ชัดเจน มันคือการยอมรับของสังคม ประเด็นเดิม ๆ ที่ง่ายดาย ไม่ซับซ้อน แต่ฝังรากลึก อ่อนไหว และไม่ตกยุค

เมื่ออยู่ในลัทธิมาร พระนางต้องต่อสู้ดิ้นรนเอาตัวรอด สถานการณ์ที่เผชิญโหดร้าย เลือดสาด แต่เมื่อออกมาสู่โลกอีกใบ จริง ๆ มันก็หนีไม่พ้นการดิ้นรนเอาตัวรอดอีกนั่นแหละ ไม่ว่าจะโลกใบไหน เพียงแต่สถานการณ์ที่ต้องเผชิญนั้นแตกต่างออกไป แต่ถึงกระนั้น ก็ทำให้เจ็บลึกไม่ต่างกันเลย

ตัวละครที่น่าสนใจคือนางเอก เพราะเป็นตัวละครที่ได้รับผลกระทบจากโลกสองใบเต็ม ๆ เราเข้าใจการกระทำของนางนะ เอาใจช่วยให้นางปรับตัวได้ ในขณะที่พระเอกเหมือนจะมีต้นทุนมากกว่า คุ้นชินกับโลกใบหลังมากกว่า และมีครอบครัวสนับสนุน จึงไม่ค่อยต้องใช้ความพยายามในการปรับตัวอะไร

ทั้งสองคนมีความรักลึกซึ้งที่ค่อย ๆ พัฒนาจากเหตุการณ์ร่วมเป็นร่วมตายที่ผ่านมาด้วยกัน แม้อีกฝ่ายจะหนี หมด passion ที่จะดำรงอยู่ แต่พระเอกก็ยังคงตามรักแบบไม่ย่อท้อ ดีงามแบบมีเหตุผล เป็นคนจริงที่พึ่งพิงได้ ทำให้เราเห็นถึงคุณค่าของการต่อสู้ เพื่อมีชีวิตอยู่ในโลกที่ต้องอยู่ กับคนของเรา

ตัวละครอื่น ๆ จัดว่ามีบทบาทที่พอเหมาะของตัวเอง บางตัวแม้มีบทน้อย แต่สะท้อนแก่นของเรื่องจนเรียกน้ำตา แม้เนื้อเรื่องหลักจะมีจุดสะดุดอยู่บ้าง และแม้ตอนพิเศษบางตอนจะดูคล้ายไม่เข้าพวก แต่ก็เป็นเรื่องที่อ่านสนุก แปลสละสลวย ได้ข้อคิดเตือนใจ จนอยากแนะนำค่ะ :)

[Esther · Rating 5 out of 5]

คหสต.

ถูกจริตฮามากๆๆๆ ชอบอ่ะ


เล่มที่ 2 เน้นความรักล้วนๆเลย ฉากโชว์กำลังภายในน้อยมาก เรื่องราวก็จะเป็นการฝ่าฟันของคู่รักที่กว่าจะได้ลงเอยกันได้มันโคตรจะลำบากกกก สถานการณ์ต่างๆชวนอึดอัดสุดๆว่าทำไมนางเอกต้องทำแบบนี้ด��วยวะะะ!?

พระเอกเขาเสียใจนะ แต่พี่แกก็เหมือนถือคติที่ว่าตื้อเท่านั้นที่ครองโลก 555555

และแน่นอนว่าตลอดทั้งเรื่องก็จะมีหลาย��ย่างชวนหงุดหงิดกับการกระทำของตัวละคร และก็จะ รเหตุผลที่บอกว่าทำไมตัวละครเหล่านี้ถึงทำอย่างนั้น ซึ่งพอได้รู้เราก็ไม่ได้โกรธอะไร(พระเอก/นางเอก)

นอกจากเรื่องความรักของพระนางแล้วก็ยังมีการเฉลยเรื่องในอดีตหลายๆอย่าง ซึ่งส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับนางเอก และมีพาร์ทรักๆของตัวละครรองๆนิดหน่อย

เรื่องนี้เราว่าวางตัวละครได้โอเคนะ มีตัวละครรองที่เรารู้สนใจและชอบ อย่างสี่ปักษา คุณชายจวิน ชิงหลาน อวี่ซาง จิ่วเวย เป็นเหล่าตัวละครที่อยู่เคียงข้างพระเอกอยู่ตลอดๆ อยากให้มีบทบาทมากกว่านี้อีกซะหน่อย เลยแอบเสียดายที่เล่ม 2 บท อวี่ซาง จิ่วเวยน้อยไปเลย (ทำไมชอบแต่ตัวละครชายวะ 555555555555)

ถึงอย่างงั้นก็มีตัวละครที่ไม่ชอบ 555555 ซึ่งที่ไม่ชอบเป็นตัวละครหญิงทั้งนั้นเลย ตรงข้ามกับตัวละครที่ชอบ ที่ไม่ชอบก็องค์หญิง(ไม่สำนึกๆ คนเขาอุตสาห์ใจดี) ไป๋เฟิงเกอ (ขี้อิจฉาเกินไป บ่น่าเอ็นดูเลยยย) และพี่สะใภ้รอง (ปากดีเกิ๊นนนน)

แต่ว่าเราก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ยังมีบ้างอย่างที่น่าจะขยี้ได้มากกว่านะ (ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องกำลังภายใน) พวกเรื่องตัวร้าย หรือศัตรู รู้สึกคลี่คลายง่ายไปหน่อย เล่ม 1 ก็ปูๆมาแล้วว่าหลังเจ้าลัทธิตาย ก็ไปมีเรื่องกับคนอื่นอีก คิดว่าบ้างตัวละครถ้ากลับมาไฝว้กันอีกน่าจะสนุก อย่างจื่อซู่ เซียนหมิง หรือองค์ชายซื่อซู่ แต่คนเขียนก็ตัดให้มันคลี่คลายง่ายๆไปหน่อย


สนพ.แอบโปรยใช่มั้ยว่าเป็น วรยุทธ+โรแมนติก ก็ถ้าอ่านโดยพื้นฐานคือโรแมนติก ผ่านเลยยย เต็ม10จ้า แต่ถ้าอ่านโดยคิดว่าคือวรยุทธ(เล่ม1เน้นๆ) ก็แอบเสียดาย ดูมันน่าสนุก เขียนต่ออีกสักเล่มก็ได้นะ อยากอ่าน 5555555555555 แต่โดยรวมเราว่าสนุกดี นางเอกสายแข็ง(เย็นชามากกกก) พระเอกสายตรง (รักจริงจัง รักฝังใจ) //กลิ่นความรักนี้ลอยเต็มไปหมดดดดด

[Chaniga · Rating 4 out of 5]

ขอสารภาพว่าอ่านครึ่งเล่มแรกแล้วมีความคิดที่อยากวางแว็บเข้ามาในหัวหลายครั้งมาก (เกือบพลาดของดี) มันอึดอัดไปหมดคล้ายอยู่ในห้องมืดไม่รู้ชะตากรรมของพระนางเลย คิดไม่ออกด้วยซ้ำว่าจะไปกันยังไงกลัวใจกับชะตาชีวิตใต้บังคับบัญชาการของเจ้าลิทธ์ที่ขี้ระแวงเล่ห์เหลียมจัด แต่ติดตรงที่มีรีวิวแนะนำว่าดีก็เลยอดทนไว้ (เหมือนพระนางเราที่อดทนตั้งหลายปีเพื่อแก้แค้นเพื่ออิสรภาพ) ปูทางมาครึ่งเล่มแรกหลังจากออกจากเทียนซานก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง อ่านไปก็เข้าใจเลยว่าทำไมต้องเสียเวลาปู

คือมันบีบอารมณ์จนทำให้เข้าใจว่าผู้หญิงที่ทระนงตัว ไม่ยอมสยบภายใต้กฏสังคมหรือความคาดหวังธรรมดาสามัญอย่างคุณหนูในห้องหอมีที่มาที่ไปอย่างไร ทำไมนางถึงเป็นเย็นชาและเด็ดขาด นางดื้อขนาดนี้(ซึ่งจริงๆแล้วนางแค่เป็นคนที่อยู่กับความเป็นจริง ไม่เพ้อฝัน)แล้วทำไมพระเอกกับพวกสี่ปักษาถึงยังเข้าใจยังเลื่อมใสนายหญิงที่มิใช่นายหญิงคนนี้อยู่อีก

คือนางเอกจะดื้อเทพระเอกยังไงเราก็อดไม่ได้ที่จะเข้าข้างนางอ่ะ สงสารนางที่ใจกว้างทั้งที่ไม่ได้ผิด (สังหารคนก็เป็นคำสั่ง คนที่ฆ่าก็สมควรตาย) คนอื่นแก้แค้นนางนางก็ปล่อยให้เขาทำเพราะรู้สึกผิด พวกเขาโหดร้ายนางกลับบอกว่าสมควรแล้ว ไม่โกรธ ยิ่งได้รู้เรื่องราวในอดีตของนางแล้วยิ่งสงสาร จะดีแค่ไหนถ้านางได้โตกับครอบครัวที่เดิมทีอบอุ่น โตกับบิดาที่ตามใจนางทุกอย่างและมารดาที่มีพร้อมขนาดนั้น เฮ้อ~


ลำนำราตรี เป็นนิยายโรแมนติก ดราม่า แต่จบแฮปปี้ ลองอ่านดูนะ

[Ahgase · Rating 4 out of 5]

ก่อนอื่นขอจัดพ่อพระเอกก่อนเลย ไอ้แก่ มึงอะไรของมึง
บีบโน่นบีบนี่ เห็นแก่ตัว!!! เมียเค้าจะตายแหล่ไม่ตายแหล่
มันเหมือนเมียมึงหรอ ที่แค่อ่อนแอเฉยๆอะ วรยุทธ์ไม่เป็นจะเทียบกันได้ไง กรี๊ดดดดดเเพพ!!! อีกคน อีใภ้รอง!!! อีนี่กุไม่ขอพูดมาก
ตบเลยแล้วกัน!!@;฿(&:#^~!{

อ่า… สบายใจละ
มาค่ะ เล่มนี้นะคะก็อ่านง่าย555555555
อ่านง่ายเพราะมันเป็นแนวที่กุถนัด(น้ำเน่า) อ่านได้ยาวไปยาวไป
ตอนแรกกุก็ยังรู้สึกว่าการปรับตัวเข้ากันมันยากอะ
อุปสรรคมันน่าอึดอัด แถมน้องป่วย มันเลยไม่น่าเสี่ยง
รำคาญพระเอกนิดนึงด้วย ก็บอกว่าไม่เอาทำไมไม่รู้เรื่อง

แต่พอพี่ชายพูดว่า ไม่สงสารเค้าหรอ เค้าพยายามมากเลยนะ
กุนี่แบ่บ น้ำตาไหลพราก คนหล่อ(มโนเอง)พูดไรก็ถูกค่ะ
พี่พูดถูก เราควรร่วมฟันฝ่า กุเชียร์พระเอกทันที
เอาตรงๆ คำพูดพี่ชายซึ้งกว่าพระเอกอีก
ที่บอกว่าน้องไม่ต้องแบกรับแล้ว น้องกลับบ้านแล้ว
กุร้องไห้เลย มันฟีลแบบ coming home อะ มีคนห่วงใย

แค่2เล่มแต่เหมือนอ่านมาแล้ว4-5เล่ม รู้สึกผูกพันกับตัวละคร
สำนวนแปลดีมาก อ่านจบแลัวยังอินอยู่เลย

[mmm _md · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องสนุกดี แต่จบไม่อิ่มเท่าไร
บทพิเศษดีมีเรื่องของพี่สี่เข้ามาทำให้สนุกขึ้น
เนื้อเรื่องเล่มนี้หมดไปกับการตามหานางเอก ใช้ชีวิตอยูในจวน รักษานางเอก วน ๆ

นางเอกดื้อรั้นหัวแข็ง รักศักดิ์ศรี นางคิดแทนพระเอกไปสะทุกอย่าง อยากให้เขาไปเจอคนดี ๆ ที่ดีกว่านาง ส่วนพระเอกนี่สวนทางกันกับนางเอกเลย คลั่งรักสุด แบบที่สุดดดดด ยอมทุกอย่างแล้วแม่ทูนหัว อ่านไปก็สงสาร เหนื่อยแทน แต่ก็เข้าใจได้ทั้งนางเอกและพระเอกนะ อาจจะเพราะอดีตที่ผ่านมาด้วยหล่อหลอมให้นางเอกเป็นแบบนี้ก็โทษนางไม่ได้ พระเอกก็ไม่แปลกที่จะรักนางเอกมาก อ่านมาตั้งต่ต้นจนจบก็จะไม่สงสัยในความรักของทั้งคู่ ออกจะลุ้นด้วยซ้ำ เอาใจช่วยให้พระเอกตื๊อนางเอกได้สักที ลุ้นว่านางจะอยู่ในสกุลเซี่ยยังไง มีความเครียดปนอยู่ตลอดเล่ม สุขก็ไม่สุด ยังดีมีสี่ปักษาพาให้ขำไปได้บางช่วง

แต่ที่น่าสนใจมาก ๆ คือ ความรักของพระเอกที่มีให้นางเอก มันลึกซึ้งมากกกกกกกกกกก พระเอกรักนางเอกมากกกกกกกกกก จนคนอ่านแบบ อยากจะหาสามีอย่างนี้ให้ได้เสียจริง มันประทับใจ อวิ๋นซูคือรักเพียนเซียนมากยอมให้ทุกอย่าง สละได้ทุกสิ่งขอแค่ได้อยู่ด้วยกัน แต่บทท้าย ๆ รู้สึกว่าอยากติอยู่บ้าง ช่วงมีลูก. . . มันรู้สึกแปลก ๆ บทมันมีเหตุผลแหละ แต่ใครที่ชอบแนวครอบครัวสุขสันต์ จบได้ดีไร้ที่ติ ควรข้ามไป

[Wanmata · Rating 3 out of 5]

จากนิยายกำลังภายใน แฝงกลยุทธ์ ชิงไหวชิงพริบ ต่อสู้กันทั้งในที่ลับและที่แจ้ง
กลายเป็นนิยายรักลูกกวาด มีแต่เรื่องราวอุปสรรคความรักของพระเอกนางเอก
ที่มีแง่งอนกันไปมา จนเหนื่อยว่ามันจะตามกันไปถึงไหน

ตัวร้ายที่ตอนเปิดตัวมีเบื้องหลังยิ่งใหญ่กล้าแกร่งทั้งหลาย สุดท้ายง่อย��มด
ไม่มีพิษสงใดๆ

สุดท้ายได้แต่งกัน ก็มีปัญหาในตระกูลอีก วุ่นวายเหลือเกิน
นางเอกก็แมวเก้าชีวิต จะตายก็ไม่ตายซักที

ไม่ชอบที่ตัวละครบุคลิกเปลี่ยนแปลงหลังลงจากเขา
นางเอกพอสวยแล้วก็อ่อนหวาน เขินอาย เอิ่ม... ก่อนหน้านี้ฆ่าคนตาไม่กะพริบ
นักเขียนชี้แจงว่า เพราะมาอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ต่างไป คนเราต้องปรับตัว
เพื่อให้อยู่ในสังคมได้อย่างปกติสุข (สมัยนี้คงยาก ฉันเป็นฉัน ให้ปรับตัวยอมหย่าดีกว่า)

เป็นแม่นางในนิยายจีน ต้องสวยมากๆ เข้าไว้ หาไม่ชีวิตจะลำบากยิ่ง

ถ้ามีเวลาว่างมากๆ ก็อ่านได้ ไม่ถึงกับ must read
สำนวนแปลบางช่วงแปลกๆ
เล่มสองพิมพ์ผิดหลายแห่ง

[lonelypoppy · Rating 4 out of 5]

เล่มสองจะเน้นเรื่องของความรักมากกว่าเล่มแรก ตอนพิเศษด้านหลังปาไปครึ่งเล่ม ส่วนใหญ่เป็นเรื่องกุ๊กกิ๊กของพระนาง ปนๆกับเรื่องคนอื่นบ้าง รวมๆแล้วสนุกดี

สปอยล์

นางเอกจะพิษกำเริบ หนีจากพระเอกไปซ่อน กลายเป็นโฉมงามอ่อนแอ ทำอะไรไม่ค่อยได้ พระเอกก็ตามหา คนนึงหลบคนนึงตาม
มองมุมนึงรู้สึกว่าพระเอกรักนางเอกมาก พยายามจนสมหวังได้ในที่สุด แต่ในอีกมุมนึงรู้สึกว่านางเอกเยอะไปไหม คิดเองเออเองตลอด(แอบสงสารพระเอก เป็นเบ๊มาก)

[Isarin Luansutham · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องที่ดีครับ แปลก็ดี ตัวละครมีความสมเหตุสมผลและมีมิติ

แต่อ่านแล้วค่อนข้างเครียดครับ คือไม่ใช่ไร ในมุมมองนางเอกนี้อ่านแล้วมีแต่ความหวาดกลัว คือมันห่ามมากอ่ะนางเอก

ในขนาดที่พระเอกก็โคตรบีบหัวใจ 5555+ เนื่องจากเรื่องนี้พระเอกไม่ได้เก่งเทพและไม่ได้มีอำนาจล้นฟ้า พออ่านไปเรื่อยๆรู้สึกความกลัวของพระเอกนี้ยิ่งลึกล้ำ บีบหัวใจสุดๆ เรื่องนี้สงสารพระเอกสุดและ คือเหมือนโดนนางเอกทำร้ายตลอดเรื่อง ไม่เคยอ่านเรื่องที่พระเอกเยินขนาดนี้

[Noo · Rating 5 out of 5]

ดีหมด แค่แอบลำไยเบาๆ ตอนนางเอกซ่อนตัวนานไปหน่อย รู้สึกเยิ่นเย้อตรงนี้
ตอนพิเศษเยอะมาก...รัก คลายปมต่างๆ นาๆ แทบจะหมด แต่ก็ยังไม่หนำใจ อยากให้มีรายละเอียดคู่รองๆ ของพวกปักษาเพิ่มอีก
และน่าจะมีต่อภาคสองจวินสุยอวี้มั่ง

[Mo Melody · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกกกก เรื่องราวเล่มที่ 2 คือลุ้นมาก ได้เห็นการทุ่มเท แบะความรักที่พระเอกมีต่อนางเอกมาก เล่มนี้จะมีส่วนของพระนางค่อนข้างเยอะ แต่ก็ยังคงความสนุกจนถึงหน้าสุดท้าย เราชอบบทสัมภาษณ์พิเศษ น่ารักมากๆเลย

[Hootpiop · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ เหมือนออกมาเจออีกโลกหนึ่งเลย
แต่ดำเนินเรื่องก็สนุกมากเช่นกัน
เห็นใจทุกตัวละคร ปวดใจ
นึก ๆ ตัวละครคิด สรุปสิ่งเราต้องการคืออะไร

สรุปชอบมาก สนุกมาก
อ่าน 2 เล่มจบ แต่รู้สึกอ่านมาหลายเล่มอ่ะ
ชอบนักเขียนท่านนี้มาก

[Yupaporn Zuyu · Rating 4 out of 5]

เล่มสองนี้หวานได้ใจมามีบทพระนาง มากหน่อย พระเอกรักนางเอกมากกกก ชอบลูกน้องพระเอกทะเล้นน่ารักดี

[Keen · Rating 5 out of 5]

ชอบมากค่ะ ซึ้งดี

[Anida · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้มีคนหวีดเยอะมาก แต่พอเรามาอ่านจริงๆแล้วมันหม่นมากเลย ไม่ใช่ไม่สนุก แต่อาจไม่ถูกจริตเราเนอะ

[Dia · Rating 5 out of 5]

มันดีมากกกกก ภาษาสวย เดินเรื่องไว เต็มอิ่ม ทั้งหัวเราะ ทั้งร้องไห้ ประทับใจมาก

[Baitong93 · Rating 3 out of 5]

ส่วนตัวแล้วเราชอบเนื้อเรื่องตอนเล่มหนึ่งมากกว่า พอเล่มสองแล้วพระเอกตามตื้อ นางเอกคอยหนี เลยรู้สึกเบื่อนิดหน่อยเลยอ่านแบบข้ามๆซะเป็นส่วนใหญ่

[Tkpslc. · Rating 3 out of 5]

กลับมาอ่านยังไงก็ชอบเล่ม 1 มากกว่า ชอบ process การเติบโตของตัวละครมากๆ ส่วนเล่ม 2 เหมือนอยู่ตัวแล้ว เน้นเรื่องความสัมพันธ์ของ 2 คนนี้ว่าจะลงเอยยังไงมากกว่า ยื้อยุดกันไม่หยุด ลุ้นจนเหนื่อย

[I'm not the moon · Rating 5 out of 5]

พระเอกเป็นคนที่มั่นคงมาก รักมากกกกกกกก คติประจำใจคือตื้อเท่านั้นที่ครองโลก..ห้ามถอดใจเด็ดขาด ตอนพิเศษเเต่ละตอนขยายความรู้สึกของเเต่ละคนไปอีก ชอบมาก